Adhyaya 280

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सर्वरोगहराण्यौषधानि नामोनाशीत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः तथोल्कानामुष्मणामध्वसेविनामिति ख अथाशीत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः रसादिलक्षणं धन्वन्तरिर् उवाच रसादिलक्षणं वक्ष्ये भेषजानां गुणं शृणु रसवीर्यविपाकज्ञो नृपादीन्रक्षयेन्नरः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ ອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 280 ມີຊື່ວ່າ «ຢາທີ່ກຳຈັດໂລກທັງປວງ» (ໃນສຳນວນອື່ນ: «ວ່າດ້ວຍດາວຕົກ, ຄວາມຮ້ອນ, ແລະຜູ້ເດີນທາງຕາມຖະໜົນ»)। ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 280 «ລັກສະນະຂອງຣະສະ (rasa) ແລະສິ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ»। ທ່ານ ທັນວັນຕະຣິ (Dhanvantari) ກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍລັກສະນະຂອງຣະສະ ແລະຄຸນຄ່າຂອງຢາ—ຈົ່ງຟັງ. ຜູ້ຮູ້ຣະສະ (rasa), ວີຣຍະ (vīrya), ແລະ ວິປາກະ (vipāka) ສາມາດປົກປ້ອງກະສັດ ແລະຜູ້ອື່ນໆ»។

Verse 2

रसाः स्वाद्वम्ललवणाः सोमजाः परिकीर्तिताः कटुतिक्तकषायानि तथाग्नेया महाभुज

ຣະສະທັງຫຼາຍ—ຫວານ, ສົ້ມ, ແລະເຄັມ—ຖືກປະກາດວ່າເກີດຈາກ ໂສມະ (Soma). ສ່ວນ ເຜັດ, ຂົມ, ແລະຝາດ/ຝືດ (astringent) ກໍຖືກກ່າວວ່າເກີດຈາກ ອັກນິ (Agni) ເຊັ່ນກັນ, ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ.

Verse 3

त्रिधा विपाको द्रव्यस्य कट्वम्ललवणात्मकः द्विधा वीय्य समुद्दिष्टमुष्णं शीतं तथैव च

ວິປາກະ (vipāka) ຂອງສານ/ວັດຖຸ ມີ 3 ປະເພດ—ເປັນແນວ ເຜັດ, ສົ້ມ, ແລະເຄັມ. ວີຣຍະ (vīrya) ຖືກສອນວ່າມີ 2 ປະເພດ—ຮ້ອນ ແລະ ເຢັນ ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 4

अनिर्देश्यप्रभावश् च ओषधीनां द्विजोत्तम मधुरश् च कषायश् च तिक्तश् चैव तथा रसः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ພະລັງອັນຈໍາເພາະ (prabhāva) ຂອງສະຫມຸນໄພຢາ ກໍຍາກຈະອະທິບາຍໄດ້; ແລະ ລົດ (rasa) ມີ ຫວານ, ຝາດ (astringent), ແລະ ຂົມ ດ້ວຍ.

Verse 5

शीतवीर्याः समुद्दिष्टाः शेषास्तूष्णाःप्रकीर्तिताः गुडुची तत्र तिक्तपि भवत्युष्णातिवीर्यतः

ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກກ່າວວ່າມີພະລັງຄວາມເຢັນ (śīta-vīrya); ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຖືກປະກາດວ່າມີພະລັງຄວາມຮ້ອນ (uṣṇa). ໃນບົດນີ້ ກຸດູຈີ (guḍūcī) ແມ່ນແມ່ນຂົມ ແຕ່ກໍອອກ຤ິດຮ້ອນແຮງ ເນື່ອງຈາກພະລັງອັນແຮງກ້າຂອງມັນ.

Verse 6

उष्णा कषायापि तथा पथ्या भवति मानद मधुरोपि तथा मांस उष्ण एव प्रकीर्तितः

ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ, ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ມີລົດຝາດ (astringent) ເມື່ອຮັບປະທານໃນສະພາບອົບອຸ່ນ ກໍເປັນຂອງຄວນ (pathya) ໄດ້. ເຊັ່ນດຽວກັນ ແມ່ນແຕ່ອາຫານຫວານ—ແລະເນື້ອສັດດ້ວຍ—ຖືກກ່າວວ່າມີທາດຮ້ອນ (uṣṇa).

Verse 7

लवणो मध्रश् चैव विपाकमधुरौ स्मृतौ अम्लोष्णश् च तथा प्रोक्तः शेषाः कटुविपाकिनः

ລົດເຄັມ ແລະ ລົດຫວານ ຕາມປະເພນີຖືກຈໍາໄວ້ວ່າມີຜົນຫຼັງຍ່ອຍ (vipāka) ເປັນຫວານ. ລົດສົ້ມ ແລະ ລົດເຜັດ ກໍຖືກສອນວ່າມີ vipāka ເປັນສົ້ມ; ລົດທີ່ເຫຼືອຖືກກ່າວວ່າໃຫ້ vipāka ເປັນເຜັດ.

Verse 8

वीर्यपाके विपर्यस्ते प्रभावात्तत्र निश् चयः मधुरो ऽपि कटुः पाके यच्च क्षौद्रं प्रकीर्तितं

ເມື່ອຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງ ພະລັງ (vīrya) ແລະ ຜົນຫຼັງຍ່ອຍ (vipāka) ກັບກາຍເປັນກົງກັນຂ້າມ, ສິ່ງທີ່ຕັດສິນໃນນັ້ນແມ່ນ ອຳນາດຈໍາເພາະ (prabhāva). ດັ່ງນັ້ນ ນ້ໍາເຜິ້ງ (kṣaudra) ແມ່ນແມ່ນຫວານ ແຕ່ຖືກສອນວ່າ vipāka ຂອງມັນເປັນເຜັດ.

Verse 9

क्वाथयेत् षोडशगुणं विवेद्द्रव्याच्चतुर्गुणम् यवक्षौद्रमिति ख कल्पनैषा कषायस्य यत्र नोक्तो विधिर्भवेत्

ໃຫ້ຕົ້ມຢາກັບນ້ຳ 16 ເທົ່າ ຂອງປະລິມານ ແລ້ວຫຼຸດໃຫ້ເຫຼືອ 1/4 ຂອງນ້ຳເດີມ. ອາດເພີ່ມ yava (ເຂົ້າບາເລ) ແລະ kṣaudra (ນ້ຳເຜິ້ງ)—ນີ້ແມ່ນວິທີມາດຕະຖານໃນການເຮັດ kaṣāya ເມື່ອບໍ່ມີກຳນົດພິເສດ។

Verse 10

कषायन्तु भवेत्तोयं स्नेहपाके चतुर्गुणं द्रव्यतुल्यं समुद्धृत्य द्रव्यं स्नेहं क्षिपेद्बुधः

ໃນການຕົ້ມສເນຫະຢາ (ນ້ຳມັນ/ເນີຍໃສ) ນ້ຳຕົ້ມຢາ (kaṣāya) ຄວນມີ 4 ເທົ່າ. ເມື່ອເອົາ kalka (ເນື້ອຢາບົດ) ໃຫ້ເທົ່າກັບປະລິມານຢາແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນໃສ່ kalka ແລະ sneha ຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 11

तावत्प्रमाणं द्रव्यस्य स्नेहपादं ततः क्षिपेत् तोयवर्जन्तु यद्द्रव्यं स्नेहद्रव्यं तथा भवेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເພີ່ມ sneha (ນ້ຳມັນ/ເນີຍໃສ) ໃນປະລິມານ 1/4 ຂອງປະລິມານຢານັ້ນ. ສ່ວນປະກອບໃດທີ່ບໍ່ມີນ້ຳ ກໍໃຫ້ນັບເປັນ “ສານສເນຫະ” ໂດຍຈັດໄວ້ຝ່າຍນ້ຳມັນ ບໍ່ແມ່ນຝ່າຍນ້ຳ.

Verse 12

संवर्तितौषधः पाकः स्नेहानां परिकीर्तितः तत्तुल्यता तु लेह्यस्य तथा भवति सुश्रुत

ການຕົ້ມສເນຫະທີ່ເຮັດໃຫ້ຢາຖືກຫຼຸດລົງໃຫ້ໜາແນ່ນ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ pāka ທີ່ຖືກຕ້ອງສຳລັບສເນຫະຢາ. ແລະຄວາມເທົ່າທຽມໃນວິທີການກະກຽມນີ້ ຍັງໃຊ້ໄດ້ກັບ lehya/avaleha (ຢາຫວານທີ່ລິ້ນກິນ) ເຊັ່ນກັນ, ໂອ ສຸສຣຸຕະ.

Verse 13

स्वच्छमल्पौषधं क्वाथं कषायञ्चोक्तवद्भवेत् अक्षं चूर्णस्य निर्दिष्टं कषायस्य चतुष्पलं

kvātha ແມ່ນນ້ຳຕົ້ມຢາທີ່ໃສ ແລະກັ່ນກອງດີ ໂດຍໃຊ້ຢາປະລິມານນ້ອຍ; ແລະ kaṣāya ກໍໃຫ້ເຮັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ມາດຕະຖານກຳນົດແມ່ນ ຜົງຢາ 1 akṣa ແລະນ້ຳຕົ້ມ 4 pala.

Verse 14

मध्यमैषा स्मृता मात्रा नास्ति मात्राविकल्पना वयः कालं बलं वह्निं देशं द्रव्यं रुजं तथा

ນີ້ໄດ້ຖືກສອນໄວ້ວ່າເປັນ «ຂະໜາດກາງ»; ບໍ່ມີຂະໜາດທີ່ຕາຍຕົວສໍາລັບທຸກຄົນ. ຂະໜາດຕ້ອງປັບຕາມອາຍຸ ເວລາ/ລະດູການ ກໍາລັງ ໄຟຍ່ອຍອາຫານ (ອັກນິ) ພື້ນຖິ່ນ ຕົວຢາ ແລະ ໂຣກ/ອາການເຈັບປ່ວຍດ້ວຍ.

Verse 15

समवेक्ष्य महाभाग मात्रायाः कल्पना भवेत् सौम्यास्तत्र रसाः प्रायो विज्ञेया धातुवर्धनाः

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ມີກຽດ, ຈຶ່ງຄວນກໍານົດຂະໜາດຢາໃຫ້ເໝາະ. ໃນນັ້ນ ນ້ໍາສະກັດ/ຣະສະ (rasa) ໂດຍທົ່ວໄປພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຂອງອ່ອນໂຍນ (saumya) ແລະເປັນຜູ້ບໍາລຸງທາດຮ່າງກາຍ (dhātu-vardhana).

Verse 16

मधुरास्तु विशेषेण विज्ञेया धातुवर्धनाः दोषाणाञ्चैव धातूनां द्रव्यं समगुणन्तु यत्

ສິ່ງທີ່ມີລົດຫວານ ພຶງຮູ້ໂດຍພິເສດວ່າເປັນຜູ້ບໍາລຸງແລະເພີ່ມພູນທາດຮ່າງກາຍ (dhātu). ແລະສານໃດທີ່ມີຄຸນລັກສະນະສົມດຸນຕໍ່ທັງ doṣa ແລະ dhātu ນັ້ນຄວນຖືວ່າເປັນສິ່ງປະສານກົມກຽວ.

Verse 17

तदेव वृद्धये ज्ञेयं विपरीतं क्षमावहम् उपस्तम्भत्रयं प्रोक्तं देहे ऽस्मिन्मनुजोत्तम

ວິຖີນັ້ນເອງພຶງຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ສົ່ງເສີມການເຕີບໃຫຍ່ແລະຄວາມຜາສຸກ; ສິ່ງທີ່ກົງກັນຂ້າມນໍາໄປສູ່ຄວາມເສື່ອມຖອຍ. ໃນຮ່າງກາຍນີ້, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນມະນຸດ, ໄດ້ສອນໄວ້ເຖິງສາມປະການແຫ່ງສິ່ງຄໍ້າຈຸນ (upastambha).

Verse 18

आहारो मैथुनं निद्रा तेषु यत्नः सदा भवेत् असेवनात् सेवनाच्च अत्यन्तं नाशमाप्नुयात्

ອາຫານ, ການຮ່ວມເພດ, ແລະ ການນອນ—ໃນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄວນມີຄວາມພາກພຽນດ້ວຍວິໄນຢູ່ເສມອ. ເພາະທັງການງົດເວັ້ນຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະການເສບສົມຢ່າງເກີນຂອບ ອາດນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດຢ່າງຫນັກ.

Verse 19

क्षयस्य बृंहणं कार्यं स्थुलदेहस्य कर्षणम् रक्षणं मध्यकायस्य देहभेदास्त्रयो मताः

ຜູ້ທີ່ຜອມຊອຍອ່ອນແອ ຄວນເຮັດການບໍາລຸງແລະເພີ່ມພະລັງ; ຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍໃຫຍ່ຫນາ ຄວນເຮັດການຫຼຸດລົງ; ຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍປານກາງ ຄວນຮັກສາແລະປົກປ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງມີປະເພດຮ່າງກາຍ 3 ຢ່າງ.

Verse 20

स्नेहपाके च तद्गुणमिति ख तत्तुल्यताप्यस्य तथा यथा भवति सुश्रुत इति ख उपक्रमद्वयं प्रोक्तं तर्पणं वाप्यतर्पणं हिताशी च मिताशी च जीर्णाशी च तथा भवेत्

ໃນການປຸງແລະປະມວນໄຂມັນ (snehapāka) ຄວນຮູ້ຈັກຄຸນລັກສະນະທີ່ຊີ້ວ່າປຸງຖືກຕ້ອງ. ການໃຫ້ຄວາມຮ້ອນກໍຄວນຢູ່ໃນລະດັບທີ່ສອດຄ່ອງກັນ ດັ່ງທີ່ສຸສຣຸຕະໄດ້ກ່າວ. ມີວິທີບໍາບັດ 2 ຢ່າງ: ການບໍາລຸງ (tarpaṇa) ແລະ ການຫຼຸດລົງ/ເບົາບາງ (atarpaṇa). ຄວນກິນອາຫານທີ່ເໝາະສົມ (hitāśī), ກິນແຕ່ພອດປະມານ (mitāśī), ແລະກິນເມື່ອອາຫານກ່ອນຍ່ອຍແລ້ວ (jīrṇāśī).

Verse 21

ओषधीनां पञ्चविधा तथा भवति कल्पना रसः कल्कः शृतः शीतः फाण्डश् च मनुजोत्तम

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ການປຸງຈັດຢາສົມຸນໄພ (kalpanā) ມີ 5 ຢ່າງ: ນ້ໍາຄັ້ນ (rasa), ຢາບົດເປັນເນື້ອ (kalka), ນ້ໍາຕົ້ມ/ຄວາທະ (śṛta/kvātha), ນ້ໍາແຊ່ເຢັນ (śīta/hima), ແລະ phāṇḍa ເປັນເຄື່ອງດື່ມຢາຫວານ.

Verse 22

रसश् च पीडको ज्ञेयः कल्क आलोडिताद् भवेत् क्वथितश् च शृतो ज्ञेयः शीतः पर्युषितो निशां

“rasa” ໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າເປັນນ້ໍາຄັ້ນທີ່ບີບອອກ. “kalka” ເກີດຈາກການຄົນ/ກວນໃຫ້ເຂົ້າກັນເປັນເນື້ອ. ສິ່ງທີ່ຕົ້ມແລ້ວ ໃຫ້ຮູ້ວ່າເປັນ “śṛta” (ນ້ໍາຕົ້ມ). “śīta” ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຢັນລົງແລ້ວ; ແລະ “paryuṣita” ແມ່ນສິ່ງທີ່ປະໄວ້ຂ້າມຄືນ.

Verse 23

सद्योभिशृतपूतं यत् तत् फाण्टमभिधीयते करणानां शतञ्चैव षष्टिश् चैवाधिका स्मृता

ສິ່ງທີ່ຕົ້ມໄວໆແລ້ວກັ່ນຕອງໃຫ້ບໍລິສຸດ ເອີ້ນວ່າ “phāṇṭa” (ນ້ໍາຊົມຮ້ອນ). ສ່ວນ “karaṇa” ນັ້ນ ຈື່ຈໍາວ່າມີ 160 ຢ່າງ.

Verse 24

यो वेत्ति स ह्य् अजेयः स्थात्सम्बन्धे वाहुशौण्डिकः आहारशुद्धिरग्न्यर्थमग्निमूलं बलं नृणां

ຜູ້ໃດຮູ້ແຈ້ງສິ່ງນີ້ ຍ່ອມເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ; ໃນການຄົວຄືນແລະການຕິດຕໍ່ ຍ່ອມເປັນນັກກ້າແຂນແຮງ. ຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງອາຫານເພື່ອຮັກສາ ອັກນິ (ໄຟຍ່ອຍ) ເພາະກໍາລັງຂອງມະນຸດມີອັກນິເປັນຮາກ.

Verse 25

ससिन्धुत्रिफलाञ्चाद्यात्सुराज्ञि अभिवर्णदां जाङ्गलञ्च रसं सिन्धुयुक्तं दधि पयः कणां

ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົ່ງ, ຄວນໃຫ້ຕໍາຮັບທີ່ມີເກືອຫີນ ແລະ ຕຣິຟະລາ (Triphala) ຊຶ່ງໃຫ້ຜິວພັນງາມ. ອີກທັງຄວນໃຫ້ນ້ໍາສົດ/ສານສະກັດຈາກເນື້ອສັດປ່າບາງ (jāṅgala-rasa) ປົນເກືອຫີນ ພ້ອມດ້ວຍນົມສົ້ມ, ນົມ, ແລະ ເມັດທັນຍາຫານ.

Verse 26

रसाधिकं समं कुर्यान्नरो वाताधिको ऽपि वा निदाघे मर्दनं प्रोक्तं शिशिरे च समं बहु

ຄົນຄວນປະຕິບັດລະບຽບທີ່ເນັ້ນ «ຣະສະ» (rasa—ຄວາມຫຼ້ຽງຊຸ່ມ/ອາຫານຫຼ້ຽງ) ຫຼືໃຫ້ສົມດຸນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ວາຕະ (Vāta) ເດັ່ນກໍຕາມ. ໃນລະດູຮ້ອນ ໄດ້ກ່າວໃຫ້ນວດກາຍ (mardana/abhyanga); ໃນລະດູໜາວ ຄວນເຮັດໃຫ້ສົມດຸນ ແລະໃນປະລິມານຫຼາຍຂຶ້ນ.

Verse 27

वसन्ते मध्यमं ज्ञेयन्निदाघे मर्दनोल्वणं त्वचन्तु प्रथमं मर्द्यमङ्गञ्च तदनन्तरं

ໃນລະດູໃບໄມ້ຜຸດ (ວະສັນຕະ) ການນວດຄວນເປັນລະດັບປານກາງ; ໃນລະດູຮ້ອນ (nidāgha) ຄວນນວດໃຫ້ແຮງ. ຄວນນວດຜິວໜັງກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງນວດອະວະຍະວະ/ແຂນຂາຕໍ່ໄປ.

Verse 28

स्नायुरुधिरदेहेषु अस्थि भातीव मांसलं स्कन्धौ बाहू तथैवेह तथा जङ्घे सजानुनी

ໃນຮ່າງກາຍທີ່ເສັ້ນເອັນ (snāyu) ແລະເລືອດ (rudhira) ເດັ່ນ ກະດູກຈະເບິ່ງຄືຖືກຫຸ້ມດ້ວຍເນື້ອ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໄຫຼ່ແລະແຂນ, ແລະຂາທ່ອນລຸ່ມພ້ອມຫົວເຂົ່າ ກໍເບິ່ງຄືມີເນື້ອຫຼາຍ.

Verse 29

अरिवन्मर्दयेत् प्रज्ञो जत्रु वक्षश् च पूर्ववत् अङ्गसन्धिषु सर्वेषु निष्पीड्य बहुलं तथा

ນັກປະຕິບັດຜູ້ຊໍານານຄວນນວດຢ່າງແຮງ ດັ່ງກັບກໍາລັງປາບສັດຕູ; ແລະຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຄວນດູແລບໍລິເວນຄໍ (jatru) ແລະອົກໃຫ້ເຫມືອນກັນ. ໃນຂໍ້ຕໍ່ຂອງແຂນຂາທຸກສ່ວນ ກໍຄວນກົດບີບໃຫ້ແນ່ນ ແລະເຮັດຊໍ້າໆ ໃນທໍານອງດຽວກັນ.

Verse 30

प्रसारयेदङ्गसन्धीन्न च क्षेपेण चाक्रमात् नीजीर्णे तु श्रमं कुर्यान्न भुक्त्वा पीतवान्नरः

ຄວນຍືດແລະເຄື່ອນໄຫວຂໍ້ຕໍ່ຂອງແຂນຂາຢ່າງອ່ອນໂຍນ ບໍ່ໃຫ້ກະຊາກຫຼືເຮັດຢ່າງຮີບຮ້ອນ. ຄວນອອກແຮງກໍ່ຕໍ່ເມື່ອອາຫານມື້ກ່ອນຍ່ອຍແລ້ວ ບໍ່ຄວນເຮັດທັນທີຫຼັງກິນຫຼືດື່ມ.

Verse 31

दिनस्य तु चतुर्भाग ऊर्ध्वन्तु प्रहरार्धके व्यायामं नैव कर्तव्यं स्नायाच्छीताम्बुना सकृत्

ໃນຊ່ວງທ້າຍຂອງມື້—ເມື່ອມື້ໄດ້ຜ່ານໄປເກີນສ່ວນສີ່ (ເຂົ້າສູ່ຕອນບ່າຍ ໃນຄຶ່ງໜຶ່ງຂອງຍາມ)—ບໍ່ຄວນເຮັດການອອກກໍາລັງກາຍ. ຄວນອາບນ້ໍາເຢັນເພີງຄັ້ງດຽວ.

Verse 32

वार्युष्णञ्च श्रमं जह्याद्धृदा श्वासन्न धारयेत् व्यायामश् च कफं हन्याद्वातं हन्याच्च मर्दनं

ນ້ໍາອຸ່ນຊ່ວຍຂັບໄລ່ຄວາມເມື່ອຍລ້າ. ບໍ່ຄວນຝືນກັ້ນລົມຫາຍໃຈໃນບໍລິເວນຫົວໃຈ. ການອອກກໍາລັງກາຍທໍາລາຍກະຟະ (kapha) ແລະການນວດທໍາລາຍວາຕະ (vāta).

Verse 33

स्नानं पित्ताधिकं हन्यात्तस्यान्ते चातपाः प्रियाः आतपक्लेशकर्मादौ क्षेमव्यायामिनो नराः

ການອາບນ້ໍາຊ່ວຍຫຼຸດພິດຕະ (pitta) ທີ່ເກີນ; ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ ການຮັບແສງຕາເວັນເປັນທີ່ດີ. ໃນຕອນເລີ່ມຮັບແສງຕາເວັນ ຫຼືເລີ່ມວຽກໜັກ ຫຼືກິດຈະກໍາທີ່ເຫນື່ອຍຫນັກ ຄົນຄວນອອກກໍາລັງກາຍຢ່າງປອດໄພ ແລະພອດດີ.