Adhyaya 171
Chapter 171 — प्रायश्चित्तानि (Prāyaścittāni / Expiations)
ບົດນີ້ເປີດຄູ່ມືທາງທັມມະສາດວ່າດ້ວຍການຊໍາລະມົນທິນ ແລະ ການປຣາຍະຊິຕຕະ (ການແກ້ບາບ) ໂດຍຮັກສາຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຕົ້ນສະບັບ ແລ້ວຈັດລຽງເປັນລາຍການຢ່າງເປັນລະບົບ. ປຸສກະຣະສອນວ່າບາບຖືກລົບລ້າງໄດ້ດ້ວຍການຈະປະມັນຕຣະ ແລະ ວິນັຍວັດ: ສວດ Pauruṣa Sūkta ໜຶ່ງເດືອນ, ສວດ Aghamarṣaṇa ສາມເທື່ອ, ພ້ອມກັບການຮຽນວິທະຍາເວດ, ວິນັຍທີ່ກ່ຽວກັບ Vāyu ແລະ Yama, ແລະ ວຣະຕະ Gāyatrī. ຕໍ່ມາອະທິບາຍການທົດລອງຕະປະ (kṛcchra) ແບບຂັ້ນບັນໄດ ມີກົດເກນຮ່າງກາຍ-ອາຫານຢ່າງລະອຽດ: ໂກນຜົມ, ອາບນ້ໍາ, ໂຮມະ, ບູຊາພຣະຫຣິ; ຢືນກາງວັນ ແລະ ນັ່ງກາງຄືນ (vīrāsana). ມີການລຽງຮູບແບບ cāndrāyaṇa ຫຼາຍຢ່າງ (yati/śiśu) ກໍານົດຈໍານວນຄໍາກືນ/ປິນດະ, ຕາມດ້ວຍ taptakṛcchra ແລະ śīta-kṛcchra ແລະ atikṛcchra ທີ່ເຂັ້ມງວດ ໃຊ້ສານທີ່ກ່ຽວກັບ pañcagavya. ຍັງມີ śāntapana ແລະ ຂັ້ນສູງ (mahā/ati-śāntapana), parāka (ອົດອາຫານ 12 ມື້), ແລະ prājāpatya ເປັນໜ່ວຍ “pāda” ຂອງການແກ້ບາບ. ທ້າຍສຸດນໍາເສີນ kṛcchra ພິເສດຕາມຜົນໄມ້, ໃບໄມ້, ນ້ໍາ, ຮາກ, ງາ, ແລະ brahma-kūrca, ພ້ອມຄໍາສັນຍາວ່າການບູຊາເທວະດາຄຽງຄູ່ກັບຕະປະວິນັຍ ຈະນໍາມາຊັບສິນ, ກໍາລັງ, ສະຫວັນ, ແລະ ການທໍາລາຍບາບ.
Shlokas
Verse 1
ति ख शवन्तत्स्पृष्टिनं श्वानमिति घ , ज च मूत्रोच्चारं द्विजः कृत्वेत्यादिः, पूयन्ते पापिनो ऽखिला इत्य् अन्तः पाठः ज , झ पुस्तके नास्ति अथ एकसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि पुष्कर उवाच प्रायश्चित्तं रहस्यादि वक्ष्ये शुद्धिकरं पर पौरुषेण तु सूक्तेन मासं जप्यादिनाघहा
ໃນຄຳພີໃບລານມີຂໍ້ອ່ານຕ່າງກັນ: ບາງສຳນວນວ່າ «ໝາທີ່ຖືກສົບແຕະຕ້ອງ» ແລະອີກສຳນວນວ່າ «ເມື່ອຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຂັບຖ່າຍປັດສະວະແລ້ວ…»; ບາງສຳນວນສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ຜູ້ມີບາບທັງປວງຖືກຊຳລະ» ແຕ່ໃບລານບາງສຳນວນຂາດຕອນນີ້. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 171 «ປຣາຍະຊິດຕະ (ການໄຖ່ບາບ)». ພຸສກະຣະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະສອນການໄຖ່ບາບອັນລັບ ແລະອື່ນໆ ອັນສູງສຸດ ແລະເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຜູ້ໃດສະດຸດສະດອງ ປາວຣຸສະສູກຕະ (Pauruṣa Sūkta) ເປັນເວລາໜຶ່ງເດືອນ ຈະພົ້ນຈາກບາບ»។
Verse 2
मुच्यते पातकैः सर्वैर् जप्त्वा त्रिरघमर्षणं वेदजप्याद्वायुयमाद् गायत्र्या व्रततो ऽद्यहा
ເມື່ອສະດຸດສະດອງ ອະຄະມະຣະຊະນະ (Aghamarṣaṇa) ສາມເທື່ອ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ອີກທັງດ້ວຍການສະດຸດສະດອງພຣະເວດ, ດ້ວຍວິໄນຂອງ ວາຍຸ ແລະ ຍະມະ, ແລະດ້ວຍການຖືວຣະຕະ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) — ດັ່ງນີ້ເພື່ອທຳລາຍບາບໃນວັນນີ້।
Verse 3
मुण्डनं सर्वकृच्छ्रेषु स्नानं होमो हरेर्यजिः उत्थितस्तु दिवा तिष्ठेदुपविष्टस् तथा निशि
ໃນການຖືທຸກຮູບແບບຂອງ ກຣິຈຈະຣະ (Kṛcchra) ກຳນົດໃຫ້ໂກນຜົມ (ມຸນດະນະ), ອາບນ້ຳ, ຖວາຍໂຮມໃນໄຟ, ແລະນະມັດສະການພຣະຫະຣິ (ວິສນຸ). ກາງວັນໃຫ້ຢືນຢູ່, ແລະກາງຄືນໃຫ້ນັ່ງຢູ່ເຊັ່ນດຽວກັນ।
Verse 4
एतद्वीरासनं प्रोक्तं कृच्छ्रकृत्तेन पापहा अष्टभिः प्रत्यहं ग्रासैर् यतिचान्द्रायणं स्मृतं
ນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນວຣະຕະ «ວີຣາສະນະ» (vīrāsana) — ເປັນການໄຖ່ບາບທີ່ທຳລາຍບາບ ເມື່ອປະຕິບັດເປັນ ກຣິຈຈະຣະ. ແລະ «ຍະຕິ-ຈານດຣາຍະນະ» (yati-cāndrāyaṇa) ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນວິໄນທີ່ກິນອາຫານ 8 ຄຳ ທຸກມື້।
Verse 5
प्रातश् चतुर्भिः सायञ्च शिशुचान्द्रायणं स्मृतं यथाकथञ्चित् पिण्डानाम् चत्वारिंशच्छतद्वयं
ພິທີ «ຈັນທຣາຍະນະແບບເບົາ (ສໍາລັບເດັກ)» ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ: ເຊົ້າກິນປິນດາ 4 ແລະ ແລງກິນປິນດາ 4; ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ວ່າຈັດການແນວໃດ ຈໍານວນລວມເປັນ 240 ປິນດາ.
Verse 6
मासेन भक्षयेदेतत् सुरचान्द्रायणं चरेत् त्र्यहमुष्णं पिवेदापस्त्यहमुष्णं पयः पिवेत्
ຄວນບໍລິໂພກອາຫານທີ່ກໍານົດນີ້ໃນໄລຍະໜຶ່ງເດືອນ ແລະ ປະຕິບັດວຣະຕະ «ສຸຣາ-ຈັນທຣາຍະນະ». ສາມມື້ດື່ມນ້ໍາອຸ່ນ ແລະ ສາມມື້ດື່ມນົມອຸ່ນ.
Verse 7
त्र्याहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत् त्र्यहं तप्तकृच्छ्रमिदं प्रोक्तं शीतैः शीतं प्रकीर्तितं
ສາມມື້ດື່ມນ້ໍາມັນເນີຍໃສ (ghṛta) ອຸ່ນ ແລ້ວຕໍ່ມາອີກສາມມື້ດໍາລົງຊີວິດໂດຍອາໄສອາກາດຢ່າງດຽວ. ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ຕັບຕະກຣິດຈະຣະ» (Taptakṛcchra) ຄືກຣິດຈະຣະແບບຮ້ອນ; ຖ້າເຮັດດ້ວຍຂອງເຢັນ ຈະເອີ້ນວ່າ «ຊີຕະ» (Śīta).
Verse 8
कृच्छ्रातिकृच्छ्रं पयसा दिवसानेकविंशतिं गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकं
«ອະຕິກຣິດຈະຣະ» (Atikṛcchra) ເປັນພິທີຊໍາລະບາບທີ່ເຂັ້ມງວດ ຄວນປະຕິບັດດ້ວຍນົມເປັນເວລາ 21 ມື້; ໃນລະບຽບນີ້ໃຊ້ ປັດສະວະງົວ, ຂີ້ງົວ, ນົມ, ນົມສົ້ມ (curd), ນ້ໍາມັນເນີຍໃສ (ghee), ແລະ ນ້ໍາຫຍ້າກຸຊະ (kuśodaka).
Verse 9
जपतो ऽवधहेति ख , घ , ज च एकरात्रोपवासश् चकृच्छ्रं शान्तपनं स्मृतं एतच्च प्रत्याभ्यस्तं महाशान्तपनं स्मृतं
ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດຈະປະ (japa) ຂອງພະຍາງ «avadha» ຄື kha, gha, ja ແລະ ຖືອຸປະວາສະ (ອົບວາດ) ໜຶ່ງຄືນ ກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນກຣິດຈະຣະຊື່ «ຊານຕະປະນະ» (Śāntapana). ແລະເມື່ອປະຕິບັດຊໍ້າໆ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ມະຫາ-ຊານຕະປະນະ» (Mahā-Śāntapana).
Verse 10
त्र्यहाभ्यस्तमथैकैकमतिशान्तपनं स्मृतं कृच्छ्रं पराकसञ्ज्ञं स्याद्द्वादशाहमभोजनं
ເມື່ອຝຶກວິນັຍສາມມື້ຊ້ຳໆ ແລ້ວດຳເນີນຕໍ່ດ້ວຍການກິນພຽງມື້ດຽວແຕ່ລະຄັ້ງ ນັ້ນຖືກສອນວ່າເປັນ «ຊານຕະປະນະ-ກຣິຈຊະຣະ» ທີ່ເຂັ້ມງວດຍິ່ງ; ແລະວັດຕະທຳທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປະຣາກະ» ແມ່ນການອົບອົດອາຫານສິ້ນເຊີງ 12 ມື້ (ບໍ່ກິນອາຫານ).
Verse 11
एकभक्तं त्र्यहाभ्यस्तं क्रमान्नक्तमयाचितं प्राजापत्यमुपोष्यान्ते पादः स्यात् कृच्छ्रपादकः
ເມື່ອປະຕິບັດການກິນພຽງມື້ດຽວ (ເອກະພັກຕະ) ຕິດຕໍ່ກັນ 3 ມື້ ແລ້ວດຳເນີນຕາມລຳດັບ: ກິນແຕ່ຕອນກາງຄືນ, ແລ້ວດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ບໍ່ໄດ້ຮ້ອງຂໍ (ອະຍາຈິຕະ); ເມື່ອຖືອຸໂປສະຖະ «ປຣາຈາປັດຍະ» ຈົນສິ້ນສຸດ ໜຶ່ງສ່ວນສີ່ (ປາດະ) ເອີ້ນວ່າ «ກຣິຈຊະຣະ-ປາດະກະ».
Verse 12
फलैर् मासं फलं कृच्छ्रं बिल्वैः श्रीक्च्छ्र ईरितः पद्माक्षैः स्यादामलकैः पुष्पकृच्छ्रं तु पुष्पकैः
ການດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໝາກໄມ້ຕະຫຼອດ 1 ເດືອນ ເອີ້ນວ່າ «ພະລະ-ກຣິຈຊະຣະ». ຖ້າປະຕິບັດດ້ວຍໝາກບິລວະ (bilva) ກ່າວວ່າເປັນ «ສຣີ-ກຣິຈຊະຣະ». ຖ້າເຮັດດ້ວຍເມັດປັດມາກສະ (padmākṣa) ຫຼືໝາກອາມະລະກະ (āmalaka) ຈະເປັນ «ປຸສປະ-ກຣິຈຊະຣະ»; ແລະຖ້າປະຕິບັດດ້ວຍດອກໄມ້ ກໍເອີ້ນວ່າ «ປຸສປະ-ກຣິຈຊະຣະ» ເຊັ່ນກັນ.
Verse 13
पत्रकृच्छ्रन्तथा पत्रैस्तोयकृच्छ्रं जलेन तु मूलकृच्छ्रन्तथा मूलैर् दृध्न क्षीरेण तक्रतः
ເຊັ່ນດຽວກັນ «ປັດຕະ-ກຣິຈຊະຣະ» ປະຕິບັດດ້ວຍໃບໄມ້ຢ່າງດຽວ; «ໂຕຍະ-ກຣິຈຊະຣະ» ດ້ວຍນ້ຳຢ່າງດຽວ; «ມູລະ-ກຣິຈຊະຣະ» ດ້ວຍຮາກ; ແລະຮູບແບບທີ່ເຫຼືອ ປະຕິບັດດ້ວຍນົມສົ້ມ (curd), ນົມ (milk), ແລະນ້ຳນົມປັ່ນ (buttermilk) ຕາມລຳດັບ.
Verse 14
मासं वायव्यकृच्छ्रं स्यात्पाणिपूरान्नभोजनात् तिलैर् द्वादशरात्रेण कृच्छ्रमाग्नेयमार्तिनुत्
ຕະຫຼອດ 1 ເດືອນ «ວາຍະວະ-ກຣິຈຊະຣະ» ພຶງປະຕິບັດໂດຍກິນອາຫານພຽງແຕ່ປະລິມານເຕັມຝາມື (pāṇipūra) ເທົ່ານັ້ນ. ການດຳລົງຊີວິດດ້ວຍເມັດງາ 12 ຄືນ ແມ່ນການປະຕິບັດ «ອາກເນຍະ-ກຣິຈຊະຣະ» ອັນຂັບໄລ່ຄວາມທຸກທ້ອນ.
Verse 15
पाक्षं प्रसृत्या लाजानां ब्रह्मकूर्चं तथा भवेत् उपोषितश् चतुर्दृश्यां पञ्चदश्यामनन्तरं
ເມື່ອຕວງເຂົ້າຄົ້ວ (lājā) ດ້ວຍມາດຕາ «prasṛti» ຕະຫຼອດໄລຍະຄື່ງເດືອນ ກໍເທົ່າກັບໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະ «Brahma-kūrca»; ແລະຄວນອົດອາຫານໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 ຕໍ່ດ້ວຍວັນທີ 15 ທັນທີ.
Verse 16
पञ्चगव्यं समश्नीयाद्धविष्याशीत्यनन्तरं मासेन द्विर् नरः कृत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते
ຄວນບໍລິໂພກ «pañcagavya» ແລ້ວຕໍ່ມາດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານ «haviṣya»; ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດປະຕິບັດເຊັ່ນນີ້ສອງຄັ້ງໃນໜຶ່ງເດືອນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.
Verse 17
श्रीकामः पुष्टिकामश् च स्वर्गकामो ऽघनष्टये देवताराधनपरः कृच्छ्रकारी स सर्वभाक्
ຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມຮັ່ງມີ, ຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມອຸດົມແລະກຳລັງ, ແລະຜູ້ປາດຖະໜາສະຫວັນ—ເພື່ອໃຫ້ບາບຖືກທຳລາຍ—ຄວນອຸທິດໃຈໃນການບູຊາເທວະດາ; ເມື່ອປະຕິບັດຕະປະ «kṛcchra» ກໍເປັນຜູ້ຮັບຜົນບຸນທັງປວງ.
Frequently Asked Questions
A month-long recitation of the Pauruṣa Sūkta and thrice-recitation of the Aghamarṣaṇa hymn are explicitly stated as sin-destroying, supported by Vedic recitation and the Gāyatrī-vrata.
It prescribes tonsure, bathing, homa, and Hari-worship, with the posture rule of standing during the day and sitting during the night (identified as a vīrāsana-type observance).
Yati-cāndrāyaṇa is defined as eight mouthfuls daily; śiśu-cāndrāyaṇa is set as four piṇḍas in the morning and four in the evening, totaling 240 piṇḍas over the month.
Śāntapana is given as a one-night fast paired with specified japa; repetition yields Mahā-Śāntapana, and further intensification is taught as Ati-Śāntapana.
Parāka is defined as twelve days of complete fasting (abhojana).