Adhyaya 20: The Birth of the Aśvins: Solar Lineage, Saṃjñā and Chāyā, and the Granting of a Hymn and Boons

Verse 1

प्रजापाल उवाच । एवमग्नेः समुत्पत्तिर्जाता ब्रह्मन् महात्मनः । प्राणापानौ कथं देवावश्विनौ सम्बभूवतुः ॥ २०.१ ॥

ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ಅಗ್ನಿಯ ಉತ್ಪತ್ತಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಯಿತು. ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವರುಗಳಾದ ಅಶ್ವಿನರು ಪ್ರಾಣ-ಅಪಾನ ರೂಪವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದರು?

Verse 2

मरीचिर्ब्रह्मणः पुत्रः स्वयं ब्रह्मा द्विसप्तभिः । रूपैर्व्यवस्थितस्तेषां मरीचिः श्रेष्ठतामगात् ॥ २०.२ ॥

ಮರೀಚಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನು—ಸ್ವತಃ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಎಂಬಂತೆ. ಅವರು ಅವರಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರೊಳಗೆ ಮರೀಚಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 3

तस्य पुत्रो महातेजाः कश्यपो नाम वै मुनिः । स्वयं प्रजापतिः श्रीमान् देवतानां पिता अभवत् ॥ २०.३ ॥

ಅವರ ಪುತ್ರನು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕಶ್ಯಪನೆಂಬ ಮುನಿ. ಅವನು ಸ್ವತಃ ಶ್ರೀಮಂತ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ತಂದೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 4

तस्य पुत्रा बभूवुर्हि आदित्या द्वादश प्रभो । आदित्यपत्यानि ते सर्वे आदित्यास्तेन कीर्तिताः ॥ २०.४ ॥

ಹೇ ಪ್ರಭು! ಅವನಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಪುತ್ರರು—ಆದಿತ್ಯರು—ಇದ್ದರು. ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಸಂತತಿಯೂ ಆದ್ದರಿಂದ ‘ಆದಿತ್ಯ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

Verse 5

तेषां मध्ये महातेजा मार्त्तण्डो लोकविश्रुतः । नारायणात्मकं तेजो द्वादशं संप्रकीर्तितम् ॥ २०.५ ॥

ಅವರಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತ ಮಾರ್ತಂಡ (ಸೂರ್ಯ) ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕ ತೇಜಸ್ಸಿನ ದ್ವಾದಶ ರೂಪವೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿದೆ.

Verse 6

ये ते मासास्त आदित्याः स्वयं संवत्सरो हरिः । एवं ते द्वादशादित्या मार्त्तण्डश्च प्रधानवान् ॥ २०.६ ॥

ನಿನ್ನ ಆ ಮಾಸಗಳೇ ಆದಿತ್ಯರು; ಹರಿ ಸ್ವತಃ ಸಂವತ್ಸರ (ವರ್ಷ). ಹೀಗೆ ಇವರು ದ್ವಾದಶ ಆದಿತ್ಯರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಮಾರ್ತಂಡ (ಸೂರ್ಯ) ಪ್ರಧಾನನು.

Verse 7

तस्य त्वष्टा ददौ कन्यां संज्ञां नाम महाप्रभाम् । तस्यापत्यद्वयं जज्ञे यमश्च यमुना तथा ॥ २०.७ ॥

ಅವನಿಗೆ ತ್ವಷ್ಟಾ ‘ಸಂಜ್ಞಾ’ ಎಂಬ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಂತಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಅವಳಿಂದ ಎರಡು ಸಂತಾನಗಳು ಜನಿಸಿದವು—ಯಮ ಮತ್ತು ಯಮುನಾ.

Verse 8

तस्य तेजोऽप्यसहती बभूवाश्वी मनोजवा । स्वां छायां तत्र संस्थाप्य सा जगमोत्तरान् कुरून् ॥ २०.८ ॥

ಅವನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಅವಳು ಮನೋಜವಿಯಾದ ಅಶ್ವಿನಿ (ಕುದುರೆ) ರೂಪವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಛಾಯೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅವಳು ಉತ್ತರಕುರುಗಳಿಗೆ ಹೋದಳು.

Verse 9

तद्रूपां तां सवर्णां तु भेजे मार्त्तण्डभास्करः । तस्याः अपि द्वयं जज्ञे शनिं तपतिमेव च ॥ २०.९ ॥

ಮಾರ್ತಂಡ-ಭಾಸ್ಕರನು ಅವಳಂತೆಯೇ ಸಮಾನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಅವಳಿಂದಲೂ ಎರಡು ಸಂತಾನಗಳು ಜನಿಸಿದವು—ಶನಿ ಮತ್ತು ತಪತಿ.

Verse 10

यदा त्वसदृशं भेजे पुत्रान् प्रति नरोत्तम । संज्ञां प्रोवाच भगवान् क्रोधसंरक्तलोचनः । असमत्वं न कर्त्तव्यं स्वेष्वपत्येषु भामिनि ॥ २०.१० ॥

ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪುರುಷನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರ प्रति ಅಸಂಗತ ಭಾವವನ್ನು ತಾಳಿದಾಗ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ರಕ್ತವರ್ಣಗೊಂಡ ನೇತ್ರಗಳಿರುವ ಭಗವಾನ್ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು— “ಹೇ ಭಾಮಿನಿ, ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಅಸಮತೆ ಮಾಡಬಾರದು।”

Verse 11

एवमुक्ता यदा सा तु असमत्वं व्यरोचत । तदा यमः स्वपितरं प्रोवाच भृशदुःखितः ॥ २०.११ ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅವಳು ಅಸಮ ಭಾವವನ್ನೇ ತೋರಿಸಿದಾಗ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾದ ಯಮನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 12

नेयं माता भवेत् तात अस्माकं शत्रुवत् सदा । सपत्नीव वृत्ताचाराः स्वेष्वपत्येषु वत्सला ॥ २०.१२ ॥

ತಾತ, ಇವಳು ನಿಜವಾದ ತಾಯಿ ಅಲ್ಲ; ನಮಗೆ ಸದಾ ಶತ್ರುವಿನಂತೆ. ಸಪತ್ನಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆಯೇ ಮಾತ್ರ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ತೋರುತ್ತಾಳೆ।

Verse 13

एवं यमवचः श्रुत्वा सा छाया क्रोधमूर्च्छिता । शशाप प्रेतराजस्त्वं भविष्यस्यचिरादिव ॥ २०.१३ ॥

ಯಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಛಾಯಾ ಕ್ರೋಧಾವೇಶಗೊಂಡು ಶಪಿಸಿದಳು— “ನೀನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಪ್ರೇತರಾಜನಾಗುವಿ।”

Verse 14

एवं श्रुत्वाऽथ मार्त्तण्डस्तदा पुत्रहितैषया । उवाच मध्यवर्ती त्वं भविता धर्मपापयोः । लोकपालश्च भविता त्वं पुत्र दिवि शोभसे ॥ २०.१४ ॥

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾರ್ತಾಂಡ (ಸೂರ್ಯ) ಪುತ್ರಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಹೇಳಿದರು— “ನೀನು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗುವಿ. ನೀನು ಲೋಕಪಾಲನಾಗುವಿ ಕೂಡ; ಹೇ ಪುತ್ರ, ನೀನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಿ।”

Verse 15

शनिं शशाप मार्त्तण्डश्छायाकोपप्रधर्षितः । त्वं क्रूरदृष्टिर्भविता मातृदोषेण पुत्रक ॥ २०.१५ ॥

ಛಾಯೆಯ ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಮಾರ್ತಂಡ (ಸೂರ್ಯ) ಶನಿಯನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು— “ಹೇ ಪುತ್ರ, ಮಾತೃದೋಷದಿಂದ ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಕ್ರೂರವೂ ಅಶುಭಕರವೂ ಆಗುವುದು.”

Verse 16

एवमुक्त्वा समुत्थाय योगं भानुर्दिदृक्षया । तामपश्यत्त्वसौ साश्वी उत्तरेषु कुरुष्वथ ॥ २०.१६ ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಾನು ಎದ್ದು, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ದರ್ಶಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು; ಆಗ ಆ ನಿತ್ಯದೇವಿಯನ್ನು ಉತ್ತರಕುರು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡನು.

Verse 17

ततोऽश्वरूपं कृत्वा स गत्वा तत्रोत्तरान् कुरून् । प्राजापत्येन मार्गेण युयोजात्मानमात्मना ॥ २०.१७ ॥

ನಂತರ ಅವನು ಅಶ್ವರൂപವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಕುರುಗಳಿಗೆ ಹೋದನು; ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ಯುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 18

तस्यां त्वाष्ट्र्यामश्वरूप्यां मार्त्तण्डस्तीव्रतेजसः । बीजं निर्वापयामास तज्ज्वलन्तं द्विधा अपतत् ॥ २०.१८ ॥

ಆ ತ್ವಾಷ್ಟ್ರೀ—ಅಶ್ವರൂപಿಣಿ—ಯಲ್ಲಿ ತೀವ್ರತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಮಾರ್ತಂಡನು ಬೀಜವನ್ನು ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಿದನು; ಆ ಜ್ವಲಂತ ಬೀಜವು ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತು.

Verse 19

तत्र प्राणस्त्वपानश्च योनौ चात्मजितौ पुरा । वरदानेन च पुनर्मूर्तिमन्तौ बभूवतुः ॥ २०.१९ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿದ್ದ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನ; ವರದಾನದಿಂದ ಪುನಃ ಮೂರ್ತಿಮಂತರಾದರು.

Verse 20

तौ त्वाष्ट्र्यामश्वरूपिण्यां जातौ येन नरोत्तमौ । ततस्तावश्विनौ देवौ कीर्त्येते रविनन्दनौ ॥ २०.२० ॥

ತ್ವಷ್ಟ್ರೀ ಅಶ್ವರൂപಿಣಿಯಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಾಗ ಅವಳಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರು ಜನಿಸಿದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವರುಗಳು ‘ಅಶ್ವಿನೌ’ ಹಾಗೂ ‘ರವಿನಂದನರು’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 21

प्रजापतिः स्वयं भानुस्त्वाष्ट्रॄ शक्तिः परापरा । तस्याः प्राग्वच्छरीरस्थावमूर्त्तौ मूर्तिमाश्रितौ ॥ २०.२१ ॥

ಪ್ರಜಾಪತಿ ಸ್ವತಃ ಭಾನು; ಮತ್ತು ತ್ವಷ್ಟ್ರೀಶಕ್ತಿ ಪರಾ ಹಾಗೂ ಅಪರಾ—ಎರಡೂ. ಹಿಂದಿನಂತೆ, ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದ ಎರಡು ಅಮೂರ್ತ ತತ್ತ್ವಗಳು ಮೂರ್ತಿರೂಪವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವು।

Verse 22

ततस्तावश्विनौ देवौ मार्त्तण्डमुपतस्थतुः । उचतुः स्वरुचिं तावत् किं कर्तव्यमथावयोः ॥ २०.२२ ॥

ನಂತರ ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನ ದೇವರುಗಳು ಮಾರ್ತ್ತಂಡನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಅವರು ಸ್ವರುಚಿಗೆ—“ಈಗ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು।

Verse 23

मार्त्तण्ड उवाच । पुत्रौ प्रजापतिं देवं भक्त्याराधयतां वरम् । नारायणं स वो दाता वरं नूनं भविष्यति ॥ २०.२३ ॥

ಮಾರ್ತ್ತಂಡನು ಹೇಳಿದನು—“ಪುತ್ರರೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವರಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿರಿ. ಆ ನಾರಾಯಣನೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ವರದಾತನಾಗುವನು.”

Verse 24

एवं तावश्विनौ प्रोक्तौ मार्त्तण्डेन महात्मना । तेपतुस् तीव्रतपसौ तपः परमदुष्चरम् । ब्रह्मपारामयं स्तोत्रं जपन्तौ तु समाहितौ ॥ २०.२४ ॥

ಮಹಾತ್ಮ ಮಾರ್ತ್ತಂಡನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಬಳಿಕ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನರು ಅತ್ಯಂತ ದುಶ್ಚರವಾದ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು; ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಪರಬ್ರಹ್ಮಪರಾಯಣ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರು।

Verse 25

तयोः कालेन महता ब्रह्मा नारायणात्मकः । तुतोष परमप्रीत्या वरं चैतं ददौ तयोः ॥ २०.२५ ॥

ದೀರ್ಘಕಾಲದ ನಂತರ ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಪರಮವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ, ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು।

Verse 26

प्रजापाल उवाच । अश्विभ्यामीरितं स्तोत्रं ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । श्रोतुमिच्छाम्यहं ब्रह्मंस्त्वत्प्रसादान्महामुने ॥ २०.२६ ॥

ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಮಹಾಮುನಿಯೇ! ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅಶ್ವಿನರಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಅವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕುರಿತು ಇರುವ ಆ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 27

महातपा उवाच । शृणु राजन् यथा स्तोत्रमश्विभ्यां ब्रह्मणः कृतम् । ईदृशं च फलं प्राप्तं तयोः स्तोत्रस्य चानघ ॥ २०.२७ ॥

ಮಹಾತಪನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ರಾಜನೇ! ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಶ್ವಿನರಿಗಾಗಿ ಹೇಗೆ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಹೇ ನಿರ್ದೋಷನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಯಾವ ಫಲ ದೊರಕಿತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಕೇಳು।

Verse 28

ॐ नमस्ते निष्क्रिय निष्प्रपञ्च निराश्रय निरपेक्ष निरालम्ब निर्गुण निरालोक निराधार निर्जय निराकार । ब्रह्मन् महाब्रह्मन् ब्राह्मणप्रिय पुरुष महापुरुषोत्तम । देव महादेवोत्तम स्थाणो स्थितस्थापक । भूत महाभूत भूताधिपति यक्ष महायक्ष यक्षाधिपते । गुह्य महागुह्याधिपते सौम्य महासौम्य सौम्याधिपते । पक्षि महापक्षिपते दैत्य महादैत्याधिपते । रुद्र महारुद्राधिपते विष्णु महाविष्णुपते । परमेश्वर नारायण प्रजापतये नमः । एवं स्तुतस्तदा ताभ्यामश्विभ्यां स प्रजापतिः । तुतोष परमप्रीत्या वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ २०.२८ ॥

ಓಂ. ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ನೀವು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ, ನಿಷ್ಪ್ರಪಂಚ, ನಿರಾಶ್ರಯ, ನಿರಪೇಕ್ಷ, ನಿರಾಲಂಬ, ನಿರ್ಗುಣ, ನಿರಾಲೋಕ, ನಿರಾಧಾರ, ಅಜೇಯ, ನಿರಾಕಾರ. ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಮಹಾಬ್ರಹ್ಮನ್; ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಿಯ; ಪುರುಷ, ಮಹಾಪುರುಷೋತ್ತಮ. ಹೇ ದೇವ, ಮಹಾದೇವೋತ್ತಮ; ಸ್ಥಾಣು, ಸ್ಥಿತಸ್ಥಾಪಕ. ಹೇ ಭೂತ, ಮಹಾಭೂತ; ಭೂತಾಧಿಪತಿ. ಹೇ ಯಕ್ಷ, ಮಹಾಯಕ್ಷ; ಯಕ್ಷಾಧಿಪತೇ. ಹೇ ಗುಹ್ಯ, ಮಹಾಗುಹ್ಯಾಧಿಪತೇ. ಹೇ ಸೌಮ್ಯ, ಮಹಾಸೌಮ್ಯ; ಸೌಮ್ಯಾಧಿಪತೇ. ಹೇ ಪಕ್ಷಿ, ಮಹಾಪಕ್ಷಿಪತೇ. ಹೇ ದೈತ್ಯ, ಮಹಾದೈತ್ಯಾಧಿಪತೇ. ಹೇ ರುದ್ರ, ಮಹಾರುದ್ರಾಧಿಪತೇ. ಹೇ ವಿಷ್ಣು, ಮಹಾವಿಷ್ಣುಪತೇ. ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರ ನಾರಾಯಣ, ಪ್ರಜಾಪತಯೇ ನಮಃ. ಈ ರೀತಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಪರಮವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ, ಆಗ ಈ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 29

वरं वरयतां शीघ्रं देवैः परमदुर्लभम् । येन मे वरदानेन चरतस्त्रिदिवं सुखम् ॥ २०.२९ ॥

ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಬೇಡಿರಿ—ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪರಮ ದುರ್ಳಭವಾದುದನ್ನು—ಆ ವರದಾನದಿಂದ ನಾನು ತ್ರಿದಿವದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿ।

Verse 30

अश्विनावूचतुः । आवयोऱ्यज्ञभागं तु देहि देव प्रजापते । सोमपत्वं च देवानां सामान्यत्वं च शाश्वतम् ॥ २०.३० ॥

ಅಶ್ವಿನರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವ ಪ್ರಜಾಪತೇ! ನಮಗೆ ಯಜ್ಞಭಾಗವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ದೇವರ ನಡುವೆ ಸೋಮಪಾನದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ, ಶಾಶ್ವತ ಸಮಾನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ನೀಡು।

Verse 31

ब्रह्मोवाच । रूपं कान्तिरनौपम्यं भिषक्त्वं सर्ववस्तुषु । सोमपत्वं च लोकेषु सर्वमेतद् भविष्यति ॥ २०.३१ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ರೂಪ, ಕಾಂತಿ, ಅನೌಪಮ್ಯ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ, ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯನೈಪುಣ್ಯ, ಹಾಗೂ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಮಾಧಿಪತ್ಯ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದು।

Verse 32

एतत् सर्वं द्वितीयायामश्विभ्यां ब्रह्मणा पुरा । दत्तं यस्मादतस्तेषां तिथीनामुत्तमा तिथिः ॥ २०.३२ ॥

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ದ್ವಿತೀಯಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಿನರಿಗೆ ದತ್ತನಾಗಿದ್ದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಆ ದ್ವಿತೀಯಾ ತಿಥಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಗಣ್ಯವಾಗಿದೆ।

Verse 33

एतस्यां रूपकामास्तु पुष्पाहारो भवेन्नरः । संवत्सरं शुचिर्नित्यं सुस्वरूपी भवेन्नरः । अश्विभ्यां ये गुणाः प्रोक्तास्ते तस्यापि भवन्ति च ॥ २०.३३ ॥

ಈ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಪುಷ್ಪಾಹಾರದಿಂದ ಬದುಕಲಿ. ಒಂದು ವರ್ಷ ನಿತ್ಯ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಇದ್ದರೆ ಅವನು ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಶ್ವಿನರಿಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಗುಣಗಳು ಅವನಲ್ಲಿಯೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 34

य इदं शृणुयान्नित्यमश्विभ्यां जन्म चोत्तमम् । सर्वपापविनिर्मुक्तः पुत्रवान् जायते नरः ॥ २०.३४ ॥

ಅಶ್ವಿನರ ಸಂಬಂಧವಾದ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜನ್ಮವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಕೇಳುವವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪುತ್ರವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ।