Adhyaya 309

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितापूजा नामाष्टाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ नवाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितामन्त्रादिः अग्निर् उवाच अपरां त्वरिताविद्यां वक्ष्ये ऽहं भुक्तिमुक्तिदां पुरे वज्राकुले देवीं रजोभिर्लिखिते यजेत्

ດັ່ງນີ້ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 309 ຊື່ «ການບູຊາທະວະຣິຕາ (Tvaritā)» ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 310: «ມົນຕຣາ ແລະພິທີກ່ຽວກັບທະວະຣິຕາ». ອັກນິກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຖຶງ ທະວະຣິຕາ-ວິທະຍາ (Tvaritā-vidyā) ອັນລຶກຊຶ້ງຕໍ່ໄປ ຜູ້ປະທານທັງພົນສຸກໂລກີ (bhukti) ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mukti). ໃນເມືອງ ຫຼືສະຖານທີ່ມີກຳແພງ ຄວນບູຊາເທວີໃນຮູບວັຊຣາກຸລາ (Vajrākulā) ໂດຍວາດຮູບນາງດ້ວຍຝຸ່ນ/ຜົງ (rajas)»។

Verse 2

पद्मगर्भे दिग्विदिक्षु चाष्टौ वज्राणि वीथिकां द्वारशोभोपशोभाञ्च लिखेच्छ्रीघ्रं स्मरेन्नरः

ໃນກາງດອກບົວ (padma-garbha) ແລະໃນທິດທັງແປດພ້ອມທິດຍ່ອຍ ຄວນວາດສັນຍາລັກວັຊຣາ (vajra). ອີກທັງຄວນກຳນົດເສັ້ນທາງວຽນຮອບ (vīthikā) ແລະລວດລາຍປະຕູຫຼັກກັບປະຕູຮອງ. ເມື່ອວາດແລ້ວ ຜູ້ປະກອບພິທີຄວນລະລຶກເຖິງ (ເຊີນ/ພິຈາລະນາ) ພຣະເທວີຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 3

अष्टादशभुजां सिंहे वामजङ्घा प्रतिष्ठिता दक्षिणा द्विगुणा तस्याः पादपीठे समर्पिता

ເທວີຜູ້ມີແຂນສິບແປດ ປະທັບເທິງສິງ; ຂາຊ້າຍຕັ້ງຢູ່ເທິງນັ້ນ ແລະຂາຂວາງໍຫຼາຍກວ່າ ວາງເທິງຖານຮອງຕີນ (pādapīṭha)។

Verse 4

नागभूषां वज्रकुण्डे खड्गं चक्रं गदां करमात् शूलं शरं तथा शक्तिं वरदं दक्षिणैः करैः

ປະດັບດ້ວຍນາກເປັນອາພອນ ແລະສວມຕຸ້ມຫູຮູບວັຊຣະ; ດ້ວຍມືຂວາຕາມລຳດັບ ຖືດາບ, ຈັກຣະ, ຄະດາ; ຕໍ່ມາ ຕຣິສູລ, ລູກສອນ, ສັກຕິ ແລະມຸດຣາວະຣະດະ (ປະທານພອນ)।

Verse 5

धनुः पाशं शरं घण्टां तर्जनींशङ्खमङ्कुशम् अभयञ्च तथा वर्जं वामपार्श्वे धृतायुधम्

ທາງຊ້າຍ ຄວນວາດໃຫ້ເທວະຖືອາວຸດ/ເຄື່ອງໃຊ້: ຄັນທະນູ, ບ່ວງຄອດ (pāśa), ລູກສອນ, ກະດິ່ງ, ທັດຊະນີ (tarjanī) ທ່າຂູ່/ຊີ້, ສັງຂ໌, ອັງກຸສ (aṅkuśa), ອະພະຍະມຸດຣາ (abhaya) ແລະວັຊຣະ (vajra) ດ້ວຍ।

Verse 6

पूजनाच्छत्रुनाशः स्याद्राष्ट्रं जयति लीलया दीर्घायूराष्ट्रभूतिः स्याद्दिव्यादिसिद्धिभाक्

ດ້ວຍການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະບັນລຸການທຳລາຍສັດຕູ; ຊະນະອານາຈັກໄດ້ດ້ວຍຄວາມງ່າຍ. ໄດ້ອາຍຸຍືນ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງລັດ ແລະເປັນຜູ້ຄອບຄອງສິດທິ (siddhi) ອັນທິບແລະອື່ນໆ।

Verse 7

वज्रार्गले इति ञ तलेतिसप्तपातालाः कालाग्निभुवनान्तकाः ॐ कारादिस्वरारभ्य यावद्ब्रह्माण्डवाचकम्

«Vajrārgale» ແມ່ນນາມລັບຂອງພະຍັນຊະນະ ña; «Tala» ໝາຍເຖິງປາຕາລາ (Pātāla) ເຈັດຊັ້ນ ອັນຖືກເອີ້ນອີກວ່າ Kālāgni ແລະ Bhuvanāntaka. ຈາກສະຫຼະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Oṃ ໄປຈົນເຖິງຄຳທີ່ຊີ້ເຖິງ «ໄຂ່ໂລກ» (brahmāṇḍa) ຄວນເຂົ້າໃຈ/ສວດລຳດັບສຽງສັກສິດນີ້।

Verse 8

ॐ काराद्भ्रामयेत्तोयन्तोतला त्वरिता ततः प्रस्तावं सम्प्रवक्ष्यामि स्वरवर्गं लिखेद्भुवि

ເລີ່ມດ້ວຍພະຍາງ «ໂອṁ» ຄວນຫມຸນ/ກວນນ້ຳ; ແລ້ວຈັດເຮັດເສັ້ນລາດຕາ (latā) ໃຫ້ວ່ອງໄວ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນຂ້ອຍຈະອະທິບາຍປຣະສຕາວ (prastāva) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ຄວນຂຽນຊຸດສະຫຼະ (svaravarga) ລົງໃນດິນ.

Verse 9

तालुर्वर्गः कवर्गः स्यात्तृतीयो जिह्वतालुकः चतुर्थस्तालुजिह्वाग्रो जिह्वादन्तस्तु पञ्चमः

ກຸ່ມຕາລຸ (palatal) ແມ່ນ ກ-ວັກຄະ (ka-varga); ອັນທີສາມເກີດຈາກລີ້ນກັບຕາລຸ. ອັນທີສີ່ເກີດຈາກຕາລຸກັບປາຍລີ້ນ; ແຕ່ອັນທີຫ້າເກີດຈາກລີ້ນກັບແຂ້ວ.

Verse 10

षष्ठो ऽष्टपुटसम्पन्नो मिश्रवर्गस्तु सप्तमः ऊष्माणः स्याच्छ्वर्गस्तु उद्धरेच्च मनुं ततः

ຊັ້ນທີຫົກມີ «ປຸຏະ» (puṭa) ແປດກຸ່ມຄົບຖ້ວນ; ຊັ້ນທີເຈັດແມ່ນຊັ້ນປົນກັນ. ພະຍັນຊະນະສຽງຟູ (sibilants) ເອີ້ນວ່າ «ອູສະມານະ» (ūṣmāṇa); ແລ້ວຕໍ່ມາຄວນດຶງອອກ/ຈຳແນກ «ມະນຸ» (manu) ຄືອັກສອນກຶ່ງສະຫຼະ (semi-vowels) ຈາກການຈັດນັ້ນ.

Verse 11

षष्ठस्वरसमारूढं ऊष्मणान्तं सविन्दुकम् तालुवर्गद्वितीयन्तु स्वरैकादशयोजितम्

ຈັດໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງສະຫຼະທີຫົກ, ສິ້ນສຸດດ້ວຍ ūṣman (ອູສະມານະ) ແລະມີຈຸດນາສິກ (bindu). ອີກທັງ ຕ້ອງສິ້ນສຸດທີ່ອັກສອນທີສອງຂອງກຸ່ມຕາລຸ (palatal) ແລະເຊື່ອມກັບສະຫຼະທີສິບເອັດ.

Verse 12

जिह्वातालुसमायोगः प्रथमं केवलं भवेत् तदेव च द्वितीयन्तु अधस्ताद्विनियोजयेत्

ການຝຶກປະກອບທຳອິດ ແມ່ນໃຫ້ເຮັດແຕ່ການປະສານລີ້ນກັບຕາລຸເທົ່ານັ້ນ. ການຝຶກທີສອງ ໃຫ້ນຳການປະສານນັ້ນເອງໄປໃຊ້ໂດຍຊີ້ລົງຂ້າງລຸ່ມ (ຄືວາງ/ກົດລີ້ນໄປບ່ອນລຸ່ມ).

Verse 13

एकादशस्वरैर् युक्तं प्रथमं तालुवर्गतः ऊष्माणस्य द्वितीयन्तु अधस्ताद् दृश्य योजयेत्

ແຖວທຳອິດໃຫ້ຈັດຮ່ວມກັບສະຫຼະ 11 ຕົວ ໂດຍເລີ່ມຈາກກຸ່ມຕາລຸ (ກຸ່ມພາລາຕະ). ແຖວທີສອງຂອງອຸສະມານ (ສຽງສີບີລັນ/ອາສປິເຣດ) ໃຫ້ວາງໄວ້ຂ້າງລຸ່ມ ຕາມແບບທີ່ເຫັນໃນຜັງດັ້ງເດີມ.

Verse 14

षोडशस्वरसंयुक्तमूष्माणस्य द्वितीयकम् जिह्वादन्तसमायोगे प्रथमं योजयेदधः

ອັກສອນທີສອງໃນກຸ່ມອຸສະມານ (ūṣmāṇa) ເມື່ອປະສົມກັບສະຫຼະ 16 ຕົວ ໃຫ້ນຳໃຊ້ໂດຍການສຳຜັດລະຫວ່າງລີ້ນກັບແຂ້ວ; ສ່ວນອັກສອນທຳອິດໃຫ້ວາງໄວ້ຂ້າງລຸ່ມ.

Verse 15

मिश्रवर्गाद् द्वितीयन्तु अधस्तात् पुनरेव तु चतुर्थस्वरसम्भिन्नं तालुवर्गादिसंयुतम्

ພາຍໃຕ້ກຸ່ມປະສົມ (miśra-varga) ກ່າວຊ້ຳອີກເຖິງການຈັດວາງອັນທີສອງ: ມັນປະສົມກັບກຸ່ມຕາລຸ ແລະກຸ່ມອື່ນໆ ແລະຖືກແຍກແຍະໂດຍສະຫຼະທີສີ່ (ຂັ້ນ/ສຽງ).

Verse 16

ऊष्मणश् च द्वितीयन्तु अधस्ताद्विनियोजयेत् स्वरैकादशभिन्नन्तु ऊष्मणान्तं सविन्दुकम्

ແລະອັກສອນທີສອງໃນກຸ່ມອຸສະມານ ໃຫ້ວາງໄວ້ຂ້າງລຸ່ມ. ສິ່ງທີ່ແຍກແຍະໂດຍສະຫຼະ 11 ຕົວ ໃຫ້ຈັດໄວ້ທ້າຍກຸ່ມອຸສະມານ ພ້ອມກັບຈຸດ (anusvāra).

Verse 17

पञ्चस्वरसमारूढं ओष्ठसम्पुटयोगतः द्वितीयमक्षरञ्चान्यज्जिह्वाग्रे तालुयोगतः

ເມື່ອອາໄສສະຫຼະ 5 ສຽງ ມັນເກີດຈາກການປິດປາກໂດຍປະກົບຮິມຝີປາກ. ສ່ວນອັກສອນທີສອງນັ້ນ ເກີດເມື່ອປາຍລີ້ນສຳຜັດກັບຕາລຸ (ເພດານປາກ).

Verse 18

ऊष्माणस्येत्ययं पाठो न साधुः प्रथमं पञ्चमे योज्यं स्वरार्धेनोद्धृता इमे ओंकाराद्या नमोन्ताश् च जपेत् स्वाहाग्निकार्यके

ການອ່ານ “ūṣmāṇasya …” ນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ຄວນນໍາອັນທີ 1 ໄປຕໍ່ກັບອັນທີ 5. ພະຍາງ/ມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ ທີ່ຖອດອອກດ້ວຍຄື່ງສ່ວນຂອງສະຫຼະ (svarārdha) ເລີ່ມຈາກ “Oṃ” ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ “namaḥ” ຄວນສວດໃນພິທີໄຟ (agnikārya) ພ້ອມຄໍາ “svāhā”.

Verse 19

ॐ ह्रीं ह्रूं ह्रः हृदयं हां हृश्चेति शिरः ह्रीं ज्वल ज्जलशिखा स्यात् कवचं हनुद्वयम् ह्रीं श्रीं क्षून्नेत्रत्रयाय विद्यानेत्रं प्रकीर्तितम् क्षौं हः खौं हूं फडस्त्राय गुह्याङ्गानि पुरा न्यसेत् त्वरिताङ्गानि वक्ष्यामि विद्याङ्गानि शृणुष्व मे आदिद्विहृदयं प्रोक्तं त्रिचतुःशिर इष्यते

“Oṃ; hrīṃ hrūṃ hraḥ” ໃຫ້ວາງເປັນນະຍາສະທີ່ຫົວໃຈ (hṛdaya-nyāsa). “hāṃ hṛś” ຖືກປະກາດເປັນສ່ວນຫົວ (śiras). “hrīṃ jvala jvalā-śikhā” ເປັນກະວະຈະ (kavaca) ແລະວາງໃສ່ຂາກະໄຕສອງຂ້າງ. “hrīṃ śrīṃ kṣūṃ” ສໍາລັບຜູ້ມີຕາສາມ ເອີ້ນວ່າ ‘ຕາແຫ່ງວິທະຍາ’ (vidyā-netra). “kṣauṃ haḥ khauṃ hūṃ phaḍ” ເປັນມັນຕຣາອາສະຕຣະ (astra); ຄວນວາງນະຍາສະອະວະຍະລັບ (guhyāṅga) ກ່ອນ. ຂ້ອຍຈະກ່າວອະວະຍະຂອງ Tvaritā; ຈົ່ງຟັງອະວະຍະຂອງວິທະຍາ: ‘ຫົວໃຈຄູ່ດັ້ງເດີມ’ ຖືກສອນໄວ້ ແລະຫົວຖືວ່າມີສາມຫຼືສີ່ສ່ວນ.

Verse 20

पञ्चषष्ठः शिखा प्रोक्ता कवचं सप्तमाष्टमम् तारकन्तु भवेन्नेत्रं नवार्धाक्षरलक्षणं

ມັນຕຣາອັນທີ 65 ຖືກປະກາດວ່າເປັນມັນຕຣາ śikhā (ປອກຜົມທີ່ກະຫຼອດຫົວ). ອັນທີ 7 ແລະ 8 ເປັນ Kavaca (ເກາະປ້ອງກັນ). ແຕ່ Tāraka ແມ່ນມັນຕຣາ Netra (ຕາ) ມີລັກສະນະເປັນ 9 ແລະ ເຄິ່ງ ຫນ່ວຍພະຍາງ.

Verse 21

तोतलेति समाख्याता वज्रतुण्डे ततो भवेत् ख ख हूं दशवीजा स्याद्वज्रतुण्डेन्द्रद्रूतिका

ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ “Totalā”; ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງເປັນມັນຕຣາຂອງ Vajratuṇḍa. ສູດ “kha kha hūṃ” ເປັນບີຈະມັນຕຣາສິບປະການ ແລະເປັນການເຊີນອັນວ່ອງໄວ (drūtikā) ຂອງ Vajratuṇḍendra.

Verse 22

खेचरि ज्वालिनीज्वाले खखेति ज्वालिनीदश वर्चे शरविभीषणि खखेति च शवर्यपि

‘Khecarī’, ‘Jvālinī-jvālā’ (ໄຟລຸກໂຊນ), ‘Khakheti’, ‘Jvālinī-daśā’ (Jvālinī ສິບປະການ), ‘Varcā’ (ລັດສະໝີ), ‘Śara-vibhīṣaṇī’ (ນາງຜູ້ນ່າຢ້ານດ້ວຍລູກສອນ), ‘Khakheti’ ແລະຍັງ ‘Śavarī’—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມທີ່ໃຊ້ໃນມັນຕຣາປ້ອງກັນ.

Verse 23

छे छेदनि करालिनि खखेति च कराल्यपि वक्षःश्रवद्रवप्लवनी ख ख दूतीप्लवं ख्यपि

“Che!” ໂອ ຜູ້ຕັດຂາດ (chedanī), ໂອ ຜູ້ນ່າຢ້ານ (karālinī), ໂອ Khakhetī—ແລະດ້ວຍ, ໂອ ເທວີ Karālī! ໂອ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ນ້ຳຫຼວງທີ່ໄຫຼອອກຈາກອົງອົບ ພຸ່ງລົ້ນເປັນຄື້ນ (vakṣaḥ-śravad-drava-plavanī)! “kha kha!”—ແລະຂໍໃຫ້ເກີດ “ຄື້ນ/ການລົ້ນທ່ວມ” ຂອງວິນຍານທູດ (dūtī-plavam) ແລະ “khy” ດ້ວຍ.

Verse 24

स्त्रीबालकारे धुननि शास्त्री वसनवेगिका क्षे पक्षे कपिले हस हस कपिला नाम दूतिका

ໃນຂອບເຂດຂອງແມ່ຍິງແລະເດັກນ້ອຍ, dūtī ຖືກເອີ້ນວ່າ “Dhunani”; ໃນຫມູ່ແມ່ຍິງຜູ້ຮູ້ຄຳພີ, “Śāstrī”; ສຳລັບຜູ້ເຮັດໃຫ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອນໄວ, “Vasanavegikā”; ໃນການແບ່ງຕາມພະຍັນຊະນະ kṣa ແລະຕາມ pakṣa (ຄື່ງເດືອນ/ປີກ), “Kapilā”; ແລະເມື່ອອອກສຽງ “hasa hasa”, dūtī ມີນາມວ່າ “Kapilā”.

Verse 25

ह्रूं तेजोवति रौद्री च मातङ्गरौद्रिदूतिका पुटे पुटे ख ख खड्गे फट् ब्रह्मकदूतिका

“Hrūṃ!” ໂອ Tejovatī, ໂອ Raudrī, ແລະ dūtikā ຂອງ Mātaṅga-Raudrī—ຊັ້ນຊ້ອນເປັນຊັ້ນ (ເປັນວົງປ້ອງກັນ)! “kha kha”—ເທິງດາບ: “phaṭ!”—ໂອ Brahmakā-Dūtikā.

Verse 26

वैतालिनि दशार्णाः स्युस्त्यजान्यहिपलालवत् हृदादिकन्यासादौ स्यान् मध्ये नेत्रे न्यसेत्सुधीः

ໃນການຈັດຮູບແບບ Vaitālinī ກ່າວວ່າມີ 10 ພະຍາງ; ພະຍາງເຫຼົ່ານັ້ນພຶງຖືກປະຖິ້ມເຫມືອນແມ່ມ້າ, ງູ, ແລະຟາງ. ໃນຕອນເລີ່ມ nyāsa ທີ່ເລີ່ມຈາກຫົວໃຈ (hṛdaya-nyāsa) ແລະອື່ນໆ, ຜູ້ຮູ້ຄວນວາງມັນໄວ້ກາງ—ທີ່ດວງຕາ.

Verse 27

पादादरभ्य मूर्दान्तं शिर आरभ्य पादयोः वक्षःश्रवद्रवप्लवनीथथेति ख , छ च अङ्घ्रिजानूरुगुह्ये च नाभिहृत्कण्ठदेशतः

ເລີ່ມຈາກຕີນຂຶ້ນໄປຮອດຍອດສະໝອງ—ແລະດ້ວຍ, ເລີ່ມຈາກສະໝອງລົງມາຮອດຕີນ—ໃຫ້ນັບບ່ອນຕ່າງໆ ໃນກາຍ. ບ່ອນທີ່ຊີ້ບອກມີ ອົງອົບ ແລະ ບ່ອນໃກ້ຫູ (ພ້ອມທາງໄຫຼທີ່ຕິດກັນ), ພ້ອມຈຸດ “drava”, “plavanī”, “ītha”, “the”; ແລະຍັງມີ ຕີນ, ຫົວເຂົ່າ, ຂາອ່ອນ, ຂີ້ຫນີບ (groin), ແລະບ່ອນທີ່ສະດື, ຫົວໃຈ, ແລະຄໍ.

Verse 28

वज्रमण्डलबूर्धे च अघोर्धे चादिवीजतः सोमरूपं ततो गावं धारामृतसुवर्षिणम्

ເທິງໃນວັຊຣະມັນດະລະ ແລະ ລຸ່ມໃນເຂດອະໂຄຣະ—ເລີ່ມຈາກບີຊະມັນຕຣາດັ້ງເດີມ—ຈຶ່ງຄວນນຶກເຫັນ “ງົວ” ໃນຮູບຂອງໂສມະ ພອຍສາຍນ້ຳອະມຣິຕະລົງມາເປັນຝົນອັນງາມສົດໃສ।

Verse 29

विशन्तं ब्रह्मरन्ध्रेण साधकस्तु विचिन्तयेत् मूर्धास्यकण्ठहृन्नाभौ गुह्योरुजानुपादयोः

ຜູ້ປະຕິບັດຄວນພິຈາລະນາ (ກະແສຊີວິດ) ເຂົ້າທາງພຣະຫມະຣັນທຣະ ແລ້ວເຄື່ອນຜ່ານ ຫົວ, ປາກ, ຄໍ, ຫົວໃຈ, ສະດື, ເຂດລັບ, ຂາອ່ອນ, ຫົວເຂົ່າ ແລະ ຕີນ।

Verse 30

आदिवीजं न्यसेन्मन्त्री तर्जन्यादि पुनः पुनः ऊर्धं सोममधः पद्मं शरीरं वीजविग्रहं

ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນວາງນຍາສະຂອງອາດິ-ບີຊະ ຊ້ຳໆ ເລີ່ມຈາກນິ້ວຊີ້ ແລະນິ້ວອື່ນໆ. ຄວນນຶກເຫັນດວງຈັນຢູ່ເທິງ, ດອກບົວຢູ່ລຸ່ມ, ແລະຮ່າງກາຍເປັນຮູບກາຍຂອງບີຊະ (ຄຳພັນທຸ).

Verse 31

यो जानाति न मृत्युः स्यात्तस्य न व्याधयो ज्वरा यजेज्जपेत्तां विन्यस्य ध्यायेद्देवीं शताष्टकम्

ຜູ້ໃດຮູ້ແລະປະຕິບັດໄດ້ຖືກຕ້ອງ ຄວາມຕາຍຈະບໍ່ມີແກ່ຜູ້ນັ້ນ; ໂລກໄພແລະໄຂ້ກໍບໍ່ມີ. ຄວນບູຊາແລະສວດຈະປະ; ເມື່ອວາງນຍາສະໃຫ້ມັ່ນຄົງແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາດວງເທວີ—ຊຸດໜຶ່ງຮ້ອຍແປດ (ບົດ/ນາມ).

Verse 32

मुद्रा वक्ष्ये प्रणीताद्याः प्रणीताः पञ्चधास्मृताः ग्रथितौ तु करौ कृत्वा मध्ये ऽङ्गुष्ठौ निपातयेत्

ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍມຸດຣາ ເລີ່ມຈາກປຣະນີຕາ. ປຣະນີຕາຖືກຈື່ຈຳວ່າມີຫ້າປະເພດ. ໃຫ້ສອດປະສານມືທັງສອງ ແລ້ວວາງນິ້ວໂປ້ງໄວ້ກາງ.

Verse 33

तर्जनीं मूर्ध्निसंलग्नां विन्यसेत्तां शिरोपरि प्रणीतेयं समाख्याता हृद्देशे तां समानयेत्

ໃຫ້ວາງນິ້ວຊີ້ໃຫ້ສຳຜັດກັບຍອດສີສະ (crown) ແລ້ວວາງໄວ້ເທິງສີສະ. ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ປຣະນີຕາ»; ຈາກນັ້ນນຳໄປສູ່ບ່ອນຫົວໃຈ.

Verse 34

ऊर्धन्तु कन्यसामध्ये सवीजान्तां विदुर्द्विजाः नियोज्य तर्जनीमध्ये ऽनेकलग्नां परस्पराम्

ບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຮູ້ການຈັດຮູບນີ້: ຍົກນິ້ວຂຶ້ນໃຫ້ນິ້ວກ້ອຍຢູ່ກາງ ແລະໃຫ້ປາຍນິ້ວພົບກັນດັ່ງ ‘ເມັດ’ (bīja). ແລ້ວວາງໄວ້ກາງນິ້ວຊີ້ ໃຫ້ຕິດກັນຫຼາຍຈຸດ ແລະສອດປະສານກັນໄປມາ.

Verse 35

ज्येष्टाग्रं निक्षिपेन्मध्ये भेदनी सा प्रकीर्तिता नाभिदेशे तु तां बद्ध्वा अङ्गुष्ठावुत्क्षिपेत्ततः

ການວາງປາຍນິ້ວຊີ້ໄວ້ກາງ (ຮູບມື) ຖືກກ່າວວ່າເປັນມຸດຣາ «ເພດະນີ» (Bhedanī). ເມື່ອຜູກໄວ້ທີ່ບ່ອນສະດືແລ້ວ ຈຶ່ງຍົກນິ້ວໂປ້ງຂຶ້ນເທິງ.

Verse 36

कराली तु महामुद्रा हृदये योज्य मन्त्रिणः पुनस्तु पूर्ववद् बद्धलग्नां ज्येष्ठां समुत्क्षिपेत्

«ກະຣາລີ» ແມ່ນມະຫາມຸດຣາ; ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນນຳໃຊ້ທີ່ຫົວໃຈ. ແລ້ວອີກຄັ້ງ ດັ່ງເກົ່າ ເມື່ອຜູກແລະຕັ້ງໄວ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຍົກ «ເຈຍດຖາ» (Jyeṣṭhā) ຂຶ້ນ.

Verse 37

वज्रतुण्डा समाख्याता वज्रदेशे तु बन्धयेत् उभाभ्याञ्चैव हस्ताभ्यां मणिबन्धन्तु बन्धयेत्

ມຸດຣານີ້ເອີ້ນວ່າ «ວັຊຣະຕຸນດາ» (Vajratuṇḍā). ຄວນນຳໃຊ້ທີ່ບ່ອນວັຊຣະ; ແລະໃຊ້ມືທັງສອງຜູກ/ວາງໄວ້ທີ່ຂໍ້ມື (maṇibandha).

Verse 38

त्रीणि त्रीणि प्रसार्येति वज्रमुद्रा प्रकीर्तिता प्रसार्या चेति ट दण्डः खड्गञ्चक्रगदा मुद्रा चाकारतः स्मृता

«ການກາງນິ້ວສາມ ແລະ ສາມ»—ນີ້ເອີ້ນວ່າ ວັດຊຣະມຸດຣາ (Vajra-mudrā). ແລະ «ປຣະສາຣຍາ» (Prasāryā—ທ່າກາງ) ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ṭa-daṇḍa (ຮູບຄ້າຍໄມ້ທ່ອນ). ມຸດຣາຂອງດາບ, ຈັກຣະ, ແລະ ຄະດາ ກໍຮູ້ຈັກຕາມຮູບຮ່າງຂອງຕົນເອງ.

Verse 39

अङ्गुष्ठेनाक्रमेत् त्रीणि त्रिशूलञ्चोर्ध्वतो भवेत् एका तु मध्यमोर्ध्वा तु शक्तिरेव विधीयते

ໃຊ້ນິ້ວໂປ້ງກົດໝາຍຈຸດສາມຈຸດ; ເທິງຂຶ້ນໄປໃຫ້ເກີດເຄື່ອງໝາຍຕຣິຊູລ (trident). ມີໝາຍໜຶ່ງຢູ່ກາງ ແລະ ໝາຍທີ່ຢູ່ເທິງສຸດ ຖືກກຳນົດເປັນ «śakti» (ຫອກ/ໝາຍແຫ່ງພະລັງ).

Verse 40

शरञ्च वरदञ्चापं पाशं भारञ्च घण्टया शङ्खमङ्कुशमभयं पद्ममष्ट च विंशतिः

ລູກສອນ; ມືປະທານພອນ (varada); ຄັນທະນູ; ບ່ວງຜູກ (pāśa); ເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງນ້ຳໜັກ/ພາລະ; ພ້ອມກັບກະດິ່ງ; ສັງຂ໌ (conch); ອັງກຸຊ (goad); ທ່າບໍ່ຢ້ານ (abhaya); ແລະ ດອກບົວ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນ 28 ປະການ (ອົງປະກອບ/ຄຸນລັກສະນະ).

Verse 41

मोहणी मोक्षणी चैव ज्वालिनी चामृताभया प्रणीताः पञ्चमुद्रास्तु पूजाहोमे च योजयेत्

ມຸດຣາຫ້າຢ່າງ—Mohanī, Mokṣaṇī, Jvālinī, Amṛtā, ແລະ Abhayā—ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ແລ້ວ; ຄວນນຳໄປໃຊ້ທັງໃນພິທີບູຊາ (pūjā) ແລະ ພິທີໂຮມ (homa) ບູຊາໄຟ.