Adhyaya 155

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे विवाहो नाम सतुःपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः आचारः पुष्कर उवाच ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय विष्ण्वादीन् दैवतान् स्मरेत् उभे मूत्रपुरीषे तु दिवा कुर्यादुदङ्मुखः

ດັ່ງນີ້ໃນ ອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 154 ຊື່ «ວິວາຫະ» (Vivāha—ການແຕ່ງງານ) ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 155: «ອາຈາຣະ» (Ācāra—ຄວາມປະພຶດຖືກທຳ). ພຸສກະຣະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນໃນເວລາ ບຣາຫມະ-ມຸຫູຣຕະ (brāhma-muhūrta) ແລະ ລະລຶກເທວະດາເລີ່ມຈາກ ວິສນຸ. ໃນຕອນກາງວັນ ເມື່ອຂັບຖ່າຍປັດສະວະ ແລະ ອຸຈາລະ ຈົ່ງຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ».

Verse 2

रातौ च दक्षिणे कुर्यादुभे सन्ध्ये यथा दिवा न मार्गादौ जले वीप्यां सतृणायां सदाचरेत्

ໃນຍາມຄ່ຳ ພຶງປະກອບພິທີສັນທະຍາທັງສອງ ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ເຊັ່ນດຽວກັບຍາມກາງວັນ. ບໍ່ພຶງເຮັດທີ່ຕົ້ນທາງ, ໃນນ້ຳ, ເທິງດິນທີ່ໄຖພວນ, ຫຼືເທິງດິນມີຫຍ້າ; ພຶງປະພຶດຕົນໃຫ້ຖືກທຳເສມອ.

Verse 3

शौचं कृत्वा मृदाचम्य भक्षयेद्दन्तधावनं नित्यं नैमित्तिकं काम्यं क्रियाङ्गं मलकर्षणं

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດຄວາມສະອາດ (śauca) ແລະໃຊ້ດິນ/ດິນເຜົາ ເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana—ຈິບນ້ຳພິທີເພື່ອຊຳລະ) ແລ້ວ ພຶງທຳຄວາມສະອາດແຂ້ວເປັນປະຈຳ. ນີ້ຈັດເປັນກິດປະຈຳວັນ, ກິດເປັນຄາວ, ແລະກິດຕາມຄວາມປາຖະໜາ; ເປັນອົງປະກອບຊ່ວຍຂອງພິທີ ເພື່ອຂັດຖູມົນທິນ.

Verse 4

क्रियास्नानं तथा षष्ठं षोढास्नानं प्रकीर्तितं अस्नातस्याफलं कर्म प्रातःस्नानं चरेत्ततः

ດັ່ງນັ້ນ ອັນທີ່ຫົກ ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ‘ກຣິຍາ-ສນານ’ (kriyā-snāna—ການອາບນ້ຳຕາມພິທີ) ແລະ ‘ໂສດາ-ສນານ’ (ṣoḍhā-snāna—ອາບນ້ຳ 16 ວິທີ) ກໍຖືກສອນໄວ້. ຜູ້ບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳ ການກະທຳພິທີຈະບໍ່ເກີດຜົນ; ດັ່ງນັ້ນພຶງປະຕິບັດການອາບນ້ຳຍາມເຊົ້າ.

Verse 5

भूमिष्ठमुद्धृतात् पुण्यं ततः प्रस्रवणोदकं ततो ऽपि सारसं पुण्यं तस्मान्नादेयमुच्यते

ນ້ຳທີ່ຄ້າງຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ມີບຸນກຸສົນຍິ່ງກວ່ານ້ຳທີ່ຕັກຂຶ້ນມາ (ຈາກບໍ່ນ້ຳ ແລະອື່ນໆ). ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ ແມ່ນນ້ຳຈາກຕານ້ຳ/ນ້ຳພຸທຳມະຊາດ; ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ ແມ່ນນ້ຳຈາກສະຣະ/ທະເລສາບ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ ນ້ຳເຊັ່ນນີ້ບໍ່ຄວນຖືວ່າເປັນຂອງບໍ່ຄວນຮັບ.

Verse 6

तीर्थतोयं ततः पुण्यं गाङ्गं पुण्यन्तु सर्वतः संशोधितमलः पूर्वं निमग्नश् च जलाशये

ດັ່ງນັ້ນ ນ້ຳແຫ່ງຕີຣຖະ (tīrtha—ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ຈຶ່ງມີບຸນ; ແລະນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā) ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ຈາກທຸກດ້ານ. ເມື່ອຊຳລະມົນທິນໃຫ້ໝົດກ່ອນ ຈຶ່ງພຶງດຳນ້ຳລົງໃນອ່າງນ້ຳ/ແຫຼ່ງນ້ຳ.

Verse 7

उपस्पृश्य ततः कुर्यादम्भसः परिमार्जनं हिरण्यवर्णास्तिसृभिः शन्नो देवीति चाप्यथ

ເມື່ອໄດ້ເຮັດ ອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳເພື່ອຊຳລະ) ແລ້ວ ຄວນຊຳລະກາຍດ້ວຍນ້ຳ ໂດຍຖູຫຼືພອຍນ້ຳ ໃຊ້ມະນະຕຣາ 3 ບົດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «hiraṇyavarṇāḥ» ແລະມະນະຕຣາ «śanno devī» ດ້ວຍ.

Verse 8

आपोहिष्ठेति तिसृभिरिदमापस्तथैव च ततो जलाशये मग्नः कुर्यादन्तर्जलं जपं

ດ້ວຍບົດມະນະຕຣາ 3 ບົດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «Āpo hi ṣṭhā…» ແລະດັ່ງດຽວກັນກັບມະນະຕຣາ «Idam āpaḥ…» ແລ້ວຈຶ່ງດຳລົງກາຍລົງໃນອ່າງນ້ຳ/ບໍ່ນ້ຳ ແລະເຮັດຊະປະ (japa) ຢູ່ໃຕ້ນ້ຳ.

Verse 9

तत्राघमर्षणं सूक्तं द्रुपदां वा तथा जपेत् युञ्जते मन इत्य् एवं सूक्तं सूक्तं वाप्यथ पौरुषं

ໃນບັນບົດນັ້ນ ຄວນສະດຸດ/ຈະປະ «Aghamarṣaṇa Sūkta» ຫຼືກໍ່ «Drupadā» ດັ່ງດຽວກັນ; ແລະຍັງຄວນຈະປະບົດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «yuñjate manaḥ…». ດັ່ງນັ້ນ ອາດຈະຈະປະສູກຕະໜຶ່ງ—ຫຼືຈະປະສູກຕະອີກຄັ້ງ—ແລ້ວຈຶ່ງຕາມດ້ວຍ «Pauruṣa» (Puruṣa Sūkta).

Verse 10

गायत्रीं तु विशेषेण अघमर्षणसूक्तके देवता भाववृत्तस्तु ऋषिश् चैवाघमर्षणः

ໃນ «Aghamarṣaṇa-sūkta» ຉັນທະ (meter) ໂດຍສະເພາະແມ່ນ «Gāyatrī»; ເທວະຕາປະທານແມ່ນ «Bhāva-vṛtta» ແລະ ຣິສິ (ṛṣi) ແມ່ນ «Aghamarṣaṇa» ແທ້ໆ.

Verse 11

छन्दश्चानुष्टुभं तस्य भाववृत्तो हरिः स्मृतः आपीडमानः शाटीं तु देवतापितृतर्पणं

ຉັນທະ (metre) ຂອງມັນແມ່ນ «Anuṣṭubh»; ບະຫາວະ-ວຣິຕຕິ (bhāva-vṛtti) ຂອງມັນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ «Hari» (Viṣṇu). ການນຳໃຊ້ທາງພິທີ/ກະວີ ທີ່ເອີ້ນ «āpīḍamāna» ແມ່ນ «śāṭī» ແລະໃຊ້ເພື່ອ tarpaṇa (ການຖວາຍໃຫ້ອິ່ມ) ແກ່ເທວະດາ ແລະບັນພະບຸລຸດ.

Verse 12

पौरुषेण तु सूक्तेन ददेच्चैवोदकाञ्जलिं ततो ऽग्निहवनं कुर्याद्दानं दत्वा तु शक्तितः

ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ «ປາວຣຸສະ» ພຶງຖວາຍນ້ຳໃນຝາມືເປັນທານນ້ຳ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໂຮມາ (ບູຊາໄຟ) ແລະຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຈຶ່ງໃຫ້ທານ (ດານະ)។

Verse 13

तत्राघमर्षणमित्यादिः देवतापितृतर्पणमित्यन्तः पाठः झ पुस्तके नास्ति ततो ऽग्निहरणमिति ङ , छ च दीपं दत्वेति झ ततः समभिगच्छेत योगाक्षेमार्थमीश्वरं आसनं शयनं यानं जायापत्यङ्कमण्डलुः

ໃນບົດນີ້ ຂໍ້ອ່ານທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ອະຄະມະຣະສະນະ» (ພິທີລ້າງບາບ) ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ຕັຣປະນະແກ່ເທວະດາ ແລະບັນພະບຸຣຸດ» ບໍ່ພົບໃນຕົ້ນສະບັບ Jha. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຂໍ້ອ່ານຕ່າງ «ແລ້ວຈຶ່ງຍົກ/ຍ້າຍໄຟສັກສິດ» ມີໃນ Ṅa ແລະ Cha; ແຕ່ໃນ Jha ອ່ານວ່າ «ໄດ້ຖວາຍໂຄມໄຟ». ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອຍົກຍ້ອງຍະໂຍກ-ກະເສມ (ສະຫວັດດີພາບ ແລະຄວາມປອດໄພ) ພຶງເຂົ້າໄປຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໂດຍຖວາຍຂອງຄວນເຊັ່ນ ບ່ອນນັ່ງ, ບ່ອນນອນ, ພາຫະນະ, ພັນລະຍາ, ລູກ, ຕຽງ/ແທ່ນນອນ, ແລະ ກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ).

Verse 14

आत्मनः शुचिरेतानि परेषां न शुचिर्भवेत् भाराक्रान्तस्य गुर्विण्याः पन्था देयो गुरुष्वपि

ສິ່ງປະພຶດເຫຼົ່ານີ້ເຮັດເພື່ອຄວາມສະອາດຂອງຕົນ; ຢ່າໃຫ້ກາຍເປັນເຫດໃຫ້ຜູ້ອື່ນເປື້ອນຫຼືລຳບາກ. ແມ່ນແຕ່ຄູອາຈານກໍຄວນຫຼີກທາງໃຫ້ຜູ້ທີ່ແບກພາລະ ແລະແມ່ຍິງຖືພາດ້ວຍ।

Verse 15

न पश्येच्चार्कमुद्यन्तन्नास्तं यान्तं न चाम्भसि नेक्षेन्नग्नां स्त्रियं कूपं शूनास्थानमघौघिनं

ບໍ່ຄວນເບິ່ງດວງອາທິດໃນເວລາຂຶ້ນ ຫຼືໃນເວລາຕົກ ແລະບໍ່ຄວນເບິ່ງດວງອາທິດທີ່ສະທ້ອນໃນນ້ຳ. ອີກທັງບໍ່ຄວນຈ້ອງເບິ່ງແມ່ຍິງເປືອຍ, ບໍ່ນ້ຳ, ບ່ອນຮ້າງ, ຫຼືກອງແຫ່ງບາບ/ຄວາມຊົ່ວ.

Verse 16

कार्पासाथि तया भस्म नाक्रामेद् यच्च कुत्सितं अन्तःपुरं वित्तिगृहं परदौत्यं ब्रजेन्न हि

ບໍ່ຄວນກ້າວຂ້າມຝ້າຍ (ກາຣປາສະ) ແລະຂີ້ເຖົ່າ, ແລະບໍ່ຄວນກ້າວຂ້າມສິ່ງໃດໆທີ່ຖືວ່າບໍ່ບໍລິສຸດ. ແທ້ຈິງ ບໍ່ຄວນເຂົ້າໄປໃນອັນຕະປຸຣະ (ເຂດຫ້ອງໃນຂອງແມ່ຍິງ), ບໍ່ຄວນເຂົ້າເຮືອນຊັບ/ຄັງຊັບ, ແລະບໍ່ຄວນໄປເຮັດວຽກເປັນທູດໃຫ້ຜູ້ອື່ນ (ຮັບໃຊ້ການຂອງຄົນອື່ນ).

Verse 17

नारोहेद्विषमान्नावन्न वृक्षं न च पर्वतं अर्थायतनशास्त्रेषु तथैव स्यात् कुतूहली

ບໍ່ຄວນຂຶ້ນເຮືອທີ່ບໍ່ປອດໄພ ແລະບໍ່ຄວນປີນຕົ້ນໄມ້ ຫຼືພູ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນຄຳພີວ່າດ້ວຍຊັບສິນແລະລັດຖະສາດ ຄວນມີຄວາມສົນໃຈສືບສວນ ແລະພິຈາລະນາຢ່າງລະມັດລະວັງ.

Verse 18

लोष्टमर्दो तृणच्छेदी नखखादी विनश्यति मुखादिवादनं नेहेद् विना दीपं न रात्रिगः

ຜູ້ທີ່ບີບກ້ອນດິນ ຕັດຫຍ້າ ຫຼືກັດເລັບ ຍ່ອມນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ບໍ່ຄວນເຮັດສຽງດົນຕີດ້ວຍປາກແລະອື່ນໆ; ແລະບໍ່ຄວນເດີນຍາມຄ່ຳຄືນໂດຍບໍ່ມີໂຄມໄຟ.

Verse 19

नाद्वारेण विशेद्वेश्म न च वक्त्रं विरागयेत् कथाभङ्गं न कुर्वीत न च वासोविपर्ययं

ບໍ່ຄວນເຂົ້າເຮືອນທາງປະຕູຂ້າງຫຼືປະຕູຫຼັງ; ແລະບໍ່ຄວນສະແດງໃບໜ້າທີ່ດູຖູກຫຼືບໍ່ພໍໃຈ. ບໍ່ຄວນຂັດຈັງຫວະການສົນທະນາ ແລະບໍ່ຄວນນຸ່ງເສື້ອຜ້າກັບດ້ານ ຫຼືບໍ່ເໝາະສົມ.

Verse 20

भद्रं भद्रमिति ब्रूयान्नानिष्टं कीर्तयेत् क्वचित् पालाशमासनं वर्ज्यं देवादिच्छायया व्रजेत्

ຄວນເວົ້າແຕ່ຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນ ໂດຍກ່າວວ່າ «ພັດຣັມ ພັດຣັມ» (ຂໍໃຫ້ເປັນມົງຄຸນ) ແລະບໍ່ຄວນເອີ້ນເຖິງສິ່ງອັບມົງຄຸນເລີຍ. ຄວນຫຼີກລ້ຽງບ່ອນນັ່ງທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ປາລາຊາ (palāśa) ແລະບໍ່ຄວນເດີນຜ່ານເງົາຂອງເທວະດາ ແລະສິ່ງຄວນເຄົາລົບອື່ນໆ.

Verse 21

न मध्ये पूज्ययोर्यायात् नोच्छिष्टस्तारकादिदृक् नद्यान्नान्यां नदीं ब्रूयान्न कण्डूयेद् द्विहस्तकं

ບໍ່ຄວນເດີນຜ່ານກາງລະຫວ່າງຜູ້ຄວນເຄົາລົບສອງຄົນ. ໃນຂະນະທີ່ພຶ່ງກິນເຂົ້າ (ຖືວ່າບໍ່ບໍລິສຸດ) ບໍ່ຄວນເບິ່ງດາວແລະອື່ນໆ. ເມື່ອເຖິງແມ່ນ້ຳແລ້ວ ບໍ່ຄວນເວົ້າເຖິງແມ່ນ້ຳອື່ນ. ແລະບໍ່ຄວນຂີດຄັນຕົນເອງດ້ວຍສອງມື.

Verse 22

असन्तर्प्य पितॄन् देवान्नदीपारञ्च न व्रजेत् मलादिप्रक्षिपेन्नाप्सु न नग्नः स्नानमाचरेत्

ຖ້າຍັງບໍ່ໄດ້ບູຊາໃຫ້ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ແລະເທວະດາພໍໃຈກ່ອນ ບໍ່ຄວນໄປຫາຝັ່ງໄກຂອງແມ່ນ້ຳ. ບໍ່ຄວນໂຍນຂີ້ເຫຍື້ອ ຫຼືອະສຸຈິລົງນ້ຳ; ແລະບໍ່ຄວນອາບນ້ຳແບບໂປ່ໂລ້ນ.

Verse 23

परभृतो भवेन्न हि इति झ लोष्टमद्दीत्यादिः, न रात्रिग इत्य् अन्तः पाठः, गपुस्तके नास्ति देवाद्रिच्छाययेति ख , छ , ग च मलादिक्षेपयेन्नाप्सु इति ख , ट च ततः समभिगच्छेत योगक्षेमार्थमीश्वरं स्रजन्नात्मनाप्पनयेत् खरादिकरजस्त्यजेत्

ຕາມຄຳອ່ານ «parabhṛto bhavenna hi» ບໍ່ຄວນເປັນຜູ້ພຶ່ງພາຄົນອື່ນ. ມີຄຳອ່ານຜັນແປກ່ຽວກັບ «loṣṭa-mad» ແລະຄຳທີ່ຄ້າຍກັນ; ອີກຄຳອ່ານພາຍໃນແມ່ນ «na rātrigaḥ», ແລະໃນຕົວຂຽນບາງສຳນວນບໍ່ມີ. ບາງສາຍອ່ານ «devādri-cchāyāyā» ແມ່ນ “ໃນຮົ່ມເງົາພູເທວະ”; ອື່ນໆອ່ານ «malādi kṣepayen nāpsu» ແມ່ນ “ບໍ່ຄວນໂຍນຂີ້ເຫຍື້ອລົງນ້ຳ”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແລະຄວາມປອດໄພ (yoga-kṣema) ຄວນເຂົ້າໄປຫາພຣະເຈົ້າ; ແລະເມື່ອໄດ້ສວມພວງມາລາໃນພິທີບູຊາແລ້ວ ຈົ່ງຖອດອອກ ແລະປັດທິ້ງຝຸ່ນຄວັນແລະຄວາມສົກປົກ ເຊັ່ນຝຸ່ນຈາກລາ ເປັນຕົ້ນ ເພື່ອລະທິ້ງອະສຸຈິ.

Verse 24

हीनान्नावहसेत् गच्छेन्नादेशे नियसेच्च तैः वैद्यराजनदीहीने म्लेच्छस्त्रीबहुनायके

ບໍ່ຄວນເດີນທາງດ້ວຍເຮືອທີ່ຕ່ຳຕ້ອຍ ຫຼືບໍ່ປອດໄພ; ບໍ່ຄວນໄປດິນແດນທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ ແລະບໍ່ຄວນພັກອາໄສຢູ່ກັບຄົນຈຳພວກນັ້ນ. ຄວນຫຼີກລ້ຽງພື້ນທີ່ທີ່ຂາດໝໍ, ຂາດກະສັດ, ແລະຂາດແມ່ນ້ຳ—ພ້ອມທັງບ່ອນທີ່ຖືກຄອບງຳໂດຍ mleccha, ໂດຍຜູ້ຍິງ, ຫຼືໂດຍຜູ້ປົກຄອງຫຼາຍຄົນ.

Verse 25

रजस्वलादिपतितैर् न भाषेत केशवं स्मरेत् नासंवृतमुखः कुर्याद्धासं जृम्भां तथा क्षुतं

ບໍ່ຄວນສົນທະນາກັບຍິງມີປະຈຳເດືອນ ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ຢູ່ໃນສະພາບບໍ່ບໍລິສຸດ ຫຼືມີຄວາມຕົກຕ່ຳ. ຄວນລະລຶກພຣະເກສະວະ (Keśava). ແລະບໍ່ຄວນຫົວເຮາະ, ຫາວ, ຫຼືຈາມ ໂດຍບໍ່ປິດປາກ.

Verse 26

प्रभोरप्यवमनं खद्गोपयेद्वचनं बुधः इन्द्रियाणां नानुकूली वेदरोधं न कारयेत्

ແມ່ນແຕ່ເຈົ້ານາຍຈະເວົ້າດ້ວຍຄວາມດູຖູກ ຜູ້ຮູ້ຄວນປິດບັງໄວ້ ເຫມືອນເກັບດາບເຂົ້າຝັກ. ບໍ່ຄວນເພື່ອເອົາໃຈອິນທຣິຍະ (ອາຍະຕະນະ/ປະສາດ) ໄປກໍ່ໃຫ້ເກີດການຂັດຂວາງຕໍ່ເວດະ (Veda) ແລະໜ້າທີ່ເວດິກ.

Verse 27

नोपेक्षितव्यो व्याधिः स्याद्रिपुरल्पो ऽपि भार्गव रथ्यातिगः सदाचामेत् विभृयान्नाग्निवारिणी

ໂອ ພາຣກະວະ, ພະຍາດບໍ່ຄວນຖືກລະເລີຍ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບສັດຕູນ້ອຍໆກໍບໍ່ຄວນມອງຂ້າມ. ຜູ້ເດີນຕາມຖະໜົນສາທາລະນະຄວນເຮັດອາຈະມະນະ (ລ້າງປາກ) ເປັນນິດ ແລະພົກໄຟກັບນ້ຳເພື່ອປ້ອງກັນ.

Verse 28

न हुङ्कुर्याच्छिवं पूज्यं पादं पादेन नाक्रमेत् प्रत्यक्षं वा परोक्षं वा कस्य चिन्नाप्रियं वदेत्

ບໍ່ຄວນເວົ້າສຽງດູຖູກ “ຮຸງ” ຕໍ່ພຣະສິວະຜູ້ຄວນບູຊາ; ບໍ່ຄວນກ້າວຂ້າມຕີນຂອງຜູ້ອື່ນດ້ວຍຕີນຕົນ; ແລະບໍ່ຄວນເວົ້າຄໍາທີ່ເຮັດໃຫ້ໃຜບໍ່ພໍໃຈ ທັງຕໍ່ໜ້າຫຼືລັບຫຼັງ.

Verse 29

वेदशास्त्रनरेन्द्रर्षिदेवनिन्दां विवर्जयेत् स्त्रीणामीर्षा न कर्तव्या त्रिश्वासन्तासु वर्जयेत्

ຄວນຫຼີກລ້ຽງຢ່າງສິ້ນເຊີງການດ່າທໍາວິເທດ ແລະ ຊາສະຕຣາ, ກະສັດ, ຤ິສີ, ແລະ ເທວະ. ບໍ່ຄວນມີຄວາມອິດສາຕໍ່ແມ່ຍິງ; ແລະຄວນຫຼີກການຄົບຫາ/ຮ່ວມເພດກັບແມ່ຍິງທີ່ຢູ່ໃນສະພາບ “ສາມລົມຫາຍໃຈ” ແມ່ນໃນໄລຍະມີປະຈໍາເດືອນ.

Verse 30

धर्मश्रुतिं देवरतिं कुर्याद्धर्मादि नित्यशः सोमस्य पूजां जन्मर्क्षे विप्रदेवादिपूजनं

ຄວນປະພຶດຢ່າງສະເໝີໃນການຟັງຄໍາສອນແຫ່ງທັມມະ ແລະ ຄວາມເລື່ອມໃສຕໍ່ເທວະ, ພ້ອມທັງປະຕິບັດໜ້າທີ່ປະຈໍາວັນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍທັມມະ. ໃນວັນດາວເກີດ (janma-nakṣatra) ຄວນບູຊາໂສມະ ແລະ ເຄົາລົບບູຊາພຣາຫມະນ ແລະ ເທວະ (ພ້ອມທັງຜູ້ຄວນນັບຖືອື່ນໆ).

Verse 31

पुर्वत्सोपि इति ङ समाचामेदिति छ स्त्रीणामिच्छेति क देवनतिमिति ग , घ , ङ , ञ , ट च वेदनतिमिति ख ,छ च भद्रं भद्रमिति ब्रूयादित्यादिः, कुर्याद्धर्मादि नित्यश इत्य् अन्तः पाठः झ पुस्तके नास्ति षष्ठीचतुर्दश्यष्टम्यामभ्यङ्गं वर्जयेत्तथा दूराद्गृहान् मूत्रविष्ठे नोत्तमैवैरमाचरेत्

ມີການບັນທຶກຄໍາອ່ານຕ່າງກັນຕາມຕົ້ນສະບັບຫຼາຍສາຍ (ເຊັ່ນ “purvatsopi”, “samācāmet”, “strīṇām icchā”, “deva-nati / veda-nati”, ແລະ “bhadraṃ bhadram iti brūyāt”) ແລະຄໍາອ່ານພາຍໃນ “kuryād dharmādi nityaśaḥ” ບໍ່ປາກົດໃນຕົ້ນສະບັບ Jha. ຂໍ້ກໍານົດແມ່ນ: ຄວນຫຼີກການທານ້ໍາມັນນວດ (abhyaṅga) ໃນວັນຈັນທຣະຄະຕິທີ 6, 14 ແລະ 8; ອີກທັງຄວນຈັດໃຫ້ເຮືອນຢູ່ຫ່າງຈາກປັດສະວະແລະອຸຈະ; ແລະບໍ່ຄວນກໍ່ວິວາດກັບຜູ້ດີ/ຜູ້ປະເສີດ.