Adhyaya 40

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸೂತರು ಸಂವಾದರೂಪದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ‑ಕರ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂಜನಾ ಪತಿಯೊಡನೆ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹಾಗೂ ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಅವರ ಅನುಮೋದನೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಸರು ಪ್ರಧಾನ ಉಪದೇಶಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯಾಸರು ‘ಲೋಕಹಿತ’ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಮತಂಗ ಋಷಿಯ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಿಯನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ವೇಂಕಟ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನ ನಂತರ ಅಂಜನಾಳ ಪುತ್ರಜನ್ಮ ನಿಶ್ಚಿತವೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದೆ ಆಕಾಶಗಂಗಾ/ವೇಂಕಟ ತೀರ್ಥಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದ ಕಾಲನಿರ್ಣಯ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅಂಜನಾಳ ‘ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ದಿನ’ದಲ್ಲಿ ಗಂಗಾದಿ ತೀರ್ಥಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಏಕತ್ರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವಾಮಿ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಯ ಪಾವನತೆ ಮಹಿಮಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಪೌರ್ಣಿಮೆ, ಮೇಷ‑ಪೂಷನ್ ಸಂಯೋಗ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರ ಸೂಚನೆಯಿರುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪಂಚಾಂಗಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲ, ದೀರ್ಘಕಾಲ ಗಂಗಾತೀರದ ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಷ್ಟೇ ಸಮಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ವೇಂಕಟಾದ್ರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ದಾನದ ಪ್ರಶಂಸೆ—ಅನ್ನದಾನ, ವಸ್ತ್ರದಾನ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ತಂದೆಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವು ವಿಶೇಷ ಫಲದಾಯಕವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸ್ವರ್ಣ, ಶಾಲಗ್ರಾಮ, ಗೋವು, ಭೂಮಿ, ಕನ್ಯಾದಾನ, ಜಲಶಾಲೆ, ಎಳ್ಳು, ಧಾನ್ಯ, ಸುಗಂಧ‑ಪುಷ್ಪ, ಛತ್ರ‑ಚಾಮರ, ತಾಂಬೂಲ ಇತ್ಯಾದಿ ದಾನಗಳಿಂದ ಕ್ರಮೇಣ ಸ್ವರ್ಗಭೋಗ, ರಾಜ್ಯೈಶ್ವರ್ಯ, ಶಾಸ್ತ್ರಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಚಕ್ರಪಾಣಿ (ವಿಷ್ಣು) ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ಫಲಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಿಯಮಿತ ಶ್ರವಣ‑ಪಠಣದಿಂದ ಪಾಪಶುದ್ಧಿ, ವಿಷ್ಣುಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿ ಹಾಗೂ ಆ ಪುಣ್ಯ ಸಂತತಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಫಲಶ್ರುತಿಯಿಂದ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.