Adhyaya 39

ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸೂತನು ವರದಿ ಮಾಡಿದ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದೆ. ಸಂತಾನಹೀನತೆಯಿಂದ ದುಃಖಿತಳಾದ ಅಂಜನೆಯನ್ನು ಋಷಿ ಮತಂಗನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಅವಳ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂಜನಾ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ—ಹಿಂದೆ ಶಿವನು ತನ್ನ ತಂದೆ ಕೇಶರಿಗೆ ವರ ನೀಡಿದ್ದನು: ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮಿತಿಗಳಿದ್ದರೂ ಕೇಶರಿಗೆ ಖ್ಯಾತಿಯ ಪುತ್ರಿ ಜನಿಸುವಳು; ಆ ಪುತ್ರಿಯ ಪುತ್ರನು ಕೇಶರಿಗೆ ಮಹಾ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವನು. ಸಂತಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಂಜನಾ ಋತು-ಮಾಸ ವ್ರತಗಳು, ಸ್ನಾನ-ದಾನ ವಿಧಿಗಳು, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ-ನಮಸ್ಕಾರಗಳು, ಶಾಲಗ್ರಾಮ ಸಂಬಂಧಿತ ಉಪಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ಹಲವು ದಾನಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೂ ಪುತ್ರನು ದೊರಕದೆ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಾಳೆ. ಮತಂಗನು ಅವಳಿಗೆ ನಿಖರವಾದ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ—ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಘನಾಚಲ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥ, ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಸುವರ್ಣಮುಖರಿ, ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ವೃಷಭಾಚಲ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವರಾಹ ಮತ್ತು ವೆಂಕಟೇಶರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಶುಭ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಆವರಿತ ವಿಯದ್ಗಂಗಾ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಾಯುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನಿಯತ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕು. ಅಂಜನಾ ಕ್ರಮೇಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ—ಫಲಾಹಾರದಿಂದ ಜಲಾಹಾರಕ್ಕೆ, ನಂತರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಯಮಕ್ಕೆ. ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಶುಭ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ-ಲಕ್ಷಣದ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ವಾಯು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ವರ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಅಂಜನಾ ಪುತ್ರನನ್ನು ಬೇಡಿದಾಗ, ವಾಯು ತಾನೇ ಅವಳ ಪುತ್ರನಾಗುವೆನು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ ಕೀರ್ತಿ-ಯಶಸ್ಸನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ದೇವಿಯರು ಅವಳ ಅದ್ಭುತ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಲು ಸೇರುತ್ತಾರೆ—ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತಿನ ಸಾಧನೆ ದಿವ್ಯ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವ ಇಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗುತ್ತದೆ.