Adhyaya 34

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये पवित्रारोहणे श्रीधरनित्यपूजाकथनं नाम त्रयस्त्रिंशोध्यायः अथ चतुस्त्रिंशो ऽध्यायः होमादिविधिः अग्निर् उवाच विशेदनेन मन्त्रेण यागस्थानञ्च भूषयेत् नमो ब्रह्मण्यदेवाय श्रीधरायाव्ययात्मने

ດັ່ງນີ້ ໃນອາດິ-ມະຫາປຸຣານ ຄື ອັກນິປຸຣານ ໃນພາກ «ພະວິຕຣາໂຣຫະນະ» (ພິທີສວມດ້າຍສັກສິດ) ບົດທີ 33 ຊື່ «ການກ່າວເຖິງການບູຊາປະຈໍາວັນຂອງ ສຣີທະຣະ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 34: «ວິທີການໂຮມະ ແລະ ພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ». ອັກນິກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍມັນຕຣາສໍາລັບການຊໍາລະ/ພອຍນໍ້າ ຄວນປະດັບແລະຊໍາລະສະຖານທີ່ຍັດ. ‘ນະໂມ ແດ່ເທວະຜູ້ອຸປະຖໍາພຣາຫມະນະ; ນະໂມ ແດ່ ສຣີທະຣະ ຜູ້ມີສະພາວະອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ’».

Verse 2

ॐ क्रीमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ऋग्यजुःसामरूपाय शब्ददेहाय विलिख्य मण्डलं सायं यागद्रव्यादि चाहरेत्

«ໂອມ, ກຣີມ»—ແມ່ນພະຍາງ. ຕາມການອ່ານໃນຄຳພີທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ ພຶງຂຽນມັນດະລະ (maṇḍala) ສຳລັບເທວະຜູ້ເປັນກາຍແຫ່ງພຣະວາຈາ ມີຮູບເປັນ ຣິກ–ຢະຊຸຣ–ສາມ ເວດ; ແລະໃນຕອນແລງ ພຶງນຳວັດຖຸຍາກ ແລະເຄື່ອງປະກອບພິທີມາພ້ອມກັນ.

Verse 3

प्रक्षालितकराङ्घ्रिः सन् विन्यस्यार्घ्यकरो नरः अर्घ्यादिभिस्तु शिरः प्रोक्ष्य द्वारदेशादिकं यथा

ເມື່ອລ້າງມືແລະຕີນແລ້ວ ຜູ້ປະກອບພິທີພຶງຖືພາຊະນະອາຣະຄະ (arghya) ໄວ້ໃນມື; ແລ້ວພຶງພອຍນ້ຳອາຣະຄະ ແລະນ້ຳຊຳລະອື່ນໆ ເພື່ອຊຳລະສິສະ. ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ພຶງຊຳລະບ່ອນປະຕູ ແລະຈຸດອື່ນໆທີ່ກຳນົດໄວ້ ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 4

आरभेद् द्वारयागञ्च तोरणेशान् प्रपूजयेत् अश्वत्थोदुम्बरवटप्रक्षाः पूर्वादिगा नगाः

ເມື່ອເລີ່ມພິທີ ພຶງປະກອບການບູຊາປະຕູ (dvāra-yāga) ແລະບູຊາເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງໂຕຣະນະ (toraṇa) ຢ່າງຖືກພິທີ. ຕົ້ນໄມ້ສັກສິດ—ອັດສະວັດຖະ (Aśvattha), ອຸດຸມບະຣະ (Udumbara), ວະຕະ (Vaṭa) ແລະ ປຣັກສາ (Prakṣā)—ພຶງຈັດວາງຈາກທິດຕາເວັນອອກເປັນຕົ້ນໄປຕາມທິດ.

Verse 5

ऋगिन्द्रशोभनं प्रास्यां युजुर्यमसुभद्रकम् सामापश् च सुधन्वाख्यं सोमाथर्वसुहोत्रकम्

ໃນທິດຕາເວັນອອກ (prācī) ຣິກເວດ ມີນາມວ່າ ອິນດຣະໂສພະນະ (Indraśobhana); ຢະຊຸຣເວດ ວ່າ ຢະມະສຸພັດຣະກະ (Yamasu-bhadraka); ສາມເວດ ວ່າ ສຸທັນວັນ (Sudhanvan); ແລະ ອະຖັຣວະເວດ (ພ້ອມສາຍສົມະ) ວ່າ ສຸໂຫຕຣະກະ (Suhotraka).

Verse 6

तोरणान्तः पताकाश् च कुमुदाद्या घटद्वयम् द्वारि द्वारि स्वनाम्नार्च्याः पूर्वे पूर्णश् च पुष्करः

ທີ່ປາຍທັງສອງຂອງໂຕຣະນະ (toraṇa) ພຶງມີທຸງປະຕາກາ (patākā). ທຸກໆປະຕູ ພຶງວາງໝໍ້ນ້ຳພິທີ (ghaṭa) ສອງໃບ—ເລີ່ມຈາກໃບທີ່ຊື່ ກຸມຸດະ (Kumuda) ແລະອື່ນໆ—ແລ້ວບູຊາຕາມນາມຂອງແຕ່ລະໃບ. ທາງດ້ານຕາເວັນອອກ ພຶງຕັ້ງໝໍ້ຊື່ ປູຣະນະ (Pūrṇa) ແລະ ປຸສະກະຣະ (Puṣkara).

Verse 7

आनन्दनन्दनौ दक्षे वीरसेनः सुषेणकः सम्भवप्रभवौ सौम्ये द्वारपांश् चैव पूजयेत्

ທາງຂວາຂອງປະຕູ ຄວນບູຊາ ອານັນດະ ແລະ ນັນດະນະ; ທາງໃຕ້ ບູຊາ ວີຣະເສນະ ແລະ ສຸເສນະກະ; ທາງຊ້າຍ ບູຊາ ສັມພະວະ ແລະ ປະພະວະ—ດັ່ງນີ້ຄວນບູຊາຜູ້ພິທັກປະຕູ।

Verse 8

अस्त्रजप्तपुष्पक्षेपाद्विघ्नानुत्सार्य संविशेत् भूतशुद्धिं विधायाथ विन्यस्य कृतमुद्रवः

ເມື່ອໄດ້ຂັບໄລ່ອຸປະສັກໂດຍໂຍນດອກໄມ້ທີ່ຖືກປະພອມດ້ວຍມົນຕຣາ ອັສຕຣາ ແລ້ວ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຮັດພິທີຊໍາລະທາດ (ພູຕະ-ຊຸດທິ) ແລະ ວາງມົນຕຣາລົງໃນກາຍດ້ວຍ ນະຍາສະ ພ້ອມປະຕິບັດມຸດຣາຕາມບັນຍັດ.

Verse 9

फट्कारान्तां शिखां जप्त्वा सर्षपान् दिक्षु निक्षिपेत् वासुदेवेन गोमूत्रं सङ्कर्षणेन गोमयम्

ເມື່ອສວດມົນຕຣາ ຊິຄາ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍຄໍາອຸທານ «ພະຕ» ແລ້ວ ຄວນໂຍນເມັດມັດສະຕາດໄປຕາມທິດທັງຫມົດ. ດ້ວຍມົນຕຣາຂອງ ວາສຸເທວະ ຄວນທາ/ພອຍນ້ໍາປັດສະວະງົວ; ແລະດ້ວຍມົນຕຣາຂອງ ສັງກັຣຊະນະ ຄວນທາ/ພອຍຂີ້ງົວ.

Verse 10

प्रद्युम्नेन पयस्तज्जात् दधि नारायणाद् घृतम् एकद्वित्र्यादिवाराणि घृताद्वै भागतोधिकम्

ຈາກ ປຣັດຍຸມນະ ເກີດເປັນນ້ໍານົມ; ຈາກນ້ໍານົມນັ້ນ ເກີດເປັນນົມສົ້ມ (ດະທິ); ແລະຈາກ ນາຣາຍະນະ ໄດ້ເປັນເນີຍໃສ (ghee). ເມື່ອກວນ/ຕົ້ມຊ້ໍາ 1 ຄັ້ງ, 2 ຄັ້ງ, 3 ຄັ້ງ ແລະຕໍ່ໆໄປ ຜົນຜະລິດຈະເພີ່ມຂຶ້ນເກີນເນີຍໃສທົ່ວໄປເປັນສ່ວນໆ.

Verse 11

घृतपात्रे तदेकत्र पञ्चगव्यमुदाहृतम् मण्डपप्रोक्षणायैकञ्चापरम्प्राशनाय च

ໃນພາຊະນະເນີຍໃສ ຄວນຈັດເຮັດ ປັນຈະກະວຽະ (pañcagavya) ໃຫ້ຮວມກັນ. ສ່ວນໜຶ່ງໃຊ້ສໍາລັບພອຍປະພອມມັນດະປະ (maṇḍapa) ແລະອີກສ່ວນໜຶ່ງໃຊ້ສໍາລັບຈິບ/ຮັບປະທານເພື່ອການຊໍາລະ.

Verse 12

आनीय दशकुम्भेषु इन्द्राद्यान् लोकपान् यजेत् पूज्याज्ञां श्रावयेत्तांश् च स्थातव्यं चाज्ञया हरेः

ເມື່ອນຳມາແລະຈັດວາງກຸມພະນ້ຳພິທີສິບໃບແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະອິນທຣະ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກ (ໂລກປາລ) ອື່ນໆ ໃນນັ້ນ. ຫຼັງບູຊາ ຄວນອ່ານພຣະບັນຊາ (ອາຊະຍາ) ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຟັງ ແລະໃຫ້ຢືນປະຈຳຕາມຂໍ້ບັງຄັບຂອງຮະຣິ (ວິສນຸ)។

Verse 13

यागद्रव्यादि संरक्ष्य विकिरान् विकिरेत्ततः मूलाष्टशतसञ्जप्तान् कुशकूर्चान् हरेश् च तान्

ເມື່ອຮັກສາວັດຖຸບູຊາ ແລະສິ່ງອື່ນໆໃຫ້ປອດໄພແລ້ວ ຈຶ່ງໂປຍກະຈາຍອະນຸພາກພິທີທີ່ຖືກກະຈາຍຢູ່. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນເອົາອອກກຸ່ມຫຍ້າກຸສະ (kuśa-kūrca) ທີ່ໄດ້ຮັບການປະສິດທິໂດຍມູນມັນຕຣະທີ່ສະດຸດ 800 ເທື່ອ.

Verse 14

ऐशान्यां दिशि तत्रस्थं स्थाप्यं कुम्भञ्च वर्धनीं कुम्भे साङ्गं हरिं प्रार्च्य वर्धन्यामस्त्रमर्चयेत्

ໃນທິດອີສານ (ທິດຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ) ຄວນວາງກຸມພະນ້ຳພິທີ ແລະພາຊະນະວັດທະນີ (vardhanī). ໃນກຸມພະ ຄວນບູຊາຮະຣິ (ວິສນຸ) ພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບ (aṅga) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ແລະໃນວັດທະນີ ຄວນບູຊາມັນຕຣະອາວຸດປ້ອງກັນ (astra)។

Verse 15

प्रदक्षिणं यागगृहं वर्धन्याच्छिन्नधारया सिञ्चन्नयेत्ततः कुम्भं पूजयेच्च स्थिरासने

ເມື່ອເດີນວຽນຂວາຮອບເຮືອນພິທີ (yāga-gṛha) ແລ້ວ ຄວນພອຍນ້ຳດ້ວຍສາຍນ້ຳທີ່ບໍ່ຂາດຈາກວັດທະນີ. ຈາກນັ້ນ ນັ່ງໃຫ້ໝັ້ນຄົງເທິງອາສນະທີ່ມັ່ນຄົງ ແລະບູຊາກຸມພະ (kumbha)។

Verse 16

सपञ्चरत्नवस्त्राढ्यकुम्भे गन्धादिभिर्हरिम् वर्धन्यां हेमगर्भायां यजेदस्त्रञ्च वामतः

ໃນກຸມພະທີ່ອຸດົມດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງອັນມະນີຫ້າປະການ ແລະຜ້າ ຄວນບູຊາຮະຣິ (ວິສນຸ) ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ. ແລະໃນວັດທະນີອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ມີຄຳຢູ່ພາຍໃນ ຄວນບູຊາອາສຕຣະ (astra) ດ້ວຍ ໂດຍວາງໄວ້ທາງຊ້າຍ.

Verse 17

तत्समीपे वास्तुलक्ष्मीं भूविनायकमर्चयेत् स्रपनं कल्पयेद्विष्णोः सङ्क्रान्त्यादौ तथैव च

ໃກ້ບ່ອນນັ້ນ ພຶງບູຊາ ວາສຕຸ-ລັກສະມີ ແລະ ພູ-ວິນາຍະກະ; ແລ້ວຈັດພິທີສຣະປະນະ (ອາບນ້ຳບູຊາ) ແດ່ພຣະວິສນຸ ເຊັ່ນດຽວກັນໃນວັນສັງກຣານຕິ ແລະ ໂອກາດມົງຄຸນອື່ນໆ។

Verse 18

पूर्णकुम्भान् नव स्थाप्य नवकोणेषु निर्ब्रणान्

ເມື່ອຕິດຕັ້ງກະລະສະ (kalaśa) ນ້ຳເຕັມ 9 ໃບແລ້ວ ພຶງວາງໄວ້ໃນມຸມ 9 ມຸມ (ຂອງແຜນພິທີ) ໃຫ້ປອດຈາກຕຳໜິ ແລະ ບໍ່ແຕກຊຳຮຸດ.

Verse 19

पूर्वादिकलसेग्न्यादौ पञ्चामृतजलादिकम् दधि क्षीरं मधूष्णीदं पाद्यं स्याच्चतुरङ्गकम्

ໃນພິທີທີ່ເລີ່ມຈາກການວາງກະລະສະທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ການຈຸດໄຟສັກສິດ (ອັກນິ) ພຶງຈັດຫາ pañcāmṛta ແລະ ນ້ຳ ເປັນຕົ້ນ. ນົມສົ້ມ, ນົມ, ນ້ຳເຜິ້ງ, ແລະ ນ້ຳອຸ່ນ—ນີ້ແມ່ນ pādya ສີ່ປະການ (ນ້ຳລ້າງພະບາດ).

Verse 20

पद्मश्यामाकदूर्वाश् च विष्णुपत्नी च पाद्यकम् तथाष्टाङ्गार्घ्यमाख्यातं यवगन्धफलाक्षतम्

ສໍາລັບ pādya (ນ້ຳລ້າງພະບາດ) ພຶງໃສ່ ດອກບົວ (padma), ເມັດ śyāmāka, ຫຍ້າ dūrvā ແລະ viṣṇupatnī. ສ່ວນ arghya ແປດປະການ ຖືກກ່າວວ່າປະກອບດ້ວຍ ເຂົ້າບາເລ, ນ້ຳຫອມ/ກິ່ນຫອມ, ໝາກໄມ້, ແລະ akṣata (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ).

Verse 21

कुशाः सिद्धार्थपुष्पानि तिला द्रव्याणि चार्हणम् लवङ्गकक्कोलयुते दद्यादाचमनीयकम्

ພຶງຖວາຍຫຍ້າ kuśa, ດອກ siddhārtha, ງາ, ແລະ ສິ່ງຂອງອື່ນໆທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບການບູຊາ (ārhaṇa). ແລ້ວພຶງຈັດ ācamanīya (ນ້ຳຈິບຊໍາລະ) ໃຫ້ມີກິ່ນຫອມຈາກກະວີນ (clove) ແລະ kakkola.

Verse 22

स्नापयेन्मूलमन्त्रेण देवं पञ्चामृतैर् अपि शुद्धोदं मध्यकुम्भेन देवमूर्ध्नि विनिःक्षिपेत्

ຄວນອາບນ້ຳພຣະເທວະດ້ວຍມູລະມັນຕຣະ (mūla-mantra) ແລະດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ (pañcāmṛta) ຫ້ານ້ຳຫວານ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ຄຸມພະກາງ ລາດນ້ຳບໍລິສຸດລົງເທິງຍອດສີສະຂອງພຣະເທວະ.

Verse 23

कलशान्निःसृतं तोयं कूर्चाग्रं संस्पृशेन्नरः शुद्धोदकेन पाद्यञ्च अर्घ्यमाचमनन्ददेत्

ໃຫ້ຜູ້ປະກອບພິທີແຕະນ້ຳທີ່ໄຫຼອອກຈາກກະລະສະ (kalaśa) ດ້ວຍປາຍກູຣຈະ (kūrca) ຄືມັດຫຍ້າກຸສະ (kuśa). ແລ້ວດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດ ຈຶ່ງຖວາຍປາດຍະ (pādya) ນ້ຳລ້າງຕີນ, ອັຣຄະຍະ (arghya) ແລະ ອາຈະມະນີຍະ (ācamanīya) ນ້ຳສຳລັບຈິບ.

Verse 24

परिमृज्य पटेनाङ्गं सवस्त्रं मण्डलं नयेत् तत्राभ्यर्च्याचरेद्धोमं कुण्डादौ प्राणसंयमी

ເມື່ອເຊັດກາຍດ້ວຍຜ້າແລ້ວ ແລະຍັງນຸ່ງເຄື່ອງຢູ່ ຄວນໄປສູ່ມັນດະລະ (maṇḍala) ພື້ນທີ່ພິທີ. ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກບູຊາແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຄວບຄຸມຕົນ ໂດຍກັ້ນກຳລັງລົມຊີວິດ (prāṇa) ຄວນປະກອບໂຮມະ (homa) ໃນຄຸນດະ (kuṇḍa) ແລະສະຖານຈັດພິທີອື່ນໆ.

Verse 25

प्रक्षाल्य हस्तौ रेखाश् च तिस्रः पूर्वाग्रगामिनीः चार्हणा इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः दूर्वाग्रमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः दक्षिणादुत्तराश् च तिस्रश् चैवओत्तराग्रगाः

ເມື່ອລ້າງມືທັງສອງແລ້ວ ຄວນຂີດເສັ້ນສາມເສັ້ນ ໃຫ້ປາຍເສັ້ນມຸ່ງໄປທາງຕາເວັນອອກ. (ບາງສຳນວນອ່ານວ່າ “ດ້ວຍ cārhaṇā”, ແຕ່ອີກສຳນວນອ່ານວ່າ “ດ້ວຍປາຍຫຍ້າ durvā”.) ທຳນອງດຽວກັນ ຄວນຂີດເສັ້ນສາມເສັ້ນຈາກທາງໃຕ້ໄປທາງເໜືອ ໃຫ້ປາຍເສັ້ນຫັນໄປທາງເໜືອ.

Verse 26

अर्घ्योदकेन सम्प्रोक्ष्य योनिमुद्राम्प्रदर्शयेत् ध्यात्वाग्निरूपञ्चाग्निन्तु योन्यां कुण्डे क्षिपेन्नरः

ເມື່ອປະພອຍນ້ຳອັຣຄະຍະ (arghya) ເພື່ອຊຳລະສະຖານທີ່ແລະເຄື່ອງພິທີແລ້ວ ຄວນສະແດງຍົນີ-ມຸດຣາ (Yoni-mudrā). ຈາກນັ້ນ ເມື່ອພິຈາລະນາຮູບອັກນິ (Agni) ແລ້ວ ຜູ້ປະກອບພິທີຄວນນຳໄຟເຂົ້າສູ່ຍົນີ (yoni) ຄືຖານ/ພາຊະນະຮອງ ແລະຫວ່າງລົງໃນຄຸນດະ (kuṇḍa) ຮູໄຟ.

Verse 27

पात्राण्यासादयेत् पश्चाद्दर्भश्रुक्श्रुवकादिभिः बाहुमात्राः परिधय इध्मव्रश् चनमेव च

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຈັດວາງພາຊະນະພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ພ້ອມກັບຫຍ້າ darbha, ທັບພີ śruk, ຊ້ອນຖວາຍ śruva ແລະເຄື່ອງມືອື່ນໆ; ພ້ອມທັງວາງໄມ້ລ້ອມໄຟ paridhi ຍາວເທົ່າແຂນທ່ອນໜຶ່ງ ແລະໄມ້ເຊື້ອໄຟ idhma ກັບໄມ້ກິ່ງສໍາລັບຈຸດໄຟ vraśa ດ້ວຍ.

Verse 28

प्रणीता प्रोक्षणीपात्रमाज्यस्थाली घृतादिकम् प्रस्थद्वयं तण्डुलानां युग्मं युग्ममधोमुखम्

ພາຊະນະ praṇītā, ພາຊະນະ prokṣaṇī ສໍາລັບພອຍນ້ໍາ, ຖາດ ājya-sthālī ສໍາລັບເນີຍໃສ ແລະເນີຍໃສ (ghṛta) ກັບເຄື່ອງຖວາຍອື່ນໆ ຄວນຈັດເກັບໄວ້. ສໍາລັບເຂົ້າ (taṇḍula) ໃຫ້ໃຊ້ປະລິມານສອງ prastha; ແລະພາຊະນະຄວນວາງເປັນຄູ່ໆ ໂດຍແຕ່ລະຄູ່ຫົວຄໍາລົງ (ປາກຄວໍ່າ).

Verse 29

प्रणीताप्रोक्षणीपात्रे न्यसेत् प्रागग्रगं कुशम् अद्भिः पूर्यप्रणीतान्तु ध्यात्वा देवं प्रपूज्य च

ໃນພາຊະນະ praṇītā ແລະ prokṣaṇī ຄວນວາງໃບຫຍ້າ kuśa ໜຶ່ງ ໂດຍໃຫ້ປາຍຫັນໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ. ແລ້ວຈຶ່ງເຕີມນ້ໍາໃສ່ praṇītā, ພ້ອມທັງພິຈາລະນາພຣະເທວະ ແລະບູຊາພຣະອົງໃຫ້ຖືກພິທີ.

Verse 30

प्रणीतां स्थापयेदग्रे द्रव्याणाञ्चैव मध्यतः प्रोक्षणीमद्भिः सम्पूर्य प्रार्च्य दक्षे तु विन्यसेत्

ໃຫ້ວາງພາຊະນະ praṇītā ໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລະວາງວັດຖຸພິທີໄວ້ກາງ. ຈາກນັ້ນເຕີມນ້ໍາໃສ່ prokṣaṇī ແລະບູຊາໃຫ້ຖືກພິທີ ແລ້ວຈຶ່ງວາງໄວ້ທາງຂວາ (ທາງໃຕ້).

Verse 31

चरुञ्च श्रपयेदग्नौ ब्रह्माणं दक्षिणे न्यसेत् कुशानास्तीर्य पूर्वादौ परिधीन् स्थापयेत्ततः

ໃຫ້ຕົ້ມ caru (ເຂົ້າຕົ້ມບູຊາ) ໃນໄຟ; ແລະໃຫ້ຈັດພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບພິທີ Brahmā ໄວ້ທາງໃຕ້. ເມື່ອປູຫຍ້າ kuśa ໂດຍເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກແລ້ວ ຈຶ່ງວາງໄມ້ລ້ອມໄຟ paridhi ໃຫ້ຖືກຕໍາແໜ່ງ.

Verse 32

वैष्णवीकरणं कुर्याद् गर्भाधानादिना नरः गर्भाधानं पुंसवनं सीमन्तोन्नयनञ्जनिः

ບຸລຸດຄວນປະກອບພິທີອຸທິດແດ່ພຣະວິສນຸ (Vaiṣṇava-karaṇa) ໂດຍສັງສະການເລີ່ມແຕ່ການປະສົມພັນ: garbhādhāna, puṃsavana ແລະ sīmantonnayana។

Verse 33

नामादिसमावर्तनान्तं जुहुयादष्ट चाहुतीः पूर्णाहुतीः प्रतिकर्म श्रुचा स्रुवसुयुक्तया

ເລີ່ມຈາກມັນຕຣາທີ່ຂຶ້ນຕົ້ນດ້ວຍ «nāma» ຈົນເຖິງການສະຫຼຸບທ້າຍ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 8 ຄັ້ງໃນໄຟ; ແລະໃນແຕ່ລະພິທີ ຄວນຖວາຍ pūrṇāhuti ໂດຍໃຊ້ śruc ຄູ່ກັບ sruva।

Verse 34

कुण्डमध्ये ऋतुमतीं लक्ष्मीं सञ्चिन्त्य होमयेत् कुण्डलक्ष्मीः समाख्याता प्रकृतिस्त्रिगुणात्मका

ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະນາງລັກສະມີ (Lakṣmī) ໃນຮູບອັນມີພະລັງຕາມລະດູການ ຢູ່ກາງຫຼຸມໄຟ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຮົມ. ນາງເອີ້ນວ່າ «Kuṇḍa-Lakṣmī» ແມ່ນ Prakṛti ຜູ້ມີສານະເປັນສາມກຸນ (guṇa)។

Verse 35

सा योनिः सर्वभूतानां विद्यामन्त्रगणस्य च विमुक्तेः कारणं वह्निः परमात्मा च मुक्तिदः

ອັກນິ (Agni) ແມ່ນຍອນີ/ແຫຼ່ງກໍ່ເກີດຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນແຫຼ່ງຂອງວິຊາສັກສິດ ແລະຫມູ່ມັນຕຣາ. ອັກນິເປັນເຫດແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ, ເປັນພຣະອາຕະມາສູງສຸດ ແລະເປັນຜູ້ປະທານມຸກຕິ।

Verse 36

प्राच्यां शिरः समाख्यातं बाहू कोणे व्यवस्थितौ ईशानाग्नेयकोणे तु जङ्घे वायव्यनैरृते

ທິດຕາເວັນອອກເວົ້າວ່າເປັນສ່ວນຫົວ. ແຂນທັງສອງຢູ່ຕາມມຸມ; ແລະໃນມຸມ Īśāna (ອີສານ) ແລະ Āgneya (ອາກເນຍ) ແມ່ນສ່ວນຂາທ່ອນ (jāṅghā); ສ່ວນໃນມຸມ Vāyavya (ວາຍະວະ) ແລະ Nairṛta (ໄນຣິຕະ) ກໍກຳນົດເປັນຂາ/ຂາທ່ອນເຊັ່ນກັນ।

Verse 37

उदरं कुण्डमित्युक्तं योनिर्योनिर्विधीयते गुणत्रयं मेखलाः स्युर्ध्यात्वैवं समिधो दश

ພຣະຄຳພີກ່າວວ່າ ທ້ອງແມ່ນຄຸນດະ (ຫຼຸມໄຟບູຊາ) ແລະ ມົດລູກໃຫ້ຄິດເປັນ ໂຢນິ (ບ່ອນກຳເນີດ/ບ່ອນຕັ້ງ). ຄຸນະສາມປະການໃຫ້ນິມິດເປັນ ເມຄະລາ (ສາຍຄາດ). ເມື່ອພິຈາລະນາແລ້ວ ໃຫ້ຖວາຍ ສະມິດ (ໄມ້ເຊື້ອໄຟ) 10 ອັນ.

Verse 38

पञ्चाधिकांस्तु जुहुयात् प्रणवान्मुष्टिमुद्रया पुनराघारौ जुहुयाद्वाय्वग्न्यन्तं ततः श्रपेत्

ໃຫ້ຖວາຍອາຫຸຕິເພີ່ມອີກ 5 ກວ່າຈຳນວນທີ່ກຳນົດ ໂດຍເວົ້າພຣະນະວະ (Oṁ) ໃນຂະນະທຳ ມຸດຣາມຸດຖິ (ກຳປັ້ນ). ຈາກນັ້ນໃຫ້ທຳອາຄາຣະ (Āghāra) ສອງຄັ້ງອີກ ໂດຍສວດສູດທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ ວາຍຸ ແລະ ອັກນິ; ແລ້ວຈຶ່ງປຸງ/ຕົ້ມເຄື່ອງຖວາຍ.

Verse 39

ईशान्तं मूलमन्त्रेण आज्यभागौ तु होमयेत् उत्तरे द्वादशान्तेन दक्षिणे तेन मध्यतः

ໃຫ້ຖວາຍອາຊະຍະພາກ (ສ່ວນເນີຍໃສ) ສອງສ່ວນເປັນໂຮມ ໂດຍໃຊ້ມູນມັນຕຣາ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ ອີຊານະ (Īśāna). ທາງເໜືອຂອງໄຟ ໃຫ້ຖວາຍດ້ວຍສູດ ‘ດວາດະຊານຕະ’ (dvādaśānta). ທາງໃຕ້ກໍໃຊ້ສູດດຽວກັນ ແລະ ກາງກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 40

व्याहृत्या पद्ममध्यस्थं ध्यायेद्वह्निन्तु संस्कृतम् वैष्णवं सप्तजिह्वं च सूर्यकोटिसमप्रभम्

ເມື່ອເວົ້າວະຍາຫຣິຕິ (vyāhṛti) ອັນສັກສິດແລ້ວ ໃຫ້ພິຈາລະນາໄຟທີ່ໄດ້ຮັບການສັງສະການ ວ່າສະຖິດຢູ່ກາງດອກບົວ—ເປັນໄຟແບບໄວສະນະວະ (Vaishnava), ມີລີ້ນ 7 ແລະ ສະຫວ່າງໄສເທົ່າກັບດວງອາທິດສິບລ້ານ.

Verse 41

चन्द्रवक्त्रञ्च सूर्याक्षं जुहुयाच्छतमष्ट च तदर्धञ्चाष्ट मूलेन अङ्गानाञ्च दशांशतः

ໃຫ້ຖວາຍອາຫຸຕິແກ່ເທວະຕາແຫ່ງມັນຕຣາ ‘ໜ້າຈັນ’ ແລະ ‘ຕາຕາເວັນ’ ຈຳນວນ 108 ຄັ້ງ; ແລ້ວຖວາຍອີກເທົ່າກັບຄື່ງໜຶ່ງ ຄື 54 ຄັ້ງ. ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໂດຍມູນມັນຕຣາ ການຖວາຍສຳລັບອັງຄະ (aṅga) ຍ່ອຍໆ ໃຫ້ເຮັດໃນອັດຕາ 1/10 ຂອງຈຳນວນຫຼັກ.