Adhyaya 150: The Sacred Greatness of Sānandūra

Verse 1

अथ सानन्दूरमाहात्म्यम् ॥ सूत उवाच ॥ द्वारकायास्तु माहात्म्यं श्रुत्वा ह्येतत्सुभाषितम् ॥ हृष्टावोचत्तदा देवं धर्मकामा वसुन्धरा ॥

ಇದೀಗ ಸಾನಂದೂರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ದ್ವಾರಕೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಈ ಸುಭಾಷಿತವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧರ್ಮಕಾಮಿನಿಯಾದ ವಸುಂಧರೆ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಆಗ ದೇವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.

Verse 2

धरण्युवाच ॥ अहो देव प्रसादश्च यत्त्वया परिकीर्तितम् ॥ श्रुत्वैतत्परमं पुण्यं प्राप्तास्मि परमां श्रियम् ॥

ಧರಣಿ ಹೇಳಿದಳು—ಅಹೋ ದೇವಾ! ನೀವು ಪ್ರಕಟಿಸಿದುದು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದವೇ. ಈ ಪರಮ ಪುಣ್ಯವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ಪರಮ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 3

एतस्मादपि चेद्गुह्यं लोकनाथ जनार्दन ॥ यद्यस्ति प्रोच्यतां मह्यं कृपा चेत्परमा मयि ॥

ಹೇ ಲೋಕನಾಥ ಜನಾರ್ದನ! ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಗುಹ್ಯವಾದುದು ಏನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪರಮ ಕೃಪೆ ಇದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 4

ततो महीवचः श्रुत्वा विष्णुः कमललोचनः ॥ वराहरूपी भगवान्प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

ಆಮೇಲೆ ಮಹಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಮಲಲೋಚನ ವಿಷ್ಣು—ವರಾಹರೂಪ ಭಗವಾನ್—ವಸುಂಧರೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 5

श्रीवराह उवाच ॥ सानन्दूरेति विख्यातं भूमे गुह्यं परं मम ॥ उत्तरे तु समुद्रस्य मलयस्य तु दक्षिणे ॥

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಭೂಮೇ! ‘ಸಾನಂದೂರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ನನ್ನ ಪರಮ ಗುಹ್ಯಸ್ಥಳವಿದೆ; ಅದು ಸಮುದ್ರದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಮಲಯ ಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 6

तत्र तिष्ठामि वसुधे उदीचीं दिशमाश्रितः ॥ प्रतिमा वै मदीयास्ति नात्युच्छा नातिनीचका ॥

ಹೇ ವಸುಧೆ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಿಂತಿರುವೆನು. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಮೆ ಇದೆ—ಅತಿಯಾಗಿ ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಅತಿಯಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 7

आयसीं तां वदन्त्येके अन्ये ताम्रमयीं तया ॥ कांस्यां रीतिमयीमन्ये केचित्सीसकनिर्मिताम् ॥

ಕೆಲವರು ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಕಬ್ಬಿಣದದ್ದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು ತಾಮ್ರದದ್ದೆಂದು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕಂಚಿನದು ಅಥವಾ ರೀತಿ-ಧಾತುವಿನಿಂದ (ಘಂಟಾಧಾತು) ಮಾಡಿದದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಸೀಸದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 8

शिलामयीमित्यपरे महदाश्चर्यरूपिणीम् ॥ तत्र स्थानानि वै भूमे कथ्यमानानि वै शृणु ॥

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಶಿಲಾಮಯ, ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯರೂಪಿಣಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ಭೂಮೇ, ಅಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 9

मनुजा यत्र मुच्यन्ते गताः संसारसागरम् ॥ तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि सानन्दूरे यशस्विनि ॥

ಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಸಂಸಾರಸಾಗರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅದರಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಹೇ ಯಶಸ್ವಿನಿ, ಸಾನಂದೂರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುವೆನು।

Verse 10

तत्रापि शृणु चाश्चर्यं यश्चापि परिवर्तते ॥ एका तत्र लता वृक्षे उच्छैः स्थूलो महाद्रुमः ॥

ಅಲ್ಲಿಯೂ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವ ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರದ ಮೇಲೆ ಒಂದೇ ಲತೆ ಇದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಮಹಾದ್ರುಮವಿದೆ—ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ದಪ್ಪವಾಗಿಯೂ।

Verse 11

समुद्रमध्ये तिष्ठन्तं कोऽपि तत्र न पश्यति ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि महाश्चर्यं वसुन्धरे ॥

ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಕಾಣರು. ಹೇ ವಸುಂಧರೇ, ನಿನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮಹಾಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 12

मम भक्ताः हि पश्यन्ति विद्यमाना स्वकर्मणा ॥ बहुमत्स्यसहस्राणि कोट्यो ह्यर्बुदमेव च ॥

ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಫಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ಮೀನುಗಳು—ಕೋಟಿಗಳೂ, ಅರ್ಭುದ (ಹತ್ತು ಕೋಟಿ)ಗಳೂ ಇವೆ.

Verse 13

क्षिप्तः पिण्डश्च तन्मध्ये येन केन विकर्मिणा ॥ एकस्तत्र स्थूलमत्स्यो भूमे चक्रेण चाङ्कितः ॥

ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಒಬ್ಬ ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ಪಿಂಡವನ್ನು (ಅರ್ಪಣವನ್ನು) ಎಸೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಭೂಮೇ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾಮೀನು ಚಕ್ರಚಿಹ್ನದಿಂದ ಅಂಕಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 14

तावत्कश्चिन्न गृह्णाति यावत्तेन न भक्षितः ॥ तत्र रामसरो नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥

ಅದು (ಪಿಂಡ) ಆ (ಮೀನಿಂದ) ಭಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವವರೆಗೆ ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳರು. ಅಲ್ಲಿ ‘ರಾಮಸರ’ ಎಂಬ ನನ್ನ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ.

Verse 15

अगाधं चाप्यपारं च रक्तपद्मविभूषितम् ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत एकरात्रोषितो नरः ॥

ಅದು ಅಗಾಧವೂ ಅಪಾರವೂ ಆಗಿ, ಕೆಂಪು ಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

बुधस्य भवनं गत्वा मोदते नात्र संशयः ॥ अथ प्राणान्प्रमुच्येत तस्मिन्सरसि सुन्दरी ॥

ಬುಧನ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓ ಸುಂದರಿ, ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲೇ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡಿದರೆ—

Verse 17

बुधस्य भवनं त्यक्त्वा मम लोकं प्रपद्यते ॥ तस्मिन्रामसरस्युच्चैराश्चर्यं शृणु सुन्दरी ॥

ಬುಧನ ಭವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಓ ಸುಂದರಿ, ‘ರಾಮ-ಸರಸ್’ ಎಂಬ ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿರುವ ಮಹತ್ತರ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 18

मनुजास्तन्न पश्यन्ति मम कर्मरता न ये ॥ तत्सरः क्रोशविस्तारं बहुगुल्मलतावृतम् ॥

ನನ್ನ ವಿಧಿತ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ರತರಾಗಿರದ ಮಾನವರು ಅದನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಸರೋವರವು ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ವಿಸ್ತಾರವಿದ್ದು ಅನೇಕ ಗುಡ್ಡೆಗಿಡಗಳು ಮತ್ತು ಲತೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 19

एकं तु दृश्यते श्वेतमब्जं रुक्ममयं तथा ॥ तत्र ब्रह्मसरस्युच्चैरुत्तरं पार्श्वमाश्रिता ॥

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶ್ವೇತ ಕಮಲ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಸ್ವರ್ಣಮಯವೂ. ಅಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಬ್ರಹ್ಮ-ಸರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಉತ್ತರ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.

Verse 20

धारा चैका प्रपतति स्थूला मुसलसन्निभा ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಧಾರೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ; ಅದು ದಪ್ಪವಾಗಿ, ಮುಸಲಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆರು ಕಾಲಗಳು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ ಪುರುಷನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 21

ब्रह्मलोकं समासाद्य मोदते नात्र संशयः ॥ अथात्र मुंचते प्राणैर्भूमे ब्रह्मसरस्यपि ॥

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿ ಅವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಸರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೂ,

Verse 22

ब्रह्मणा समनुज्ञातो मम लोकं च गच्छति ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे रम्ये ब्रह्मसरे शृणु ॥

ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದವನು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನೇ, ರಮ್ಯವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಸರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 23

मद्भक्ता यच्च पश्यन्ति घोरसंसारमोक्षणम् ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां सा धारा पृथुलेक्षणे ॥

ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಭಯಂಕರ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮೋಕ್ಷವೆಂದು ನೋಡುವುದು—ಓ ವಿಶಾಲನೇತ್ರನೇ, ಆ ಧಾರೆ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕನೇ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 24

भूमे पतति मध्याह्ने यावत्सूर्यस्तु तिष्ठति ॥ परिवृत्ते तु मध्याह्ने सा धारा न पतेद्भुवि ॥

ಸೂರ್ಯನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೆ ಅದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಕಳೆದ ಬಳಿಕ ಆ ಧಾರೆ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 25

एवं तत्र महाश्चर्यं पुण्यब्रह्मसरोवरे ॥ अस्ति सङ्गमनं नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥

ಹೀಗೆ ಆ ಪುಣ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ‘ಸಂಗಮನ’ ಎಂಬ ಗುಹ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ; ಅದು ನನ್ನ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಾನ.

Verse 26

समुद्रश्चैव रामश्च समेष्येते वराङ्गने ॥ तत्र कुण्डं महाभागे प्रसन्नविमलोदकम् ॥

ಹೇ ಸುಂದರಾಂಗಿನಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರವೂ ಶ್ರೀರಾಮನೂ ಸಂಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನ, ನಿರ್ಮಲ, ಶುದ್ಧ ಜಲವಿರುವ ಒಂದು ಕುಂಡವಿದೆ.

Verse 27

बहुगुल्मलताकीर्णं शोभितं च विहङ्गमैः ॥ समुद्रस्य तु पार्श्वेन ह्यदूरात्तत्र योजनात् ॥

ಅದು ಅನೇಕ ಗುಲ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಲತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿದೆ. ಅದು ಸಮುದ್ರದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿ നിന്ന് ದೂರವಲ್ಲ—ಸುಮಾರು ಒಂದು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ.

Verse 28

समुद्रभवनं गत्वा मम लोकं प्रपद्यते ॥ तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि कुण्डं रामस्य सङ्गमे ॥

ಸಮುದ್ರದ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ (ಭಕ್ತನು) ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವೆ—ಶ್ರೀರಾಮನ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಕುಂಡ.

Verse 29

यद्दृष्ट्वा मनुजास्तत्र भ्रमन्ति विगतज्वराः ॥ यानि कानि च पर्णानि पतन्ति जलसंसदि ॥

ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಜ್ವರ (ಕ್ಲೇಶ) ರಹಿತರಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಯಾವ ಯಾವ ಎಲೆಗಳು ಜಲಸಮೂಹದಲ್ಲಿ (ಜಲಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ) ಬೀಳುತ್ತವೋ…

Verse 30

एकमप्यत्र पश्यन्ति न केपि वसुधे नराः ॥ अच्छिद्राणि च पत्राणि तस्मिन् रामस्य सङ्गमे ॥

ಹೇ ವಸುಧೆ, ಇಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಒಂದೇ ಎಲೆಯನ್ನೂ ದೋಷಯುಕ್ತವೆಂದು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀರಾಮನ ಆ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಎಲೆಗಳು ರಂಧ್ರರಹಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

Verse 31

प्रपन्नेनापि मार्गं तच्छिद्रं तत्र न पश्यति ॥ अस्ति शक्रसरो नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥

ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಶರಣಾದವನೂ ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬಿರುಕು/ರಂಧ್ರವನ್ನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ। ‘ಶಕ್ರಸರಸ್’ ಎಂಬ ಗುಹ್ಯ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ; ಅದು ನನ್ನ ಪರಮ ಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 32

तत्र पूर्वेण पार्श्वेण ह्यदूरादर्धयोजनात् ॥ तस्य कुण्डस्य सुश्रोणि चतस्रो विषमाश्रिताः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ, ಬಹುದೂರವಲ್ಲ—ಅರ್ಧ ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ—ಓ ಸುಶ್ರೋಣಿ, ಆ ಕುಂಡಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಾಲ್ಕು (ಧಾರೆಗಳು) ಅಸಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ।

Verse 33

धाराः पतन्ति कल्याणि प्रसन्नसलिलास्तथा ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत चतुष्कालोषितो नरः ॥

ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಅಲ್ಲಿ ಧಾರೆಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ; ನೀರೂ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಾವಧಿಗಳನ್ನು ಕಳೆದವನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 34

चतुर्णां लोकपालानां लोकानाप्नोति चोत्तमान् ॥ अस्मिंश्च शक्रसरसि यदि प्राणान्प्रमुञ्चति ॥

ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಲೋಕಪಾಲಕರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಈ ಶಕ್ರಸರಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ (ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ)…

Verse 35

लोकपालान्समुत्सृज्य मम लोकेषु मोदते ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे दृश्यते तच्छृणुष्व मे ॥

ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಮೀರಿಸಿ ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಕಾಣುತ್ತದೆ—ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು।

Verse 36

शुद्धैर्भागवतैर्भूमे सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ चतुर्धारास्ततो भद्रे पतन्ति चतुरो दिशः ॥

ಹೇ ಭೂಮೇ, ಶುದ್ಧ ಭಾಗವತ ಭಕ್ತರಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರಬಂಧನದಿಂದ ಮೋಕ್ಷವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಹೇ ಭದ್ರೇ, ನಾಲ್ಕು ಧಾರೆಗಳು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಹರಿಯುತ್ತವೆ.

Verse 37

श्रूयते गीतनिर्घोषः श्रुतिकर्ममनोहरः ॥ अस्ति सूर्पारकं नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥

ಗೀತೆಯ ನಾದವು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ; ಅದು ಶ್ರುತಿ-ಆಧಾರಿತ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮನೋಹರವಾಗಿದೆ. ‘ಸೂರ್ಪಾರಕ’ ಎಂಬ ನನ್ನ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ.

Verse 38

जामदग्न्यस्य रामस्य स्वाश्रमोऽथ भविष्यति ॥ तत्र तिष्ठाम्यहं देवि समुद्रतटमाश्रितः ॥

ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ರಾಮ (ಪರಶುರಾಮ)ನ ಸ್ವಾಶ್ರಮವು ಅಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವುದು. ಹೇ ದೇವಿ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರತಟವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನೆಲೆಸಿರುವೆನು.

Verse 39

शाल्मलीं चाग्रतः कृत्वाधिष्ठितश्चोत्तरामुखः ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः ॥

ಶಾಲ್ಮಲೀ ಮರವನ್ನು ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟು, ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಆಸೀನನಾಗಿ ಇರಬೇಕು. ಪಂಚಕಾಲವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಪುರುಷನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 40

ऋषिलोकं ततो गत्वा पश्येत् तत्राप्यरुन्धतीम् ॥ अथ प्राणान्विमुञ्चेत कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥

ನಂತರ ಋಷಿಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅರುಂಧತಿಯನ್ನು ಸಹ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 41

ऋषिलोकं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे नमस्कारं च कुर्वते ॥

ಋಷಿಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಕಾಣುತ್ತದೆ—ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 42

वर्षाणि द्वादशैतेन नमस्कारः कृतो भवेत् ॥ तस्मिन्क्षेत्रे महाभागे पश्यन्ति परिनिष्ठिताः ॥

ಇದರಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದಂತೆ ಎಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದವರು ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 43

पापात्मानो न पश्यन्ति मम मायाविमोहिताः ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां समुपायान्ति शाल्मलीम् ॥

ಪಾಪಸ್ವಭಾವದವರು ನನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ಗಣನೆಯ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಅವರು ಶಾಲ್ಮಲಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ.

Verse 44

तत्र पश्यन्ति सुश्रोणि शुद्धा भागवता नराः ॥ तस्मिन्क्षेत्रे महाभागे अस्ति गुह्यं परं मम ॥

ಅಲ್ಲಿ, ಓ ಸುಶ್ರೋಣಿ, ಶುದ್ಧ ಭಾಗವತ ಭಕ್ತರು ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ನನ್ನ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ ರಹಸ್ಯವಿದೆ.

Verse 45

जटाकुण्डमिति ख्यातं वायव्यां दिशि संस्थितम् ॥ तत्कुण्डस्य महाभागे समन्ताद्दशयोजनम्

ಇದು “ಜಟಾಕುಂಡ” ಎಂದು ಖ್ಯಾತವಾಗಿದ್ದು ವಾಯವ್ಯ (ಉತ್ತರ-ಪಶ್ಚಿಮ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಆ ಕುಂಡದ ಸುತ್ತಲಿನ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಹತ್ತು ಯೋಜನಗಳು.

Verse 46

अगस्तिभक्नं गत्वा मोदते नात्र संशयः ॥ अथ प्राणान्प्रमुञ्चेत मम चिन्तापरायणः

ಅಗಸ್ತಿಭಕ್ನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ನನ್ನ ಚಿಂತನೆಗೆ ಪರಾಯಣನಾಗಿ ನಂತರ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುವವನು,

Verse 47

अगस्तिभवनं त्यक्त्वा मम लोकं तु गच्छति ॥ तस्य कुण्डस्य सुश्रोणि नव धारा न किञ्चन

ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಭವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಓ ಸುಶ್ರೋಣಿ, ಆ ಕುಂಡಕ್ಕೆ ಒಂಬತ್ತು ಧಾರೆಗಳಿವೆ—ಯಾವುದೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ.

Verse 48

विस्तारश्च महाभागे अगाधश्च महार्णवः ॥ आश्चर्यं सुमहत्तत्र कथ्यमानं मया शृणु

ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಅದು ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಮಹಾಸಮುದ್ರದಂತೆ ಅಗಾಧವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 49

यच्च पश्यति सुश्रोणि समन्तादितरो जनः ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां रवावभ्युदिते सति

ಓ ಸುಶ್ರೋಣಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಏನು ನೋಡುತ್ತಾನೋ—ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದ ದ್ವಾದಶೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸಿದಾಗ—

Verse 50

न वर्द्धते ततश्चाम्भो यावत्तिष्ठति तत्पुनः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे सानन्दूरेति तन्मया

ಆಮೇಲೆ ನೀರು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಇರುವವರೆಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಓ ಭದ್ರೇ, ‘ಸಾನಂದೂರ’ ಕುರಿತು ಇದನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ.

Verse 51

आश्चर्यं च प्रमाणं च भक्तिकीर्तिविवर्धनम् ॥ गुह्यानां परमं गुह्यं स्थानानां परमं महत्

ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಪ್ರಮಾಣವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಭಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಗುಹ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಮಹತ್ತಾದ ಸ್ಥಳ.

Verse 52

यस्तु गच्छति सुश्रोणि अष्टभक्तपथे स्थितः ॥ प्राप्नोति परमां सिद्धिं ममैव वचनं यथा

ಆದರೆ ಯಾರು—ಓ ಸುಶ್ರೋಣಿ—ಅಷ್ಟಭಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಹೋಗುವನೋ, ಅವನು ನನ್ನ ವಚನದಂತೆ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 53

य एतत्पठते नित्यं यश्चैवं शृणुयान्मुदा ॥ कुलानि तेन तीर्णानि षट् च षट् च पुनश्च षट्

ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪಠಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಇದೇ ರೀತಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೇಳುವವನು—ಅವನಿಂದ ವಂಶಗಳು ದಾಟುತ್ತವೆ: ಆರು, ಆರು, ಮತ್ತೆ ಆರು.

Verse 54

एतन्मरणकाले न विस्मर्तव्यं कदाचन ॥ यदीच्छेद्विष्णुलोके हि निष्कलं गमनं नरः

ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆತಬಾರದು; ಮನುಷ್ಯನು ನಿಜವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ನಿರ್ಬಾಧ ಗಮನವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ.

Verse 55

सौवर्णं दृश्यते पद्मं मध्याह्ने तु दिवाकरे ॥ यत्र रामगृहं नाम मम गुह्यं यशस्विनि ॥

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನು ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣಪದ್ಮವು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ‘ರಾಮಗೃಹ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳ ಇರುವಲ್ಲಿ—ಓ ಯಶಸ್ವಿನಿ—ಅದೇ ನನ್ನ ಗುಹ್ಯ (ಪಾವನ) ಸ್ಥಾನ.

Verse 56

मनोज्ञं रमणीयं च जलजैश्चापि संवृतम् ॥ तत्र रूढानि पद्मानि द्योतयन्ति दिशो दश ॥

ಆ ಸ್ಥಳ ಮನೋಜ್ಞವೂ रमಣೀಯವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಜಲಜ ಸಸ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಆವರಿತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಪದ್ಮಗಳು ದಶ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 57

मण्डितं कुमुदैः पद्मैः सुगन्धैश्चोत्तमैस्तया ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥

ಆ ತೀರ್ಥವು ಕುಮುದ ಮತ್ತು ಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು—ಆರು ಕಾಲಗಳು ವಾಸಿಸಿದವನೂ (ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ).

Verse 58

न च तद्वर्धते चाम्भो न चैव परिहीयते ॥ मासे भाद्रपदे चैव शुक्लपक्षे तु द्वादशी ॥

ಆ ನೀರು ಹೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ, ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೂ. ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು—

Verse 59

मलयस्य दक्षिणेन समुद्रस्योत्तरे तथा ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः ॥

ಮಲಯ ಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿಯೂ, ಸಮುದ್ರದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿಯೂ—ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಐದು ಕಾಲಗಳು ವಾಸಿಸಿದವನೂ (ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ).

Verse 60

एतत्ते कथितं भद्रे त्वया पृष्टं च मां प्रति ॥ उक्तं भागवतार्थाय किमन्यत्परिपृच्छसि ॥

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದದೇ ಇದಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನೇ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಭಾಗವತಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಇದು ಉಕ್ತವಾಗಿದೆ; ಇನ್ನೇನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತೀಯೆ?