Adhyaya 153: The Glory of the Mathurā Sacred Landscape: Saṃyamana Tīrtha and the Twelve Sacred Forests

Verse 1

अथ मथुरातीर्थमाहात्म्यम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ उत्तरे शिवकुण्डाच्च तीर्थानां नवकं स्मृतम् ॥ नवतीर्थात्परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति ॥

ಇದೀಗ ಮಥುರಾ-ತೀರ್ಥಗಳ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಶಿವಕುಂಡದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ತೀರ್ಥಗಳ ಸಮೂಹವು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಆ ಒಂಬತ್ತು ತೀರ್ಥಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವು ಹಿಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರದು.

Verse 2

तत्रैव स्नानमात्रेण सौभाग्यं जायते परम् ॥ रूपवन्तः प्रजायन्ते स्वर्गलोके न संशयः ॥

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದ ಪರಮ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಂದರರೂಪದ ಸಂತಾನ ಜನಿಸುತ್ತದೆ; ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದ ಪುಣ್ಯಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 3

तस्मिन् स्नातो नरो देवि मम लोके प्रपद्यते ॥ तत्र संयमनं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥

ದೇವಿ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ‘ಸಂಯಮನ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವು ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 4

तत्र स्नातो मृतो वापि मम लोकं स गच्छति ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲೀಯೇ ಮೃತನಾದರೂ ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಓ ವಸುಂಧರೇ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 5

तस्मिन् संयमने तीर्थे यद्यद्वृत्तं पुरातनम् ॥ कश्चित्पापसमाचारो निषादो दुष्टमानसः ॥

ಆ ಸಂಯಮನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಪಾಪಾಚಾರಿಯೂ ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನವನೂ ಆದ ಒಬ್ಬ ನಿಷಾದನು ಇದ್ದನು.

Verse 6

वसते नैमिषारण्ये सुप्रतीतेऽतिपापकृत् ॥ केनचित्त्वथ कालेन सोऽगच्छन्मथुरां प्रति ॥

ಅವನು ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಅತಿಪಾಪಕರ್ಮಿ. ನಂತರ ಕೆಲಕಾಲವಾದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಮಥುರೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.

Verse 7

तत्र प्राप्य च कालिन्दीं कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् ॥ स निषादस्तर्त्तुकामस्तस्यां चैव तिथौ ततः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಂದೀ (ಯಮುನಾ) ನದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಆ ನಿಷಾದನು ದಾಟಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅದೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು।

Verse 8

ततार यमुनां सोऽथ प्राप्य संयमनं शुभे ॥ ममज्जासौ ततः पापस्तस्मिंस्तीर्थे वरे शुभे ॥

ಅವನು ನಂತರ ಯಮುನೆಯನ್ನು ದಾಟಿ, ಹೇ ಶುಭೇ, ಸಂಯಮನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಆಮೇಲೆ ಆ ಪಾಪಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶುಭ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು।

Verse 9

मग्नमात्रस्ततः पापः सद्यः प्राणैर्व्ययुज्यत ॥ तत्तीर्थस्य प्रभावेण जातोऽसौ पृथिवीपतिः ॥

ಮುಳುಗಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಪಾಪಿ ಕೂಡಲೇ ಪ್ರಾಣವಿಯೋಗ ಹೊಂದಿದನು. ಆ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ನಂತರ ಭೂಪತಿ—ರಾಜನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 10

पालयामास वसुधां क्षत्रधर्मं समाश्रितः ॥ तेनोढा काशिराजस्य पीवरी नामतः शुभा ॥

ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದನು. ಅವನಿಂದ ಕಾಶಿರಾಜನ ಶುಭಳಾದ ‘ಪೀವರಿ’ ಎಂಬ (ಕನ್ಯೆ) ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ವಿವಾಹಿತಳಾದಳು।

Verse 11

पत्नी शतानां मुख्यानां प्रवरा सा वसुङ्घरे॥ तां चैव रमयामास उद्यानेषु वनेषु च॥

ಹೇ ವಸುಂಘರೇ, ನೂರಾರು ಪ್ರಮುಖ ಪತ್ನಿಯರಲ್ಲಿ ಅವಳೇ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾಗಿದ್ದಳು; ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಉದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು।

Verse 12

प्रासादेषु च रम्येषु नदीनाṃ पुलिनेṣu च॥ प्रजाः पालयतस्तस्य दानानि ददतस्तथा॥

ರಮ್ಯವಾದ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನದಿಗಳ ಮರಳುತೀರಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಅವನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 13

कालो गच्छति राजा तु भोगासक्तिं च विन्दति॥ भोगासक्तस्य वसुधे वर्षाणि सप्तसप्ततिः॥

ಕಾಲವು ಸಾಗಿತು; ರಾಜನು ಭೋಗಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ಹೇ ವಸुधೇ, ಭೋಗಾಸಕ್ತನಿಗೆ ವರ್ಷಗಳು ಎಪ್ಪತ್ತೇಳು ಆಯಿತು।

Verse 14

पुत्राः सप्त तथा जाताः कन्याः पञ्च सुषोभनाः॥ राज्ञां पञ्चसुता दत्ताः कन्याः कमललोचनाः॥

ಏಳು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಐದು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಕನ್ಯೆಯರು. ಕಮಲಲೋಚನೆಯಾದ ಆ ಐದು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ರಾಜರಿಗೆ (ವಿವಾಹಾರ್ಥ) ನೀಡಲಾಯಿತು।

Verse 15

पुत्रान्संस्थापयामास स्थानेषु वसुधाधिपान्॥ पीवर्या सह सुप्तः स रात्रौ च वसुधाधिपः॥

ಅವನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಅವರವರ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಆ ಭೂಪತಿ ಪೀವರಿಯೊಂದಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರಿಸಿದನು।

Verse 16

तत्र प्रबुद्धो नृपतिर् हाहेति वदते मुहुः॥ स्मृत्वा तु मथुरां देवि स्मृत्वा संयमनं परम्॥

ಅಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ನೃಪತಿ ಮರುಮರು ‘ಹಾ!’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವಿ, ಮಥುರೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಪರಮ ಸಂಯಮನವನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸಿ।

Verse 17

ततः सा पीवरी प्राह किमेवं भाषसे नृप॥ प्रियाया वचनं श्रुत्वा राजा वचनमब्रवीत्॥

ಆಗ ಪೀವರೀ ಹೇಳಿದಳು— “ಹೇ ನೃಪಾ, ನೀನು ಹೀಗೆ ಏಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀ?” ಪ್ರಿಯೆಯ ವಚನ ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 18

मत्तः सुप्तः प्रमत्तश्च असम्बद्धं प्रभाषते॥ निद्रावश्यस्य वचनं न सम्प्रष्टुं त्वमर्हसि॥

ಮತ್ತನಾದವನು, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವನು ಅಥವಾ ಪ್ರಮತ್ತನಾದವನು ಅಸಂಬದ್ಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ; ನಿದ್ರಾವಶನಾದವನ ಮಾತನ್ನು ನೀನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಾರದು.

Verse 19

प्रियाया वचनं श्रुत्वा प्रत्युवाच नराधिपः॥ अवश्यं यदि वक्तव्यं गच्छावो मथुरां पुरीम्॥

ಪ್ರಿಯೆಯ ವಚನ ಕೇಳಿ ನರಾಧಿಪನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು— “ಇದು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಾದರೆ, ಮಥುರಾ ನಗರಿಗೆ ಹೋಗೋಣ.”

Verse 20

तत्र गत्वा यथातत्त्वं वदिष्यामि शुभानने॥ ददस्व विपुलं दानं ब्राह्मणेभ्यः सुलोचने॥

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಹೇ ಶುಭಾನನೆ, ವಿಷಯದ ಯಥಾರ್ಥವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು. ಹೇ ಸುಲೋಚನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅಪಾರ ದಾನವನ್ನು ನೀಡು.

Verse 21

पुत्रान्संस्थाप्य दौहित्रान्स्वे स्थाने शुभान्प्रिये ॥ ग्रामांश्च कोशं रत्नानि पुत्रान्वीक्ष्य पुनः पुनः ॥

ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ! ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ದೌಹಿತ್ರರನ್ನು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಶುಭಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಗ್ರಾಮಗಳು, ಖಜಾನೆ, ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಪುತ್ರರನ್ನು ನೋಡಿದನು.

Verse 22

ततः सम्मानयामास जनं पुरनिवासिनम् ॥ पितृपैतामहं राज्यं पालनीयं यथाक्रमम् ॥

ನಂತರ ಅವನು ನಗರನಿವಾಸಿ ಜನರನ್ನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಸನ್ಮಾನಿಸಿದನು. ತಂದೆ–ಪಿತಾಮಹರಿಂದ ಬಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಧರ್ಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು॥

Verse 23

राज्ये पुत्रान्नियोक्ष्यामि यदि वो रोचतेऽनघाः ॥ राज्यपुत्रकलत्राणि बन्धुवर्गं तथैव च ॥

ಹೇ ನಿರ್ದೋಷಿಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಿದ್ದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸುವೆನು. ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯಗಳು, ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರು, ಹಾಗೆಯೇ ಬಂಧುವರ್ಗ—ಇವನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಿರಿ॥

Verse 24

नित्यमिच्छन्ति वै लोको यमस्येच्छन्ति नान्यथा ॥ एवं ज्ञात्वा प्रसन्नेन कर्त्तव्यं चात्मनो हितम् ॥

ಜನರು ನಿತ್ಯವೂ ಆಸೆಪಡುತ್ತಾರೆ; ಯಮನಿಗೆ ಸೇರಿರುವುದನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತದಿಂದ ಆತ್ಮಹಿತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು॥

Verse 25

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गच्छावो मथुरां पुरीम् ॥ अहो कष्टं यदस्माभिः पुरा राज्यमनुष्ठितम् ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ನಾವು ಮಥುರಾ ನಗರಿಗೆ ಹೋಗೋಣ. ಅಹೋ, ಹಿಂದೆ ನಾವು ರಾಜ್ಯಭಾರವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡುದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು॥

Verse 26

इदानीं तु मया ज्ञातं त्यागान्नास्ति परं सुखम् ॥ नास्ति विद्यसमं चक्षुर्नास्ति चक्षुस्समं बलम् ॥

ಈಗ ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆನು—ತ್ಯಾಗಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾದ ಸುಖವಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯೆಯ ಸಮಾನವಾದ ಕಣ್ಣು ಇಲ್ಲ; ಕಣ್ಣಿನ ಸಮಾನವಾದ ಬಲವೂ ಇಲ್ಲ॥

Verse 27

नास्ति रागसमं दुःखं नास्ति त्यागात्परं सुखम् ॥ यः कामान्कुरुते सर्वान्यश्चैतान्केवलाṃस्त्यजेत् ॥

ಆಸಕ್ತಿಯಂತೆ ದುಃಖವಿಲ್ಲ; ತ್ಯಾಗಕ್ಕಿಂತ ಪರಮ ಸುಖವಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೋ—ಮತ್ತು ಯಾರು ಅವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ—(ಈ ವಿರೋಧವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ).

Verse 28

ततः पौरजनं दृष्ट्वा चतुरङ्गबलान्वितः ॥ ततः कालेन महता सम्प्राप्तो मथुरां पुरीम् ॥

ನಂತರ ಪಟ್ಟಣದ ಜನರನ್ನು ನೋಡಿ, ಚತುರಂಗ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಮಥುರಾ ನಗರಿಗೆ ತಲುಪಿದನು.

Verse 29

तेन दृष्टा पुरी रम्या वासवस्य पुरी यथा ॥ तीर्थैर्द्वादशभिर्युक्ता पुण्या पापहरा शुभा ॥

ಅವನು ಆ रम್ಯ ನಗರಿಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಅದು ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ)ನ ಪುರಿಯಂತಿತ್ತು. ಹನ್ನೆರಡು ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಪುಣ್ಯಕರ, ಶುಭಕರ ಮತ್ತು ಪಾಪಹರವೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 30

रम्यं मधुवनं नाम विष्णुस्थानमनुत्तमम् ॥ तं दृष्ट्वा मनुजो देवि कृतकृत्यो हि जायते ॥

ಹೇ ದೇವಿ! ‘ಮಧುವನ’ ಎಂಬ रम್ಯವಾದ ಅರಣ್ಯವಿದೆ; ಅದು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುತ್ತಮ ಧಾಮ. ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಮಾನವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 31

एकादशी शुक्लपक्षे मासि भाद्रपदे तथा ॥ तस्यां स्नातो नरो देवि कृतकृत्यो हि जायते ॥

ಹೇ ದೇವಿ! ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯಂದು, ಆ ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮಾನವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

वनं कुन्दवनं नाम तृतीयं चैवमुत्तमम् ॥ तत्र गत्वा नरो देवि कृतकृत्यो हि जायते ॥

ಕುಂದವನವೆಂಬ ವನವು ಮೂರನೆಯದು ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹೇ ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ನರನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

एकादशी कृष्णपक्षे मासि भाद्रपदे हि वा ॥ तत्र स्नातो नरो देवि रुद्रलोके महीयते ॥

ಅಥವಾ ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ—ಹೇ ದೇವಿ—ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

चतुर्थं काम्यकवनं वनानां वनमुत्तमम् ॥ तत्र गत्वा नरो देवि मम लोके महीयते ॥

ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಕಾಮ್ಯಕವನ; ಅದು ವನಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವನ. ಹೇ ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ನರನು ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 35

विमलस्य च कुण्डे तु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ यस्तत्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

ವಿಮಲಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವವನು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

पञ्चमं बकुलं नाम वनानामुत्तमं वनम् ॥ तत्र गत्वा नरो देवि अग्निस्थानं स गच्छति ॥

ಐದನೆಯದು ಬಕುಲವೆಂಬ ವನ; ಅದು ವನಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ವನ. ಹೇ ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ನರನು ಅಗ್ನಿಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

तत्र गत्वा तु वसुधे मद्भक्तो मत्परायणः ॥ तद्वनस्य प्रभावेण नागलोकं स गच्छति ॥

ಹೇ ವಸುಧೇ! ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಪರಾಯಣನಾದವನು, ಆ ವನದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಾಗಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 38

सप्तमं तु वनं भूमे खादिरं लोकविश्रुतम् ॥ तत्र गत्वा नरो भद्रे मम लोकं स गच्छति ॥

ಹೇ ಭೂಮೇ! ಏಳನೆಯ ವನ ‘ಖಾದಿರ’ ಎಂದು ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತ. ಹೇ ಭದ್ರೇ! ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮನುಷ್ಯನು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

महावनं चाष्टमं तु सदैव तु मम प्रियम् ॥ यत्र गत्वा तु मनुज इन्द्रलोके महीयते ॥

ಎಂಟನೆಯದು ‘ಮಹಾವನ’; ಅದು ಸದಾ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯ. ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮನುಷ್ಯನು ಇಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 40

लोहजङ्घवनं नाम लोहजङ्घेन रक्षितम् ॥ नवमं तु वनं नाम सर्वपातकनाशनम् ॥

‘ಲೋಹಜಂಘವನ’ ಎಂಬ ವನವು ಲೋಹಜಂಘನಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆ. ಇದು ಒಂಬತ್ತನೆಯ ವನ; ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.

Verse 41

वनं बिल्ववनं नाम दशमं देवपूजितम् ॥ तत्र गत्वा तु मनुजो ब्रह्मलोके महीयते ॥

ಹತ್ತನೆಯ ವನ ‘ಬಿಲ್ವವನ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತ. ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮನುಷ್ಯನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 42

एकादशं तु भाण्डीरं योगिनः प्रियमुत्तमम् ॥ तस्य दर्शनमात्रेण नरो गर्भं न गच्छति ॥

ಹನ್ನೊಂದನೆಯದು ಭಾಂಡೀರ ವನ; ಅದು ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪರಮಪ್ರಿಯವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಳ. ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ (ಅಂದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ).

Verse 43

भाण्डीरं तमनुप्राप्य वनानां वनमुत्तमम् ॥ वासुदेवं ततो दृष्ट्वा पुनर्जन्म न विद्यते ॥

ಆ ಭಾಂಡೀರವನ್ನು—ವನಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಉಪವನವನ್ನು—ತಲುಪಿ, ನಂತರ ವಾಸುದೇವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 44

वृन्दावनं द्वादशकं वृन्दया परिरक्षितम् ॥ मम चैव प्रियं भूमे महापातकनाशनम् ॥

ಹನ್ನೆರಡನೆಯದು ವೃಂದಾವನ; ಅದು ವೃಂದಾ ದೇವಿಯಿಂದ ಪರಿರಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆ. ಓ ಭೂಮೇ, ಅದು ನನಗೂ ಪ್ರಿಯ; ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 45

वृन्दावनं च गोविन्दं ये पश्यन्ति वसुन्धरे ॥ न ते यमपुरं यान्ति यान्ति पुण्यकृतां गतिम् ॥

ಓ ವಸುಂಧರೇ, ವೃಂದಾವನ ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವರು ಯಮಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 46

सौराष्ट्रविषये देवि क्षत्रियोऽभूद् धनुर्धरः ॥ नाम्ना यक्ष्मधनुर्नाम सोऽभवत् प्रियदर्शनः ॥

ಓ ದೇವಿ, ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಧನುರ್ಧರನಾದ ಒಬ್ಬ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿದ್ದನು. ಅವನ ಹೆಸರು ಯಕ್ಷ್ಮಧನು; ಅವನು ಮನೋಹರ ದರ್ಶನ ಹೊಂದಿದ್ದನು.

Verse 47

पृथिव्युवाच ॥ कथयस्व ममाद्य त्वं यद्यहं वल्लभा तव ॥ प्राणांस्त्यक्ष्याम्यहं देव गोपयिष्यसि मे यदि ॥

ಪೃಥಿವಿ ಹೇಳಿದರು—ಇಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು, ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾದರೆ. ಹೇ ದೇವಾ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರೆ ನಾನು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವೆನು.

Verse 48

प्रायेण सर्वकामानां परित्यागो विशिष्यते ॥ अभिषिच्य सुतं ज्येष्ठमनुयोज्य परान्बहून् ॥

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳ ತ್ಯಾಗವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ—ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿ.

Verse 49

यमुनायाः परे पारे देवानामपि दुर्लभम् ॥ अस्ति भद्रवनं नाम षष्ठं वनमनुत्तमम् ॥

ಯಮುನೆಯ ಆಚೆ ದಡದಲ್ಲಿ—ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ—‘ಭದ್ರವನ’ ಎಂಬ ವನವಿದೆ; ಅದು ಆರನೆಯದು, ವನಗಳಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತಮ.