Adhyaya 173

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सर्वपापप्रायश्चित्ते पापनाशनस्तोत्रं नाम द्विसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ त्रिसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तं अग्निर् उवाच प्रायश्चित्तं ब्रह्णोक्तं वक्ष्ये पापोपशान्तिदं स्यात् प्राणवियोगफलो व्यापारो हननं स्मृतं

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 172 ຊື່ວ່າ «ສະໂຕຕຣະທຳລາຍບາບ» ໃນພາກວ່າດ້ວຍການຊົດໃຊ້ບາບທັງປວງ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 173 ວ່າດ້ວຍປຣາຍະຊິຕຕະ. ພຣະອັກນິກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະສອນປຣາຍະຊິຕຕະທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ປະກາດ ເພື່ອໃຫ້ບາບສົງບົບ. ການກະທຳທີ່ຜົນເປັນການແຍກອອກຈາກລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ (ຄືຄວາມຕາຍ) ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ການຂ້າ’ (hanana)».

Verse 2

रागाद् द्वेषात् प्रमादाच्च स्वतः परत एव वा ब्राह्मणं घातयेद्यस्तु स भवेद्ब्रह्मघातकः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣາຫມະນະຖືກຂ້າ—ດ້ວຍຄວາມກຳໜັດ (rāga) ດ້ວຍຄວາມຊັງ (dveṣa) ຫຼືດ້ວຍຄວາມປະມາດ—ຈະເຮັດເອງຫຼືໃຫ້ຄົນອື່ນເຮັດກໍຕາມ ຜູ້ນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ» (brahma-ghātaka).

Verse 3

बहूनामेककार्याणां सर्वेषां शस्त्रधारिणां यद्येको घातकस्तत्र सर्वे ते घातकाः स्मृताः

ເມື່ອມີຄົນຖືອາວຸດຫຼາຍຄົນຮ່ວມກັນໃນກິດຈະການດຽວ ຖ້າມີຄົນໜຶ່ງໃນນັ້ນເປັນຜູ້ຂ້າ ກໍຖືວ່າທຸກຄົນເປັນຜູ້ຂ້າດ້ວຍ.

Verse 4

आक्रोशितस्ताडितो वा धनैव्वा परिपीडितः ततः कर्माणीति ख , ग , घ , छ च यमुद्दिश्य त्यजेत् प्राणांस्तमाहुर्ब्रह्मघातकं

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໜຶ່ງຖືກດ່າທໍ້ ຖືກຕີ ຫຼືຖືກກົດຂີ່ດ້ວຍອຳນາດເງິນທອງ ຖ້າເນື່ອງຈາກການກະທຳເຫຼົ່ານັ້ນ (ຕາມຂໍ້ ka, kha, ga, gha, cha ທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ) ເຂົາໄດ້ປະລະຊີວິດຂອງຕົນ ກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຕາຍນັ້ນ ນັກປັນຍາກ່າວວ່າເປັນ «ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ» (brahma-ghātaka).

Verse 5

औषधाद्युपकारे तु न पापं स्यात् कृते मृते पुत्रं शिष्यन्तथा भार्यां शासते न मृते ह्य् अघं

ໃນການຊ່ວຍເຫຼືອເພື່ອປະໂຫຍດ ເຊັ່ນ ການໃຫ້ຢາເປັນຕົ້ນ ບໍ່ມີບາບ ແມ່ນແຕ່ຜົນຈະເຖິງຄວາມຕາຍ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນການອົບຮົມຕັກເຕືອນລູກ ສິດ ຫຼືພັນລະຍາ ຖ້າຄວາມຕາຍເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ຈົ່ງໃຈ ໃນຂະນະລົງໂທດນັ້ນ ກໍບໍ່ຖືວ່າເປັນຄວາມຜິດ.

Verse 6

देशं कालञ्च यः शक्तिं पापञ्चावेक्ष्य यत्नतः प्रायश्चित्तं प्रकल्प्यं स्याद्यत्र चोक्ता ब निष्कृतिः

ເມື່ອພິຈາລະນາຢ່າງລະມັດລະວັງເຖິງສະຖານທີ່ ເວລາ ກຳລັງຂອງຕົນ ແລະລັກສະນະຂອງບາບແລ້ວ ຄວນກຳນົດປຣາຍະຊິດ (ການແກ້ບາບ) ໃຫ້ເໝາະສົມ ຄືຕາມວິທີລ້າງຜິດທີ່ຄຳສອນໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 7

गवार्थे ब्राह्मणार्थे वा सद्यः प्राणान् परित्यजेत् प्रास्येदात्मानमग्नौ वा मुच्यते ब्रह्महत्यया

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ງົວ ຫຼືເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມັນ ຄວນສະຫຼະຊີວິດທັນທີ; ຫຼືຈະໂຍນຕົນເຂົ້າໄຟກໍໄດ້—ດ້ວຍການສະຫຼະຕົນແບບນີ້ ຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບຂ້າພຣາຫມັນ (brahmahatyā)។

Verse 8

शिरःकपाली ध्वजवान् भैक्षाशी कर्म वेदयन् ब्रह्महा द्वादशाब्दानि मितभुक् शुद्धिमाप्नुयात्

ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ຄວນຖືກະໂຫຼກຫົວເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງປຣາຍະຊິດ ຖືທຸງ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ ແລະປະກາດກຳມະຂອງຕົນຢ່າງເປີດເຜີຍ; ກິນອາຫານພອດປະມານ 12 ປີ ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ।

Verse 9

षड्भिर्वर्षैः शुद्धचारी ब्रह्महा पूयते नरः विहितं यदकामा मां कामात्तु द्विगुणं स्मृतं

ຜູ້ຊາຍທີ່ຂ້າພຣາຫມັນ ຖ້າຮັກສາຈັນຍາບັນອັນບໍລິສຸດ ຈະບໍລິສຸດໃນ 6 ປີ. ສິ່ງທີ່ກຳນົດໃຫ້ເຮັດໂດຍບໍ່ມີຕັນຫາ—ຖ້າເຮັດດ້ວຍຕັນຫາ ຖືກຈື່ຈຳວ່າຕ້ອງປະຕິບັດປຣາຍະຊິດເປັນສອງເທົ່າ।

Verse 10

प्रायश्चित्तं प्रवृत्तस्य बधे स्यात्तु त्रिवार्षिकं ब्रह्मघ्नि क्षत्रे द्विगुणं विट्च्छूद्रे द्विगुणं त्रिधा

ສຳລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ລົງມືເຂົ້າສູ່ການຂ້າ ປຣາຍະຊິດຖືກກຳນົດເປັນການປະພຶດ 3 ປີ; ຖ້າເປັນການຂ້າພຣາຫມັນ ໃຫ້ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ; ຖ້າຂ້າກະສັດຕຣິຍະ ກໍສອງເທົ່າ; ແລະສຳລັບໄວສະຍະ ແລະຊູດຣະ ໃຫ້ເພີ່ມສອງເທົ່າແບບສາມຊັ້ນ ຕາມລຳດັບທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 11

अन्यत्र विप्रे सकलं पादोनं क्षत्रिये मतं वैश्ये ऽर्धपादं क्षत्रे स्याद्वृद्धस्त्रीबालरोगिषु

ໃນກໍລະນີອື່ນໆ ມາດຕະການປະລິຫານ/ການຊົດໃຊ້ເຕັມ ກໍານົດໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ; ສໍາລັບກະສັດຕຣິຍ ຫຼຸດລົງ 1/4; ສໍາລັບໄວຊະຍ ຫຼຸດລົງ 1/2; ແລະສໍາລັບຊູດຣະ ພ້ອມທັງຜູ້ເຖົ້າ ແມ່ຍິງ ເດັກນ້ອຍ ແລະຄົນເຈັບ ຄວນຜ່ອນຜັນຕາມຄວາມເໝາະສົມ។

Verse 12

तुरीयो ब्रह्महत्यायाः क्षत्रियस्य बधे स्मृतं वैश्ये ऽष्टमांशो वृत्तस्थे शूद्रे ज्ञेयस्तु षोडशः

ການຂ້າກະສັດຕຣິຍ ບາບນັ້ນຖືກຈໍາໄວ້ວ່າເປັນ 1/4 ຂອງບາບການຂ້າພຣາຫມັນ; ສໍາລັບໄວຊະຍ ເປັນ 1/8; ແລະສໍາລັບຊູດຣະຜູ້ດໍາລົງຊີວິດຕາມອາຊີບອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າເປັນ 1/16.

Verse 13

अप्रदुष्टां स्त्रियं हत्वा शूद्रहत्याव्रतं चरेत् पञ्चगव्यं पिवेद्गोघ्नो मासमासीत संयतः

ຖ້າຂ້າແມ່ຍິງຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ (ບໍ່ຜິດ) ຄວນປະພຶດວຣະຕະການຊົດໃຊ້ທີ່ກໍານົດສໍາລັບການຂ້າຊູດຣະ. ແຕ່ຜູ້ຂ້າງົວ ຄວນດື່ມ «ປັນຈະກະວະຍະ» (pañcagavya) ແລະດ້ວຍຄວາມສໍາລວມ ຢູ່ໃນການບໍາເນົາພິທີຊົດໃຊ້ໜຶ່ງເດືອນ.

Verse 14

गोष्ठे शयो गो ऽनुगामी गोप्रदानेन शुद्ध्यति कृच्छ्रञ्चैवातिकृच्छ्रं वा पादह्रासो नृपादिषु

ຜູ້ທີ່ນອນໃນຄອກງົວ ຫຼືຕາມງົວ/ເຂົ້າໄປກໍ່ກວນງົວ ຈະບໍລິສຸດໄດ້ໂດຍການຖວາຍງົວໜຶ່ງຕົວ. ແຕ່ໃນເລື່ອງທີ່ກ່ຽວກັບກະສັດ ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ຄ້າຍກັນ ຕ້ອງປະພຶດ «ກຣິຈະ» (Kṛcchra) ຫຼື «ອະຕິກຣິຈະ» (Atikṛcchra) ແລະຍັງມີການເສຍສະຖານະ/ຖານະຍົກ (pāda-hrāsa) ອີກດ້ວຍ.

Verse 15

अतिवृद्धामतिकृशामतिबालाञ्च रोगिणीं न संस्कृतिरिति छ बधे ऽस्य तु इति छ हत्वा पूर्वविधानेन चरेदर्धव्रतं द्विजः

ສໍາລັບຜູ້ເຖົ້າຫຼາຍ, ຜູ້ຜອມຫຼາຍ, ເດັກນ້ອຍຫຼາຍ, ຫຼືຜູ້ເຈັບໄຂ້ ກ່າວກັນວ່າບໍ່ມີພິທີສັງສະກາຣະ (saṃskāra) ຢ່າງເຕັມ. ແຕ່ຖ້າຊາຍທະວິຊະ (twice-born) ຂ້າຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ຕາມວິທີກ່ອນໜ້າ ຄວນປະພຶດອັດທະວຣະຕະ (ardha-vrata) ແມ່ນວຣະຕະຄຶ່ງໜຶ່ງ ເພື່ອຊົດໃຊ້.

Verse 16

ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्त्या दद्याद्धेमतिलदिकं मुष्टिचपेटकीलेन तथा शृङ्गादिमोटने

ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ພຶງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ; ແລະພຶງຖວາຍທອງ ງາ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ເພື່ອໄຖ່ບາບຈາກການເຮັດຮ້າຍດ້ວຍກຳປັ້ນ ຕົບ ຫຼື ຕະປູ/ເຫຼັກປັກ ແລະດັ່ງດຽວກັນສຳລັບການຫັກເຂົາແລະອື່ນໆ។

Verse 17

लगुडादिप्रहारेण गोबधं तत्र निर्दिशेत् दमेन दामने चैव शकटादौ च योजने

ໃນນັ້ນ (ໃນການຕັດສິນຄະດີ) ການຕີດ້ວຍກະບອງ ຫຼື ສິ່ງຄ້າຍກັນ ພຶງຖືວ່າເປັນ “ການຂ້າງົວ”; ແລະກົດດຽວກັນນີ້ ຍັງໃຊ້ໃນກໍລະນີຄ່າປັບທີ່ເອີ້ນວ່າ dama, ການມັດ (ງົວ), ແລະການເອົາໄປຜູກເຂົ້າກັບລົດເກວຽນ ແລະອື່ນໆ ດ້ວຍ।

Verse 18

स्तम्भशृङ्खलपाशैर् वा मृते पादोनमाचरेत् काष्ठे शान्तपनं कुर्यात् प्राजापत्यन्तु लोष्ठके

ຖ້າສັດມີຊີວິດຕາຍເນື່ອງຈາກເສົາ, ໂສ້, ຫຼື ບ່ວງເຊືອກ ພຶງປະຕິບັດການໄຖ່ບາບຫຼຸດລົງໜຶ່ງສ່ວນສີ່. ຖ້າເກີດຈາກໄມ້ ພຶງປະຕິບັດພິທີຖືສິນ Śāntapana; ແຕ່ຖ້າເກີດຈາກ loṣṭa (ກ້ອນດິນ/ອິດແຕກ) ພຶງປະຕິບັດພິທີ Prājāpatya.

Verse 19

तप्तकृच्छ्रन्तु पाषाणे शस्त्रे चाप्यतिकृच्छ्रकं मार्जारगोधानकुलमण्डूकश्वपतत्रिणः

ສຳລັບການຂ້າ ແມວ, godhā (ກິ່ງກ່າ/ອິກວານາ), nakula (ພັງພອນ/ມອງກູສ), ກົບ, ໝາ ຫຼື ນົກ: ຖ້າຂ້າໂດຍເກີດຈາກຫີນ ພຶງປະຕິບັດ Tapta-kṛcchra; ແຕ່ຖ້າຂ້າດ້ວຍອາວຸດ ພຶງປະຕິບັດ Ati-kṛcchra.

Verse 20

हत्वा त्र्यहं पिवेत् क्षीरं कृच्छ्रं चान्द्रायणं चरेत् व्रतं रहस्ये रहसि प्रकाशे ऽपि प्रकाशकं

ເມື່ອໄດ້ຂ້າ (ຄົນ) ແລ້ວ ພຶງດື່ມນົມເປັນເວລາສາມມື້; ແລະພຶງປະຕິບັດຕະປະ Kṛcchra ແລະພິທີຖືສິນ Cāndrāyaṇa—ຄຳປະຕິຍານໄຖ່ບາບທີ່ຊຳລະຄວາມຜິດລັບໃນທີ່ລັບ ແລະກະທັ້ງຄວາມຜິດທີ່ປະກາດໃນທີ່ແຈ້ງກໍຊຳລະໄດ້.

Verse 21

प्राणायामशतं कार्यं सर्वपापापनुत्तये पानकं द्राक्षमधुकं खार्जरन्तालमैक्षवं

ເພື່ອກໍາຈັດບາບທັງປວງ ຄວນເຮັດປຣານາຍາມ (prāṇāyāma) ໃຫ້ຄົບ 100 ຄັ້ງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນດື່ມນ້ໍາຫວານ (pānaka) ທີ່ປຸງຈາກອະງຸ່ນ, madhūka, ໝາກດາດ, ໝາກຕາລາ (tāla) ແລະນ້ໍາອ້ອຍ.

Verse 22

मध्वीकं टङ्कमाध्वीकं मैरेयं नारिकेलजं न मद्यान्यपि मद्यानि पैष्टी मुख्या सुरा स्मृता

madhvīka, ṭaṅka-mādhvīka, maireya ແລະເຫຼົ້າທີ່ເຮັດຈາກໝາກພ້າວ—ພ້ອມທັງເຄື່ອງດື່ມມຶນເມົາອື່ນໆ—ລ້ວນແມ່ນເຫຼົ້າ. ແຕ່ surā ທີ່ເປັນຫຼັກ ຖືກຈໍາແນກວ່າແມ່ນເຫຼົ້າຈາກທັນຍາຫານ (paiṣṭī).

Verse 23

त्रैवर्णस्य निषिद्धानि पीत्वा तप्त्वाप्यपः शुचिः कणान् वा भक्षयेदब्दं पिण्याकं वा सकृन्निशि

ຖ້າຜູ້ໃນສາມວັນນະຂອງດວິຊະ (trai-varṇa) ດື່ມສິ່ງທີ່ຖືກຫ້າມ ແລ້ວ—ເມື່ອດື່ມນ້ໍາຮ້ອນ—ຍ່ອມບໍລິສຸດ. ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ຄວນກິນແຕ່ເມັດທັນຍາຫານຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຫຼືກິນກາກນ້ໍາມັນ (oil-cake) ເທື່ອດຽວໃນຕອນກາງຄືນ.

Verse 24

सुरापाणापनुत्यर्थं बालवामा जटी ध्वजी अज्ञानात् प्राश्य विण्मूत्रं सुरासंस्पृष्टमेव च

ເພື່ອລົບລ້າງບາບແຫ່ງການດື່ມເຫຼົ້າ ຄວນຖືວັດປະຕິບັດເປັນດັ່ງນັກບໍລິສຸດຜູ້ມີໃຈເຫມືອນເດັກ (bāla), ກໍານົດດ້ານຊ້າຍເປັນຂໍ້ປະຕິບັດ (vāma), ມັດຜົມເປັນຈະຕາ (jaṭā) ແລະຖືທຸງ. ແມ່ນແຕ່ຖ້າໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ໄດ້ກິນອຸຈາລະ ຫຼືປັດສະວະທີ່ໄດ້ສຳຜັດກັບເຫຼົ້າ ກໍຢູ່ໃນຂໍ້ນີ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 25

पुनः संस्कारमर्हन्ति त्रयो वर्णा द्विजातयः मद्यमाण्डस्थिता आपः पीत्वा सप्तदिनं व्रती

ດວິຊະໃນສາມວັນນະ (trai-varṇa) ຄວນໄດ້ຮັບການສັງສະການ/ການອຸທິດຄືນໃໝ່ອີກຄັ້ງ. ຖ້າໄດ້ດື່ມນ້ໍາທີ່ມີ māṇḍa (ຕະກອນ/ນ້ໍາໝັກຂອງເຫຼົ້າ) ປະປົນຢູ່ ຜູ້ນັ້ນຄວນຖືວັດ (vrata) ເປັນເວລາ 7 ມື້.

Verse 26

चाण्डालस्य तु पानीयं पीत्वा स्यात् षड्दिनं व्रती चण्डालकूपभाण्डेषु पीत्वा शान्तपनं चरेत्

ຖ້າຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳດື່ມຂອງຈັນດາລາ ຄວນຖືວຣະຕະ 6 ມື້. ຖ້າດື່ມນ້ຳຈາກບໍ່ນ້ຳຂອງຈັນດາລາ ຫຼືຈາກພາຊະນະທີ່ຈັນດາລາໃຊ້ ຄວນປະຕິບັດພິທີຊຳລະບາບ Śāntapana।

Verse 27

पञ्चगव्यं त्रिरान्ते पीत्वा चान्त्यजलं द्विजः मत्स्यकण्टकशम्बूकशङ्खशुक्तिकपर्दकान्

ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເມື່ອດື່ມ pañcagavya ສາມຄັ້ງໃນຕອນທ້າຍຂອງກຳນົດ ແລະດື່ມນ້ຳທີ່ກ່ຽວກັບ antyaja ດ້ວຍ ຍ່ອມເປັນການຊຳລະຜິດຈາກການກິນ/ຈັບ ກະດູກປາ, ຫອຍ, ສັງຂ໌, ເປືອກຫອຍນາງລົມ, ແລະເປືອກກາວຣີ.

Verse 28

पीत्वा नवोदकं चैव पञ्चगव्येन शुद्ध्यति शवकूपोदकं पीत्वा त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति

ເມື່ອດື່ມນ້ຳໃໝ່ (navodaka) ຍ່ອມບໍລິສຸດໂດຍການຮັບ pañcagavya. ເມື່ອດື່ມນ້ຳຈາກບໍ່ນ້ຳທີ່ກ່ຽວກັບສົບ ຍ່ອມບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນຫຼັງສາມຄືນ.

Verse 29

अन्त्यावसायिनामन्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् आपत्काले शूद्रगृहे मनस्तापेन शुद्ध्यति

ເມື່ອກິນອາຫານຂອງຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ antyāvasāyin ຄວນປະຕິບັດການຊຳລະບາບ Cāndrāyaṇa. ແຕ່ໃນຍາມຄັບຂັນ ຖ້າກິນໃນເຮືອນຂອງ Śūdra ຍ່ອມບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດໃນໃຈເທົ່ານັ້ນ.

Verse 30

शूद्रभाजनभुक् विप्रः पञ्चगव्यादुपोषितः कन्दुपक्वं स्नेहपक्वं स्नेहं च दधिशक्तवः

ພຣາຫມັນ (vipra) ຜູ້ກິນຈາກພາຊະນະຂອງ Śūdra ຄວນອົບພະຍົບອົດອາຫານໂດຍອາໄສ pañcagavya. ອາຫານທີ່ອະນຸຍາດແມ່ນ ຫົວພືດຕົ້ມ, ອາຫານປຸງດ້ວຍ ghee, ghee ເອງ, ແລະນ້ຳຂ້າວບາເລ (barley-gruel) ຜະສົມນົມສົ້ມ (curd).

Verse 31

शूद्रादनिन्द्यान्येतानि गुडक्षीररसादिकं अस्नातभुक् चोपवासी दिनान्ते तु जपाच्छुचिः

ຈາກຊູດຣະ (Śūdra) ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຮັບໄດ້ໂດຍບໍ່ມີໂທດ: ນ້ຳຕານກ້ອນ (jaggery), ນົມ, ນ້ຳໝາກໄມ້ ແລະອື່ນໆ. ຜູ້ກິນໂດຍບໍ່ອາບນ້ຳ ຄວນຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະໃນທ້າຍວັນ ຈຶ່ງຊຳລະດ້ວຍການສະວດຈະປະ (japa) ໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 32

मूत्रोच्चार्यशुचिर्भुक्त्वा त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति केशकीटावपन्नं च पादस्पृष्टञ्च कामतः

ຖ້າຫາກວ່າຫຼັງຈາກປັດສະວະແລ້ວ ຍັງກິນໂດຍບໍ່ໄດ້ຊຳລະຕົນ ຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດພາຍໃນສາມຄືນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ອາຫານທີ່ປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍເສັ້ນຜົມ ຫຼືແມງໄມ້ ແລະອາຫານທີ່ຖືກຕີນແຕະໂດຍເຈດຕະນາ ກໍມີກົດການຊຳລະເຊັ່ນກັນ.

Verse 33

भ्रूणघ्नावेक्षित्तं चैव सस्पृष्टं वाप्युदक्यया काकाद्यैर् अवलीढं च शुनासंस्पृष्टमेव च

ອາຫານ (ຫຼືເຄື່ອງບູຊາທີ່ຈັດແລ້ວ) ທີ່ຖືກຜູ້ຂ້າທາຣົກໃນຄັນ (foetus-slayer) ເບິ່ງເຫັນ, ຫຼືຖືກແມ່ຍິງມີປະຈຳເດືອນແຕະຕ້ອງ, ຫຼືຖືກກາ ແລະອື່ນໆ ເລຍ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຖືກຫມາສຳຜັດ—ທັງໝົດນັ້ນພຶງນັບວ່າເປື້ອນມົນທິນ.

Verse 34

गवाद्यैर् अन्नमाघ्रातं भुक्त्वा त्र्यहमुपावसेत् रेतोविण्मूत्रभक्षी तु प्राजापत्यं समाचरेत्

ກິນອາຫານທີ່ຖືກງົວ ແລະອື່ນໆ ດົມແລ້ວ ຄວນອົດອາຫານສາມມື້. ແຕ່ຖ້າໄດ້ກິນນ້ຳກາມ, ອຸຈາລະ, ຫຼືປັດສະວະ ຈະຕ້ອງປະຕິບັດການໄຖ່ບາບ «ປຣາຊາປັດຕະຍະ» (Prājāpatya).

Verse 35

चान्द्रायण नवश्राद्धे पराको मासिके मतः पक्षत्रये ऽतिकृच्छ्रं स्यात् षण्मासे कृच्छ्रमेव च

ສຳລັບຄວາມຜິດທີ່ເກີດກັບພິທີສຣາດທະເກົ້າປະການ (nava-śrāddha) ການໄຖ່ບາບຖືກຖືວ່າແມ່ນວັດຕະ «ຈັນທຣາຍະນະ» (Cāndrāyaṇa). ສຳລັບຄວາມຜິດທີ່ເກີດກັບພິທີປະຈຳເດືອນ ໃຫ້ປະຕິບັດ «ປະຣາກະ» (Parāka). ຖ້າການຂາດຕົກບົກພ່ອງດຳລົງຕໍ່ໄປສາມປັກ (ສາມຟໍດໄນທ໌) ຈະເປັນ «ອະຕິກຣິຈຉຣະ» (Atikṛcchra); ຖ້າດຳລົງຕໍ່ໄປຫົກເດືອນ ໃຫ້ «ກຣິຈຉຣະ» (Kṛcchra) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 36

आब्दिके पादकृच्छ्रं स्यादेकाहः पुनराव्दिके पूर्वेद्युर्वार्षिकं श्राद्धं परेद्युः पुनराव्दिकं

ສໍາລັບ śrāddha ປະຈໍາປີ (ābdika) ກໍານົດໃຫ້ປະຕິບັດການຊໍາລະບາບ «ຄຶ່ງ-kṛcchra»; ສໍາລັບການປະຕິບັດປະຈໍາປີຊໍ້າ (punar-ābdika) ໃຫ້ຖືອຸໂປສົດ/ປະຕິບັດ 1 ມື້ (ekāha)។ ມື້ກ່ອນໃຫ້ເຮັດ vārṣika śrāddha ແລະມື້ຕໍ່ມາໃຫ້ເຮັດ (punar-)ābdika śrāddha ອີກຄັ້ງ।

Verse 37

निषिद्धभक्षणे भुक्ते प्रायश्चित्तमुपोषणं भूस्तृणं लशुनं भुक्त्वा शिशुकं कृच्छ्रमाचरेत्

ຖ້າໄດ້ກິນສິ່ງທີ່ຖືກຫ້າມ ການຊໍາລະບາບແມ່ນການອົບພົດ/ອົບອົດອາຫານ. ເມື່ອກິນດິນ ຫຍ້າ ຫຼື ກະທຽມ ຄວນປະຕິບັດ kṛcchra ຮູບແບບ «Śiśuka».

Verse 38

लशुनं गृञ्जनं भुक्त्वेति ङ शिशुकृच्छ्रं समाचरेदिति ख अभोज्यानान्तु भुक्त्वान्नं स्त्रीशूद्रोच्छिष्टमेव च जग्ध्वा मांसमभक्ष्यञ्च सप्तरात्रं पयः पिवेत्

ເມື່ອກິນກະທຽມ ຫຼື ຫົວຜັກບົ່ວ ຄວນຮັບປະຕິບັດ «Śiśu-kṛcchra» (ຄວາມເຂັ້ມງວດນ້ອຍ). ແຕ່ຖ້າກິນອາຫານທີ່ຫ້າມກິນ ຫຼື ກິນເຫຼືອຂອງແມ່ຍິງ ຫຼື ຂອງ Śūdra ຫຼື ກິນເນື້ອທີ່ບໍ່ອະນຸຍາດ ກໍໃຫ້ດື່ມແຕ່ນົມຢ່າງດຽວ 7 ຄືນ.

Verse 39

मधु मांसञ्च यो ऽश्नीयाच्छावं सूतकमेव वा प्राजापत्यं चरेत् कृच्छ्रं ब्रह्मचारी यतिर्व्रती

ຜູ້ໃດກິນນໍ້າເຜິ້ງແລະເນື້ອສັດ ຫຼື ກິນໃນໄລຍະບໍ່ບໍລິສຸດເນື່ອງຈາກຄົນຕາຍ (śāva) ຫຼື ການເກີດລູກ (sūtaka) ຄວນປະຕິບັດການຊໍາລະບາບ kṛcchra ແບບ «Prājāpatya»—ດໍາລົງຊີວິດເປັນຜູ້ຖືພົມຈັນ, ເປັນຍະຕິ (ນັກບວດ), ແລະຜູ້ຖືວັດປະຕິຍານ.

Verse 40

अन्ययेन परस्वापहरणं स्तेयमुच्यते मुसलेन हतो राज्ञा स्वर्णस्तेयी विशुद्ध्यति

ການເອົາຊັບສິນຂອງຜູ້ອື່ນໄປໂດຍບໍ່ຊອບທໍາ ເອີ້ນວ່າ ການລັກຂໂມຍ. ຜູ້ລັກຄໍາ ເມື່ອຖືກກະສັດປະຫານດ້ວຍຄ້ອນ/ຕະບອງ (musala) ຍ່ອມຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກບາບນັ້ນ.

Verse 41

अधःशायी जटाधारी पर्णमूलफलाशनः एककालं समश्नानो द्वादशाब्दे विशुद्ध्यति

ນອນຢູ່ພື້ນດິນໂລ່ງ ຖືຜົມເປັນຈະຕາ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໃບໄມ້ ຮາກ ແລະໝາກ ແລະກິນພຽງຄັ້ງດຽວຕໍ່ມື້ຢ່າງພອດປະມານ—ດ້ວຍວິນັຍນີ້ຈະບໍລິສຸດໃນສິບສອງປີ।

Verse 42

रुक्मस्तेयी सुरापश् च ब्रह्महा गुरुतल्पगः स्तेयं कृत्वा सुरां पीत्वा कृच्छ्रञ्चाब्दं चरेन्नरः

ຜູ້ລັກຄຳ ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າມຶນເມົາ ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ ແລະຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງອາຈານ—ເມື່ອໄດ້ກະທຳການລັກ ແລະດື່ມເຫຼົ້າແລ້ວ ຄວນປະພຶດພິທີບຳເນັດ Kṛcchra ເປັນເວລາໜຶ່ງປີ।

Verse 43

मणिमुक्ताप्रवालानां ताम्रस्य रजतस्य च अयस्कांस्योपलानाञ्च द्वादशाहं कणान्नभुक्

ສຳລັບການຊຳລະບາບອັນເກີດຈາກແກ້ວມະນີ ໄຂ່ມຸກ ປະຣະວາລ (ປະກາລັງ) ທອງແດງ ເງິນ ເຫຼັກ ກັງສີ (bell-metal) ແລະຫີນ—ຄວນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍ kaṇānna (ອາຫານເມັດທັນຍາພືດງ່າຍໆ) ເປັນເວລາສິບສອງມື້।

Verse 44

मनुष्याणान्तु हरणे स्त्रीणां क्षेत्रगृहस्य च वापीकूपतडागानां शुद्धिश्चान्द्रायणं स्मृतं

ສຳລັບການລັກຫຼືລັກພາມະນຸດ ການລັກພາຍິງ ການຍຶດເອົານາຫຼືເຮືອນ ແລະຍັງຮວມທັງບໍ່ນ້ຳ ບໍ່ນ້ຳຂັ້ນບັນໄດ (stepwell) ແລະສະໜອງ/ອ່າງນ້ຳ—ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດທີ່ກຳນົດໄວ້ ແມ່ນພິທີບຳເນັດ Cāndrāyaṇa ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 45

भक्ष्यभोज्यापहरणे यानशय्यासनस्य च पुष्पमूलफलानाञ्च पञ्चगव्यं विशोधनं

ເມື່ອອາຫານທີ່ກິນໄດ້ ແລະອາຫານທີ່ປຸງແຕ່ງແລ້ວຖືກລັກໄປ (ຫຼືຖືກເຮັດໃຫ້ເປື້ອນ) ແລະທຳນອງດຽວກັນກັບພາຫະນະ ຕຽງ ຫຼືບ່ອນນັ່ງ ພ້ອມທັງດອກໄມ້ ຮາກ ແລະໝາກ—ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໃຫ້ເຮັດດ້ວຍ pañcagavya (ຜະລິດຕະພັນຈາກງົວ 5 ຢ່າງ).

Verse 47

तृणकाष्ठद्रुमाणाञ्च शुष्कान्नस्य गुडस्य च चेलचर्मामिषाणाञ्च त्रिरात्रं स्यादभोजनं

ຖ້າຜູ້ໃດໜຶ່ງໄດ້ກິນ ຫຼືຖືກປົກປ່ອງໂດຍ ຫຍ້າ, ໄມ້, ຕົ້ນໄມ້ ແລະສິ່ງບໍ່ຄວນອື່ນໆ, ພ້ອມທັງອາຫານແຫ້ງ ແລະນ້ຳຕານກອນ (guda), ອີກທັງຜ້າ, ໜັງ, ແລະເນື້ອສັດ; ຄວນຖືອົບວາດ ບໍ່ກິນອາຫານ ສາມຄືນ।

Verse 48

पितुः पत्नीञ्च भगिनीमाचार्यतनयान्तथा आचार्याणीं सुतां स्वाञ्च गच्छंश् च गुरुतल्पगः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມີເພດສຳພັນກັບເມຍຂອງພໍ່, ພີ່ນ້ອງສາວ, ລູກສາວຂອງອາຈານ, ເມຍຂອງອາຈານ, ລູກສາວຂອງຕົນ, ຫຼືແມ່ຂອງຕົນ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ລະເມີດຕຽງຂອງຄູ» (gurutalpaga).

Verse 49

गुरुतल्पे ऽभिभाष्यैनस्तप्ते पच्यादयोमये शूमीं ज्वलन्तीञ्चाश्लिष्य मृतुना स विशुद्ध्यति

ສຳລັບບາບແຫ່ງການລະເມີດຕຽງຂອງອາຈານ ຄວນໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກເຜົາ/ຖືກປຸງຢູ່ເທິງເຫຼັກແດງຮ້ອນ; ແລະໂດຍການກອດຮູບປັ້ນເຫຼັກຮູບຍິງທີ່ລຸກໄຟ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍລິສຸດດ້ວຍຄວາມຕາຍ।

Verse 50

चान्द्रायणान् वा त्रीन्मासानभ्यस्य गुरुतल्पगः एवमेव विधिं कुर्याद् योषित्सु पतितास्वपि

ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ຜູ້ຜິດຖານະລຯোগລະເມີດຕຽງຂອງອາຈານ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະຈັນທຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ສາມຄັ້ງ ໃນສາມເດືອນ ກໍຄວນປະຕິບັດພິທີຊົດໂທດທີ່ກຳນົດໄວ້ນີ້ເຊັ່ນດຽວກັນ—ແມ່ນແຕ່ໃນກໍລະນີຂອງຍິງທີ່ຕົກຈາກຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງກໍຕາມ।

Verse 51

यत् पुंसः परदारेषु तच्चैनां कारयेद्व्रतं रेतः सिक्त्वा कुमारीषु चाण्डालीषु सुतासु च

ບົດບຳເນັດ/ພິທີຊົດໂທດໃດທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບຜູ້ຊາຍ ໃນກໍລະນີມີເພດສຳພັນກັບເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ ກໍໃຫ້ກຳນົດວຣະຕະນັ້ນໃຫ້ນາງເຊັ່ນກັນ ເມື່ອນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ນ້ຳເຊື້ອຖືກຫຼັ່ງໃສ່ໃນສາວພຣົມຈັນ, ໃນຍິງຈັນດາລາ (Caṇḍāla), ແລະໃນລູກສາວຂອງນາງເອງ।

Verse 52

सपिण्डापत्यदारेषु प्राणत्यागो विधीयते यत् करोत्येकरात्रेण वृषलीसेवनं द्विजः

ສໍາລັບການຮ່ວມເພດຜິດທໍາກັບຍິງສະປິນດະ (sapinda), ກັບເມຍຂອງລູກຊາຍ, ຫຼືກັບລູກໄພ້ຍິງ, ການໄຖ່ບາບທີ່ບັນຍັດແມ່ນການສະຫຼະຊີວິດ. ເພາະວ່າດວິຊະ (dvija) ເມື່ອຄົບຫາກັບວຶຣະສະລີ (vṛṣalī) ແມ່ນແຕ່ຄືນດຽວ ກໍ່ກໍາເນີດບາບຫນັກສະເໝີກັນ.

Verse 53

तद्भैक्ष्यभुग् जपन्नित्यं त्रिभिर्वर्षैर् व्यपोहति पितृव्यदारगमने भ्रातृभार्यागमे तथा

ດ້ວຍການດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍທານ (ຂໍທານ) ແລະສວດມັນຕຣາທຸກມື້, ຜູ້ນັ້ນຈະກໍາຈັດບາບໄດ້ໃນສາມປີ—ບາບຈາກການເຂົ້າໄປຫາເມຍຂອງອາຜູ້ເປັນນ້ອງ/ພີ່ຂອງພໍ່, ແລະທັງຈາກການເຂົ້າໄປຫາເມຍຂອງພີ່ນ້ອງຊາຍຂອງຕົນດ້ວຍ.

Verse 54

चाण्डालीं पुक्कसीं वापि स्नुषाञ्च भगिनीं सखीं मातुः पितुः स्वसारञ्च निक्षिप्तां शरणागतां

ບໍ່ວ່າຈະເປັນຍິງຈັນດາລີ (Caṇḍālī) ຫຼື ປຸກກະສີ (Pukkasī), ຫຼືລູກໄພ້ຍິງ, ເອື້ອຍ/ນ້ອງສາວ, ໝູ່ຍິງ, ຫຼືພີ່ນ້ອງສາວຂອງແມ່ ຫຼືຂອງພໍ່—ຍິງໃດກໍຕາມທີ່ຖືກທອດທິ້ງ ແລະມາຂໍພຶ່ງພາ (śaraṇāgata) ຄວນຖືກຮັບເຂົ້າແລະປົກປ້ອງ.

Verse 55

मातुलानीं स्वसारञ्च सगोत्रामन्यमिच्छतीं शिष्यभार्यां गुरोर्भार्यां गत्वा चान्द्रायणञ्चरेत्

ຖ້າໄດ້ຮ່ວມເພດກັບເມຍຂອງອາທາງແມ່ (ມາຕຸລ), ກັບເອື້ອຍ/ນ້ອງສາວຂອງຕົນ, ກັບຍິງອື່ນໃນໂກດຣະ (gotra) ດຽວກັນ, ກັບເມຍຂອງສິດ, ຫຼືກັບເມຍຂອງຄູ (guru), ຄວນປະຕິບັດວິນັຍໄຖ່ບາບ «ຈັນດຣາຍະນະ» (Cāndrāyaṇa).