Adhyaya 95: The Slaying of the Daitya Ruru, the Hymn to Cāmuṇḍā/Kālarātri, and the Doctrine of the Threefold Power

Verse 1

श्रीवराह उवाच । या सा नीलगिरिं याता तपसे धृतमानसा । रौद्री तमोद्भवा शक्तिस्तस्याः शृणु धरे व्रतम् ॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ನೀಲಗಿರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿಕೊಂಡ, ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ರೌದ್ರೀ ಶಕ್ತಿ ಅವಳು; ಹೇ ಧರಾಧರೇ, ಅವಳ ವ್ರತವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 2

अश्वास्तथा काञ्चनपीडनद्धा रोहीतमत्स्यैः समतां जलान्तः । व्यवस्थितास्ते सममेव तूर्णं विनिर्ययुः लक्षशः कोटिशश्च ॥

ಕಾಂಚನ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಶ್ವಗಳೂ ಜಲಾಂತಃ ರೋಹೀತ ಮತ್ಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದವು; ಅವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ವೇಳೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಲಕ್ಷಗಳಾಗಿ, ಕೋಟಿಗಳಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು।

Verse 3

रथा रविस्यन्दनतुल्यवेगाः सुचक्रदण्डाक्षत्रिवेणुयुक्ताः । सुशस्त्रयन्त्राः परिपीडिताङ्गाः चलत्पताकास्त्वरितं विशङ्काः ॥

ರಥಗಳು ಸೂರ್ಯರಥದಂತೆ ವೇಗವಂತವಾಗಿದ್ದು, ಉತ್ತಮ ಚಕ್ರ, ದಂಡ, ಅಕ್ಷ ಮತ್ತು ತ್ರಿವೇಣು ಭಾಗಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದವು. ಶಸ್ತ್ರ-ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸुसಜ್ಜಿತವಾಗಿ, ಒಳಗಿನ ದೇಹಾಂಗಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ, ಅಲೆಯುವ ಪತಾಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸಾಗಿದವು.

Verse 4

तथैव योधाः स्थगितेतरेतरास्तितीर्षवः प्रवरास्तूर्णपाणयः । रणे रणे लब्धजयाः प्रहारिणो विरेजुरुच्चैरसुरानुगा भृशम् ॥

ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಧರು—ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮುಚ್ಚಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ದಾಟಿಹೋಗಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹಾಗೂ ತ್ವರಿತಹಸ್ತರು—ರಣದಿಂದ ರಣಕ್ಕೆ ಜಯ ಪಡೆದು ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುತ್ತ, ಅಸುರರ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾಗಿ ಉಚ್ಚ ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.

Verse 5

देवेषु चैव भग्नेषु विनिर्गत्य जलात् ततः । चतुरङ्गबलोपेतः प्रायादिन्द्रपुरं प्रति ॥

ದೇವರುಗಳು ಸೋತ ಬಳಿಕ, ಅವನು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಚತುರಂಗ ಬಲದೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.

Verse 6

युयोध च सूरैः सार्द्धं रुरुर्दैत्यपतिस्तथा । मुद्गरैर्मुषलैः शूलैः शरैर्दण्डायुधैस्तथा । जघ्नुर्दैत्याः सुरान् संख्ये सुराश्चैव तथासुरान् ॥

ಮತ್ತು ದೈತ್ಯಪತಿ ರುರು ಶೂರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು—ಮುದ್ಗರ, ಮುಷಲ, ಶೂಲ, ಶರ ಹಾಗೂ ದಂಡಾಯುಧಗಳಿಂದ. ಸಮರದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರು ಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು; ಸುರರೂ ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು.

Verse 7

एवं क्षणमथो युद्धं तदा देवाः सवासवाः । असुरैर्निर्जिताः सद्यो दुद्रुवुर्विमुखा भृशम् ॥

ಹೀಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಯುದ್ಧ ನಡೆದ ಬಳಿಕ, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವರುಗಳು ಅಸುರರಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಬಹಳ ವ್ಯಾಕುಲತೆಯಿಂದ ಓಡಿ ಹೋದರು.

Verse 8

देवेषु चैव भग्नेषु विद्रुतेषु विशेषतः । असुरः सर्वदेवानामन्वधावत वीर्यवान् ॥

ದೇವರುಗಳು ಪರಾಭವಗೊಂಡು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಅಸುರನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.

Verse 9

ततो देवगणाः सर्वे द्रवन्तो भयविह्वलाः । नीलं गिरिवरं जग्मुर्यत्र देवी व्यवस्थिताः ॥

ನಂತರ ಭಯದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳು, ದೇವಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ನೀಲ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

Verse 10

औद्री तपोरता देवी तामसी शक्तिरुत्तमा । संहारकारिणी देवी कालरात्रीति तां विदुः ॥

ದೇವಿ ಉಗ್ರಸ್ವಭಾವದವಳು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದವಳು, ತಾಮಸೀ ಶಕ್ತಿಯ ಪರಮರೂಪ, ಸಂಹಾರಕಾರಿಣಿ; ಅವಳನ್ನು ‘ಕಾಲರಾತ್ರಿ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

सा दृष्ट्वा तान् तदा देवान् भयत्रस्तान् विचेतसः । मा भैष्टेत्युच्चकैर्देवी तानुवाच सुरोत्तमान् ॥

ದೇವಿ ಆಗ ಭಯದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುರರಿಗೆ ಜೋರಾಗಿ—“ಭಯಪಡಬೇಡಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 12

तपः कृत्वा चिरं कालं पालयाम्यखिलं जगत् । एवमुद्दिश्य पञ्चाग्निं साधयामास भामिनी ॥

“ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ನಾನು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸುವೆನು” ಎಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ, ಆ ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಪಂಚಾಗ್ನಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಳು.

Verse 13

देव्युवाच । किमियं व्याकुला देवा गतिर् वा उपलक्ष्यते । कथयध्वं द्रुतं देवाः सर्वथा भयकारणम् ॥

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಓ ದೇವರೇ, ಇದು ಏನು ವ್ಯಾಕುಲತೆ? ಯಾವ ಗತಿ/ಪರಿಣಾಮವು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ? ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಭಯಕಾರಣವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 14

देवा ऊचुः । अयमायाति दैत्येन्द्रो रुरुर्भीमपराक्रमः । एतस्य भीतान् रक्षस्व त्वं देवान् परमेश्वरि ॥

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು—ಭೀಕರ ಪರಾಕ್ರಮದ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ ರುರು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಓ ಪರಮೇಶ್ವರಿ, ಅವನಿಂದ ಭೀತರಾದ ದೇವರನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸು।

Verse 15

एवमुक्ता तदा देवैर्देवी भीमपराक्रमा । जहास परया प्रीत्या देवानां पुरतः शुभा ॥

ದೇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಭೀಕರ ಪರಾಕ್ರಮದ ಶುಭ ದೇವಿಯು ದೇವರ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಗಿದಳು।

Verse 16

तस्या हसन्त्या वक्त्रात् तु बह्व्यो देव्यॊ विनिर्ययुः । याभिर्विश्वमिदं व्याप्तं विकृताभिरनेकशः ॥

ಅವಳು ನಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವಳ ಮುಖದಿಂದ ಅನೇಕ ದೇವಿಯರು ಹೊರಬಂದರು; ಅವರ ನಾನಾವಿಧ ರೂಪಗಳಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ।

Verse 17

पाशाङ्कुशधराः सर्वाः सर्वाः पीनपयोधराः । सर्वाः शूलधराः भीमाः सर्वाश्चापधराः शुभाः ॥

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು; ಎಲ್ಲರೂ ತುಂಬಿದ ಸ್ತನಗಳವರಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಭೀಕರವಾಗಿ ಶೂಲಧಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಶುಭವಾಗಿ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು।

Verse 18

ताः सर्वाः कोटिशो देव्यस्तां देवीं वेष्ट्य संस्थिताः । युयुधुर्दानवैः सार्द्धं बद्धतूणा महाबलाः । क्षणेन दानवबलं तत्सर्वं निहतं तु तैः ॥

ಕೋಟಿಕೋಟಿ ದೇವಿಯರು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತರು. ಬದ್ಧತೂಣರಾಗಿಯೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿಯೂ ಅವರು ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅವರಿಂದ ದಾನವಬಲವೆಲ್ಲ ನಿಹತವಾಯಿತು।

Verse 19

देवाश्च सर्वे संयत्ता युयुधुर्दानवं बलम् । आदित्या वसवो रुद्रा विश्वेदेवास्तथाश्विनौ । सर्वे शस्त्राणि संगृह्य युयुधुर्दानवं बलम् ॥

ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ದಾನವಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು—ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ವಿಶ್ವೇದೇವರು ಹಾಗೂ ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನರು. ಎಲ್ಲರೂ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ದಾನವಬಲದ ವಿರುದ್ಧ ಸಮರಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು।

Verse 20

कालरात्र्या बलं यच्च यच्च देवबलं महत् । तत्सर्वं दानवबलमनयद् यमसादनम् ॥

ಕಾಲರಾತ್ರಿಯ ಬಲವೂ ದೇವರ ಮಹಾಬಲವೂ—ಅವೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ದಾನವಸೈನ್ಯವನ್ನು ಯಮನ ಸದನಕ್ಕೆ, ಅಂದರೆ ಮರಣಲೋಕಕ್ಕೆ, ಕಳುಹಿಸಿತು।

Verse 21

एक एव महादैत्यो रुरुस्तस्थौ महामृधे । स च मायां महारौद्रीं रौरवीं विससर्ज ह ॥

ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಮಹಾದೈತ್ಯ—ರುರು—ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತನು. ಅವನು ‘ರೌರವೀ’ ಎನ್ನುವ ಮಹಾರೌದ್ರೀ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು।

Verse 22

सा माया ववृधे भीमा सर्वदेवप्रमोहिनी । तया तु मोहिता देवाः सद्यो निद्रां तु भेजिरे ॥

ಆ ಮಾಯೆ ಭೀಕರವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿ ಆಯಿತು. ಅದರಿಂದ ಮರುಳಾದ ದೇವರುಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾದರು।

Verse 23

तस्याः कालान्तरे देव्यास्तपन्त्यास्तप उत्तमम् । रुरुर्नाम महातेजा ब्रह्मदत्तवरोऽसुरः ॥

ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ, ಆ ದೇವಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವರಪ್ರಾಪ್ತನಾದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ‘ರುರು’ ಎಂಬ ಅಸುರನು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು।

Verse 24

देवी च त्रिशिखेनाजौ तं दैत्यं समताड्यत् । तया तु ताडितान्तस्य दैत्यस्य शुभलोचने । चर्ममुण्डे उभे सम्यक् पृथग्भूते बभूवतुः ॥

ಮತ್ತು ದೇವಿಯು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶಿಖಾ ಆಯುಧದಿಂದ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದಳು। ಆಕೆಯ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಆ ದೈತ್ಯನ, ಓ ಶುಭಲೋಚನೆ, ‘ಚರ್ಮ’ ಮತ್ತು ‘ಮುಂಡ’ ಎರಡೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇರ್ಪಟ್ಟವು।

Verse 25

रुरोस्तु दानवेन्द्रस्य चर्ममुण्डे क्षणाद् यतः । अपहृत्याहरद् देवी चामुण्डा तेन साभवत् ॥

ದಾನವೇಂದ್ರ ರುರುನಿಂದ ದೇವಿಯು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ಚರ್ಮ’ ಮತ್ತು ‘ಮುಂಡ’ಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುದರಿಂದ, ಆಕೆ ‘ಚಾಮುಂಡಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು।

Verse 26

सर्वभूतमहाराुद्री या देवी परमेश्वरी । संहारिणी तु या चैव कालरात्रिः प्रकीर्तिता ॥

ಸರ್ವಭೂತಗಳ प्रति ಮಹಾರೌದ್ರರೂಪಿಣಿ, ಪರಮೇಶ್ವರಿ, ಸಂಹಾರಿಣಿ ಆಗಿರುವ ಆ ದೇವಿಯೇ ‘ಕಾಲರಾತ್ರಿ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 27

तस्या ह्यनुचरा देव्यो या ह्यसङ्ख्यातकोटयः । तास्तां देवीं महाभागां परिवर्य व्यवस्थिताः ॥

ಆಕೆಯ ಅನುಚರ ದೇವಿಯರು—ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟು—ಆ ಮಹಾಭಾಗ ದೇವಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿಂತರು।

Verse 28

या क्यामासुरव्यग्रास्तास्तां देवीं बुभुक्षिताः । बुभुक्षिता वयं देवि देहि नो भोजनं शुभे ॥

ಅವರು ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿ ದುಃಖಿತರಾಗಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ದೇವಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ದೇವಿ, ನಾವು ಹಸಿದಿದ್ದೇವೆ; ಹೇ ಶುಭೇ, ನಮಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು.”

Verse 29

एवमुक्ता तदा देवी दध्यौ तासां तु भोजनम् । न चाध्यगच्छच्च यदा तासां भोजनमन्तिकात् ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ದೇವಿಯು ಅವರ ಭೋಜನದ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿದಳು; ಆದರೆ ಆ ವೇಳೆಗೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಅವರ ಊಟಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ.

Verse 30

ततो दध्यौ महादेवं रुद्रं पशुपतिं विभुम् । सोऽपि ध्यानात् समुत्तस्थौ परमात्मा त्रिलोचनः ॥

ಆಮೇಲೆ ಅವಳು ಮಹಾದೇವನಾದ ರುದ್ರ, ಪಶುಪತಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಳು; ಅವನೂ ಆ ಧ್ಯಾನದಿಂದಲೇ ಎದ್ದು ನಿಂತನು—ತ್ರಿನೇತ್ರ ಪರಮಾತ್ಮ.

Verse 31

उवाच च द्रुतं देवीं किं ते कार्यं विवक्षितम् । ब्रूहि देवि वरारोहे यत् ते मनसि वर्तते ॥

ಅವನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—“ನಿನಗೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಇದೆ? ಹೇ ವರಾರೋಹೇ ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಹೇಳು.”

Verse 32

देव्युवाच । भक्ष्यार्थमासां देवेश किञ्चिद् दातुमिहार्हसि । बलात्कुर्वन्ति मामेता भक्षार्थिन्यो महाबलाः । अन्यथा मामपि बलाद् भक्षयिष्यन्ति मां प्रभो ॥

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದಳು—“ಹೇ ದೇವೇಶ, ಇವರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಇಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ನೀಡಬೇಕು. ಇವರು ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠರು, ಆಹಾರಾರ್ಥಿಗಳು, ನನ್ನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಹೇ ಪ್ರಭೋ, ಇವರು ನನ್ನನ್ನೂ ಬಲದಿಂದ ಭಕ್ಷಿಸುವರು.”

Verse 33

रुद्र उवाच । एतासां शृणु देवेशि भक्ष्यमेकं मयोद्यतम् । कथ्यमानं वरारोहे कालरात्रि महाप्रभे ॥

ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಇವರಿಗಾಗಿ ನಾನು ಒಂದೇ ಭಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ವರಾರೋಹಿಣಿ ಕಾಲರಾತ್ರಿ, ಹೇ ಮಹಾಪ್ರಭೆ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 34

समुद्रमध्ये रत्नाढ्यं पुरमस्ति महावनम् । तत्र राजा स दैत्येन्द्रः सर्वदेवभयंकरः ॥

ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರತ್ನಸಮೃದ್ಧವಾದ ಒಂದು ನಗರವೂ ಮಹಾವನವೂ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನಾದ ಆ ರಾಜನು ಆಳುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ದೇವರಿಗೆ ಭಯಂಕರನು.

Verse 35

या स्त्री सगर्भा देवेशि अन्यस्त्रीपरिधानकम् । परिधत्ते स्पृशेच्चापि पुरुषस्य विशेषतः ॥

ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದರೆ—ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪುರುಷಸಂಬಂಧದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಅವಳು (ಪ್ರಸಂಗೋಕ್ತ) ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

Verse 36

स भागोऽस्तु महाभागे कासाञ्चित् पृथिवीतले । अन्याश्छिद्रेषु बालानि गृहीत्वा तत्र वै बलिम् । लब्ध्वा तिष्ठन्तु सुप्रीता अपि वर्षशतान्यपि ॥

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗೆ! ಭೂಮಿತಲದ ಕೆಲವು ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಆ ಭಾಗವು ಇರಲಿ. ಇತರರು ದುರ್ಬಲ ಬಿರುಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿ—ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ—ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಲಿ.

Verse 37

अन्याः सूतिगृहे छिद्रं गृह्णीयुस्तत्र पूजिताः । निवसिष्यन्ति देवेशि तथान्या जातहारिकाः ॥

ಇತರರು ಸೂತಿಗೃಹದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಿರುಕು (ಸಂಧಿ) ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವರು; ಅಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತರಾಗಿ ವಾಸಿಸುವರು. ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಹಾಗೆಯೇ ಇತರರು—ಜಾತಹಾರಿಕರು, ನವಜಾತ ಶಿಶುಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವರು—ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸುವರು.

Verse 38

गृहे क्षेत्रे तडागेषु वाप्युद्यानेषु चैव हि । अन्यचित्ता रुदन्त्यो याः स्त्रियस्तिष्ठन्ति नित्यशः । तासां शरीराण्याविश्य काश्चित्तृप्तिमवाप्स्यथ ॥

ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ, ಬಾವಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಉದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ನಿಂತಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಯರ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಕೆಲವರು (ಭೂತಸತ್ತೆಗಳು) ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವರು।

Verse 39

एवमुक्त्वा तदा देवीं स्वयं रुद्रः प्रतापवान् । दृष्ट्वा रुरुं च सबलमसुरेन्द्रं निपातितम् । स्तुतिं चकार भगवन् स्वयं देवस्त्रिलोचनः ॥

ಈ ರೀತಿ ದೇವಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ರುದ್ರನು ಸ್ವತಃ—ರುರು ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ಅಸುರೇಂದ್ರನು ಪತನಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—ಭಗವಾನ್ ತ್ರಿಲೋಚನನು ಸ್ವಯಂ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದನು।

Verse 40

रुद्र उवाच । जयस्व देवि चामुण्डे जय भूतापहारिणि । जय सर्वगते देवि कालरात्रि नमोऽस्तु ते ॥

ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಜಯವಾಗಲಿ ದೇವಿ ಚಾಮುಂಡೆ, ಜಯವಾಗಲಿ ಭೂತಾಪಹಾರಿಣಿ। ಜಯವಾಗಲಿ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಿ ದೇವಿ; ಓ ಕಾಲರಾತ್ರಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 41

विश्वमूर्त्ते शुभे शुद्धे विरूपाक्षि त्रिलोचने । भीमरूपे शिवे विद्ये महामाये महोदयॆ ॥

ಹೇ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿಯೇ, ಶುಭೇ, ಶುದ್ಧೇ; ಹೇ ವಿರೂಪಾಕ್ಷೀ, ತ್ರಿಲೋಚನೇ; ಹೇ ಭೀಮರೂಪೇ, ಶಿವೇ, ವಿದ್ಯೇ; ಹೇ ಮಹಾಮಾಯೇ, ಮಹೋದಯೇ!

Verse 42

मनोजवे जये जृम्भे भीमाक्षि क्षुभितक्षये । महामारि विचित्राङ्गे गेयनृत्यप्रिये शुभे ॥

ಹೇ ಮನೋಜವೇ, ಹೇ ಜಯೇ, ಹೇ ಜೃಂಭೇ; ಹೇ ಭೀಮಾಕ್ಷೀ, ಹೇ ಕ್ಷುಭಿತವನ್ನು ಕ್ಷಯಗೊಳಿಸುವವಳೇ; ಹೇ ಮಹಾಮಾರಿ, ಹೇ ವಿಚಿತ್ರಾಂಗೇ; ಹೇ ಗೇಯ-ನೃತ್ಯಪ್ರಿಯೇ, ಹೇ ಶುಭೇ!

Verse 43

विकराले महाकालि कालिके पापहारिणि । पाशहस्ते दण्डहस्ते भीमरूपे भयानके ॥

ಓ ವಿಕರಾಳಿನಿ ಮಹಾಕಾಳಿ, ಓ ಕಾಲಿಕೆ, ಪಾಪಹಾರಿಣಿ; ಪಾಶಹಸ್ತೆ, ದಂಡಹಸ್ತೆ, ಭೀಮರೂಪಿಣಿ, ಭಯಾನಕೆ!

Verse 44

चामुण्डे ज्वलमानास्ये तीक्ष्णदंष्ट्रे महाबले । शवयानस्थिते देवि प्रेतासनगते शिवे ॥

ಓ ಚಾಮುಂಡೇ, ಜ್ವಲಮಾನಾಸ್ಯೆ, ತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರೇ, ಮಹಾಬಲೇ; ಓ ದೇವಿ, ಶವಯಾನಸ್ಥಿತೆ; ಓ ಶಿವೇ, ಪ್ರೇತಾಸನಗತೆ!

Verse 45

अनेकशतसाहस्ट्रकोटिकोतिशतॊत्तरैः । असुरैरन्वितः श्रीमान् द्वितीयो नमुचिर्यथा ॥

ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು, ಕೋಟಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟು ಅಸುರರಿಂದ ಅನ್ವಿತನಾದ ಆ ಶ್ರೀಮಾನ್, ಎರಡನೇ ನಮುಚಿಯಂತೆ ಇದ್ದನು.

Verse 46

भीमाक्षि भीषणे देवि सर्वभूतभयंकरी । कराले विकराले च महाकाले करालिनि । काली कराली विक्रान्ता कालरात्रि नमोऽस्तु ते ॥

ಓ ಭೀಮಾಕ್ಷಿ, ಓ ಭೀಷಣ ದೇವಿ, ಸರ್ವಭೂತಭಯಂಕರಿ; ಓ ಕರಾಳೆ, ಓ ವಿಕರಾಳೆ, ಓ ಮಹಾಕಾಳೆ, ಓ ಕರಾಳಿನಿ; ಓ ಕಾಳಿ, ಓ ಕರಾಳಿ, ಓ ವಿಕ್ರಾಂತೆ—ಓ ಕಾಲರಾತ್ರಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 47

विकरालमुखी देवि ज्वालामुखि नमोऽस्तु ते । सर्वसत्त्वहिते देवि सर्वदेवि नमोऽस्तु ते ॥

ಓ ವಿಕರಾಳಮುಖೀ ದೇವಿ, ಓ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಹಿತೇ ದೇವಿ, ಓ ಸರ್ವದೇವಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 48

इति स्तुता तदा देवी रुद्रेण परमेष्ठिना । तुतोष परमा देवी वाक्यं छेदमुवाच ह । वरं वृणीष्व देवेश यत् ते मनसि वर्तते ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ಠಿಯಾದ ರುದ್ರನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರಮ ದೇವಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಈ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದರು— “ಹೇ ದೇವೇಶ! ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನೇ ವರವಾಗಿ ಬೇಡು.”

Verse 49

रुद्र उवाच । स्तोत्रेणानेन ये देवि त्वां स्तुवन्ति वरानने । तेषां त्वं वरदा देवि भव सर्वगता सती ॥

ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ದೇವಿ ವರಾನನೆ! ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವರಿಗೆ, ಹೇ ದೇವಿ, ಸರ್ವಗತಿಯಾದ ಸತಿಯಾಗಿ ವರದಾಯಿನಿಯಾಗಿರು.

Verse 50

यश्चेमं त्रिप्रकारं तु देवि भक्त्या समन्वितः । स पुत्रपौत्रपशुमान् समृद्धिमुपगच्छति ॥

ಹೇ ದೇವಿ! ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಈ ತ್ರಿಪ್ರಕಾರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು (ಪಠಿಸುವ/ಆಶ್ರಯಿಸುವ)ವನು ಪುತ್ರ, ಪೌತ್ರ ಹಾಗೂ ಪಶುಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 51

यश्चेमं शृणुयाद् भक्त्या त्रिशक्त्यास्तु समुद्भवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तः पदं गच्छत्यनामयम् ॥

ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತ್ರಿಶಕ್ತಿಗಳ ಉದ್ಭವದ ಈ ಕಥನವನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅನಾಮಯ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 52

एवं स्तुत्वा भवो देवीं चामुण्डां परमेश्वरीम् । क्षणादन्तर्हितो देवस्ते च देवा दिवं ययुः ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯಾದ ಚಾಮುಂಡಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಭವ (ರುದ್ರ) ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು; ಆ ದೇವರುಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.

Verse 53

य एतां वेद वै देव्याः उत्पत्तिं त्रिविधां धरे । सर्वपापविनिर्मुक्तः परं निर्वाणमृच्छति ॥

ಹೇ ಧರಣೀಧರ! ದೇವಿಯ ತ್ರಿವಿಧ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಮ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 54

भ्रष्टराज्यो यदा राजा नवम्यां नियतः शुचिः । अष्टम्यां च चतुर्दश्यामुपवासी नरोत्तमः । संवत्सरेण लभते राज्यं निष्कण्टकं नृपः ॥

ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಚ್ಯುತನಾದ ರಾಜನು ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಯಮಪಾಲಕನಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದು, ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ—ಆ ನೃಪನು ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ ಕಂಟಕರಹಿತ (ಶತ್ರು-ಅಡಚಣೆರಹಿತ) ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 55

एषा त्रिशक्तिरुद्दिष्टा नयसिद्धान्तगामिनी । एषा श्वेता परा सृष्टिः सात्त्विकी ब्रह्मसंस्थिताः ॥

ಈ ತ್ರಿಶಕ್ತಿ ನಯ-ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಶ್ವೇತವಾದ ಪರಾ ಸೃಷ್ಟಿ—ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಸ್ವಭಾವದದು—ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 56

कालेन महता चासौ लोकपालपुराण्यथ । जिगीषुः सैन्यसंवीतो देवैर्भयमरॊचयत् ॥

ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಲೋಕಪಾಲರ ಪುರಾತನ ವೃತ್ತಾಂತಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅವನು—ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ಸೇನೆಯಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ—ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

Verse 57

एषैव रक्ताऽ रजसि वैष्णवी परिकीर्तिता । एषैव कृष्णा तमसि रौद्री देवी प्रकीर्तिता ॥

ಇದೇ ಶಕ್ತಿ ರಜೋಗುಣದಲ್ಲಿ ರಕ್ತವರ್ಣವಾಗಿರುವಾಗ ‘ವೈಷ್ಣವೀ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದೇ ಶಕ್ತಿ ತಮೋಗುಣದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣವರ್ಣವಾಗಿರುವಾಗ ‘ರೌದ್ರೀ’ ದೇವಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 58

परमात्मा यथा देव एक एव त्रिधा स्थितः । प्रयोजनवशाच्छक्तिरेकैव त्रिविधाऽभवत् ॥

ಪರಮಾತ್ಮ ದೇವನು ಒಬ್ಬನೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ತ್ರಿವಿಧವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವಂತೆ, ಪ್ರಯೋಜನ ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯಬಲದಿಂದ ಒಂದೇ ಶಕ್ತಿಯು ತ್ರಿವಿಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 59

य एतं शृणुयात् सर्गं त्रिशक्त्याः परमं शिवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तः परं निर्वाणमाप्नुयात् ॥

ತ್ರಿಶಕ್ತಿಯ ಸರ್ಗವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಈ ಪರಮ ಶಿವಮಯ ಮಂಗಳಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಶ್ರವಣಮಾಡುವರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ಪರಮ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.

Verse 60

यश्चेदं शृणुयाद् भक्त्या नवम्यां नियतः स्थितः । स राज्यमतुलं लेभे भयेश्य्च प्रमुच्यते ॥

ನವಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ನಿಯಮದಿಂದ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುವವನು ಅತುಲ ರಾಜ್ಯಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಭಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 61

यस्येदं लिखितं गेहे सदा तिष्ठति धारिणि । न तस्याग्निभयं घोरं सर्पचौरादिकं भवेत् ॥

ಹೇ ಧಾರಿಣಿ! ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಸದಾ ಇರುತ್ತದೋ, ಅವರಿಗೆ ಭಯಂಕರ ಅಗ್ನಿಭಯ ಉಂಟಾಗದು; ಸರ್ಪ, ಚೋರಾದಿ ಅಪಾಯಗಳೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 62

यश्चैतत् पूजयेद् भक्त्या पुस्तकेऽपि स्थितं बुधः । तेन यष्टं भवेत् सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥

ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಇದನ್ನು—ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಆ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಚರಾಚರಸಹಿತ ಸಮಸ್ತ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವೂ ಪೂಜಿತವಾದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

Verse 63

जायन्ते पशवः पुत्रा धनं धान्यं वरस्त्रियः । रत्नान्यश्वा गजा भृत्या यानाश्चाशु भवन्त्युत । यस्येदं तिष्ठते गेहे तस्येदं जायते ध्रुवम् ॥

ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ, ಅವನಿಗೆ ಪಶುಗಳು, ಪುತ್ರರು, ಧನ-ಧಾನ್ಯ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರು, ರತ್ನಗಳು, ಅಶ್ವಗಳು, ಗಜಗಳು, ಭೃತ್ಯರು ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಇದು ಅವನಿಗೆ ಧ್ರುವವಾಗಿ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 64

श्रीवराह उवाच । एतदेव रहस्यं ते कीर्तितं भूतधारिणि । रुद्रस्य खलु माहात्म्यं सकलं कीर्तितं मया ॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಭೂತಧಾರಿಣಿ! ಇದೇ ಗುಹ್ಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ನಾನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ; ರುದ್ರನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನೂ ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 65

नवकोट्यस्तु चामुण्डा भेदभिन्ना व्यवस्थिताः । या रौद्री तामसी शक्तिः सा चामुण्डा प्रकीर्तिता ॥

ಚಾಮುಂಡೆಯನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಕೋಟಿಗಳಾಗಿ ಭೇದಭಿನ್ನವಾಗಿ ಯಥಾವಿಧಿ ಸ್ಥಾಪಿತಳಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ರೌದ್ರೀಯೂ ತಾಮಸಸ್ವರೂಪವೂ ಆದ ಆ ಶಕ್ತಿಯೇ ‘ಚಾಮುಂಡಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 66

अष्टादश तथा कोट्यो वैष्णव्या भेद उच्यते । या सा च राजसी शक्तिः पालनी चैव वैष्णवी । या ब्रह्मशक्तिः सत्त्वस्था अनन्तास्ताः प्रकीर्तिताः ॥

ವೈಷ್ಣವಿಯ ಅಷ್ಟಾದಶ ಕೋಟಿಗಳ ಭೇದಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ರಾಜಸಸ್ವರೂಪವೂ ಪಾಲನೆ ಮಾಡುವುದೂ ಆದ ಶಕ್ತಿಯೇ ವೈಷ್ಣವಿ. ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಶಕ್ತಿಯು ಅನಂತ ರೂಪಗಳೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿದೆ।

Verse 67

उत्तिष्ठतस्तस्य महासुरस्य समुद्रतोयं ववृद्धेऽतिमात्रम् । अनेकनक्रग्रहमीनजुष्टम् आप्लावयत् पर्वतसानुदेशान् ॥

ಆ ಮಹಾಸುರನು ಎದ್ದಾಗ ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ಅತಿಮಾತ್ರವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು; ಮೊಸಳೆಗಳು, ಗ್ರಾಹಕ ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ನೀರು ಪರ್ವತಗಳ ಇಳಿಜಾರುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನೂ ಮುಳುಗಿಸಿತು।

Verse 68

एतासां सर्वभेदेषु पृथगेकैकशो धरे । सर्वासां भगवान् रुद्रः सर्वगश्च पतिर्भवेत् ॥

ಹೇ ಧರೇ, ಈ ಶಕ್ತಿಗಳ ಎಲ್ಲ ಭೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದೊಂದಾಗಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪತಿಯಾಗಿ (ಸಹಚರನಾಗಿ) ಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 69

यावन्त्यस्या महाशक्त्यास्तावद् रूपाणि शङ्करः । कृतवांस्ताश्च भजते पतिरूपेण सर्वदा ॥

ಈ ಮಹಾಶಕ್ತಿಗೆ ಎಷ್ಟು ರೂಪಗಳಿದೆಯೋ, ಅಷ್ಟೇ ರೂಪಗಳನ್ನು ಶಂಕರನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಪತಿರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಭಜಿಸುತ್ತಾನೆ/ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 70

यश्चाराधयते तास्तु रुद्रस्तुष्टो भविष्यति । सिद्ध्यन्ते तास्तदा देव्यो मन्त्रिणो नात्र संशयः ॥

ಯಾರು ಆ ದೇವಿಯರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೋ, ರುದ್ರನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ಆ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಗಳು ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ—ಹೇ ಮಂತ್ರಿಗಳೇ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 71

अन्तः स्थितानेकसुरारिसङ्घं विचित्रचर्मायुधचित्रशोभम् । भीमं बलं बलिनं चारुयोधं विनिर्ययौ सिन्धुजलाद् विशालम् ॥

ಸಮುದ್ರದ ವಿಶಾಲ ಜಲದಿಂದ ಒಂದು ಭೀಕರ, ಮಹತ್ತಾದ ಬಲ ಹೊರಬಂದಿತು—ಅದರೊಳಗೆ ದೇವಶತ್ರುಗಳ ಅನೇಕ ಗುಂಪುಗಳು ಇದ್ದವು; ವಿಚಿತ್ರ ಕವಚ-ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಬಲಿಷ್ಠವೂ ಭಯಂಕರವೂ ಆಗಿ, ಸುಂದರ ಯೋಧರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 72

तत्र द्विपा दैत्यवरैरुपेता समानघण्टासुसमूहयुक्ताः । विनिर्ययुः स्वाकृतिभीषणानि समन्तमुच्चैः खलु दर्शयन्तः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೈತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ ಆನೆಗಳು—ಸಮಾನ ಘಂಟಾನಾದ ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಜ್ಜಾಗಿ—ಹೊರಬಂದವು; ಮತ್ತು ಅವು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಉಚ್ಚ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಭೀಕರ ಆಕಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದವು.