Adhyaya 35

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕಥನವು ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಭಾರದ್ವಾಜರು ಸುವರ್ಣಮುಖರೀ ನದಿ ಪವಿತ್ರ ಕಲ್ಯಾ ನದಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವ ಸಂಗಮವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವು ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧಿಕರವೆಂದು—ಮಹಾಯಜ್ಞಫಲ ನೀಡುವುದೆಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಗಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಮತ್ತು ಅಭಿಷೇಕಸಂಬಂಧ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಘೋರಪಾಪಗಳೂ ಕ್ಷಯವಾಗುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ವೇಂಕಟಾಚಲದ ಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆ ವಿವರವಾಗುತ್ತದೆ—ಅದು ‘ಸರ್ವತೀರ್ಥಾಶ್ರಯ’ ಹಾಗೂ ವರಾಹಕ್ಷೇತ್ರ. ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಸಹಿತ ಅಚ್ಯುತ ವಿಷ್ಣು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸಿದ್ಧರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಋಷಿಗಳು, ಮಾನವರು ಪ್ರಭುವಿನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿರುವರು. ವೇಂಕಟಾದ್ರಿನಾಥನ ಸ್ಮರಣೆ ವಿಪತ್ತನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ ಅಕ್ಷಯಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದನೆ. ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಭಾರದ್ವಾಜರು ನಾರಾಯಣನ ಪರಮತ್ವ, ನಾಮಸಾಮ್ಯ, ಚತುರ್ವ್ಯೂಹ-ವಿಸ್ತಾರ, ಮಂತ್ರನಿಷ್ಠ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿ-ಪ್ರಳಯಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ—ದಿವ್ಯದೇಹದಿಂದ ದೇವತೆ-ತತ್ತ್ವಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯ, ಪುನಃ ಬ್ರಹ್ಮನ ಉದ್ಭವ, ಧರ್ಮಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಭಗವಂತನ ರೂಪಗ್ರಹಣ. ಹೀಗೆ ತೀರ್ಥಾಚಾರ, ಭಕ್ತಿಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಪುರಾಣತತ್ತ್ವ ಒಂದೇ ಉಪದೇಶವಾಗಿ ಏಕೀಕೃತವಾಗುತ್ತವೆ.