Adhyaya 319

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे वागीश्वरीपूजा नामाष्टादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथोनविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः मण्डलानि ईश्वर उवाच सर्वतो भद्रकान्यष्टमण्डलानि वदे गुह शक्तिमासाधयेत् प्राचीमिष्टायां विषुवे सुधीः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ອັກນິມະຫາປຸຣານະ» ບົດທີ 319 ຊື່ «ການບູຊາ ວາກີສະວະຣີ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 320 ຊື່ «ມັນດະລະ». ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: «ເຮົາຈະອະທິບາຍມັນດະລະ ‘ສະຣະວະໂຕພັດຣະ’ (ມົງຄຸນທຸກທິດ) 8 ຮູບແບບ. ຜູ້ຮູ້ຄວນປະກອບພິທີຕາມປະສົງ ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ໃນວັນວິສຸວັດ (equinox) ເພື່ອບັນລຸພະລັງຂອງເທວີ (Śakti)»

Verse 2

चित्रास्वात्यन्तरेणाथ दृष्टसूत्रेण वा पुनः पूर्वापरायतं सूत्रमास्फाल्य मध्यतो ऽङ्कयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ຊ່ອງຫ່າງທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບການຂີດຮູບ—ຫຼືອີກຢ່າງ ໃຊ້ເຊືອກສໍາລັບການເບິ່ງຈັບແນວ—ແລ້ວຂຶງເຊືອກໃຫ້ຕົງຕາມແນວຕາເວັນອອກ–ຕາເວັນຕົກ; ດຶງແລ້ວດີດເຊືອກເພື່ອໝາຍຈຸດກາງ.

Verse 3

द्विपर्णकमिति ख कोटिद्वयन्तु तन्मध्यादङ्कयेद्दक्षिणोत्तरम् मध्ये द्वयं प्रकर्तव्य स्फालयेद्दक्षिनोत्तरम्

“ນີ້ເອີ້ນວ່າ ດວິປັນນະກະ (dviparṇaka).” ຈາກຈຸດກາງຂອງມັນ ໃຫ້ໝາຍມຸມ 2 ຈຸດຕາມແນວໃຕ້–ເໜືອ. ທີ່ກາງ ຕ້ອງເຮັດເຄື່ອງໝາຍ/ເສັ້ນ 2 ຢ່າງ ແລ້ວໃຫ້ກາງຮູບຖືກເປີດກະຈາຍຕາມແນວໃຕ້–ເໜືອ.

Verse 4

शतक्षेत्रार्धमानेन कोणसम्पातमादिशेत् एवं सूत्रचतुष्कस्य स्फालनाच्चतुरस्रकम्

ໃຫ້ໃຊ້ມາດຕະຖານເທົ່າກັບຄຶ່ງໜຶ່ງຂອງພື້ນທີ່ 100 ໜ່ວຍ ເພື່ອໝາຍຈຸດທີ່ເສັ້ນທະແຍງມາພົບກັນ. ດັ່ງນີ້ ໂດຍຂຶງແລະດີດເຊືອກ 4 ສາຍ ຈຶ່ງເກີດເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມຈັດ (caturasra).

Verse 5

जायते तत्र कर्तव्यं भद्रस्वेदकरं शुभम् वसुभक्तेन्दु द्विपदे क्षेत्रे वीथी च भागिका

ໃນນັ້ນ ຄວນກໍ່ສ້າງຮູບແບບອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະໃຫ້ຄວາມຜາສຸກ (bhadra) ຊຶ່ງນໍາຄວາມເຢັນສະບາຍ ແລະບັນເທົາຄວາມຮ້ອນ. ໃນພື້ນທີ່ວັດໄດ້ 2 pada ຄວນຈັດໃຫ້ມີ vīthī (ຖະໜົນຫຼັກ/ທາງໃຫຍ່) ແລະ bhāgikā (ການແບ່ງສ່ວນ/ແປງທີ່ດິນ) ຕາມສັດສ່ວນແບບ vasu-, bhakta-, ແລະ indu.

Verse 6

द्वारं द्विपदिकं पद्ममानाद्धै सकपोलकम् कीणबन्धविचित्रन्तु द्विपदं तत्र वर्तयेत्

ໃຫ້ສ້າງປະຕູແບບສອງບານ/ສອງແຜ່ນ ໂດຍກຳນົດຂະໜາດເປັນເຄິ່ງໜຶ່ງຕາມມາດຕະຖານ «ປັດມະ» ແລະຕິດຕັ້ງ «ກະໂປລະກະ» ເປັນອົງປະດັບຂ້າງຄືແກ້ມທີ່ນູນອອກ. ທີ່ນັ້ນຄວນຈັດວາງການແບ່ງສອງແຜ່ນອີກ ພ້ອມປະດັບດ້ວຍ «ກີນະບັນທະ» ເປັນສາຍຄາດຕົກແຕ່ງຫຼາກສີ.

Verse 7

शुक्लं पद्मं कर्णिका तु पीता चित्रन्तु केशरम् रक्ता वीथी तत्र कल्प्या द्वारं लोकेशरूपकं

ຄວນວາດດອກບົວສີຂາວ; ກະໂປງກາງ (ກັນນິກາ) ໃຫ້ເປັນສີເຫຼືອງ ແລະເກສອນໃຫ້ຫຼາກສີ. ທີ່ນັ້ນໃຫ້ຈັດທາງຂະບວນ/ແຖບຂະບວນສີແດງ; ແລະປະຕູພຶງສ້າງໃຫ້ເປັນຮູບແບບຂອງ «ໂລກະປາລະ» ຜູ້ຄຸ້ມຄອງທິດ.

Verse 8

रक्तकोणं विधौ नित्ये नैमित्तिकाब्जकं शृणु असंसक्तन्तु संसक्तं द्विधाब्जं भुक्तिमुक्तिकृत्

ໃນພິທີປະຈຳວັນ (ນິຕະຍະ) ຮູບທີ່ກຳນົດແມ່ນ «ສາມຫຼ່ຽມສີແດງ» (ຣັກຕະໂກນະ). ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເຖິງຜັງດອກບົວສຳລັບພິທີໂອກາດ (ໄນມິຕຕິກ). ດອກບົວມີສອງປະເພດ—ແບບບໍ່ເຊື່ອມ (ອະສັມສັກຕະ) ແລະແບບເຊື່ອມ (ສັມສັກຕະ). ດອກບົວສອງຢ່າງນີ້ປະທານທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 9

असंसक्तं मुमुक्षूणां संसक्तं तत्त्रिधा पृथक् बालो युवा च वृद्धश् च नामतः फलसिद्धिदाः

ສຳລັບຜູ້ໃຝ່ຫາຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸມຸກສຸ) ມີສອງຢ່າງ: «ບໍ່ເຊື່ອມ» (ອະສັມສັກຕະ) ແລະ «ເຊື່ອມ» (ສັມສັກຕະ). ແລະອັນທີ່ເຊື່ອມນັ້ນ ແບ່ງອອກເປັນສາມຮູບແບບແຍກກັນ: ເດັກ, ໜຸ່ມ, ແລະເຖົ້າ ຕາມນາມ; ແຕ່ລະຢ່າງໃຫ້ຜົນສຳເລັດຕາມສ່ວນຂອງຕົນ.

Verse 10

पद्मक्षेत्रे तु सूत्राणि दिग्विदिक्षु विनिक्षिपेत् वृत्तानि पञ्चकल्पानि पद्मक्षेत्रसमानि तु

ໃນຜັງ «ທົ່ງດອກບົວ» (ປັດມະເກດຕະຣະ) ຄວນວາງເສັ້ນນຳ (ສູຕຣະ) ຕາມທິດໃຫຍ່ ແລະທິດຍ່ອຍ. ອີກທັງຄວນສ້າງຮູບວົງມົນຫ້າຊຸດ ໃຫ້ມີສັດສ່ວນສອດຄ່ອງ ແລະເທົ່າທຽມກັບທົ່ງດອກບົວນັ້ນ.

Verse 11

प्रथमे कर्णिका तत्र पुष्करैर् नवभिर्युता केशराणि चतुर्विंशद्वितीये ऽथ तृतीयके

ໃນແບບທຳອິດ ມີກັນນິກາ (karṇikā) ເປັນແກນກາງ ພ້ອມດ້ວຍກີບດອກບົວ 9 (puṣkara). ໃນແບບທີສອງ ແລະໃນແບບທີສາມ ມີເກສະຣະ (keśara) 24 ເສັ້ນ.

Verse 12

दलसन्धिर्गजकुम्भ निभान्तर्यद्दलाग्रकम् पञ्चमे व्योमरूपन्तु संसक्तं कमलं स्मृतं

ດອກບົວທີ່ຮອຍຕໍ່ຂອງກີບ (dala-sandhi) ຄ້າຍກັບກຸມພະຂອງຊ້າງ (gaja-kumbha) ແລະປາຍກີບຖືກດຶງເຂົ້າຂ້າງໃນ; ໃນປະເພດທີ 5 ເອີ້ນວ່າ “ວະໂຍມະຣູປະ” (vyoma-rūpa, ຮູບແຫ່ງຟ້າ) ແລະດອກບົວນັ້ນຮູ້ຈັກວ່າ “ສັມສັກຕະ” (saṃsakta, ແນ່ນຫນາ/ຕິດກັນ).

Verse 13

असंसक्ते दलाग्रे तु दिग्भागैर् विस्तराद्भजेत् भागद्वयपरित्यागाद्वस्वंशैर् वर्तयेद्दलम्

ໃນແບບ “ອະສັມສັກຕະ” (asaṃsakta, ບໍ່ຕິດກັນ) ປາຍກີບບໍ່ຕໍ່ກັນ; ຈຶ່ງໃຫ້ແບ່ງຄວາມກວ້າງຕາມສ່ວນທິດທາງ ໂດຍເລີ່ມຈາກຄວາມກວ້າງເຕັມ. ຫຼັງຈາກຕັດອອກ 2 ສ່ວນເປັນຂອບ ໃຫ້ຂຶ້ນຮູບກີບດ້ວຍ 8 ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ.

Verse 14

सन्धिविस्तरसूत्रेण तन्मूलादञ्जयेद्दलम् सव्यासव्यक्रमेणैव वृद्धमेतद्भवेत्तथा

ໂດຍໃຊ້ “ສັນທິ-ວິສຕາຣະ-ສູຕຣະ” (sandhi-vistara-sūtra) ເປັນເສັ້ນດ້າຍຂະຫຍາຍຮອຍຕໍ່ ໃຫ້ທາ/ປະສານກີບຈາກໂຄນຂອງມັນ. ເຮັດຕາມລຳດັບສະຫຼັບຊ້າຍ-ຂວາ ຈຶ່ງຂະຫຍາຍໄດ້ຖືກຕ້ອງຕາມນັ້ນ.

Verse 15

अथ वा सन्धिमध्यात्तु भ्रामयेदर्धचन्द्रवत् सन्धिद्वयाग्रसूत्रं वा बालपद्मन्तथा भवेत्

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຈາກກາງຮອຍຕໍ່ ໃຫ້ຫມຸນ/ວຽນ (bhāmayet) ໃນຮູບຄ້າຍພະຈັນຄື່ງດວງ. ຫຼືຈະເຮັດ “ເສັ້ນດ້າຍທີ່ປາຍລະຫວ່າງຮອຍຕໍ່ສອງ” (sandhi-dvaya-agra-sūtra) ກໍໄດ້; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ຮູບແບບ “ບາລະປັດມະ” (bāla-padma, ດອກບົວອ່ອນ) ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ.

Verse 16

सन्धिसूत्रार्धमानेन पृष्ठतः परिवर्तयेत् तीक्ष्णाग्रन्तु सुवातेन कमलं भुक्तिमुक्तिदम्

ໃຫ້ວັດເທົ່າກັບຄຶ່ງໜຶ່ງຂອງຄວາມຍາວ «ສັນທິ-ສູຕຣະ» ແລ້ວຫັນຈາກດ້ານຫຼັງ; ແລະໃຊ້ເຄື່ອງມືປາຍແຫຼມ ພ້ອມກະແສລົມທີ່ນໍາໃຫ້ຖືກທາງ ເພື່ອຈັດທໍາ «ກະມະລະ» (ດອກບົວ) ອັນປະທານທັງພົບພາບແລະມຸກຕິ.

Verse 17

भुक्तिवृद्धौ च वश्यादौ बालं पद्मं समानकं नवनाभं नवहस्तं भागैर् मन्त्रात्मकैश् च तत्

ເພື່ອໃຫ້ພົບພາບ (bhukti) ເພີ່ມພູນ ແລະເພື່ອພິທີກຳທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «vaśya» (ດຶງດູດ/ຄວບຄຸມ), ຄວນຈັດທໍາ «ບາລະ-ປັດມະ» (ດອກບົວວັຍໜຸ່ມ) ໃຫ້ມີຂະໜາດເທົ່າກັນ; ມີ «ນະວະນາພະ» (ສູນກາງ 9) ແລະ «ນະວະຫັດສະ» (ແຂນ/ກີບ 9); ແລ້ວແບ່ງເປັນສ່ວນໆ ທີ່ແຕ່ລະສ່ວນເປັນຮູບແບບມັນຕຣະ (ກໍານົດມັນຕຣະໃຫ້ແຕ່ລະພາກ).

Verse 18

मध्ये ऽब्जं पट्टिकावीजं द्वारेणाब्जस्य मानतः कण्ठोपकण्ठमुक्तानि तद्वाह्ये वीथिका मता

ກາງສຸດແມ່ນມີ «ອັບຈະ» (ແກນຮູບດອກບົວ); «ປັດຕິກາ-ບີຈະ» (ເມັດ/ໂມດູນຂອງແຖບກາງ) ກໍານົດໂດຍ «ປະຕູ» ຕາມຂະໜາດຂອງອັບຈະ. ສ່ວນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກັນຖະ» ແລະ «ອຸປະກັນຖະ» ໃຫ້ຈັດວາງແຍກອອກ; ແລະພາຍນອກນັ້ນ ຖືວ່າເປັນ «ວີຖິກາ» (ທາງຜ່ານ/ຊ່ອງທາງ).

Verse 19

पञ्चभागान्विता सा तु समन्ताद्दशभागिका दिग्विदिक्ष्वष्ट पद्मानि द्वारपद्मं सवीथिकम्

ແຜນຜັງນັ້ນປະກອບດ້ວຍການແບ່ງ 5 ສ່ວນ; ແລະໂດຍຮອບດ້ານທັງໝົດ ຈັດເປັນ 10 ສ່ວນ. ຕາມທິດຫຼັກແລະທິດຍ່ອຍ ມີພາແນວດອກບົວ 8 ອັນ; ແລະທີ່ປະຕູກໍມີດອກບົວອີກອັນ ພ້ອມດ້ວຍ vīthikā (ທາງເດີນ/ທາງຂະບວນ).

Verse 20

तद्वाह्ये पञ्च पदिका वीथिका यत्र भूषिता पद्मवद्द्वारकण्ठन्तु पदिकञ्चौष्ठकण्ठकं

ພາຍນອກຈາກການຈັດປະຕູ/ຂອບຂັ້ນນັ້ນ ຄວນມີຂັ້ນ 5 ຂັ້ນ; ແລະຄວນມີ vīthikā (ຫ້ອງຫນ້າ/ຊ່ອງເຂົ້າ) ທີ່ປະດັບງາມ. «ກັນຖະ» ຂອງປະຕູ (ສ່ວນຄອດ/ຄໍຂອງກອບ) ຄວນເປັນຮູບດອກບົວ; ແລະຄຸນລັກສະນະຂັ້ນບັນໄດ ກັບ «oṣṭha–kaṇṭhaka» (ຂອບປາກ–ຄໍ ລາຍປັ້ນ) ກໍຄວນຈັດໃຫ້ຄົບຕາມບັນຍັດ.

Verse 21

कपोलं पदिकं कार्यं दिक्षु द्वारत्रयं स्पुटम् कोणबन्धं त्रिपत्तन्तु द्विपट्टं वज्रवद्भवेत्

ຄວນເຮັດ kapola ແລະ padikā (ແຜ່ນຂ້າງແກ້ມ ແລະ ຖານ/ຕີນ). ຕາມທິດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງກຳນົດຊ່ອງປະຕູ 3 ໃຫ້ຊັດ. ການຜູກມຸມ (koṇa-bandha) ໃຫ້ຜູກ 3 ຊັ້ນ ແລະ ປະຕູສອງບານໃຫ້ແຂງດັ່ງ vajra.

Verse 22

मध्यन्तु कमलं शुक्लं पीतं रक्तञ्च नीलकम् पीतशुक्लञ्च धूम्रञ्च रक्तं पीतञ्च मुक्तिदम्

ໃນກາງ ຈົ່ງນຶກເຫັນດອກບົວເປັນສີຂາວ, ສີເຫຼືອງ, ສີແດງ, ແລະ ສີນ້ຳເງິນ. ຍັງມີສີເຫຼືອງປົນຂາວ ແລະ ສີຄວັນ; ອີກທັງສີແດງ ແລະ ສີເຫຼືອງ—ການພິຈາລະນານີ້ເປັນຜູ້ໃຫ້ມຸກຕິ.

Verse 23

पूर्वादौ कमलान्यष्ट शिवविष्ण्वादिकं जपेत् प्रासादमध्यतो ऽभ्यर्च्य शक्रादीनब्जकादिषु

ເລີ່ມຈາກດອກບົວທາງທິດຕາເວັນອອກ ຈົ່ງຈັດດອກບົວ 8 ດອກ ແລະ ສວດຈະປະ (japa) ນາມ/ມັນຕຣາ ເລີ່ມດ້ວຍ Śiva ແລະ Viṣṇu. ເມື່ອບູຊາພຣະປະທານໃນກາງປະສາດແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາ Śakra ແລະ ເທວະອື່ນໆ ໃນດອກບົວແລະອື່ນໆ.

Verse 24

अस्त्राणि वाह्यवीथ्यान्तु विष्ण्वादीनश्वमेघभाक् पवित्रारोहणादौ च महामण्डलमालिखेत्

ໃນທາງເດີນວຽນຮອບດ້ານນອກ ຈົ່ງວາງ/ວາດອາວຸດທັງຫຼາຍ; ແລະ ທີ່ນັ້ນໃຫ້ປະດິດ/ແທນພຣະ Viṣṇu ແລະ ເທວະອື່ນໆ ຜູ້ຮັບສ່ວນບຸນແຫ່ງ Aśvamedha. ເມື່ອເລີ່ມພິທີຂຶ້ນ/ສວມ pavitra (ສາຍສິດ/ອະມູເລັດ) ຈົ່ງວາດມະຫາມັນດະລາ.

Verse 25

अष्टहस्तं पुरा क्षेत्रं रसपक्षैर् विवर्तयेत् पञ्चभागमितेति ख , छ च द्विपदं कमलं मध्ये वीथिका पदिका ततः

ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງກຳນົດເຂດພື້ນທີ່ກວ້າງ 8 hasta ແລະ ຈັດດ້ານຂອງມັນຕາມການແບ່ງ ‘rasa’. ສ່ວນທີ່ໝາຍເປັນ kha ແລະ cha ໃຫ້ວັດເປັນ 5 ສ່ວນ. ກາງເຂດໃຫ້ວາງດອກບົວ dvipada (ສອງປະດາ) ແລ້ວຈຶ່ງຈັດ vīthikā (ທາງ/ຊ່ອງເດີນ) ແລະ padikā (ທາງຍ່ອຍ) ຕໍ່ໄປ.

Verse 26

दिग्विदिक्षु ततो ऽष्टौ च नीलाब्जानि विवर्तयेत् मध्यपद्मप्रमाणेन त्रिंशत्पद्मानि तानि तु

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນທິດທັງ 8 ແລະທິດກາງທັງ 8 ຄວນວາດດອກບົວສີຟ້າ. ດອກບົວເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ເຮັດເປັນ 30 ດອກ ໂດຍມີຂະໜາດເທົ່າກັບດອກບົວກາງ.

Verse 27

दलसन्धिविहीनानि नीलेन्दीवरकानि च तत्पृष्ठे पदिका वीथी स्वस्तिकानि तदूर्ध्वतः

ໃຫ້ວາດລາຍດອກບົວ nīlendīvara ໂດຍບໍ່ມີເສັ້ນຕໍ່ກັນຕາມຮອຍຕໍ່ຂອງກີບ. ທາງດ້ານຫຼັງນັ້ນ ໃຫ້ວາງ padikā (ແຖບຄ້າຍຂັ້ນ) ແລະ vīthī (ແນວທາງ/ຖະໜົນພິທີ) ແລ້ວເທິງນັ້ນໃຫ້ຕັ້ງລາຍ svastika.

Verse 28

द्विपदानि तथा चाष्टौ कृतिभागकृतानि तु वर्तयेत् स्वस्तिकांस्तत्र वीथिका पूर्ववद्वहिः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄວນຈັດແຜນໃຫ້ແບ່ງເປັນ 2-pada ແລະ 8-pada ຕາມສັດສ່ວນຍ່ອຍ. ໃນຜັງນັ້ນ ໃຫ້ສ້າງລາຍ svastika. ສ່ວນຖະໜົນ vīthikā ໃຫ້ວາງໄວ້ດ້ານນອກ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 29

द्वाराणि कमलं यद्वदुपकण्ठ्युतानि तु रक्तं कोणं पीतवीथी नीलं पद्मञ्चमण्डले

ໃນ maṇḍala ປະຕູທັງຫຼາຍໃຫ້ຈັດເປັນຮູບດອກບົວ ແລະມີສ່ວນຍື່ນຄ້າຍຄໍ (upakaṇṭhya) ປະກອບ. ສ່ວນມຸມໃຫ້ລະບາຍສີແດງ, ແນວທາງ/ວີທີກາງໃຫ້ສີເຫຼືອງ, ແລະດອກບົວໃນແຜນໃຫ້ສີຟ້າ.

Verse 30

स्वस्तिकादि विचित्रञ्च सर्वकामप्रदं गुह पञ्चाब्जं पञ्चहस्तं स्यात् समन्ताद्दशभाजितम्

ໂອ ກຸຫາ (Guha) ເອີຍ, ແຜນຮູບທີ່ປະດັບດ້ວຍລາຍຫຼາກຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ svastika ເປັນຕົ້ນ ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ແບບ «ດອກບົວຫ້າ» ຄວນມີຂະໜາດ 5 hastas ແລະແບ່ງຮອບດ້ານເປັນ 10 ສ່ວນເທົ່າກັນ.

Verse 31

द्विपदं कमलं वीथी पट्टिका दिक्षु पङ्कजम् चतुष्कं पृष्ठतो वीथी पदिका द्विपदान्यथा

ການຈັດວາງສອງຫນ່ວຍ (ສອງປະດາ) ເອີ້ນວ່າ «ກະມະລະ» (ດອກບົວ). «ວີທີ» ແມ່ນທາງຜ່ານ ແລະ «ປັດຕິກາ» ແມ່ນແຖບ/ສາຍ. ໃນທິດທັງຫຼາຍ (dikṣu) ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ປັງກະຈະ» (ດອກບົວ). ການຈັດວາງສີ່ຫນ່ວຍ (catuṣka) ຖືກກໍານົດ; ດ້ານຫຼັງ (pṛṣṭhataḥ) ມີທາງຜ່ານ (ວີທີ). «ປະດິກາ» ກໍເປັນສອງປະດາເຊັ່ນກັນ.

Verse 32

कण्ठोपकण्ठयुक्तानि द्वारान्यब्जन्तु मध्यतः पञ्चाब्जमण्डले ह्य् अस्मिन् सितं पीतञ्च पूर्वकम्

ໃນມັນດະລະ «ດອກບົວຫ້າ» ນີ້ ປະຕູຄວນຈັດໄວ້ກາງ ໂດຍມີອົງປະກອບ “ຄໍ” ແລະ “ຄໍຍ່ອຍ” ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ສີທີ່ກໍານົດແມ່ນ ຂາວ (sita) ແລ້ວຈຶ່ງ ເຫຼືອງ (pīta).

Verse 33

वैदूर्याभं दक्षिणाब्जं कुन्दाभं वारुणं कजम् उत्तराब्जन्तु शङ्खाभमन्यत् सर्वं विचित्रकम्

ດອກບົວທາງທິດໃຕ້ຄວນມີສີດັ່ງ «vaidūrya» (ແກ້ວຕາແມວ). ດອກບົວທີ່ສຳພັນກັບພຣະວາຣຸນະ ຄວນຂາວດັ່ງດອກມະລິ. ດອກບົວທາງທິດເໜືອນັ້ນ ຄວນຂາວດັ່ງຫອຍສັງຂ໌; ສ່ວນທີ່ເຫຼືອທັງໝົດໃຫ້ເປັນສີສັນຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 34

सर्वकामप्रदं वक्ष्ये दशहस्तन्तु मण्डलम् विकारभक्तन्तुर्याश्रं द्वारन्तु द्विपदं भवेत्

ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງມັນດະລະ «ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ»: ຂະໜາດຂອງມັນແມ່ນ 10 hastas (ສອກ). ຄວນແບ່ງເປັນສ່ວນສັດສ່ວນຕາມການປັບແຕ່ງທີ່ຈໍາເປັນ ແລະໃຫ້ເປັນຜັງສີ່ຫຼ່ຽມ; ປະຕູໃຫ້ກວ້າງສອງປະດາ.

Verse 35

मध्ये पद्मं पूर्ववच्च विघ्नध्वंसं वदाम्यथ चतुर्हस्तं पुरं कृत्वा वृत्रञ्चैव करद्वयम्

ທີ່ກາງ ໃຫ້ວາງ/ພິຈາລະນາດອກບົວດັ່ງເກົ່າ. ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງ «ວິຄນະ-ທະວັງສະ» (ຜູ້ທໍາລາຍອຸປະສັກ): ໃຫ້ສ້າງຮູບເທວະດາໃຫ້ມີສີ່ມື, ແລະໃຫ້ສະແດງ «ປຸຣະ» (ນະຄອນ/ປ້ອມ) ພ້ອມທັງ Vṛtra ໂດຍມືຄູ່ (ຖື/ຄວບຄຸມດ້ວຍສອງມື).

Verse 36

वीथीका हस्तमात्रन्तु स्वस्तिकैर् वहुभिर्वृता तद्वदुपकण्ठयुतानीति ख , ञ च हस्तमात्राणि द्वाराणि विक्षु वृत्तं सपद्मकम्

ທາງລຽງ (vīthikā) ຄວນກວ້າງພຽງ 1 ຫັດສະຕະ (hasta) ເທົ່ານັ້ນ ແລະລ້ອມຂອບດ້ວຍລາຍສະວັດສະຕິກະ (svastika) ຫຼາຍປະການ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຊະນິດທີ່ເອີ້ນວ່າ kha ແລະ ña ຕ້ອງເຮັດໃຫ້ມີຄໍຂ້າງທີ່ຍື່ນອອກ (upakaṇṭha). ປະຕູກໍຄວນມີຂະໜາດ 1 ຫັດສະຕະ; ແລະໃນເສົາໝາຍ (vikṣu) ໃຫ້ຂີດຮູບວົງມົນພ້ອມດອກບົວ (padma).

Verse 37

पद्मानि पञ्च शुक्लानि मध्ये पूज्यश् च निष्कलः हृदयादीनि पूर्वादौ विदिक्ष्वस्त्राणि वै यजेत्

ໃຫ້ຈັດວາງດອກບົວສີຂາວ 5 ດອກ ແລະໃນກາງນັ້ນບູຊາພຣະສະພາບອັນບໍ່ມີຮູບ (Niṣkala). ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ໃຫ້ບູຊາມັນຕຣາອະງະ ເຊັ່ນ hṛdaya (ຫົວໃຈ) ແລະອື່ນໆ; ແລະໃນທິດກາງ (ວິທິດ) ໃຫ້ບູຊາມັນຕຣາ astra (ມັນຕຣາອາວຸດ).

Verse 38

प्राग्वच्च पञ्च ब्रह्माणि बुद्ध्याधारमतो वदे शतभागे तिथिभागे पद्मं लिङ्गाष्टकं दिशि

ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ມັນຕຣາປັນຈະພຣະພຣະຫມາ (pañca-brahma) 5 ປະການ ຕ້ອງຖືກວາງລົງ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈະອະທິບາຍ ādhāra ເປັນຖານຮອງສໍາລັບການພິຈາລະນາ. ໃນການແບ່ງເປັນ 100 ສ່ວນ ແລະໃນການແບ່ງຕາມ tithi ຂອງວັນຈັນ ໃຫ້ຈັດມັນດະລາດອກບົວ (padma-maṇḍala) ແລະວາງ liṅga-aṣṭaka 8 ອົງໃນທິດທັງຫມົດ.

Verse 39

मेखलाभागसंयुक्तं कण्ठं द्विपदिकं भवेत् आचार्यो बुद्धिमाश्रित्य कल्पयेच्च लतादिकम्

ສ່ວນຄໍ (kaṇṭha) ຄວນເຮັດໃຫ້ເປັນອະວະສອງຊັ້ນ (dvipadika) ແລະເຊື່ອມກັບສ່ວນສາຍຄາດ (mekhalā). ອາຈານຊ່າງ (ācārya) ອາໄສປັນຍາທີ່ຝຶກຝົນ ຄວນອອກແບບລາຍເຄືອເຖົາ (latā) ແລະລາຍປະດັບອື່ນໆທີ່ກ່ຽວເນື່ອງ.

Verse 40

चतुःषट्पञ्चमाष्टादि खाछिखाद्यादि मण्डलम् खाक्षीन्दुसूर्यगं सर्वं खाक्षि चैवेन्दुवर्णनात्

ມັນດະລາ (maṇḍala) ຄວນຈັດວາງໂດຍເລີ່ມຈາກລໍາດັບຕົວເລກ «4, 6, 5, 8 …» ແລະຈາກລໍາດັບພະຍັນຊະນະທີ່ເລີ່ມ «khā, chi, khā …». ທັງໝົດນີ້ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເຄື່ອນໄຫວຄຽງຄູ່ກັບດວງຈັນ ແລະດວງອາທິດ; ແລະຄໍາວ່າ «khākṣi» ເອີ້ນເຊັ່ນນັ້ນເພາະເປັນການພັນລະນາດວງຈັນ.

Verse 41

चत्वारिंशदधिकानि चतुर्दशशतानि हि मण्डलानि हरेः शम्भोर्देव्याः सूर्यस्य सन्ति च

ແທ້ຈິງ ມີມັນດະລາ 1,440 ຂອງພຣະຫຣິ (ວິສນຸ), ພຣະສັມພູ (ສິວະ), ພຣະເທວີ ແລະ ພຣະອາທິດ ດ້ວຍ.

Verse 42

दशसप्तविभक्ते तु लतालिङ्गोद्भवं शृणु दिक्षु पञ्चत्रयञ्चैकं त्रयं पञ्च च लोमयेत्

ບັດນີ້ ໃນການແບ່ງເປັນ 17 ສ່ວນ ຈົ່ງຟັງວິທີການທີ່ເກີດຈາກ ‘ລະຕາ-ລິງຄະ’ (ເຄືອສັນຍາ). ໃນທິດທັງຫມົດ ຄວນລົງໝາຍ loma ເປັນ: 5, 3, 1; ແລ້ວ 3 ແລະ 5 ອີກດ້ວຍ.

Verse 43

ऊर्ध्वगे द्विपदे लिङ्गमन्दिरं पार्श्वकोष्ठयोः मध्येन द्बिपदं पद्ममथ चैकञ्च पङ्कजं

ໃນມາດຕາສອງຟຸດທາງເທິງ (ທາງເໜືອ) ຄວນວາງສະຖານສັກສິດຂອງລິງຄະ; ແລະໃນຊ່ອງກາງລະຫວ່າງຫ້ອງຂ້າງສອງຂ້າງ ຄວນເຮັດດອກບົວຂະໜາດສອງຟຸດ—ພ້ອມທັງດອກບົວອີກໜຶ່ງດອກດ້ວຍ.

Verse 44

लिङ्गस्य पार्श्वयोर्भद्रे पदद्वारमलोपनात् तत्पार्श्वशोभाः षड्लोप्य लताः शेषास् तथा हरेः

ທີ່ຂ້າງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງລິງຄະ ເລີ່ມຈາກປະຕູລະດັບຕີນ (padadvāra) ຈົ່ງຈັດຮູບປະດັບຂ້າງ. ໂດຍລະເວັ້ນ 6 ຫນ່ວຍປະດັບ ລາຍເຄືອທີ່ເຫຼືອ ຈັດໃຫ້ເຫມືອນກັນສໍາລັບພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ດ້ວຍ.

Verse 45

ऊर्ध्वं द्विपदिकं लोप्य हरेर्भद्राष्टकं स्मृतम् रश्मिमानसमायुक्तवेदलोपाच्च शोभिकम्

ເມື່ອລະເວັ້ນຫນ່ວຍສອງຟຸດທາງເທິງ ຈັງຫວະນີ້ຖືກຈື່ຈໍາວ່າ ‘Harer-bhadrāṣṭaka’. ມັນຍັງເອີ້ນວ່າ ‘Śobhika’ ເນື່ອງຈາກສຳພັນກັບແບບ ‘Raśmi’ ແລະ ‘Mānasa’ ແລະເນື່ອງຈາກການລະເວັ້ນສ່ວນທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘Veda’.

Verse 46

पञ्चविंशतिकं पद्मं ततः पीठमपीठकम् द्वयं द्वयं रक्षयित्वा उपशोभास् तथाष्ट च

ຄວນວາດດອກບົວທີ່ມີ 25 ສ່ວນ/ກີບ; ແລ້ວຈຶ່ງວາງ «ປີຖ» (ຖານ) ແລະ «ອະປີຖ» (ສ່ວນບໍ່ເປັນຖານ)។ ຮັກສາແຕ່ລະຄູ່ໃຫ້ຖືກທີ່ ແລະປອດໄພ ແລ້ວຈຶ່ງຈັດວາງ «ອຸປະໂສພາ» 8 ປະການເປັນເຄື່ອງປະດັບຮອບຂ້າງ។

Verse 47

देव्यादिख्यापकं भद्रं वृहन्मध्ये परं लघु लोपयेदिति ञ लोपयेदिति ट मध्ये नवपदं पद्मं कोणे भद्रचतुष्टयम्

ແຜນຜັງ «ພັດຣະ» ອັນເປັນມງຄົດ ແລະຊີ້ບອກການປະທັບຢູ່ຂອງເທວີ ຄວນຈັດໃຫ້ «ວຶຫັດ» (ໃຫຍ່) ຢູ່ກາງ ແລະວາງ «ປະຣະ» (ສູງສຸດ) ກັບ «ລະຄຸ» (ນ້ອຍ) ຕາມຕຳແໜ່ງທີ່ຄວນ. ໃນຄຳສັ່ງ «lopayet» ໃຫ້ຕັດອັກສອນ ña; ແລະໃນ «lopayet» ໃຫ້ຕັດອັກສອນ ṭa ເຊັ່ນກັນ. ກາງເປັນດອກບົວ 9 ຊ່ອງ ແລະທີ່ມຸມມີພັດຣະ 4 ປະການເປັນຊຸດ.

Verse 48

त्रयोदशपदं शेषं बुद्ध्याधारन्तु मण्डलं शतपत्रं षष्ट्यधिकं बुद्ध्याधारं हरादिषु

ສ່ວນທີ່ເຫຼືອເປັນການແບ່ງ 13 ສ່ວນ; ແລະມັນດະລານີ້ແມ່ນຖານຮອງຮັບຂອງປັນຍາ (buddhi) ຢ່າງແທ້ຈິງ. ດອກບົວທີ່ຮອງຮັບປັນຍາ ກ່າວວ່າເປັນດອກບົວ 100 ກີບ ແລະເພີ່ມອີກ 60 (ລວມ 160) ໃນລະບົບທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Hara (ສິວະ) ແລະອື່ນໆ.