Adhyaya 23

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये स्नानविधिकथनं नाम द्वाविंशोध्यायः अथ त्रयोविंशोध्यायः पूजाविधिकथनं नारद उवाच वक्ष्ये पूजाविधिं विप्रा यत् कृत्वा सर्वमाप्नुयात् प्रक्षालिताङ्घ्रिराचम्य वाग्यतः कृतरक्षकः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ ແຫ່ງມະຫາປຸຣານະດັ້ງເດີມ ບົດທີ 22 ຊື່ «ການກ່າວເຖິງກົດລະບຽບການອາບນ້ຳ» ໄດ້ສິ້ນສຸດແລ້ວ. ບັດນີ້ ເລີ່ມບົດທີ 23 «ການກ່າວເຖິງກົດລະບຽບການບູຊາ». ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກວິທີບູຊາ; ຜູ້ໃດປະຕິບັດແລ້ວ ຈະໄດ້ຮັບຜົນທຸກປະການ. ຫຼັງຈາກລ້າງຕີນ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳເພື່ອຊຳລະ) ຄວບຄຸມວາຈາ ແລະເຮັດພິທີຣັກສາ (ປ້ອງກັນ) ແລ້ວ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ການບູຊາ»។

Verse 2

ध्यायं हरिं देवमिति घचिह्नितपुस्तकपाठः प्राङ्मुखः स्वस्तिकं बद्ध्वा पद्माद्यपरमेव च यं वीजं नाभिमध्यस्थं धूम्रं चण्डानिलात्मकं

ເມື່ອສະດຸດອ່ານຖ້ອຍຄຳທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາຮາຣິ ພຣະເທວະ» ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ນັ່ງອາສນະສະວັດສະຕິກ ແລະເຮັດມຸດຣາປັດມະ ແລະອື່ນໆ ຕາມທີ່ກຳນົດ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ນິມິດບີຈະ «yaṃ» ຢູ່ກາງສະດື—ສີຄວັນ ແລະມີສະພາບເປັນລົມຮຸນແຮງ.

Verse 3

विशेषयेदशेषन्तु ध्यायेत् कायात्तु कल्मषं क्षौं हृत्पङ्कजमध्यस्थं वीजं तेजोनिधिं स्मरन्

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ແຍກແຈ້ງທຸກສິ່ງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ແລະໃຫ້ພິຈາລະນາວ່າ ມົນທິນໃນກາຍຖືກຊຳລະອອກ. ໃນຂະນະນັ້ນ ໃຫ້ລະລຶກບີຈະ «kṣauṃ» ທີ່ສະຖິດຢູ່ກາງດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ—ອັນເປັນຄັງແຫ່ງລັດສະມີ.

Verse 4

अधोर्ध्वतिर्यग्गाभिस्तु ज्वालाभिः कल्मषं दहेत् शशाङ्काकृतिवद्ध्यायेदम्बरस्थं सुधाम्बुभिः

ດ້ວຍແປວໄຟທີ່ແຜ່ລົງລຸ່ມ ຂຶ້ນເທິງ ແລະໄປທາງຂ້າງ ໃຫ້ເຜົາມົນທິນໃຫ້ໝົດ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ພິຈາລະນາຮູບທີ່ຄ້າຍດວງຈັນ ສະຖິດຢູ່ໃນຟ້າ ແລະຫຼັ່ງສາຍນ້ຳອະມຣິຕະດັ່ງນ້ຳເນັກຕາ.

Verse 5

हृत्पद्मव्यापिभिर्देहं स्वकमाप्लावयेत्सुधीः सुसुम्नायोनिमार्गेण सर्वनाडीविसर्पिभिः

ນັກປັນຍາຄວນໃຫ້ກະແສນັ້ນ/ນ້ຳອະມຣິຕະ ທ່ວມກາຍຂອງຕົນ ໂດຍແຜ່ອອກຈາກດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ ເຄື່ອນຜ່ານສຸສຸມນາ—ທາງທີ່ເປັນດັ່ງຄັນທາງ—ແລະຊອກຊອນໄປທົ່ວນາດີທັງປວງ.

Verse 6

शोधयित्वा न्यसेत्तत्त्वं करशुद्धिरथास्त्रकं व्यापकं हस्तयोरादौ दक्षिणाङ्गुष्ठतोङ्गकं

ເມື່ອຊໍາລະມືໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ພຶງວາງ (nyāsa) ຕັດຕະວະ (tattva) ໄວ້. ຕໍ່ມາເຮັດການຊໍາລະມື ແລະວາງມະນຕຣາ «ອັສຕຣະກະ» (astraka). ແລ້ວຈຶ່ງວາງ «ວຽາປະກະ» (vyāpaka) ອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວ: ທີ່ຕົ້ນມືທັງສອງ ເລີ່ມຈາກນິ້ວໂປ້ງຂວາ ໄປຕາມຈຸດອະວະຂອງນິ້ວມື.

Verse 7

मूलं देहे द्वादशाङ्गं न्यसेन्मन्त्रैर् द्विषट्ककैः हृदयं च शिरश् चैव शिखा वर्मास्त्रलोचने

ພຶງວາງ (nyāsa) ມູລະ (mūla) ໃນກາຍ ໂດຍວາງໃສ່ອະວະ 12 ສ່ວນ ດ້ວຍມະນຕຣາ 12 ພະຍາງ. ແລ້ວຈຶ່ງວາງສໍາລັບ ຫົວໃຈ (hṛdaya), ຫົວ (śiras), ຊິຄາ (śikhā), ເກາະປ້ອງກັນ (kavaca/varma), ອັສຕຣະ (astra) ແລະ ດວງຕາ (locana).

Verse 8

उदरं च तथा पृष्ठं बाहुरुजानुपादकं मुद्रां दत्त्वा स्मरेत् विष्णुं जप्त्वाष्टशतमर्चयेत्

ເມື່ອຈັດທ່າມຸດຣາ (mudrā) ທີ່ກ່ຽວກັບທ້ອງ ແລະທັງຫຼັງ, ແຂນ, ອົກ, ຫົວເຂົ່າ ແລະ ຕີນ ແລ້ວ ພຶງລະລຶກແລະເພ່ງພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ (Viṣṇu). ເມື່ອເຮັດຈະປະ (japa) ແລ້ວ ພຶງບູຊາດ້ວຍຈໍານວນ 800.

Verse 9

वामे तु वर्धनीं न्यस्य पूजाद्रव्यं तु दक्षिणे प्रक्षाल्यास्त्रेण चार्घ्येण गन्धपुष्पान्विते न्यसेत्

ວາງພາຊະນະພອຍນ້ໍາ (vardhanī) ໄວ້ທາງຊ້າຍ ແລະວາງເຄື່ອງບູຊາໄວ້ທາງຂວາ; ຈາກນັ້ນຊໍາລະດ້ວຍມະນຕຣາ-ອັສຕຣະ (astra-mantra) ແລະຈຶ່ງວາງອາຣຄະຍະ (arghya) ທີ່ປະກອບດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະດອກໄມ້.

Verse 10

चैतन्यं सर्वगं ज्योतिरष्टजप्तेन वारिणा फडन्तेन तु संसिच्य हस्ते ध्यात्वा हरिं परे

ເມື່ອພອຍນ້ໍາທີ່ສວດມະນຕຣາ 8 ເທື່ອແລ້ວ ແລະພອຍອີກດ້ວຍນ້ໍາທີ່ປະສິດທິດ້ວຍພະຍາງ «ພະດ» (phaṭ), ພຶງເພ່ງພິຈາລະນາພຣະຫຣິ (Hari) ໃນຝາມື ເປັນແສງສະຫວ່າງອັນມີຈິດຮູ້ ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ—ສູງສຸດ.

Verse 11

धर्मं ज्ञानं च वैराग्यमैश्वर्यं वह्निदिङ्मुखाः अधर्मादीनि गात्राणि पूर्वादौ योगपीठके

ທຳມະ, ຄວາມຮູ້, ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ, ແລະອຳນາດອິດທິລິດ ຄວນຈັດໄວ້ທີ່ໜ້າທິດໄຟ ແລະໜ້າທິດອື່ນໆ; ສ່ວນອະທຳມະ ແລະອື່ນໆ ໃຫ້ກຳນົດເປັນອະວະຍະ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຢູ່ເທິງຍົກປີຖະ (yogapīṭha) ອັນເປັນອາສນະໂຍຄະ.

Verse 12

कूर्मं पीठे ह्य् अनन्तञ्च यमं सूर्यादिमण्डलं पाठः स्वकामान् दाहयेत् सुधीः इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वकमाह्लादयेत् सुधीरिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्थलं तेन तु संसिच्य हस्ते ध्यात्वा हरिं पठेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पद्ममिति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः विमलाद्याः केशरस्थानुग्रहा कर्णिका स्थिता

ເທິງອາສນະພິທີ ພຶງພິຈາລະນາເຫັນ ກູຣມະ (ເຕົ່າ) ແລະ ອະນັນຕະ (ເສສະ) ພ້ອມທັງມັນດະລາແຫ່ງຕາເວັນ ແລະມັນດະລາອື່ນໆ. ຕາມບົດອ່ານໜຶ່ງ ການສວດນັ້ນເຜົາຜານຄວາມປາດຖະໜາໂລກີ; ອີກບົດອ່ານໜຶ່ງກ່າວວ່າ ມັນໃຫ້ຄວາມຊື່ນບານ/ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາແກ່ຜູ້ຮູ້. ເມື່ອພອຍນ້ຳປະພອມພິທີນັ້ນລົງພື້ນແລ້ວ ແລະພິຈາລະນາຮາຣິໃນຝາມື ຈຶ່ງສວດມັນຕຣາ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງພິຈາລະນາດອກບົວ (padma): ວິມະລາ ແລະອື່ນໆ ສະຖິດຢູ່ບ່ອນເກສອນ ແລະກັນນິກາ (ໃຈກາງ) ຕັ້ງຢູ່ກາງກາງ.

Verse 13

पूर्वं स्वहृदये ध्यात्वा आवाह्यार्चैश् च मण्डले अर्घ्यं पाद्यं तथाचामं मधुपर्कं पुनश् च तत्

ກ່ອນອື່ນ ພຶງພິຈາລະນາເທວະພາຍໃນຫົວໃຈຂອງຕົນ ແລ້ວເຊີນ (āvāhana) ແລະບູຊາໃນມັນດະລາພິທີ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຖວາຍ arghya (ນ້ຳບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ), pādya (ນ້ຳລ້າງຕີນ), ພ້ອມທັງ ācāmana (ນ້ຳຈິບຊຳລະ), ແລະ madhuparka (ເຄື່ອງຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງປະສົມ)—ແລ້ວທຳຊ້ຳຕາມລຳດັບນັ້ນອີກຄັ້ງຕາມພິທີ.

Verse 14

स्नानं वस्त्रोपवीतञ्च भूषणं गन्धपुष्पकं धूपदीपनैर् वेद्यानि पुण्डरीकाक्षविद्यया

ການອາບນ້ຳ, ເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະສາຍສັກສິດ (upavīta), ເຄື່ອງປະດັບ, ນ້ຳຫອມ ແລະດອກໄມ້, ພ້ອມທັງທູບ ແລະໂຄມໄຟ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຄື່ອງຖວາຍທີ່ຄວນນຳສະເໜີ ຕາມ Puṇḍarīkākṣa-vidyā (ວິທະຍາ/ມັນຕຣາຂອງພຣະຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ).

Verse 15

यजेदङ्गानि पूर्वादौ द्वारि पूर्वे परेण्डजं दक्षे चक्रं गदां सौम्ये कोणे शङ्खं धनुर्न्यसेत्

ພຶງບູຊາອົງປະກອບຍ່ອຍໆ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກຕາມລຳດັບ. ທີ່ປະຕູດ້ານຕາເວັນອອກ ໃຫ້ວາງທຸງກະຣຸດ; ທາງຂວາ (ທິດໃຕ້) ວາງຈັກຣະ; ທາງອ່ອນໂຍນ (ທິດເໜືອ) ວາງຄະດາ; ທີ່ມຸມ ວາງສັງຂະ; ແລະພຶງວາງຄັນທະນູ (ຄັນທະນູ) ດ້ວຍ.

Verse 16

देवस्य वामतो दक्षे चेषुधी खड्गमेव च वामे चर्म श्रियं दक्षे पुष्टिं वामेग्रतो न्यसेत्

ທາງຊ້າຍແລະທາງຂວາຂອງເທວະດາ ຄວນວາງຖົງລູກສອນແລະດາບ. ທາງຊ້າຍວາງໂລ່; ທາງຂວາວາງ ສຣີ (ລັກສະມີ); ທາງຊ້າຍວາງ ປຸດຕິ; ແລະທາງໜ້າໃຫ້ຈັດວາງຕາມລຳດັບທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 17

वनमालाञ्च श्रीवत्सकौस्तुभौ दिक्पतीन्वहिः स्वमन्त्रैः पूजयेत् सर्वान् विष्णुरर्घोवसानतः

ຄວນນະມັດສະການບູຊາດ້ວຍມົນຕຣາຂອງແຕ່ລະອົງ ແກ່ ວະນະມາລາ (ພວງມາລາປ່າ), ສຣີວັດສະ ແລະ ກໍສຕຸພ; ພ້ອມທັງບູຊາເຈົ້າແຫ່ງທິດທັງຫຼາຍຢູ່ພາຍນອກ—ບູຊາທັງໝົດຈົນກວ່າຈະສິ້ນສຸດການຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya) ແດ່ພຣະວິດສະນຸ.

Verse 18

व्यस्तेन च समस्तेन अङ्गैर् वीजेन वै यजेत् जप्त्वा प्रदक्षिणीकृत्य स्तुत्त्वार्ध्यञ्च समर्प्य च

ຄວນປະກອບພິທີບູຊາດ້ວຍພະຍາງຄຳເມັດ (bīja) ໂດຍໃຊ້ມົນຕຣາອະວະຍະວະທັງແບບແຍກ (vyasta) ແລະແບບຮວມ (samasta). ເມື່ອຈົບການຈະປະ (japa) ແລ້ວ ໃຫ້ເດີນວຽນຂວາ (pradakṣiṇā), ສັນລະເສີນ, ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya).

Verse 19

हृदये विन्यसेद्ध्यात्वा अहं ब्रह्म हरिस्त्विति आगच्छावाहने योज्यं क्षमस्वेति विसर्जने

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິແລ້ວ ໃຫ້ວາງ(ມົນຕຣາ)ໄວ້ໃນດວງໃຈວ່າ: “ຂ້ອຍແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ; ທ່ານແມ່ນ ຮະຣິ (ວິດສະນຸ).” ສຳລັບພິທີເຊີນ (āvāhana) ໃຫ້ໃຊ້ຄຳວ່າ “āgaccha—ຈົ່ງມາ”; ແລະສຳລັບການສົ່ງຄືນ (visarjana) ໃຫ້ໃຊ້ “kṣamasva—ຂໍອະໄພ.”

Verse 20

एवमष्टाक्षराद्यैश् च पूजां कृत्वा विमुक्तिभाक् एकमूर्त्यर्चनं प्रोक्तं नवव्यूहार्चनं शृणु

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ບູຊາດ້ວຍມົນຕຣາແປດພະຍາງ (aṣṭākṣara) ແລະມົນຕຣາອື່ນໆ ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ການບູຊາພຣະອົງໃນຮູບອົງດຽວ (ekamūrti) ໄດ້ຖືກສອນແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງການບູຊານະວະວິວຫາ (vyūha ເກົ້າປະການ).

Verse 21

अङ्गुष्ठकद्वये न्यस्य वासुदेवं बलादिकान् तर्जन्यादौ शरीरेथ शिरोललाटवक्त्रके

ເມື່ອວາງ ວາສຸເທວະ (Vāsudeva) ໄວ້ເທິງນິ້ວໂປ້ງຄູ່ແລ້ວ ຈຶ່ງວາງ ບະລະ (Bala) ແລະອື່ນໆ ລົງໃນກາຍ ເລີ່ມຈາກນິ້ວຊີ້—ທີ່ສີສະ, ໜ້າຜາກ, ແລະໃບໜ້າ (ຕາມລໍາດັບ).

Verse 22

हृन्नाभिगुह्यजान्वङ्घ्रौ मध्ये पूर्वादिकं यजेत् एकपीठं नवव्यूहं नवपीठञ्च पूर्ववत्

ຄວນນະມັດສະການບູຊາທີ່ຫົວໃຈ, ສະດື, ບ່ອນລັບ, ຫົວເຂົ່າ, ແລະຕີນ; ແລະໃນກາງນັ້ນ ຄວນບູຊາເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກແລະອື່ນໆຕາມລໍາດັບ. ຄວນບູຊາ eka-pīṭha (ບ່ອນປະທັບອັນດຽວ), nava-vyūha (ວິວຫະ 9), ແລະ nava-pīṭha (ບ່ອນປະທັບ 9) ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 23

चिह्नितपुस्तकपाठः अस्मल्लब्धपुस्तकेषु विष्णुरर्घोवसानत इति विष्णावर्घौ च मानतः इति च पाठो वर्तते अयन्स्वसमीचीन इव प्रतिभाति विष्णुमर्घ्यासनादिभिरिति तु युक्तः पाठः मध्यगुल्फादितः पिस्फच इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः नवाब्जे नवमूर्त्या च नवव्यूहञ्च पूर्ववत् इष्टं मध्ये ततः स्थाने वासुदेवञ्च पूजयेत्

ຂໍ້ອ່ານທີ່ໝາຍໄວ້ (ໝາຍເຫດວ່າດ້ວຍຂໍ້ຕ່າງ): ໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບ ພົບຂໍ້ອ່ານ «viṣṇur argho ’vasānataḥ» ແລະອີກທີ່ໜຶ່ງ «viṣṇāv arghau ca mānataḥ». ນີ້ເບິ່ງຄືບໍ່ສົມຄວນ; ຂໍ້ອ່ານທີ່ເໝາະສົມກວ່າແມ່ນ «viṣṇum arghyāsanādibhiḥ» ໝາຍຄວາມວ່າ «ຄວນບູຊາ ວິສນຸ (Viṣṇu) ດ້ວຍ arghya, āsana ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ». (ຍັງມີຂໍ້ຕ່າງທີ່ໝາຍໄວ້: «madhya-gulphāditaḥ … pisphaca» ໃນ ṅa)។ ຂໍ້ອ່ານທີ່ໝາຍໄວ້ອີກ: «ໃນດອກບົວ 9 ກີບ ດ້ວຍ 9 ຮູບ ແລະ 9 vyūha ດັ່ງເກົ່າ; ໃນກາງທີ່ປາດຖະໜາ ແລ້ວໃນບ່ອນນັ້ນ ຄວນບູຊາ ວາສຸເທວະ (Vāsudeva)».