Adhyaya 38

ಭರದ್ವಾಜರು ಹೇಳುವದೇನೆಂದರೆ—ಜಗನ್ನಾಥನ ಭಕ್ತರು ದಿನಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಪೂಜಾವಿಧಿಗಳಲ್ಲೇ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮೂರನೇ ರಾತ್ರಿ ಅವರಿಗೆ ಶುಭಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿಯಾದ ಚತುರ್ಭುಜ ಪುರುಷೋತ್ತಮನ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪ್ರಾತಃಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಬೆಳಕು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದಂತೆ ಅತಿಶಯ ತೇಜಸ್ಸು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಭಯಂಕರ ದಿವ್ಯಪ್ರಕಟನವನ್ನು ಕಂಡು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಬಂದು ನಾರಾಯಣನ ಪರತ್ವವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಭಯದಿಂದ ಶಾಂತರೂಪವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾರೆ. ಭಗವಾನ್ ಮಣಿವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸೌಮ್ಯರೂಪದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಅಗಸ್ತ್ಯನು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಫಲಿಸಿದುದಾಗಿ ಹೇಳಿ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೋರಿ, ಪ್ರಭುವಿನ ಪರ್ವತ ಸಮೀಪದ ಸುವರ್ಣಮುಖರೀ ನದಿ ಪಾಪಹರ ತೀರ್ಥವಾಗಲಿ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವೆಂಕಟದಲ್ಲಿ ಭಗವದ್ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಭುಕ್ತಿ-ಮುಕ್ತಿ ದೊರಕಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಗವಾನ್ ಅದನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ವೈಕುಂಠನಾಮಕ ಶೈಲದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯನಿವಾಸವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ದರ್ಶನ-ಸೇವೆ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಿಂದಲಾದರೂ ಸ್ಮರಿಸುವವರಿಗೂ ಮಹಾಫಲವಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ರಾಜ ಶಂಖನಿಗೆ ಉನ್ನತ ಪರಲೋಕಗತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ ಭಗವಾನ್ ಅಂತರ್ಧಾನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಭರದ್ವಾಜರು ವೆಂಕಟಾದ್ರಿ, ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿ ಮತ್ತು ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದ ಶ್ರವಣ-ಸ್ಮರಣಗಳ ತಾರಕಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಫಲಶ್ರುತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ.