
Mathurā-pradakṣiṇā-vidhiḥ
Ritual-Manual (Tīrtha-Māhātmya) with Sacred Geography
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಧರಣಿ (ಪೃಥಿವಿ) ಮತ್ತು ವರಾಹರ ನಡುವೆ ಉಪದೇಶಾತ್ಮಕ ಸಂವಾದವಿದೆ. ಧರಣಿ ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಮಾನವರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ-ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಷ್ಟು ದುರ್ಳಭ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ವರಾಹ ಭೂಮಿ-ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಅಪಾರ, ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಅಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ವೀರರು ಮುಂತಾದ ಅಪರೂಪದ ಮಹಾತ್ಮರು ಮಾತ್ರ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಮಥುರಾ-ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಫಲ ಸಪ್ತದ್ವೀಪ-ಯಾತ್ರೆ ಹಾಗೂ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿ-ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಗೆ ಸಮಾನ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಧರಣಿ ನಿಖರ ವಿಧಿಕ್ರಮವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ವರಾಹ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ ಪೂರ್ವಪ್ರಸಂಗ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಕಾಲ-ಸೂಚನೆಯ ಆಧಾರದಿಂದ ಆ ಆಚರಣಾಕ್ರಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.
Verse 1
अथ मथुराप्रदक्षिणा विध्यादिकम् ॥ धरण्युवाच ॥ श्रुतं सुबहुशो देव तीर्थानां गुणविस्तरम् ॥ प्रोच्यमानं तु पुण्याख्यं त्वत्प्रसादाज्जनार्दन ॥
ಇದೀಗ ಮಥುರಾ-ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯ ವಿಧಿ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಧರಣಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಾ! ತೀರ್ಥಗಳ ಗುಣವಿಸ್ತಾರವನ್ನು, ಪುಣ್ಯವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನಾನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ—ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ, ಹೇ ಜನಾರ್ದನ।
Verse 2
न दानैर्न तपोभिश्च न यज्ञैस्तादृशं फलम् ॥ भूमेः प्रदक्षिणायाश्च यादृशं तीर्थसेवया ॥
ದಾನಗಳಿಂದಲೂ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಅಂಥ ಫಲ ದೊರೆಯದು; ಭೂಮಿಯ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಸೇವೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಿಲ್ಲ।
Verse 3
भुवश्च चतुरन्तायास्तीर्थप्रक्रमणं हरे ॥ सर्वतीर्थाभिगमनमस्ति दुर्गतरे नृणाम् ॥
ಹೇ ಹರಿ! ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ತೀರ್ಥಪ್ರಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಮಾನವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗಮ।
Verse 4
अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र येन सम्यगवाप्यते ॥ प्रसादसुमुखो भूत्वा तत्सर्वं कथयस्व मे ॥
ಇಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಯಾವುದಾದರೂ ಉಪಾಯವಿದೆಯೇ? ಪ್ರಸನ್ನಮುಖನಾಗಿ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಹೇಳು।
Verse 5
श्रीवराह उवाच ॥ भद्रे शृणु महत्पुण्यं पृथिव्यां सर्वतोदिशम् ॥ परिक्रम्य यथाध्वानं प्रमाणगणितं शुभम् ॥
ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ಹೇ ಭದ್ರೇ, ಕೇಳು—ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯವಿದೆ; ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾರ್ಗದ ಶುಭ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।
Verse 6
भूम्याः परिक्रमॆ सम्यक्योजनानां प्रमाणकम् ॥ षष्टिकोṭिसहस्राणि षष्टिकोṭिशतानि च ॥
ಭೂಮಿಯ ಸಮ್ಯಕ್ ಪರಿಕ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಇದು—ಅರವತ್ತು ಕೋಟಿ ಸಹಸ್ರಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಅರವತ್ತು ಕೋಟಿ ಶತಗಳೂ ಸಹ।
Verse 7
तीर्थान्येतानि देवाश्च तारकाश्च नभस्थले ॥ गणितानि समस्तानि वायुना जगदायुषा ॥
ಈ ತೀರ್ಥಗಳು, ದೇವರುಗಳು ಹಾಗೂ ಆಕಾಶಮಂಡಲದಲ್ಲಿರುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಾಣಸ್ವರೂಪನಾದ ವಾಯುವಿನಿಂದ ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
Verse 8
ब्रह्मणा लोमशेनैव नारदेन ध्रुवेण च ॥ जाम्बवत्याश्च पुत्रेण रावणेन हनूमता ॥
ಇದು (ಗಣನೆ/ಪರಿಕ್ರಮಣ) ಬ್ರಹ್ಮ, ಲೋಮಶ, ನಾರದ, ಧ್ರುವ; ಹಾಗೆಯೇ ಜಾಂಬವತಿಯ ಪುತ್ರ, ರಾವಣ ಮತ್ತು ಹನುಮಂತರಿಂದಲೂ ನೆರವೇರಿದೆ.
Verse 9
एतैरनेकधा देवैः ससागरवना मही ॥ क्रमिता बलिना चैव बाह्यमण्डलरेखया ॥
ಈ ದೇವರುಗಳು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗರ-ವನಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಬಲಿಯೂ ಹೊರಮಂಡಲದ ರೇಖೆ (ಪರಿಧಿ)ಯಂತೆ ಅದನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಿದ್ದಾನೆ.
Verse 10
योगसिद्धैस्तथा कैश्चिन्मार्कण्डेयमुखैरपि ॥ क्रमिता न क्रमिष्यन्ति न पूर्वे नापरे जनाः ॥
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಮೊದಲಾದ ಕೆಲ ಯೋಗಸಿದ್ಧ ಮಹಾತ್ಮರೂ ಇದನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು—ಹಿಂದಿನವರಾಗಲಿ ಮುಂದಿನವರಾಗಲಿ—ಇದನ್ನು (ಪೂರ್ಣವಾಗಿ) ಕ್ರಮಿಸಲಾರರು.
Verse 11
अल्पसत्त्वबलोपेतैः प्राणिभिश्चाल्पबुद्धिभिः ॥ मनसापि न शक्यंते गमनस्य च का कथा ॥
ಸತ್ತ್ವವೂ ಬಲವೂ ಅಲ್ಪವಾಗಿದ್ದು ಬುದ್ಧಿಯೂ ಕಡಿಮೆಯಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಆ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಾದರೂ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿರಲು ನಿಜವಾಗಿ ಹೋಗುವ ಮಾತೇನು.
Verse 12
सप्तद्वीपे च तीर्थानां भ्रमणाद्यत्फलं भवेत् ॥ प्राप्यते चाधिकं तस्मान्मथुरायाः परिक्रमॆ ॥
ಸಪ್ತದ್ವೀಪಗಳ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ದೊರೆಯುವ ಫಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಫಲವು ಮಥುರೆಯ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 13
मथुरां समनुप्राप्य यस्तु कुर्यात्प्रदक्षिणम् ॥ प्रदक्षिणीकृता तेन सप्तद्वीपा वसुन्धरा ॥
ಯಾರು ಮಥುರೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಂದ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿಯೇ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಗೊಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ।
Verse 14
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सर्वकामानभीप्सुभिः ॥ कर्तव्या मथुरां प्राप्य नरैः सम्यक्प्रदक्षिणा ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಬಯಸುವ ಜನರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮಥುರೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 15
धरण्युवाच ॥ यथाविधानक्रमणं मथुरायामवाप्यते ॥ प्रदक्षिणाफलं सम्यगनुक्रमविधिं वद ॥
ಧರಣಿ ಹೇಳಿದರು—ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಅದರ ಫಲ ಮತ್ತು ಕ್ರಮಬದ್ಧ ವಿಧಾನವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಹೇಳಿ।
Verse 16
श्रीवराह उवाच ॥ पुरा सप्तर्षिभिः पृष्टो ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ इदमेव पुरा प्रोक्तं यथा पृष्टा त्वया ह्यहम् ॥
ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಇದೇ ವಿಷಯವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು; ಆಗ ಅವನು ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು, ನೀನು ಇಂದು ನನಗೆ ಕೇಳಿದಂತೆ।
Verse 17
श्रुत्वा सर्वपुराणोक्तं तीर्थानुक्रमणं परम् ॥ पृथिव्याश्चतुरन्तायास्तथा तद्वक्तुमुद्यतः ॥
ಸರ್ವಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪರಮ ತೀರ್ಥಾನುಕ್ರಮಣವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭೂಮಿಯ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಸಂಬಂಧದೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳಲು ಅವನು ಸಿದ್ಧನಾದನು।
Verse 18
सर्वदेवेषु यत्पुण्यं सर्वतीर्थेषु यत्फलम् ॥ सर्वदानॆषु यत्प्रोक्तमिष्टापूर्त्तेषु चैव हि ॥
ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಪುಣ್ಯ, ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿರುವ ಫಲ, ಮತ್ತು ಸರ್ವ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೋಕ್ತವಾದುದು—ಹಾಗೆಯೇ ಇಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಪೂರ್ಥ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು—
Verse 19
इत्युक्त्वा ऋषयो जग्मुरभिवाद्य स्वयम्भुवम् ॥ आगत्य मथुरां देवीमाश्रमांश्चक्रिरे द्विजाः ॥
ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಋಷಿಗಳು ಸ್ವಯಂಭೂ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಹೊರಟರು. ನಂತರ ದಿವ್ಯ ಮಥುರೆಗೆ ಬಂದು, ದ್ವಿಜರು ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು।
Verse 20
ध्रुवेण सहिताश्चासन्कामयाना स्तु तद्दिनम् ॥ कुमुदस्य तु मासस्य नवम्यां शुक्लपक्षके ॥
ಅವರು ಧ್ರುವನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರು; ಆ ದಿನವೇ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರು—ಕುಮುದ ಎಂಬ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಂದು।
Verse 21
मथुरोपक्रमं कृत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते।
ಮಥುರಾ-ಉಪಕ್ರಮ (ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆರಂಭ/ವ್ರತ) ಮಾಡಿದವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 22
अन्तरा भ्रमणेनैव सुग्रीवेण महात्मना ॥ तथा च पूर्वं देवेन्द्रैः पञ्चभिः पाण्डुनन्दनैः।
ಈ ಮಧ್ಯ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೇ ಮಹಾತ್ಮ ಸುಗ್ರೀವನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಸಮಾನ ಪಾಂಡುನಂದನ ಐವರೂ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದರು।
Verse 23
यत्फलं लभ्यते विप्रास्तस्माच्छतगुणोत्तरम् ॥ प्रक्रमान्मथुरायास्तु सत्यमेतद्वदामि वः।
ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲ ಏನೇ ಆಗಿರಲಿ, ಮಥುರಾ ಪರಿಕ್ರಮೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ ಅದು ಶತಗುಣ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।
The text frames an accessibility principle in sacred practice: because full terrestrial and multi-tīrtha pilgrimage is portrayed as impracticable for most humans, Mathurā-pradakṣiṇā is taught as a concentrated substitute that yields comparable or greater merit. In the dialogue form, this also functions as an Earth-centered ethic, where honoring a specific terrestrial locus (Mathurā) is presented as reverence toward Pṛthivī and her sacred geography.
A specific calendrical marker is given: navamī (the ninth lunar day) in the śukla-pakṣa (bright fortnight) of the month Kumuda. The narrative also situates the practice in a precedent episode involving sages arriving and commencing the Mathurā undertaking on that day.
Through Pṛthivī’s inquiry and Varāha’s response, the chapter treats the earth as a measurable, sacred whole (with oceans and forests) and links human movement (pradakṣiṇā/parikramaṇa) to honoring terrestrial integrity. By shifting from exhaustive resource-intensive travel to a localized circumambulation, the text implicitly promotes a model of devotion that reduces the burden of traversing the entire world while still affirming the sanctity of Pṛthivī’s landscapes.
The chapter references Brahmā (Svayambhū) and the Saptarṣis as transmitters of the ritual account, and names multiple exemplary figures associated with cosmic/terrestrial circumambulation or measurement: Lomāśa, Nārada, Dhruva, Jāmbavatī’s son, Rāvaṇa, Hanūmat, Bali, Sugrīva, and the five Pāṇḍava brothers (Pāṇḍu-nandanāḥ).
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.