Adhyaya 300
Chapter 300 — सूर्यार्चनम् (Worship of Sūrya)
ພຣະອັກນິສອນການອຸປາສະນາພຣະສູຣຍະ (Sūrya-arcana) ໃຫ້ເປັນວິທີກໍ່ເກີດສິດທິ ແລະປະລະຄວາມຮ້າຍຈາກຄຣາຫະ. ມີສູດບີຈະສັ້ນ (piṇḍa) ທີ່ສາມາດສຳເລັດເປົ້າໝາຍຄົບຖ້ວນ ພ້ອມຫຼັກການປະກອບບີຈະ (ອົງປະກອບ, ການເຕີມ bindu). ຮວມບີຈະ 5 ຊຸດຂອງພຣະຄະເນຊະເປັນພິທີເລີ່ມຕົ້ນທົ່ວໄປ: ບູຊາຕາມທິດ, ຈັດວາງມູຣຕິ, ປິດຜະນຶກດ້ວຍມຸດຣາ, ລັກສະນະຮູບພາບ (ຮູບສີແດງ, ອາວຸດ/ເຄື່ອງຖື, ທ່າມື) ແລະຂໍ້ປະພຶດເຊັ່ນ Caturthī. ຕໍ່ມາຂະຫຍາຍເປັນແມັດຣິກສູຣຍະ-ຄຣາຫະ: ອາບນ້ຳ, ຖວາຍອັຣຄະຍະ, ບູຊາ 9 ຄຣາຫະດ້ວຍຫມໍ້ນ້ຳ 9 ໃບທີ່ປະພອມມັນຕຣາ, ແລະເຄື່ອງຖວາຍຈຳເພາະ (ໂຄມໄຟສຳລັບ Caṇḍā; gorocanā, saffron, ນ້ຳຫອມສີແດງ, ງອກ; ເມັດທັນຍາ ແລະທານຜູກກັບດອກ hibiscus). ຜົນຄື graha-śānti, ຊະນະໃນຄວາມຂັດແຍ້ງ, ແກ້ໄຂຂໍ້ບົກພ່ອງສາຍຕະກູນ/ເມັດພັນ, ແລະພິທີອິດທິພົນຜ່ານການສຳຜັດທີ່ຝັງມັນຕຣາ ກັບສານທີ່ຊາຣຈ໌ (ເຊັ່ນ vetiver). ທຳ nyāsa ຈາກຫົວຮອດຕີນ ແລະຮູ້ສຶກຕົນເປັນ Ravi; ການນຶກພາບຕາມສີເພື່ອ stambhana/māraṇa, puṣṭi, ຕີສັດຕູ, mohana. ບົດນີ້ຈຶ່ງວາງການບູຊາພຣະສູຣຍະເປັນສະພານລະຫວ່າງສັດທາບູຊາ ແລະຜົນປະຍຸກຕ໌ໃນ Agneya Vidyā.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे ग्रहहृन्मन्त्रादिकं नाम नवनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ त्रिशततमो ऽध्यायः सूर्यार्चनम् अग्निर् उवाच शय्या तु दण्डिसाजेशपावकश् चतुराननः सर्वार्थसाधकमिदं वीजं पिण्डार्थमुच्यते
ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 299 ຊື່ “ຄາຖາມັນຕຣະກຣະຫະຫຣິນ ແລະ ພິທີກ່ຽວເນື່ອງ” ຈົບລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 300: “ການບູຊາພຣະສູຣະຍະ”. ອັກນິກ່າວວ່າ: “ສຳລັບການບູຊານີ້ ມັນຕຣະເມັດ (bīja) ‘śayyā, daṇḍi, sājeśa, pāvaka, caturānana’ ຖືກສອນເປັນ ‘piṇḍa’ (ສູດຫຍໍ້ຮັດ) ແລະສາມາດສຳເລັດຈຸດປະສົງທຸກປະການ.”
Verse 2
स्वयं दीर्घस्वराद्यञ्च वीजेष्वङ्गानि सर्वशः खातं साधु विषञ्चैव सविन्दुं सकलं तथा
ໃນພະຍາງຄ໌ມັນຕຣະເມັດ (bīja) ຄວນນຳ “ອັງຄະ” (aṅga) ທັງຫຼາຍມາປະກອບໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໂດຍເລີ່ມຈາກສະຫຼະຍາວ; ແລະໃຫ້ສ້າງບີຈະໃນຮູບ “ຖືກຈິ່ມ/ຖືກໝາຍ” ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມທັງ “ພິດ” (ອົງປະກອບຄົມແຫຼມທະລຸທະລວງ) ແລະບິນດຸ (bindu) ໃຫ້ເປັນອົງລວມສົມບູນ.
Verse 3
गणस्य पञ्च वीजानि पृथग्दृष्टफलं महत् गणं जयाय नमः एकदंष्ट्राय अचलकर्णिने गजवक्त्राय महोहरहस्ताय पञ्चाङ्गं सर्वसामान्यं सिद्धिः स्याल्लक्षजाप्यतेः
ບີຈະ (bīja) ຫ້າປະການຂອງພຣະຄະເນຊະ ມີຜົນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະແຕ່ລະອັນປະຈັກວ່າໃຫ້ຜົນເປັນເອກະລັກ. ຄື: “gaṇaṃ—ນະມະສະການເພື່ອໄຊຊະນະ”; “ນະມະສະການແດ່ຜູ້ມີງາດຽວ”; “ແດ່ຜູ້ມີຫູບໍ່ເຄື່ອນ”; “ແດ່ຜູ້ມີໜ້າຊ້າງ”; ແລະ “ແດ່ຜູ້ທີ່ມືຂອງພຣະອົງກຳຈັດອຸປະສັກໃຫຍ່”. ຊຸດຫ້າປະການນີ້ໃຊ້ໄດ້ທົ່ວໄປ; ສິດທິ (siddhi) ເກີດຈາກການຈະປະ (japa) ໜຶ່ງແສນຄັ້ງ.
Verse 4
गणाधिपतये गणेश्वराय गणनायकाय गणक्रीडाय दिग्दले पूजयेन्मूर्तीः पुरावच्चाङ्गपञ्चकम् वक्रतुण्डाय एकदंष्ट्राय महोदराय गजवक्त्राय विकटाय विघ्नराजाय धूम्रवर्णाय दिग्विदिक्षु यजेदेताल्लोकांशांश् चैव मुद्रया
ໃນກີບ (ການແບ່ງ) ຂອງທິດທັງຫຼາຍ ຄວນບູຊາຮູບ (mūrti) ເປັນ: ຄະນາທິປະຕິ, ຄະເນຊະວະຣະ, ຄະນະນາຍະກະ, ແລະ ຄະນະກຣີດາ; ແລະຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ກ່ອນ ໃຫ້ປະກອບການບູຊາອັງຄະຫ້າ (aṅga-pañcaka). ໃນທິດທັງແປດ ແລະທິດກາງ ຄວນຍະເຈດ (ບູຊາ) ແດ່ ວັກຣະຕຸນຑະ, ເອກະດັມສະຕຣະ, ມະໂຫດະຣະ, ຄະຊະວັກຕຣະ, ວິກະຕະ, ວິຄນະຣາຊະ, ແລະ ທູມຣະວັນນະ; ພ້ອມທັງປະທັບຕາທິດ/ໂລກແຕ່ລະສ່ວນດ້ວຍມຸດຣາ (mudrā).
Verse 5
मध्यमातर्जनीमध्यगताङ्गुष्ठौ समुष्टिकौ चतुर्भुजो मोदकाढ्यो दण्डपाशाङ्कुशान्वितः
ນິ້ວໂປ້ງທັງສອງວາງຢູ່ກາງລະຫວ່າງນິ້ວກາງແລະນິ້ວຊີ້ ແລ້ວກຳມືທັງສອງເປັນກຳປັ້ນ; ພຣະອົງມີສີ່ແຂນ ຖືມົດກະຫວານ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄັນທອນ, ບ່ວງບາດ (ພາຊ), ແລະອັງກຸຊ (ຂໍຊ້າງ).
Verse 6
दन्तभक्षधरं रक्तं साब्जं पाशाड्कुशैर् वृतम् पूजयेत्तं चतुर्थ्याञ्च विशेषेनाथ नित्यशः
ຄວນບູຊາພຣະຮູບສີແດງນັ້ນ ຜູ້ຖືງາ ແລະຖືແຂ້ວ (ຫັກ) ພ້ອມດອກບົວ ແລະມີພາຊ (ບ່ວງບາດ) ກັບອັງກຸຊ (ຂໍຊ້າງ) ເປັນບໍລິວານລ້ອມຮອບ—ໂດຍພິເສດໃນວັນຈັນທຣະທີ 4 (Caturthī) ແລະຄວນບູຊາທຸກມື້ດ້ວຍ.
Verse 7
श्वेतार्कमूलेन कृतं सर्वाप्तिः स्यात्तिलैर् घृतैः तण्डुलैर् दधिमध्वाज्यैः सौभाग्यं वश्यता भवेत्
ເມື່ອປະກອບພິທີໂດຍໃຊ້ຮາກຂອງຕົ້ນອາຣກະສີຂາວ ກ່າວກັນວ່າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຖ້າເຮັດດ້ວຍງາ, ກີ (ghee), ເຂົ້າສານ, ນົມສົ້ມ, ນ້ຳເຜິ້ງ ແລະອາຊຍ (ເນີຍໃສ) ຈະໄດ້ໂຊກດີ ແລະອຳນາດໃນການດຶງດູດ/ຄວບຄຸມ.
Verse 8
घोषासृक्प्राणधात्वर्दी दण्डी गार्तण्डभैरवः धर्मार्थकाममोक्षाणां कर्ता विम्बपुटावृतः
ພຣະອົງເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນສຽງ (ຄວາມກັງວານຂອງມັນຕຣາ), ເລືອດ, ລົມຫາຍໃຈ (ປຣານ) ແລະທາດອົງປະກອບໃນກາຍ; ເປັນຜູ້ຖືຄັນທອນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງການລົງໂທດ; ເປັນພຣະໄພຣະວະ ກາຣຕັນຑະອັນນ່າຢ້ານດັ່ງຕາເວັນ; ເປັນຜູ້ປະທານເປົ້າໝາຍມະນຸດສີ່ປະການ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ແລະໂມກສະ—ແລະສະຖິດຢູ່ໃນວົງຄຸ້ມຄອງດັ່ງດວງກົມ.
Verse 9
ह्रस्वाः स्युर्मूर्तर्यः पञ्च दीर्घा अङ्गानि तस्य च सिन्दूरारुणमीशाने वामार्धदयितं रविं
ໃນປະຕິມານັ້ນ ລັກສະນະຫ້າປະການຄວນເຮັດໃຫ້ສັ້ນ ແລະອະໄວຍະວະຂອງພຣະອົງຄວນເຮັດໃຫ້ຍາວ. ໃນພາກອີຊານ (ທິດອອກເໜືອ) ພຣະອົງຄວນມີສີແດງດັ່ງສິນດູຣ ແລະຄວນວາດພຣະອາທິດ (Ravi) ເປັນຜູ້ຮັກຢູ່ຄື່ງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ.
Verse 10
आग्नेयादिषु कोणेषु कुजमन्दाहिकेतवः स्नात्वा विधिवदादित्यमाराध्यार्घ्यपुरःसरं
ໃນທິດມຸມຕ່າງໆ ເລີ່ມຈາກທິດອາຄເນຍ ຜູ້ບູຊາພຣະອັງຄານ, ພຣະເສົາ, ຣາຫູ ແລະ ເກຕຸ ຄວນອາບນ້ຳຕາມພິທີ; ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະອາທິດ (ອາດິຕະ) ຕາມວິທີກຳນົດ ໂດຍມີການຖວາຍອາຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາ) ນຳໜ້າ.
Verse 11
कृतान्तमैशे निर्माल्यं तेजश् चण्डाय दीपितं रोचना कुङ्कुमं वारि रक्तगन्धाक्षताङ्कुराः
ສຳລັບ ກຣິຕານຕະ ແລະ ມະເຫສະ ກຳນົດໃຫ້ຖວາຍ ນິຣມາລະຍະ (ຂອງບູຊາທີ່ໃຊ້ແລ້ວ). ສຳລັບ ຈັນດາ ໃຫ້ຖວາຍໂຄມໄຟທີ່ລຸກໂຊດ. ອີກທັງຄວນຖວາຍ ໂກໂຣຈະນາ, ຄຸງກຸມ (ຫຍ້າຝຣັ່ງ/ຊາຟຣອນ), ນ້ຳ, ນ້ຳຫອມສີແດງ, ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ) ແລະ ໜໍ່ອ່ອນ.
Verse 12
वेणुवीजयवाःशालिश्यामाकतिलराजिकाः जवापुष्पान्वितां दत्वा पात्रैः शिरसि धार्य तत्
ເມື່ອໄດ້ຖວາຍ/ບໍລິຈາກ ພັດໄມ້ໄຜ່, ເຂົ້າບາເລ, ເຂົ້າສານ, ເຂົ້າຟ່າງຊະຍາມາກະ, ງາ ແລະ ເມັດມັດສະຕາດ—ພ້ອມດອກຊະວາ (hibiscus)—ແລ້ວໃຫ້ໃສ່ລົງໃນພາຊະນະ ແລະ ອຸ້ມຖືໄວ້ເທິງສີສະເປັນພິທີ.
Verse 13
जानुभ्यामवनीङ्गत्वा सूर्यायार्घ्यं निवेदयेत् स्वविद्यामन्त्रितैः कुम्भैर् नवभिः प्रार्च्य वै ग्रहान्
ເມື່ອເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າໂດຍຄຸກເຂົ່າທັງສອງລົງດິນ ຄວນຖວາຍອາຣຄະຍະ (ນ້ຳຄາລະວະ) ແດ່ພຣະອາທິດ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ບູຊານະວະຄຣາຫະ 9 ດວງ ດ້ວຍຄຸມພະ (ໝໍ້ນ້ຳ) 9 ໃບ ທີ່ຖືກປະພອບດ້ວຍມັນຕຣາຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ.
Verse 14
ग्रहादिशान्तये स्नानं जप्त्वार्कं सर्वमाप्नुयात् संग्रामविजयं साग्निं वीजदोषं सविन्दुकं
ເພື່ອການສະງົບສຸກຂອງດາວເຄາະ ແລະ ອຸປະສັກອື່ນໆ ຄວນອາບນ້ຳ ແລ້ວຈຶ່ງສວດຈັບະ (japa) ມັນຕຣາຂອງ ອາຣກະ (ພຣະອາທິດ). ໂດຍນັ້ນຈະບັນລຸທຸກປະສົງ—ຊະນະໃນສົງຄາມພ້ອມພະລັງອັກນິ, ແລະ ການກຳຈັດຂໍ້ບົກພ່ອງທີ່ກ່ຽວກັບເຊື້ອສາຍ/ເມັດພັນ (vīja-doṣa) ພ້ອມທັງການແກ້ໄຂອາການ ‘bindu’ (ນ້ຳອະສຸຈິ) ຜິດປົກກະຕິ.
Verse 15
न्यस्य मूर्धादिपादान्तं मूलं पूज्य तु मुद्रया स्वाङ्गानि च यथान्यासमात्मानं भावयेद्रविं
ເມື່ອໄດ້ປະກອບ ນະຍາສະ (nyāsa) ຈາກສ່ວນຫົວລົງຮອດປາຍຕີນແລ້ວ ພຶງບູຊາ ມູລະມັນຕຣະ (mūla-mantra) ດ້ວຍ ມຸດຣາ (mudrā) ທີ່ກໍານົດ ແລະວາງມັນຕຣະໃສ່ອະວະຍະວະຂອງຕົນຕາມລໍາດັບນະຍາສະ ຈາກນັ້ນພຶງພິຈາລະນາຕົນເອງເປັນ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ)។
Verse 16
ध्यानञ्च मारणस्तम्भे पीतगाप्यायने सितम् रिपुघातविधौ कृष्णं मोहयेच्छक्रचापवत्
ໃນການພິຈາລະນາສໍາລັບພິທີສັງຫານ ແລະພິທີສະຕັມພະ (ການທໍາໃຫ້ຢຸດນິ່ງ) ພຶງເຫັນພຣະຮູບເປັນສີເຫຼືອງ; ສໍາລັບພິທີບໍາລຸງແລະເພີ່ມພູນ ເປັນສີຂາວ; ໃນວິທີການທໍາລາຍສັດຕູ ເປັນສີດໍາ; ແລະເພື່ອເຮັດໃຫ້ຫຼົງໄຫຼ ພຶງເຫັນດັ່ງສາຍຮຸ້ງ (ຄືຄັນທະນູຂອງອິນທຣະ)។
Verse 17
यो ऽभिषेकजपध्यानपूजाहोमपरः सदा तेजस्वी हृजयः श्रीमान् समुद्रादौ जयं लभेत्
ຜູ້ໃດທີ່ອຸທິດຕົນເສມໍໃນພິທີອະພິເສກ, ການສວດຈະປະມັນຕຣະ, ການພິຈາລະນາ, ການບູຊາ ແລະການຖວາຍໄຟ (ໂຮມ) ຜູ້ນັ້ນຈະມີຮັດສະມີສະຫວ່າງໄສ ມີໄຊຊະນະໃນໃຈ ແລະມີສິຣິມົງຄຸນ; ຍັງຈະໄດ້ໄຊຊະນະແມ່ນແຕ່ໃນກິດຈະການໃຫຍ່ເຊັ່ນການຂ້າມຫຼືປະເຊີນໜ້າກັບທະເລ ແລະອື່ນໆ.
Verse 18
ताम्बूलादाविदं न्यस्य जप्त्वा दद्यादुशीरकं न्यस्तुवीजेन हस्तेन स्पर्शनं तद्वशे स्मृतं
ໃຫ້ວາງ (ມັນຕຣະ) ນີ້ໄວ້ກ່ອນເທິງໃບໝາກ (betel) ແລະສິ່ງອື່ນໆ ແລ້ວສວດຈະປະມັນຕຣະ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງໃຫ້ ອຸສີຣະກະ (uśīraka—ຫຍ້າເວຕິເວີ) ແກ່ຜູ້ນັ້ນ. ການແຕະຕ້ອງດ້ວຍມືທີ່ໄດ້ອັນຕິດຕັ້ງພະຍາງບີຈະ (bīja) ໄວ້ ຖືກກ່າວວ່າເຮັດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຢູ່ໃນອໍານາດຂອງຕົນ.
Frequently Asked Questions
It emphasizes mantra-ritual architecture: constructing and applying bīja-mantras (with bindu and limb-components), performing directional mūrti-worship with mudrā-sealing, executing arghya and nine-kumbha graha worship, and completing the rite through full-body nyāsa and deity-identification (Ravi-bhāvanā).
Sūrya-arcana is taught as disciplined upāsanā that stabilizes vitality and clarity; by integrating nyāsa, japa, and offerings with ethical observance, it channels desired worldly outcomes into a dharmic framework that supports inner steadiness and higher aims.