Adhyaya 293

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे मन्त्रपरिभाषा नाम द्विनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ त्रिनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः नागलक्षणानि अग्निरुचाच नागादयो ऽथ भावादिदशस्थानानि कर्म च सूतकं दष्टचेष्टेति सप्तलक्षणमुच्यते

ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 293 ຊື່ “Mantra-paribhāṣā” (ນິຍາມ ແລະຄໍາສັບເຕັກນິກຂອງມັນຕຣາ) ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 294: “Nāga-lakṣaṇāni” (ເຄື່ອງໝາຍ ແລະຂໍ້ບົກບອກເກືອບກ່ຽວກັບງູ). ອັກນິກ່າວວ່າ: ກ່ຽວກັບງູແລະພວກຄ້າຍຄື, ສິບຕໍາແໜ່ງເລີ່ມຈາກ bhāva (ອາການໃນໃຈ) ພ້ອມດ້ວຍ karma (ການກະທໍາ), sūtaka (ມົນທິນເນື່ອງຈາກເກີດຫຼືຕາຍ), ແລະ daṣṭa-ceṣṭā (ອາການຂອງຜູ້ຖືກກັດ) — ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກສອນເປັນລັກສະນະວິນິດໄສ 7 ປະການ.

Verse 2

शेषवासुकितक्षाख्याः कर्कटो ऽब्जो महाम्बुजः शङ्खपालश् च कुलिक इत्य् अष्टौनागवर्यकाः

ເສສະ, ວາສຸກິ, ຕັກສະກະ, ກະຣະກະຕະ, ອັບຊະ, ມະຫາອຳພຸຊະ, ສັງຂະພາລະ ແລະ ກຸລິກະ — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາກະຣາຊ 8 ອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ।

Verse 3

दशाष्टपञ्चत्रिगुणशतमूर्धान्वितौ क्रमात् विप्रौ नृपो विशौ शूद्रौ द्वौ द्वौ नागेषु कीर्तितौ

ຕາມລຳດັບ ພຣາຫມະນະ, ກະສັດ, ໄວສະຍະ ແລະ ຊູດຣະ ຖືກກ່າວວ່າສຳພັນກັບຈຳນວນນາກ 10, 8, 5, 3; ແລະໃນແຕ່ລະວັນນະມີສອງຄົນຖືກນັບໄວ້ໃນຫມູ່ນາກ।

Verse 4

तदन्वयाः पञ्चशतं तेभ्यो जाता असंख्यकाः फणिमण्डलिराजीलवातपित्तकफात्मकाः

ຈາກສາຍສະກຸນຂອງພວກເຂົາ ເກີດຂຶ້ນ 500 ປະເພດ; ແລະຈາກນັ້ນຍັງເກີດອີກນັບບໍ່ຖ້ວນ—ແບ່ງເປັນ phaṇin, maṇḍalin, rājīla ແລະຜູ້ມີສະພາບ vāta, pitta, kapha।

Verse 5

व्यन्तरा दोषमिश्रास्ते सर्पां दर्वीकराः स्मृताः रथाङ्गलाङ्गलच्छत्रस्वस्तिकाङ्कुशधारिणः

ວຽນຕະຣະເຫຼົ່ານັ້ນມີຄວາມບົກພ່ອງປົນກັນ; ໃນຫມູ່ງູ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຊັ້ນ Darvīkara ຜູ້ຖືເຄື່ອງໝາຍ ຈັກລໍ້ລົດ, ໄຖ, ຮົ່ມ, ສະວັສຕິກະ ແລະ ອັງກຸຊະ (ຕະຂໍຊ້າງ).

Verse 6

गोनसा मन्दगा दीर्घा मण्डलैर् विधैश्चिताः रथाङ्गलाङ्गलत्रमुष्टिकाङ्कुशधारिण इति ख स्थिता इति ख राजिलाश्चित्रिताः स्निग्धास्तिर्यगूर्ध्वञ्च वाजिभिः

ງູ Gonasa ເຄື່ອນໄຫວຊ້າ ແລະມີລຳຕົວຍາວ, ມີຈຸດວົງມົນ ແລະລວດລາຍຫຼາກຫຼາຍ—ເຊັ່ນ ຮູບຈັກລໍ້ລົດ, ໄຖ, tramuṣṭikā (ກະບອງ/ກຳປັ້ນ) ແລະ ອັງກຸຊະ. ລຳຕົວມີເສັ້ນ rājīla ພາດພິວມັນງາມ ແລະມີລາຍຂວາງ-ຍາວ ຄ້າຍລາຍທີ່ເຫັນໃນມ້າ।

Verse 7

व्यन्तरा मिश्रचिह्नाश् च भूवर्षाग्नेयवायवः चतुर्विधास्ते षड्विंशभेदाः षोडश गोनसाः

ວຽນຕະຣະມີ 4 ປະເພດ: ມີເຄື່ອງໝາຍປົນກັນ, ຢູ່ເຂດພື້ນດິນ, ປະເພດໄຟ, ແລະປະເພດລົມ. ແບ່ງເປັນ 26 ອະນຸປະເພດ ແລະມີ «ໂກນະສະ» 16 ດ້ວຍ.

Verse 8

त्रयोदश च राजीला व्यन्तरा एकविंशतिः ये ऽनुक्तकाले जायन्ते सर्पास्ते व्यन्तराः स्मृताः

ຣາຊີລາມີ 13 ແລະ ວຽນຕະຣະມີ 21. ງູທີ່ເກີດໃນເວລາບໍ່ຄວນ (ບໍ່ໄດ້ກ່າວໄວ້/ອັບມົງຄຸນ) ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ «ວຽນຕະຣະ».

Verse 9

आषाढादित्रिमासैः स्याद्गर्भो माषचतुष्टये अण्ड्कानां शते द्वे च चत्वारिंशत् प्रसूयते

ນັບແຕ່ເດືອນອາສາດະເປັນຕົ້ນໄປ ໄລຍະຕັ້ງທ້ອງກ່າວວ່າ 3 ເດືອນ; ສໍາລັບ 4 ມາສະ ກ່າວວ່າຜະລິດໄຂ່ 240 ໃບ.

Verse 10

सर्पा ग्रसन्ति सूतौघान् विना स्त्रीपुन्नपुंसकान् उन्मीलते ऽक्षि सप्ताहात् कृष्णो मासाद्भवेद्वहिः

ງູຈັບກຸມເດັກເກີດໃໝ່ເປັນຈໍານວນຫຼາຍ ຍົກເວັ້ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກກໍານົດເປັນຍິງ, ຊາຍ, ຫຼືບໍ່ແມ່ນຊາຍ (ເພດທີສາມ/ບໍ່ສົມບູນ). ຕາເປີດຫຼັງ 7 ມື້; ແລະຫຼັງ 1 ເດືອນ ຄວາມຄໍາຄືນດໍາປາກົດອອກພາຍນອກ.

Verse 11

द्वादशाहात् सुबोधः स्यात् दन्ताः स्युः सूर्यदर्शनात् द्वात्रिंशद्दिनविंशत्या चतस्रस्तेषु दंष्त्रिकाः

ຫຼັງ 12 ມື້ ເດັກນ້ອຍຈະເຂົ້າໃຈແລະຕອບສະໜອງໄດ້ຊັດ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນດວງອາທິດ ແຂ້ວເລີ່ມງອກ. ໃນວັນທີ 20 ຂອງ 32 ວັນ ຈະມີແຂ້ວຂຽວ 4 ຊີ້ນຢູ່ໃນນັ້ນ.

Verse 12

कराली मकरी कालरात्री च यमदूतिका एतास्ताः सविषा दंष्ट्रा वामदक्षिणपार्श्वगाः

ກະຣາລີ, ມະກະຣີ, ກາລະຣາຕຣີ ແລະ ຍະມະດູຕິກາ—ພະລັງຍິງເຫຼົ່ານີ້ມີຂຽວຟັນມີພິດ ແລະສະຖິດຢູ່ຂ້າງຊ້າຍກັບຂ້າງຂວາ ເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາ।

Verse 13

षन्मासान्मुच्यते कृत्तिं जोवेत्सष्टिसमाद्वयं नागाः सूर्यादिवारेशाः सप्त उक्ता दिवा निशि

ໃນຫົກເດືອນ ຜູ້ໜຶ່ງຈະພົ້ນຈາກສະພາບ «ກຣິຕຕິ» (ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຖອດໜັງ/ວຽກໜັງ)។ ຄວນຮູ້ຄູ່ຂອງ 60 ຄືສອງຊຸດຂອງການແບ່ງເວລາ 60. ນາກາ—ເຈົ້າແຫ່ງວັນປະຈຳອາທິດເລີ່ມຈາກວັນອາທິດ—ກ່າວວ່າມີ 7 ສຳລັບກາງວັນ ແລະ ກາງຄືນ।

Verse 14

स्वेषां षट् प्रतिवारेषु कुलिकः सर्वसन्धिषु शङ्खेन वा महाब्जेन सह तस्योदयो ऽथवा

ໃນການຫັນກັບ 6 ຄັ້ງຂອງພວກເຂົາ «ກຸລິກະ» (ວົງກົດເກົ່າ/ສະໄປຣອນ) ປາກົດຢູ່ທຸກຈຸດຕໍ່. ການເກີດຂຶ້ນ (ອຸດະຍະ) ຂອງມັນ ເກີດພ້ອມກັບ «ສັງຂະ» (ຫອຍສັງ) ຫຼືພ້ອມກັບ «ມະຫາອັບຊະ» (ດອກບົວໃຫຍ່)។

Verse 15

द्वयीर्वा नाडिकामन्त्रमन्त्रकं कुलिकोदयः दुष्टः स कालः सर्वत्र सर्पदंशे विशेषतः

ບໍ່ວ່າຈະເປັນໃນ 2 ນາດິກາອັນອັບມົງຄົນ ຫຼືໃນເວລາທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກຸລິກໂອດະຍະ» (ການຂຶ້ນຂອງກຸລິກະ) ກໍຕາມ, ກາລະນັ້ນຖືວ່າບໍ່ເໝາະສຳລັບການໃຊ້ມັນຕຣາ. ເວລານັ້ນເປັນໂທດໃນພິທີທຸກຢ່າງ ໂດຍສະເພາະໃນກໍລະນີຖືກງູກັດ।

Verse 16

कृत्तिका भरणी स्वाती मूलं पूर्वत्रयाश्वनी विशाखार्द्रा मघाश्लेषा चित्रा श्रवणरोहिणी

ກຣິຕຕິກາ, ພະຣະນີ, ສະວາຕີ, ມູລະ, ປູຣວາທັງສາມ, ອັດສະວິນີ, ວິສາຂາ, ອາຣດຣາ, ມະຄາ, ອາສເລສາ, ຈິຕຣາ, ສຣະວະນະ, ແລະ ໂຣຫິນີ.

Verse 17

हस्ता मन्दकुजौ वारौ पञ्चमी चाष्टमी तिथिः नाडिकामात्रसन्त्रकमिति ञ विनिर्दिशेदिति क , ख , ज , ट च षष्ठी रैक्ता शिवा निन्द्या पञ्चमी च चतुर्दशी

ເມື່ອນັກສັດ «Hastā» ຕົງກັບວັນເສົາ (ຂອງສະເຕີນ) ແລະວັນອັງຄານ (ຂອງມາຣສ) ນັ້ນ ຕິຖິທີ 5 ແລະ 8 ຖືກນັບວ່າເຮັດໃຫ້ເກີດອຸປະສັກພຽງແຕ່ໜຶ່ງ «ນາດິກາ» (nāḍikā) ເທົ່ານັ້ນ; ນີ້ເອີ້ນວ່າປະເພດ «ña». ສໍາລັບ ka, kha, ja ແລະ ṭa ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ: ຕິຖິທີ 6 ແມ່ນ «ວ່າງ» (ບໍ່ໃຫ້ຜົນ), «śivā» ຄວນຖືກຕໍານິ, ແລະຕິຖິ 5 ກັບ 14 ກໍຄວນຫຼີກເວັ້ນ.

Verse 18

सन्ध्याचतुष्टयं दुष्टं दग्धयोगाश् च राशयः एकद्विबहवो दंशा दष्टविद्धञ्च खण्डितम्

ບ່ອນຕໍ່ກັນສີ່ສ່ວນ (sandhyā) ຂອງຮ່າງກາຍ ເປັນບ່ອນອ່ອນໄຫວ ທີ່ອາດກາຍເປັນ duṣṭa (ຕິດເຊື້ອ/ເນ່າເສຍ) ໄດ້ງ່າຍ. ຍັງມີກຸ່ມອາການທີ່ກ່ຽວກັບບາດແຜໄໝ້. ຮອຍກັດ (daṃśa) ອາດເປັນຮອຍດຽວ, ສອງຮອຍ, ຫຼືຫຼາຍຮອຍ; ແລະບາດເຈັບມີທັງຈາກການກັດ, ຈາກການທະລຸ/ຈິ້ມທະລຸ, ແລະຈາກການຂາດຂຶ້ນ ຫຼືແຕກເປັນຊິ້ນໆ.

Verse 19

अदंशमवगुप्तं स्याद्दंशमेवं चतुर्विधम् त्रयो द्व्येकक्षता दंशा वेदना रुधिरोल्वणा

ບາດແຜທີ່ບໍ່ມີຮອຍກັດຈິງ ເອີ້ນວ່າ «avagupta» ແມ່ນອາການບວມທີ່ຖືກປິດບັງ. ຮອຍກັດຈິງ (daṃśa) ມີ 4 ປະເພດ; ໃນນັ້ນມີຮອຍທີ່ມີຮູ 3 ຮູ, 2 ຮູ, ຫຼື 1 ຮູ—ມີອາການເຈັບປວດ ແລະເລືອດໄຫຼຫຼາຍ.

Verse 20

नक्तन्त्वेकाङ्घ्रिकूर्माभा दंशाश् च यमचोदिताः दीहीपिपीलिकास्पर्शी कण्ठशोथरुजान्वितः

ຕໍ່ມາ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຍະມະ (Yama) ສັດກັດທີ່ອອກຫາກິນຕອນກາງຄືນ ມີຮູບຄ້າຍເຕົ່າ ແລະມີຂາພຽງຂ້າງດຽວ ຈະເຂົ້າຈົມຕີເຂົາ; ອີກທັງເຂົາຖືກທໍລະມານດ້ວຍການສຳຜັດຂອງແມງຕໍ່ຍຸງ/ແມງຕໍ່ຍຸງທີ່ຕໍາ ແລະມົດ, ພ້ອມອາການຄໍບວມ ແລະຄວາມເຈັບປວດ.

Verse 21

सतोदो रन्थितो दंशः सविषो न्यस्तनिर्विषः देवालये शून्यगृहे वल्मीकोद्यानकोटरे

ຮອຍກັດ/ຕໍາ (daṃśa) ອາດເປັນແບບຈິ້ມທະລຸ, ແບບຂາດຂຶ້ນ/ກວນຂະຫຍຸ້ມ, ແບບມີພິດ, ຫຼືແບບທີ່ພິດໄດ້ຖືກປ່ອຍໄວ້ແລ້ວ (ຫຼືພິດໝົດ຤ິດ). ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ພົບໄດ້ໃນວັດ/ເທວາລະຍະ, ໃນເຮືອນຮ້າງ, ໃນຈອມມົດ (valmīka), ໃນສວນ, ຫຼືໃນໂພງ/ຮູກົກ.

Verse 22

रथ्यासन्धौ श्मशाने च नद्याञ्च सिन्धुसङ्गमे द्वीपे चतुष्पथे सौधे गृहे ऽब्जे पर्वताग्रतः

ທີ່ສີ່ແຍກຖະໜົນ, ທີ່ປ່າຊ້າ, ທີ່ຝັ່ງນ້ຳ ແລະ ຈຸດທີ່ແມ່ນ້ຳພົບທະເລ, ເທິງເກາະ, ທີ່ສີ່ແຍກທາງ, ໃນເຮືອນຊັ້ນເທິງ, ໃນເຮືອນ, ເທິງດອກບົວ, ແລະ ໜ້າຍອດພູ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນສະຖານທີ່ມີອານຸພາບສໍາລັບພິທີເຊັ່ນ ຈະປະ (japa) ແລະ ວຣະຕະ (vrata) ເປັນຕົ້ນ।

Verse 23

विलहद्वारे जीर्णकूपे जीर्णवेश्मनि कुड्यके शिग्रुश्लेष्मातकाक्षेषु जम्बू डुम्बरेणेषु च

ປະຕູທີ່ແຕກຫຼືອ້າປາກ, ບໍ່ນ້ຳເກົ່າທີ່ຊໍາຮຸດ, ເຮືອນເກົ່າຜຸພັງ, ແລະ ກໍ່ຝາທີ່ເສຍຫາຍ—ອີກທັງການຢູ່ທ່າມກາງຕົ້ນ śigru, śleṣmātaka, akṣa ແລະ ທ່າມກາງຕົ້ນ jambū ແລະ ḍumbara—ຖືກນັບເປັນຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະ ອັບມົງຄົນສໍາລັບທີ່ຢູ່/ສະຖານທີ່.

Verse 24

वटे च जीर्णप्राकारे खास्यहृत्कक्षजत्रुणि तालौ शङ्खे गले मूर्ध्नि चिवुके नाभिपादयोः

ອີກທັງ (ອາການທຸກຂ໌/ໂທດ) ຢູ່ທີ່ vaṭa (ບ່ອນຂາພັບ/ຂໍ້ພັບຂາ) ແລະ ໃນແຜ່ຮອຍເກົ່າ; ຢູ່ໃນປາກ ແລະ ຄໍ, ໃນບ່ອນຫົວໃຈ, ໃຕ້ຮັກແຂນ ແລະ ກະດູກໄຫຼ່; ທີ່ເພດານປາກ, ທີ່ຂມັບ, ທີ່ຄໍ, ທີ່ຫົວ, ທີ່ຄາງ, ແລະ ທີ່ສະດື ແລະ ຕີນ.

Verse 25

दंशो ऽशुभः शुभो दूतः पुष्पहस्तः सुवाक् सुधीः लिङ्गवर्णसमानश् च शुक्लवस्त्रो ऽमलः शुचिः

ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ມີຮອຍກັດ (ຫຼືຮອຍຕໍາ) ແມ່ນອັບມົງຄົນ. ແຕ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ເປັນມົງຄົນ ແມ່ນຜູ້ຖືດອກໄມ້ໃນມື, ເວົ້າດີ, ມີປັນຍາ, ມີລັກສະນະແລະສີຜິວປົກກະຕິສອດຄ່ອງ, ນຸ່ງຜ້າຂາວ, ບໍ່ດ່າງພ້ອຍ ແລະ ບໍລິສຸດ.

Verse 26

अपद्वारगतः शस्त्री प्रमादी भूगतेक्षणः विवर्णवासाः पाशादिहस्तो गद्गदवर्णभाक्

ຊາຍຖືອາວຸດຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູອັບມົງຄົນ, ມີທ່າທາງປະມາດ, ສາຍຕາກົດລົງສູ່ພື້ນ, ນຸ່ງຜ້າສີຈາງ/ສີເສຍ, ຖືບ່ວງເຊືອກ (pāśa) ຫຼືສິ່ງຄ້າຍກັນໃນມື, ແລະ ເວົ້າດ້ວຍສຽງຕິດຂັດ/ແຫບ—ການເຫັນແບບນີ້ເປັນລາງຮ້າຍ.

Verse 27

शुष्ककाष्ठाश्रितः खिन्नस्तिलाक्तककरांशुकः आर्द्रवासाः कृष्णरक्तपुष्पयुक्तशिरोरुहः

ພຶງຢູ່ໃກ້ໄມ້ແຫ້ງສໍາລັບກໍ່ໄຟ, ຢູ່ຢ່າງສົງບົບແລະເມື່ອຍລ້າຈາກຕະປະສະຍາ, ທາມືແລະເສື້ອຜ້າດ້ວຍສີແດງຕີລາ-ອັລກະຕະກະ (ສີແດງຈາກງາ), ນຸ່ງເສື້ອຜ້າຊຸ່ມ, ແລະປັກດອກໄມ້ສີດໍາແລະສີແດງໄວ້ໃນຜົມ.

Verse 28

कुचमर्दी नखच्छेदी गुदस्पृक् पादलेखकः सदंशमवलुप्तमिति ञ कण्ठशोषरुजान्त्रित इति ञ केशमुञ्ची तृणच्छेदी दुष्टा दूतास्तथैकशः

ແມ່ຍິງຜູ້ເປັນທູດທີ່ບີບເຕົ້ານົມ, ຕັດເລັບ, ແຕະທະວານ, ຫຼືຂີດ/ໝາຍພື້ນດິນດ້ວຍຕີນ; ຜູ້ມີຮອຍກັດ ຫຼືຜົມຫຼຸດເປັນດ່າງ; ຜູ້ຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍຄໍແຫ້ງ, ຄວາມເຈັບປວດ ແລະອາການລໍາໄສ້—ຄວນຮູ້ວ່າເປັນທູດອັບມົງຄົນ (duṣṭā). ອີກທັງຜູ້ດຶງຜົມອອກ ຫຼືຕັດຫຍ້າຫຼິ້ນໆ ກໍເປັນທູດລາງຮ້າຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 29

इडान्या वा वहेद्द्वेधा यदि दूतस्य चात्मनः आभ्यां द्वाभ्यां पुष्टयास्मान् विद्यास्त्रीपुन्नपुंसकान्

ຖ້າ iḍā nāḍī ຫຼື piṅgalā (ອີກສາຍໜຶ່ງ) ໄຫຼແບບສອງທາງໃນທູດແລະໃນຕົນເອງ, ກໍໃຫ້ພິຈາລະນາຈາກກະແສທັງສອງນັ້ນ—ຕາມເຄື່ອງຊີ້ຂອງພະລັງແລະການຫຼ້ຽງດູ—ເພື່ອຮູ້ວ່າຜົນ/ຄວາມຮູ້ທີ່ຈະເກີດມີລັກສະນະເປັນຍິງ, ເປັນຊາຍ, ຫຼືເປັນກາງ (ນປຸງສະກະ).

Verse 30

दूतः स्पृशति यद्गात्रं तस्मिन् दंशमुदाहरेत् दूताङ्घ्रिचलनं दुष्ठमुत्थितिर्निश् चला शुभा

ອະໄວຍະວະໃດທີ່ທູດແຕະຕ້ອງ, ຄວນກ່າວວ່າບ່ອນນັ້ນເອງຖືກກັດ/ເປັນບາດແຜ. ການຂະບືກຂະບືນຕີນຂອງທູດເປັນລາງຮ້າຍ; ການລຸກຂຶ້ນແລະຢືນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ບໍ່ກະດຸກກະດິກ ເປັນລາງດີ.

Verse 31

जीवपार्श्वे शुभो दूतो दुष्टो ऽन्यत्र सम्मागतः जीवो गतागतैर् दुष्टः शुभो दूतनिवेदने

ເມື່ອທູດລາງດີປາກົດຢູ່ຂ້າງຄົນທີ່ຍັງມີຊີວິດ ແຕ່ທູດລາງຮ້າຍຖືກພົບຢູ່ບ່ອນອື່ນ, ຄົນນັ້ນຈະຖືກຄວາມອັບມົງຄົນກະທົບຜ່ານການໄປມາ. ແຕ່ຖ້າຄໍາລາຍງານ/ຂ່າວສານຂອງທູດເປັນລາງດີ, ກໍນັບເປັນລາງດີ.

Verse 32

दूतस्य वाक् प्रदुष्टा सा पूर्वामजार्धनिन्दिता विभक्तैस्तस्य वाक्यान्तैर्विषर्निर्विषकालता

ຄໍາເວົ້າຂອງທູດອາດຈະເສື່ອມສະພາບ ແລະຖືກຕໍານິວ່າເປັນຄວາມຜິດ «pūrvāmajārdha-ninditā»; ແລະເມື່ອແບ່ງທ້າຍປະໂຫຍກຜິດ ຈະເກີດຄວາມຜິດ «viṣa–nirviṣa–kālatā» ຄືການເຮັດໃຫ້ “ພິດ” ກາຍເປັນ “ບໍ່ພິດ” (ຫຼືກັບກັນ) ໂດຍການແບ່ງຄໍາແລະຈັງຫວະຜິດ।

Verse 33

आद्यैः स्वरैश् च काद्यश् च वर्गैर् भिन्नलिपिर्द्विधा स्वरजो वसुमान्वर्गी इतिक्षेपा च मातृका

ດ້ວຍສະຫຼະຕົ້ນ ແລະດ້ວຍກຸ່ມອັກສອນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ka ອັກສອນລິປິ (ອັກສອນພະຍັນຊະນະ) ມີສອງປະເພດ. ມາຕຣິກາ (ແມ່ພິມສຽງ) ຖືກຈັດເປັນ: «svaraja» (ເກີດຈາກສະຫຼະ), «vasumat» (ແປດສ່ວນ), «vargī» (ພະຍັນຊະນະເປັນກຸ່ມ), ແລະ «iti-kṣepā» (ການເພີ່ມ “iti” ເປັນເຄື່ອງໝາຍທ້າຍ).

Verse 34

वाताग्नीन्द्रजलात्मानो वर्गेषु च चतुष्टयम् नपुंसकाः पञ्चमाः स्युः स्वराः शक्राम्बुयोनयः

ໃນຊັ້ນພະຍັນຊະນະ (varga) ແຖວສີ່ອັນທໍາອິດຖືກກໍານົດໂດຍ Vāta (ລົມ), Agni (ໄຟ), Indra, ແລະ Jala (ນ້ໍາ). ແຖວທີຫ້າເປັນນະປຸງສະກະ (ກາງ/ນິວເຕີ). ສ່ວນສະຫຼະຖືກກໍານົດໂດຍ Śakra (Indra), Ambu (ນ້ໍາ), ແລະ Yoni (ແຫຼ່ງກໍາເນີດ).

Verse 35

दुष्टौ दूतस्य वाक्पादौ वाताग्नी मध्यमो हरिः प्रशस्ता वारुणा वर्णा अतिदुष्टा नपुंसकाः

ສໍາລັບທູດ ນິມິດຈາກຄໍາເວົ້າ ແລະຈາກຕີນ ເປັນອະມັງຄະລ. ສີຜິວທີ່ຖືກລົມ (vāta) ແລະໄຟ (agni) ຄອບງໍາ ເປັນປານກາງ; ສີ hari (ເຫຼືອງຂຽວ/ນ້ໍາຕານຂຽວ) ເປັນມົງຄະລ; ສີ vāruṇa (ດັ່ງນ້ໍາ) ກໍມົງຄະລ; ແຕ່ຮູບລັກສະນະ napuṃsaka (ບໍ່ຈໍາແນກເພດ) ເປັນອະມັງຄະລຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 36

प्रस्थाने मङ्गलं वाक्यं गर्जितं मेघहस्तिनोः प्रदक्षिणं फले वृक्षे वामस्य च रुतं जितं

ໃນເວລາອອກເດີນທາງ ຄໍາເວົ້າມົງຄະລ, ສຽງຄໍາຮ້ອງດັ່ງຟ້າຮ້ອງຂອງເມກແລະຊ້າງ, ນິມິດທີ່ເຄື່ອນວຽນຂວາ (pradakṣiṇa), ໝາກຜົນຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້, ແລະສຽງຮ້ອງຈາກຂ້າງຊ້າຍ—ທັງໝົດນີ້ຖືກນັບວ່າເປັນລາງດີ ແລະນໍາໄປສູ່ໄຊຊະນະ।

Verse 37

शुभा गीतादिशब्दाः स्युरीदृशं स्यादसिद्धये अनर्थगीरथाक्रन्दो दक्षिणे विरुतं क्षुतम्

ສຽງມົງຄຸນ ເຊັ່ນ ສຽງຮ້ອງເພງ ແລະອື່ນໆ ຖືວ່າດີ; ແຕ່ສຽງປະເພດນີ້ກໍອາດຊີ້ເຖິງຄວາມລົ້ມເຫຼວໄດ້. ຄໍາເວົ້າບໍ່ມີໃຈຄວາມ, ການຮ້ອງໄຫ້, ສຽງຮ້ອງທີ່ໄດ້ຍິນຈາກຂ້າງຂວາ(ທາງໃຕ້), ແລະການຈາມໃນຂະນະນັ້ນ ເປັນນິມິດແຫ່ງການບໍ່ບັນລຸ.

Verse 38

वेश्या क्षुतो नृपः कन्या गौर्दन्ती मुरजध्वजौ क्षीराज्यदधिशङ्खाम्बु छत्रं भेरी फलं सुराः

ນາງໂສເພນີ, ການຈາມ, ກະສັດ, ສາວພົວ, ງົວ, ຊ້າງ, ກອງແລະທຸງ, ນົມ, ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee), ນົມສົ້ມ, ຫອຍສັງຂ໌ ແລະນ້ຳ, ຮົ່ມ, ກອງໃຫຍ່, ໝາກໄມ້, ແລະເຫຼົ້າເມົາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ນັບເປັນນິມິດໃນບົດນີ້.

Verse 39

तण्डुला हेम रुप्यञ्च सिद्धये ऽभिमुखा अमी सकाष्ठः सानलः कारुर्मलिनाम्बरभावभृत्

ເຂົ້າສານ, ຄໍາ, ແລະເງິນ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄວນຈັດໃຫ້ຫັນໜ້າເຂົ້າຫາ (ພິທີ/ຜູ້ປະກອບ) ເພື່ອບັນລຸສິດທິ (siddhi). ອີກທັງ ຊ່າງຝີມື (kāru) ທີ່ມາພ້ອມຟືນແລະໄຟ ແລະນຸ່ງເສື້ອຜ້າເປື້ອນ (ຖ່ອມຕົນ ບໍ່ປະດັບ) ກໍເປັນນິມິດດີ.

Verse 40

गलस्थटङ्गो गोमायुगृध्रोलूककपर्दिकाः तैलं कपालकार्पासा निषेधे भस्म नष्टये

ເພື່ອຕ້ານທານ/ຫັກລ້າງອິດທິພົນຮ້າຍ ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳມັນທີ່ຕົ້ມປຸງດ້ວຍ galasthaṭaṅga, ຂີ້ງົວ, ນົກແຮ້ງ, ນົກຮູກ, ແລະ kapardikā; ພ້ອມກັບກະໂຫຼກ (ກະດູກ) ແລະຝ້າຍ—ນີ້ແມ່ນຂໍ້ກໍານົດເພື່ອກໍາຈັດ bhasma (ຂີ້ເທົ່າອັນຮ້າຍ).

Verse 41

विषरोगाश् च सप्त स्युर्धातोर्धात्वन्तराप्तितः विषदंशो ललाटं यात्यतोनेत्रं ततौ सुखम् आस्याच्च वचनीनाड्यौ धातून प्राप्नोति हि क्रमात्

ໂຣກພິດຖືກກ່າວວ່າມີ 7 ປະເພດ ເກີດຈາກພິດເຂົ້າໄປຈາກ dhātu ໜຶ່ງ ສູ່ dhātu ອື່ນ. ບ່ອນຖືກກັດ/ພິດ ຈະເຄື່ອນໄປຫາໜ້າຜາກກ່ອນ, ຕໍ່ມາໄປຫາຕາ, ແລ້ວຈຶ່ງມີຄວາມສະບາຍຂຶ້ນ. ຈາກປາກ ມັນໄປຮອດຊ່ອງທາງແຫ່ງຄໍາເວົ້າ ແລະຕາມລໍາດັບ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ dhātu ທັງຫຼາຍ.