Adhyaya 155: The Efficacy and Sacred Merit of Akrūra Tīrtha

Verse 1

अथाक्रूरतार्थप्रभावः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि मर्त्यलोके सुदुर्लभम् ॥ अनन्तं विदितं तीर्थमचलं ध्रुवमव्ययम् ॥

ಇದೀಗ ಆಕ್ರೂರತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಮರ್ತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಳಭವಾದ ಇನ್ನೊಂದು ತೀರ್ಥವನ್ನು ಮತ್ತೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ‘ಅನಂತ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಅಚಲ, ಧ್ರುವ, ಅವ್ಯಯ ತೀರ್ಥ.

Verse 2

तत्र नित्यं स्थितो देवि लोकानां हितकाम्यया ॥ मां दृष्ट्वा मनुजा देवि मुक्तिभाजो भवन्ति ते ॥

ಓ ದೇವಿ! ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕಾಮನೆಯಿಂದ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಓ ದೇವಿ! ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದ ಮಾನವರು ಮುಕ್ತಿಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 3

अयने विषुवे चैव तथा विष्णुपदीषु च ॥ अनन्तं तं समासाद्य मुच्यते सर्वपातकैः ॥

ಅಯನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಷುವಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ವಿಷ್ಣುಪದೀ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಅನಂತ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

अक्रूरेति च विख्यातं मम क्षेत्रं वसुन्धरे ॥ तत्र स्नात्वा महाभागे राहुग्रस्ते दिवाकरे ॥

ಓ ವಸುಂಧರೇ! ನನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರವು ‘ಆಕ್ರೂರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತೀ! ರಾಹುಗ್ರಸ್ತ ದಿವಾಕರ (ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣ) ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ…

Verse 5

राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः ॥ तीर्थराजं हि चाक्रूरं गुह्यानां गुह्यमुत्तमम् ॥

ಮಾನವನು ರಾಜಸೂಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆಕ್ರೂರವು ತೀರ್ಥರಾಜ, ಗುಹ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗುಹ್ಯವಾಗಿದೆ।

Verse 6

तत्स्नानात्फलमाप्नोति प्रयागस्नानजं फलम् ॥ अस्मिंस्तीर्थे पुरावृत्तं तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ರಯಾಗಸ್ನಾನದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಓ ವಸುಂಧರೇ! ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 7

नाम्ना तु सुधनो नाम मम भक्तः सदैव हि ॥ धनधान्यसमायुक्तः सुतयुक्तः सदैव हि ॥

ಅವನ ಹೆಸರು ಸುಧನ; ಅವನು ಸದಾ ನನ್ನ ಭಕ್ತನು. ಅವನು ಧನಧಾನ್ಯಸಂಪನ್ನನು ಮತ್ತು ನಿತ್ಯವೂ ಪುತ್ರ-ಕುಟುಂಬಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತನು।

Verse 8

बन्धुपुत्रकलत्रैश्च गृहे प्रीतिरनुत्तमा ॥ पुत्रदारसमेतस्य मयि भक्तिर्वसुन्धरे ॥

ಬಂಧುಗಳು, ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತಮ ಪ್ರೀತಿ ಇರುತ್ತದೆ; ಆದರೂ, ಹೇ ವಸುಂಧರೇ, ಮಕ್ಕಳೂ ಪತ್ನಿಯೂ ಜೊತೆಯಿದ್ದರೂ ಅವನ ಭಕ್ತಿ ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ।

Verse 9

गच्छन्ति दिवसास्तस्य मासाः संवत्सरास्तथा ॥ करोति गृहकृत्यानि धनोपायेन नित्यशः ॥

ಅವನ ದಿನಗಳು ಸಾಗುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ತಿಂಗಳುಗಳು ಮತ್ತು ವರ್ಷಗಳೂ; ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಉಪಾಯದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಧನದಿಂದ ಅವನು ನಿತ್ಯ ಗೃಹಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

नित्यं कालं च कुरुते हरिपूजनमुत्तमम् ॥ पुष्पदीपप्रदानेन चन्दनेन सुगन्धिना ॥

ಅವನು ನಿತ್ಯ ಯಥಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ದೀಪ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸುಗಂಧ ಚಂದನದಿಂದಲೂ।

Verse 11

उपहारॆण दिव्यॆन धूपॆन च सुगन्धिना ॥ एकादश्यां तु कुरुते पक्षयोरुभयोरपि ॥

ದಿವ್ಯ ಉಪಹಾರಗಳಿಂದಲೂ ಸುಗಂಧ ಧೂಪದಿಂದಲೂ ಅವನು ಈ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಏಕಾದಶಿಯಂದು—ಶುಕ್ಲ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ—ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

उपवासं तु कुरुते रात्रौ जागरणं तथा ॥ स गच्छति यथाकालमक्रूरं तीर्थमुत्तमम् ॥

ಅವನು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣವೂ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಯಥಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಅಕ್ರೂರ’ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

तत्रागत्य ममाग्रेऽसौ नृत्यते शुभदर्शनः ॥ सुधनस्तु वणिक्श्रेष्ठः कदाचिद्रात्रिजागरे ॥

ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅವನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಶುಭದರ್ಶನನು. ಹಾಗೆಯೇ ವಣಿಕಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಧನನು ಒಮ್ಮೆ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ…

Verse 14

चलमानो गृहीतस्तु चरणे ब्रह्मरक्षसा ॥ कृष्णवर्णी महाकाय ऊर्ध्वकेशो भयंकरः ॥

ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ಒಂದು ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನು ಪಾದದಿಂದ ಹಿಡಿದನು—ಕೃಷ್ಣವರ್ಣ, ಮಹಾಕಾಯ, ಮೇಲೇಳಿದ ಕೂದಲಿನವನು, ಭಯಂಕರನು.

Verse 15

पादे गृहीत्वा वसुधे इदं वचनमब्रवीत् ॥

ಓ ವಸುಧೇ! ಪಾದವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 16

राक्षसोऽहं वणिक्श्रेष्ठ वसामि वनमाश्रितः ॥ त्वामद्य भक्षयिष्यामि तृप्तिं यास्यामि शाश्वतीम् ॥

“ಓ ವಣಿಕಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನಾನು ರಾಕ್ಷಸನು; ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿ ಶಾಶ್ವತ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು.”

Verse 17

सुधन उवाच ॥ प्रतीक्षस्व क्षणं मेऽद्य दास्यामि तव पुष्कलम् ॥ भक्षयिष्यसि मे गात्रं मिष्टान्नपरिपोषितम् ॥

ಸुधನನು ಹೇಳಿದನು—“ಇಂದು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನನಗಾಗಿ ಕಾಯು; ನಿನಗೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ನೀಡುವೆನು. ನಂತರ ಸಿಹಿ ಅನ್ನದಿಂದ ಪೋಷಿತವಾದ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನೀನು ಭಕ್ಷಿಸುವೆ.”

Verse 18

जागरं देवदेवस्य कर्तुमिच्छामि राक्षस ॥ मम व्रतं सार्वकाळं यज्जागर्मि हरेः पुरः ॥

ಹೇ ರಾಕ್ಷಸಾ! ದೇವದೇವನಿಗಾಗಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ವ್ರತವು ಸದಾಕಾಲ—ಹರಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಜಾಗೃತನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.

Verse 19

ततः खादिष्यसे गात्रं विनिवृत्तस्य जागरात् ॥ विष्णुतुष्ट्यै व्रतमिदमारब्धं सर्वकामदम् ॥

ನಂತರ ಜಾಗರಣೆ ಮುಗಿಸಿ ನಿವೃತ್ತನಾದ ಮೇಲೆ ನೀನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದು ಸರ್ವಕಾಮದವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 20

मा कुरु व्रतभङ्गं मे रक्षो नारायणस्य हि ॥ जागरे विनिवृत्ते तु मां भक्षय यथेप्सितम् ॥

ಹೇ ರಾಕ್ಷಸಾ! ನನ್ನ ವ್ರತಭಂಗ ಮಾಡಬೇಡ; ಇದು ನಾರಾಯಣನ ವ್ರತ. ಜಾಗರಣೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಮಾತ್ರ ನೀನು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸು.

Verse 21

सुधनस्य वचः श्रुत्वा ब्रह्मरक्षः क्षुधार्दितः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं वणिजं प्रति सादरम् ॥

ಸುದನನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನು ಆ ವಣಿಜನಿಗೆ ಸಾದರವಾಗಿ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 22

मिथ्या प्रभाषसे साधो त्वं पुनः कथमेष्यसि ॥ को हि रक्षोमुखाद्भ्रष्टो मानुषो यो निवर्तते ॥

ಹೇ ಸಾಧುವೇ! ನೀನು ಸುಳ್ಳು ಮಾತನಾಡುತ್ತೀಯೆ—ನೀನು ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಬರುವೆ? ರಾಕ್ಷಸನ ಬಾಯಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾರೆ?

Verse 23

राक्षसस्य वचः श्रुत्वा स वणिग्वाक्यमब्रवीत् ॥ सत्यमूलं जगत्सर्वं सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम् ॥

ರಾಕ್ಷಸನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ವಣಿಕ್ ಹೇಳಿದನು—ಸಕಲ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ ಸತ್ಯವೇ; ಎಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 24

सिद्धिं लभन्ते सत्येन ऋषयो वेदपारगाः ॥ यद्यहं च वणिक् पूर्वं कर्मणा न हि दूषितः ॥

ಸತ್ಯದಿಂದಲೇ ವೇದಪಾರಗ ಋಷಿಗಳು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ವಣಿಕ್ ಆದರೂ, ಹಿಂದೆ ಕರ್ಮದೋಷದಿಂದ ನಾನು ದೂಷಿತನಾಗಿಲ್ಲ।

Verse 25

प्राप्तश्च मानुषो भावो विहितेनान्तरात्मना ॥ शृणु मत्समयं रक्षो येनाहं पुनरागमम् ॥

ಅಂತರಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಯಮದಿಂದ ನನಗೆ ಮಾನವಭಾವ ದೊರೆತಿದೆ. ಓ ರಕ್ಷಾ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುವ ನನ್ನ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 26

कृत्वा जागरणं तत्र नृत्यं कृत्वा यथासुखम् ॥ पुनरेष्याम्यहं रक्षो नासत्यं विद्यते मयि ॥

ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣ ಮಾಡಿ, ಇಷ್ಟದಂತೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ, ಓ ರಕ್ಷಾ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಸತ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 27

सत्येन दीयते कन्या सत्यं जल्पन्ति ब्राह्मणाः ॥ सत्योत्तीर्णा हि राजानः सत्येन वसुधा धृता ॥

ಸತ್ಯದಿಂದ ಕನ್ಯಾದಾನ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಜರು ಸತ್ಯದಿಂದಲೇ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಸತ್ಯದಿಂದಲೇ ಭೂಮಿ ಧಾರಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 28

यमः सत्येन हरति सत्यादिन्द्रो विराजते ॥ तत्सत्यं मम नश्येत यद्यहं नागमे पुनः ॥

ಯಮನು ಸತ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸತ್ಯದಿಂದಲೇ ಇಂದ್ರನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಈ ಸತ್ಯ ನಾಶವಾಗಲಿ.

Verse 29

परदारांस्तु यो गच्छेत्काममोहप्रपीडितः ।

ಆದರೆ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಹದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಪರಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವವನು—

Verse 30

तस्य पापेन लिप्येऽहं यदि नायामि ते पुरः ॥

ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಮ್ಮುಖಕ್ಕೆ ಬರದಿದ್ದರೆ, ಆ ಪಾಪದಿಂದ ನಾನು ಲಿಪ್ತನಾಗಲಿ.

Verse 31

दत्त्वा च भूमिदानं यो ह्यपकारं करोति च ॥ तेन पापेन लिप्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः ॥

ಭೂಮಿದಾನವನ್ನು ನೀಡಿ ಕೂಡ ಅಪಕಾರ ಮಾಡುವವನು—ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಆ ಪಾಪದಿಂದ ನಾನು ಲಿಪ್ತನಾಗಲಿ.

Verse 32

पूर्वं भुक्त्वा स्त्रियां यस्तु सुखमाप्य विहृत्य च ॥ द्वेषात्तां यदि चेज्जह्यात्तस्यायं मे भवत्वलम् ॥

ಯಾವ ಪುರುಷನು ಮೊದಲು ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದು ಕ್ರೀಡಿಸಿ, ನಂತರ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ—ಆ ಕೃತ್ಯದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲ ನನಗೇ ಆಗಲಿ.

Verse 33

पङ्क्तिभेदं तु यः कुर्यादेकपङ्क्त्याशिनां ध्रुवम् ॥ तस्य पापेन लिप्येऽहं नागन्ता यदि ते पुरः ॥

ಒಂದೇ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಪಂಕ್ತಿಭೇದ ಮಾಡುವವನು ಯಾರು, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಆ ಪಾಪದಿಂದ ನಾನು ಲಿಪ್ತನಾಗುವೆನು।

Verse 34

अमावस्यां महारक्षः श्राद्धं कृत्वा स्त्रियां व्रजेत् ॥ तेन पापेन लिप्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः ॥

ಓ ಮಹಾರಕ್ಷಕ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿ ಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವವನು—ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಆ ಪಾಪದಿಂದ ನಾನು ಲಿಪ್ತನಾಗುವೆನು।

Verse 35

अष्टाष्टमी त्वमावास्या उभे पक्षे चतुर्दशी ॥ अस्नातानां गतिं यास्याम्यहं वै नागमे पुनः ॥

ಅಷ್ಟಮಿ, ಅಷ್ಟಾಷ್ಟಮಿ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಚತುರ್ದಶಿ—ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡದವರ ಗತಿಯನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯುವೆನು।

Verse 36

गुरोर्भ्रातुः सुतस्यापि सख्युर्वै मातुलस्य च ॥ व्यवस्यति च यन्नारी यो मोहेन विमोहितः ॥

ಗುರು, ಸಹೋದರ, ಪುತ್ರ, ಸ್ನೇಹಿತ ಮತ್ತು ಮಾವನ ಪತ್ನಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—ಮೋಹದಿಂದ ವಿಮೂಢನಾಗಿ ಅಂಥ ಸ್ತ್ರೀಯ ಮೇಲೆ ದುರುದ್ದೇಶದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸುವವನು ಯಾರು।

Verse 37

तस्य पापेन लिप्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः ॥ यस्तु कन्यां सकृद्दत्त्वा अन्यस्मै चेत्पुनर्ददेत ॥

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಅವನ ಪಾಪದಿಂದ ನಾನು ಲಿಪ್ತನಾಗುವೆನು। ಮತ್ತು ಯಾರು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕೊಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೋ—

Verse 38

तेन पापेन लिप्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः ॥ राजयाजकयाज्याश्च ये च वै ग्रामयाजकाः ॥

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬರದಿದ್ದರೆ, ಆ ಪಾಪದಿಂದ ನಾನು ಲಿಪ್ತನಾಗಲಿ—ರಾಜಯಾಜಕರು ಮತ್ತು ಅವರ ಯಾಜ್ಯರು, ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರಾಮಯಾಜಕರಂತೆ।

Verse 39

तेषां पापेन लिप्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः ॥ ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते शठे ॥

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರದಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಪಾಪದಿಂದ ನಾನು ಲಿಪ್ತನಾಗಲಿ—ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ, ಸುರಾಪಾನಿ, ಕಳ್ಳ, ವ್ರತಭಂಗಿ ಮತ್ತು ಶಠನ ಪಾಪದಿಂದ।

Verse 40

या गतिस्तां प्रपद्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ सुधनस्य वचः श्रुत्वा सन्तुष्टो ब्रह्मराक्षसः ॥

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರದಿದ್ದರೆ, ಆ ಗತಿಯನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯಲಿ. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಸುಧನನ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನು ಸಂತೃಪ್ತನಾದನು।

Verse 41

उवाच मधुरं वाक्यं गच्छ शीघ्रं नमोऽस्तु ते ॥ ब्रह्मराक्षसमुक्तोऽसौ वणिक् तु दृढनिश्चयः ॥

ಅವನು ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು—“ಶೀಘ್ರ ಹೋಗು; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.” ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಆ ವಣಿಕ್ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಇದ್ದನು।

Verse 42

पुनर्नृत्यति चैवाग्रे मम भक्तो व्यवस्थितः ॥ अथ प्रभातसमये नृत्यचित्तोऽति कोविदः ॥

ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಪ್ರಭಾತಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯದಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟು ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ನಿಪುಣನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 43

पुनः पुनर्वै उच्चार्य नमो नारायणाय च ॥ निवृत्ते जागरे सोऽथ कालिन्दीसलिलाप्लुतः ॥

ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ “ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ” ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು; ಜಾಗರಣೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಂದೀ (ಯಮುನಾ) ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು.

Verse 44

दृष्ट्वा मां दिव्यरूपं तु गतोऽसौ मथुरां पुरीम् ॥ दृष्टश्चाग्रे त्वहं तेन पुरुषो दिव्यरूपवान् ॥

ನನ್ನನ್ನು ದಿವ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಅವನು ಮಥುರಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಮುಂದೆಯೇ ನಾನು ದಿವ್ಯರೂಪವಂತನಾದ ಪುರುಷನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡೆನು.

Verse 45

स च पृष्टो मया देवि क्व भवान्प्रस्थितो द्रुतम् ॥ पुरुषस्य वचः श्रुत्वा सुधनो वाक्यमब्रवीत् ॥

ನಂತರ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದೆ—“ಹೇ ದೇವಿ, ನೀನು ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೀಯ?” ಆ ಪುರುಷನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸುಧನನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 46

जीवतो धर्ममाहात्म्यं मृते धर्मः कुतो यशः ॥ पुरुषस्य वचः श्रुत्वा स वणिग्वाक्यमब्रवीत् ॥ (५१) ॥ तत्र सत्यं वदिष्यामि यास्ये राक्षससन्निधौ ॥ आगतोऽहं महाभाग नर्तयित्वा यथासुखम् ॥

“ಜೀವಂತಿರುವಾಗಲೇ ಧರ್ಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ; ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಧರ್ಮ ಎಲ್ಲಿ, ಯಶಸ್ಸು ಎಲ್ಲಿ?” ಆ ಪುರುಷನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ವಣಿಕನು ಹೇಳಿದನು—“ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ರಾಕ್ಷಸನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ನಾನು ಇಷ್ಟದಂತೆ ನೃತ್ಯಮಾಡಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 47

विष्णवे लोकनाथाय चागतो हरिजागरात् ॥ इदं शरीरं मे रक्षो भक्षयस्व यथेप्सितम्

“ಹರಿಯ ಜಾಗರಣದಿಂದ ಬಂದು ಲೋಕನಾಥನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ರಾಕ್ಷಸಾ, ನನ್ನ ಈ ದೇಹವನ್ನು ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಭಕ್ಷಿಸು.”

Verse 48

यथान्यायं विधानॆन यथा वा तव रोचते ॥ नोक्तपूर्वं मया।असत्यं कदाचिदपि राक्षस

ನ್ಯಾಯೋಚಿತವಾಗಿ, ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ—ಅಥವಾ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ—ಹೇ ರಾಕ್ಷಸಾ, ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಅಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿಲ್ಲ.

Verse 49

तेन सत्येन मां भुङ्क्ष्व ब्रह्मराक्षस दारुण ॥ वणिजस्तु वचः श्रुत्वा ततोऽसौ ब्रह्मराक्षसः

ಆ ಸತ್ಯದ ಬಲದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸು, ಹೇ ಭಯಂಕರ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸಾ. ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನು (ಮುಂದೆ) ನಡೆದುಕೊಂಡನು.

Verse 50

उवाच मधुरं वाक्यं सुधनं तदनन्तरम् ॥ साधु तुष्टोऽस्मि भद्रं ते सत्यं धर्मश्च पालितः

ಅನಂತರ ಅವನು ಸುಧನನಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು—“ಸಾಧು! ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಸತ್ಯವೂ ಧರ್ಮವೂ ಪಾಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.”

Verse 51

वणिक् त्वं चातिविज्ञस्तु यस्य ते गतिरीदृशी ॥ जागरस्य समस्तस्य मम पुण्यं प्रयच्छ वै

ಹೇ ವಣಿಕನೇ, ನಿನ್ನ ನಡೆ ಇಂತಹದ್ದಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ವಿವೇಕಿ. ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಾಗರಣದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀಡು.

Verse 52

सत्यपुण्यप्रभावेन यथाहं मुक्तिमाप्नुयाम् ॥ सुधन उवाच॥ नाहं दास्यामि ते पुण्यं नृत्यस्य नरभोजन

“ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಾನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ.” ಸುಧನನು ಹೇಳಿದನು—“ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹೇ ನೃತ್ಯಗಾರ, ನರಭೋಜಕ!”

Verse 53

अर्द्धं वाथ समस्तं वा प्रहरं चार्द्धमेव वा ॥ सुधनस्य वचः श्रुत्वा अब्रवीद्ब्रह्मराक्षसः

“ಅರ್ಧವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ; ಒಂದು ಪ್ರಹರವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅರ್ಧಪ್ರಹರ ಮಾತ್ರವಾಗಲಿ.” ಸುಧನನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 54

केन त्वं कर्मदोषेण राक्षसत्वमुपागतः ॥ यत्ते गुह्यं महाभाग सर्वं तत्कथयस्व मे

ಯಾವ ಕರ್ಮದೋಷದಿಂದ ನೀನು ರಾಕ್ಷಸತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದೆಯೆ? ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ನಿನ್ನ ಗುಹ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು.

Verse 55

सुधनस्य वचः श्रुत्वा विहसित्वाह राक्षसः ॥ किं त्वं मां च विजानासि प्रतिवासी ह्यहं तव

ಸುಧನನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಕ್ಷಸನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು—“ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲವೇ? ನಾನು ನಿನ್ನ ನೆರೆಯವನೇ.”

Verse 56

अग्निदत्तस्तु वै नाम छान्दसो ब्राह्मणोत्तमः ॥ इष्टकांस्तु हरन्नित्यं परकीयांश्च सर्वदा

ನನ್ನ ಹೆಸರು ಅಗ್ನಿದತ್ತ; ನಾನು ಛಾಂದಸ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು. ಆದರೂ ನಾನು ಸದಾ ಇತರರ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ನಿತ್ಯ ಕದಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

Verse 57

मृतस्सुगृहकामेन राक्षसत्वमुपागतः ॥ मया त्वं हि यथा प्राप्त उपकारं कुरुष्व मे ॥

ಉತ್ತಮ ಮನೆಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಸತ್ತು ನಾನು ರಾಕ್ಷಸತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನೀನು ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೀಯೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡು.

Verse 58

एकविश्रामपुण्यं मे देहि त्वं वणिगुत्तम ॥ कृपया तु समायुक्तो वणिग्वचनमब्रवीत् ॥

“ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಣಿಕ್, ನನಗೆ ಒಂದೇ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು.” ಕರುಣೆಯಿಂದ ವಣಿಕ್ ಈ ವಚನವನ್ನು ನುಡಿದನು.

Verse 59

साधु राक्षस दत्तं ते एकनृत्यं मया तव ॥ एकनृत्यप्रभावेण राक्षसो मुक्तिमागतः ॥

“ಸಾಧು, ಓ ರಾಕ್ಷಸಾ! ನಿನಗೆ ನಾನು ಒಂದೇ ನೃತ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದೆ.” ಆ ಒಂದೇ ನೃತ್ಯದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 60

श्रीवराह उवाच ॥ सुधनस्तु ततो देवि विश्वरूपं जनार्दनम् ॥ अग्रतस्तु स्थितं देवं दृष्ट्वाऽसौ धरणीं गतः ॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ, ಓ ದೇವಿ, ಸುಧನನು ಮುಂದೆ ನಿಂತ ವಿಶ್ವರೂಪ ಜನಾರ್ದನ ದೇವನನ್ನು ನೋಡಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

Verse 61

उवाच मधुरं वाक्यं देवदेवो जनार्दनः ॥ चतुर्भुजो दिव्यतनुः शङ्खचक्रगदाधरः ॥

ದೇವದೇವ ಜನಾರ್ದನನು—ಚತುರ್ಭುಜನು, ದಿವ್ಯದೇಹಧಾರಿ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿ—ಮಧುರ ವಚನಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.

Verse 62

विमानवरमारुह्य मम लोकं व्रजस्व च ॥ इत्युक्त्वा माधवो देवस्तत्रैवान्तरधीयत ॥

“ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗು.” ಎಂದು ಹೇಳಿ ದೇವ ಮಾಧವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.

Verse 63

एष तीर्थप्रभावो वै कथितस्ते वसुन्धरे ॥ अक्रूराच्च परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति ॥

ಹೇ ವಸುಂಧರೇ! ಈ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಕ್ರೂರನ ತೀರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವು ಹಿಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರದು.

Verse 64

तस्य तीर्थप्रभावेण सुधनो मुक्तिमाप्तवान् ॥ द्वादशी शुक्लपक्षे तु कुमुदस्य च वा भवेत् ॥

ಆ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸುಧನನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅದು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು—ಕುಮುದ ಮಾಸದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಲಿ—ಸಂಭವಿಸಬಹುದು.

Verse 65

तस्मिन्स्नातस्य वसुधे राजसूयफलṃ भवेत् ॥ कार्त्तिकीं समनुप्राप्य तत्तीर्थे तु वसुन्धरे ॥

ಹೇ ವಸुधೇ! ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಮಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಅದೇ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಹೇ ವಸುಂಧರೇ, …

Verse 66

वृषोत्सर्गं नरः कुर्वंस्तारयेत्सकुलोद्भवान् ॥ श्राद्धं यः कुरुते सुभ्रु कार्तिक्यां प्रयतो नरः ॥

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಪುರುಷನು ತನ್ನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಕಾರ್ತ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವನು, ಹೇ ಸುಭ್ರೂ, …

Verse 67

पितरस्तारितास्तेन सदैव प्रपितामहाः

ಅವನಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಉದ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಪಿತಾಮಹರೂ ಸದಾ ಉದ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 68

मानकूटं तुलाकूटं न करोति स कर्हिचित् ॥ एवं च वसतस्तस्य बहवो वत्सरा गताः

ಅವನು ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ತೂಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕಪಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಧರ್ಮದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು.

Verse 69

तत्र जागरणं कृत्वा प्रभाते तव सन्निधौ ॥ आगमिष्याम्यहं शीघ्रमादित्योदयनं प्रति

ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ—ಸೂರ್ಯೋದಯ ಸಮಯದತ್ತ.

Verse 70

स्वर्गमिच्छन्ति सत्येन मोक्षः सत्येन लभ्यते ॥ सत्येन सूर्यस्तपति सोमः सत्येन राजते

ಸತ್ಯದಿಂದ ಜನರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಸತ್ಯದಿಂದಲೇ ಮೋಕ್ಷ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯದಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ತಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಸತ್ಯದಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 71

अभिगच्छति मन्दात्मा तत्पापं मे भवेत् तदा ॥ राजपत्नीं ब्रह्मपत्नीं विधवां योऽभिगच्छति

ಮಂದಬುದ್ಧಿಯವನು ಅವರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಪಾಪವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ರಾಜನ ಪತ್ನಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪತ್ನಿ ಅಥವಾ ವಿಧವೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವವನು…

Verse 72

अहं गच्छामि त्वरितो ब्रह्मराक्षससन्निधौ ॥ निवारयामास तदा न गन्तव्यं त्वयानघ

“ನಾನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.” ಆಗ ಅವನನ್ನು ತಡೆದರು—“ಓ ನಿರ್ದೋಷನೇ, ನೀನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬಾರದು.”

Verse 73

एकनृत्यस्य मे पुण्यं दद त्वं वणिगुत्तम ॥ सुधन उवाच ॥ नाहं दास्यामि ते पुण्यं यथोक्तं च समाचर

“ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಣಿಕ, ಒಂದು ನೃತ್ಯದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು.” ಸುಧನನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಲಾರೆ; ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಿಸು.”

Verse 74

सुधनः सशरीरोऽपि सकुटुम्बो दिवं ययौ ॥ विमानवरमारुह्य विष्णोर्लोकं जगाम ह

ಸುಧನನು ದೇಹಸಹಿತವಾಗಿಯೂ ಕುಟುಂಬದೊಡಗೂಡಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿದನು.