
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅರಮನೆಯ ಕಥನವು ವೈಷ್ಣವ ಧರ್ಮೋಪದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಆಕಾಶರಾಜನ ಅಂತಃಪುರದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಪದ್ಮಾವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೂ ಕಲೆಹಾಕುವಾಗ ಅವರು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಪುರುಷನನ್ನು ಕಂಡರು—ಇಂದ್ರನೀಲದಂತೆ ಶ್ಯಾಮವರ್ಣ, ಸ್ವರ್ಣಾಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ; ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅಂತರಧಾನನಾದನು, ತಕ್ಷಣ ಪದ್ಮಾವತಿ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಳಾದಳು. ರಾಜನು ದೈವಜ್ಞನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ, ಗ್ರಹಲಕ್ಷಣಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶುಭವೆಂದೂ, ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ವ್ಯತ್ಯಯವಿದೆ ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ—ಆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪುರುಷದರ್ಶನದಿಂದ ಕುಮಾರಿ ಪ್ರಭಾವಿತಳಾಗಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಗವಾಗುವುದು; ಹಿತಕರ ಸಲಹೆ ತರುವ ದೂತಿಕೆಯೂ ಬರಲಿದೆ. ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಅಗಸ್ತ್ಯೇಶ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಶ್ರೀವೇಂಕಟಾದ್ರಿಯಿಂದ ಬಕುಲಮಾಲಿಕಾ ಬಂದು ಅರಮನೆಗೆ ಕರೆತರಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಧರಣಿ (ದೇವಿ/ರಾಣಿ-ಸ್ವರೂಪ) ಒಂದು ಪುಲಿಂದಿನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಸತ್ಯ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ—ಪದ್ಮಾವತಿಯ ವ್ಯಾಧಿ ಪ್ರೇಮಜನ್ಯ; ಕಾರಣ ಸ್ವಯಂ ವೈಕುಂಠಪತಿ ಹರಿ, ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿಯ ಸಮೀಪ ವೇಂಕಟಾದ್ರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಲಲಿತೆಯನ್ನು ಮಧ್ಯಸ್ಥಳಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾವತಿ ಭಕ್ತಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾಳೆ—ಶಂಖ-ಚಕ್ರ ಚಿಹ್ನೆಗಳು, ಊರ್ಧ್ವಪುಂಡ್ರ, ದ್ವಾದಶ ನಾಮಧಾರಣ ಇತ್ಯಾದಿ ಬಾಹ್ಯ ಗುರುತುಗಳು; ವೇದಪಠಣ, ಸತ್ಯ, ಅದ್ರೋಹ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ/ಸಂಯಮ, ಕರುಣೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಂತರಿಕ ನಿಯಮಗಳು. ಹೋಮ ಮತ್ತು ತಪ್ತ ಮುದ್ರೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪಂಚಾಯುಧಗಳು (ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಧನು-ಬಾಣ, ಗದೆ, ಖಡ್ಗ) ಮುದ್ರಿಸುವ ವಿಧಿಯೂ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅಗಸ್ತ್ಯೇಶ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅನ್ನದಾನ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ.
No shlokas available for this adhyaya yet.