Adhyaya 192: Description of the Universal Peace-Recitation and the Madhuparka Rite

Verse 1

अथ सर्वशान्तिवर्णनम्॥ सूत उवाच॥ श्रुत्वा तु मधुपर्क्कस्य ह्युत्पत्तिं दानमेव च॥ पुण्यं चैव फलं चैव कारणं ग्रहणं तथा॥

ಇದೀಗ ಸರ್ವಶಾಂತಿಯ ವರ್ಣನೆ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಮಧುಪರ್ಕದ ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಅದರ ದಾನ, ಅದರ ಪುಣ್ಯ, ಅದರ ಫಲ, ಅದರ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಣವಿಧಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ—

Verse 2

विस्मयं परमं गत्वा सा मही संशितव्रता॥ पादौ गृह्य यथान्यायं प्रत्युवाच जनार्दनम्॥

ಪರಮ ವಿಸ್ಮಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢಳಾದ ಆ ಭೂಮಿ, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ (ಅವನ) ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯುತ್ತರ ಹೇಳಿದಳು.

Verse 3

देव वृत्तोपचारेण तव यन्मनसि प्रियम् ॥ किं च तत्रैव दातव्यं तव कर्मपरायणैः ॥

ಹೇ ದೇವಾ! ಯಾವ ಯೋಗ್ಯ ವೃತ್ತೋಪಚಾರದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ? ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾದವರು ಏನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು?

Verse 4

एतदाचक्ष्व तत्त्वेन तत्र यत्परमं महत् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ साधु भूमे महाभागे यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

ತತ್ತ್ವಾನುಸಾರವಾಗಿ ಹೇಳು—ಆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಮಹತ್ತಾದುದು ಏನು. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಭೂಮೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದುದು ಸಾಧು.

Verse 5

कथयिष्यामि तत्सर्वं दुःखसंसारमोक्षणम् ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥

ನಾನು ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳುವೆನು—ದುಃಖಮಯ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮೋಕ್ಷದ ಉಪಾಯವನ್ನು—ನೀನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳು/ಅನುಷ್ಠಾನಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ನಂತರ.

Verse 6

पश्चाच्छान्तिं च मे कुर्याद्भूमे राष्ट्रसुखावहम् ॥ सर्वकर्म ततः कृत्वा भूम्यां जानु निपात्य च ॥

ನಂತರ, ಹೇ ಭೂಮೇ, ರಾಜ್ಯಸೌಖ್ಯವನ್ನು ತರುವ ನನ್ನ ಶಾಂತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಣಕಾಲು ಬಾಗಿ ನಮಿಸಬೇಕು.

Verse 7

नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥ मन्त्रः- ॐ नमो नमो वासुदेव त्वं गतिस्त्वं परायणम् ॥

“ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಂತರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ಮಂತ್ರ—“ಓಂ ನಮೋ ನಮೋ ವಾಸುದೇವ, ತ್ವಂ ಗತಿಃ ತ್ವಂ ಪರಾಯಣಮ್।”

Verse 8

शरणं त्वां गतो नाथ संसारार्णवतारक ॥ आगतस्त्वं च सुमुख पुनः समुचितेन वै ॥

ಹೇ ನಾಥ, ಹೇ ಸಂಸಾರಾರ್ಣವತಾರಕ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ಸುಮುಖ, ನೀನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಪುನಃ ಆಗಮಿಸಿದ್ದೀ.

Verse 9

दिशः पश्य अधः पश्य व्याधिभ्यो रक्ष नित्यशः ॥ प्रसीद स्वस्य राष्ट्रस्य राज्ञः सर्वबलस्य च ॥

ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೋಡು, ಕೆಳಗಡೆಯನ್ನೂ ನೋಡು; ರೋಗಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿತ್ಯ ರಕ್ಷಿಸು. ನಿನ್ನ ಸ್ವರಾಜ್ಯಕ್ಕೂ ಸರ್ವಬಲಸಂಪನ್ನ ರಾಜನಿಗೂ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು.

Verse 10

अन्नं कुरु सुवृष्टिं च सुभिक्षमभयं तथा ॥ राष्ट्रं प्रवर्द्धतु विभो शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

ಅನ್ನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು, ಕಾಲೋಚಿತ ಸುವೃಷ್ಟಿಯನ್ನೂ ಅನುಗ್ರಹಿಸು; ಹಾಗೆಯೇ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಭಯವನ್ನು ಕೊಡು. ಹೇ ವಿಭೋ, ರಾಷ್ಟ್ರವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ; ಶಾಂತಿ ನಿತ್ಯವಾಗಿರಲಿ.

Verse 11

देवानां ब्राह्मणानां च भक्तानां कन्याकासु च ॥ पशूनां सर्वभूतानां शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ, ಭಕ್ತರಿಗೂ ಕನ್ಯೆಯರಿಗೂ, ಪಶುಗಳಿಗೂ ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೂ ನಿತ್ಯ ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ.

Verse 12

एवं शान्तिं पठित्वा तु मम कर्मपरायणः ॥ पुनर्जलाञ्जलिं दत्त्वा त्विमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ಹೀಗೆ ಶಾಂತಿಪಾಠವನ್ನು ಪಠಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾದವನು ಮತ್ತೆ ಜಲಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 13

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रसूतो यज्ञेषु देवेषु च कर्मसाक्षी ।। शान्तिं कुरु त्वं मम वासुदेव संसारमोक्षं च कुरुष्व देव ॥

ಮಂತ್ರ— ಹೇ ವಾಸುದೇವ! ನೀನು ಸರ್ವಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಸೂತನಾಗಿರುವೆ; ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ ಕರ್ಮಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವೆ. ನನಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ಹೇ ದೇವ, ಸಂಸಾರಬಂಧದಿಂದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕರುಣಿಸು.

Verse 14

एषा सिद्धिश्च कीर्तिश्च ओजसा तु महौजसम् ।। लाभानां परमो लाभो गतीनां परमा गतिः ॥

ಇದು ಸಿದ್ಧಿಯೂ ಕೀರ್ತಿಯೂ ಹೌದು; ತನ್ನ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹಾಓಜಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಲಾಭಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಲಾಭ, ಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಗತಿ ಇದೇ.

Verse 15

एवं पठति तत्त्वेन मम शान्तिं सुखावहाम् ।। ते तु मल्लयतां यान्ति पुनरावृत्तिवर्जिताः ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ತತ್ತ್ವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನನ್ನ ಸುಖಾವಹ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಠಿಸುವವರು ‘ಮಲ್ಲಯತಾ’ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಪುನರಾವೃತ್ತಿ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ) ರಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 16

एवं शान्तिं पठित्वा तु मधुपर्कं प्रयोजयेत् ।। नमो नारायणायेति चोक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಠಿಸಿದ ನಂತರ ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ‘ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಂತರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 17

मन्त्रः— योऽसौ भवान्देववरप्रसूतो यो वै समर्च्यो मधुपर्क्कनामाः ।। आगच्छ सन्तिष्ठ इमे च पात्रे ममापि संसारविमोक्षणाय ॥

ಮಂತ್ರ: ಹೇ ಪ್ರಭೋ! ನೀವು ದೇವವರರ ಪ್ರಸೂತಿ-ಮೂಲ; ‘ಮಧುಪರ್ಕ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜ್ಯರು. ಬನ್ನಿ, ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿರಿ; ನನ್ನ ಸಂಸಾರ-ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಈ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ.

Verse 18

सर्पिर्दधिमधून्येव समं पात्रे ह्युदुम्बरे ।। अलाभे मधुनश्चापि गुडेन सह मिश्रयेत् ॥

ಉದುಂಬರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ, ಮೊಸರು, ಜೇನು—ಈ ಮೂರನ್ನೂ ಸಮ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು. ಜೇನು ದೊರಕದಿದ್ದರೆ ಬೆಲ್ಲದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 19

दधि क्षौद्रं घृतं चैव कारयेत समं तथा ।। समर्पयामि देवेश रुद्र सर्पिर्घृतं मधु ॥

ಮೊಸರು, ಜೇನು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪ—ಇವನ್ನೂ ಸಮ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. “ಹೇ ದೇವೇಶ, ಹೇ ರುದ್ರ! ಈ ಸರ್ಪಿ (ತುಪ್ಪ) ಮತ್ತು ಜೇನನ್ನು ನಾನು ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.”

Verse 20

सर्वेषामप्यलाभे तु मम कर्मपरायणाः ।। अप एव ततो गृहि्य इमं मन्त्रमुदाहरॆत् ॥

ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೊರೆಯದಿದ್ದರೆ—ನನ್ನ ವಿಧಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾದವರು—ನೀರನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಂತರ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 21

मन्त्रः— योऽसौ भवान्नाभिमात्रप्रसूतो यज्ञैश्च मन्त्रैः सरहस्यजप्यैः ।। सोऽयं मया ते परिकल्पितश्च गृहाण दिव्यो मधुपर्क्कनामाः ॥

ಮಂತ್ರ: “ನೀನು ನಾಭಿಮಾತ್ರದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು; ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ, ರಹಸ್ಯಸಹಿತ ಜಪಿಸಲ್ಪಡುವ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದಲೂ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುವವನು. ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಈ ಅರ್ಪಣವನ್ನು—ಹೇ ದಿವ್ಯನೇ—‘ಮಧುಪರ್ಕ’ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.”

Verse 22

यो ददाति महाभागे मयोक्तं विधिपूर्वकम् ।। सर्वयज्ञफलम् प्राप्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗೆ! ನಾನು ಹೇಳಿದ ವಿಧಾನದಂತೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇದನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು, ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यो वै प्राणान्प्रमुञ्चेत मम कर्मपरायणः ॥

ಇನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಕೇಳು, ಹೇ ವಸುಂಧರೆ: ನನ್ನ ಕರ್ಮವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾದವನು, ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡಲು ಹೊರಟಾಗ…

Verse 24

तस्य चैवेह दातव्यं मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ यावत्प्राणान्प्रमुञ्चेत कृत्वा कर्म सुपुष्कलम् ॥

ಅವನಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಣೆ/ದಾನವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು—ಅವನು ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುವ ತನಕ—ಕರ್ಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ।

Verse 25

मद्भक्तेन तु दातव्यं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ दृष्ट्वा तु विह्वलं ह्येनं मम कर्मपरायणः ॥

ಆದರೆ ಇದನ್ನು ನನ್ನ ಭಕ್ತನೇ ನೀಡಬೇಕು—ಸರ್ವ ಸಂಸಾರ ಪರಿಭ್ರಮಣದಿಂದ ಮೋಕ್ಷದ ಸಾಧನವೆಂದು—ಇವನನ್ನು ವ್ಯಾಕುಲವಾಗಿ ಕಂಡು, ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿರಲಿ।

Verse 26

मधुपर्कं परं गृह्य चेमं मन्त्रमुदाहरेत् ।

ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಂತರ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 27

मन्त्रः— योऽसौ भवान्स्तिष्ठति सर्वदेहे नारायणः सर्वजगत्प्रधानः ॥ गृहाण चैवं सुरलोकनाथ भक्तोपनीतं मधुपर्कसंज्ञम् ॥

ಮಂತ್ರ— ‘ಹೇ ನಾರಾಯಣ! ನೀನು ಸರ್ವ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವೆ, ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಧಾನ ತತ್ತ್ವ. ಹೇ ಸುರಲೋಕನಾಥ! ಭಕ್ತನು ಉಪನೀತ ಮಾಡಿದ “ಮಧುಪರ್ಕ” ಎಂಬ ಈ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.’

Verse 28

एषा गतिर् महाभागे मधुपर्कस्य कीर्तिता ॥ एवं कश्चिन्न जानाति मधुपर्कं वसुन्धरे ॥

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗೆ! ಮಧುಪರ್ಕದ ಈ ಫಲ/ಗತಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹೇ ವಸುಂಧರೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ಯಾರೋ ವಿರಳವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 29

एवं हि मधुपर्कश्च देयः सिद्धिमभीप्सुभिः ॥ अर्चित्वा देवदेवेशं सर्वसंसारनाशनम् ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ದೇವದೇವೇಶ್ವರನಾದ, ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರಬಂಧನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ ನಂತರ।

Verse 30

ददाति मधुपर्कं यः स याति परमां गतिम् ॥ अयं पवित्रो विमलः सर्वकामविशोधनः ॥

ಯಾರು ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಪವಿತ್ರ, ನಿರ್ಮಲ, ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವುದು.

Verse 31

दीक्षिताय च दातव्यो यश्च शिष्यो गुरुप्रियः ॥ न मूर्खाय प्रदातव्यमविनीताय कर्हिचित् ॥

ಇದನ್ನು ದೀಕ್ಷಿತನಿಗೂ, ಗುರುಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಶಿಷ್ಯನಿಗೂ ಕೊಡಬೇಕು. ಮೂರ್ಖನಿಗೂ ಅವಿನೀತನಿಗೂ ಎಂದಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು.

Verse 32

शृणोति मधुपर्कस्य चाख्यानं पापनाशनम् ॥ याति दिव्यां परां सिद्धिं मधुपर्कस्य कारणात् ॥

ಯಾರು ಮಧುಪರ್ಕದ ಪಾಪನಾಶಕಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮಧುಪರ್ಕದ ಕಾರಣದಿಂದ ದಿವ್ಯವಾದ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

एतत्ते कथितं भद्रे मधुपर्कविभावनम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं यदीच्छेत्सिद्धिमुत्तमाम्

ಹೇ ಭದ್ರೇ, ಮಧುಪರ್ಕದ ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಉತ್ತಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವರೋ ಅವರು ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರಚಕ್ರದಿಂದ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 34

राजद्वारे श्मशाने वा भये च व्यसने तथा ॥ ये पठन्ति त्विमां शान्तिं शीघ्रं कार्यं भविष्यति

ರಾಜದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಯದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಪತ್ತಲ್ಲಿಯೂ—ಈ ಶಾಂತಿಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುವವರ ಅಭೀಷ್ಟ ಕಾರ್ಯವು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 35

अपुत्रो लभते पुत्रमभार्यश्च प्रियां लभेत् ॥ अपतिर्लभते कान्तं बद्धो मुच्येत बन्धनात्

ಪುತ್ರನಿಲ್ಲದವನು ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪತ್ನಿಯಿಲ್ಲದವನು ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪತಿಯಿಲ್ಲದವಳು ಪ್ರಿಯ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ; ಬಂಧಿತನು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

एतत्ते कथितं भूमे महाशान्तिं सुखावहाम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं रहस्यं परमं महत्

ಓ ಭೂಮೇ! ಸುಖವನ್ನು ತರುವ ಈ ಮಹಾಶಾಂತಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರಚಕ್ರದಿಂದ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಇದು ಪರಮ ಮಹತ್ತಾದ ರಹಸ್ಯೋಪದೇಶವಾಗಿದೆ.

Verse 37

गर्भिणीनां च वृद्धानां व्रीहीनां च गवां तथा ॥ ब्राह्मणानां च सततं शान्तिं कुरु शुभं कुरु

ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿಗೂ ವೃದ್ಧರಿಗೂ, ವ್ರೀಹಿ ಬೆಳೆಗೂ ಗವಗಳಿಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ ಸದಾ—ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು, ಶುಭವನ್ನು ಮಾಡು.

Verse 38

घृतालाभे तु सुश्रोणि लाजैः सह विमिश्रयेत् ॥ अलाभे वापि दध्नश्च क्षीरेण सह मिश्रयेत्

ಹೇ ಸುಶ್ರೋಣಿ! ತುಪ್ಪ ಲಭ್ಯವಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಲಾಜಗಳೊಂದಿಗೆ (ಹುರಿದ ಧಾನ್ಯ) ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮೊಸರನ್ನೂ ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 39

अनेनैव तु मन्त्रेण दद्याच्च मधुपर्ककम् ॥ नरस्य मृत्यु काले तु दद्यत्संसार मोक्षणम्

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದಲೇ ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರಮೋಕ್ಷಕರವಾದ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 40

यस्त्वनेन विधानॆन कुर्याच्छान्तिमनुत्तमाम् ॥ सर्वसङ्गान्परित्यज्य मम लोकं च गच्छति

ಆದರೆ ಯಾರು ಈ ವಿಧಾನದಂತೆ ಅನುತ್ತಮ ಶಾಂತಿಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.