
ಅರ್ಜುನನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ನದಿತೀರದ ತೀರ್ಥಗಳು, ಅವುಗಳ ಸಂಗಮಗಳು ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ–ಪೂಜೆಯ ವಿಶೇಷ ಫಲಗಳನ್ನು ಋಷಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭರದ್ವಾಜನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ—ಮೊದಲು ಅಗಸ್ತ್ಯತೀರ್ಥ; ಇದು ಘೋರ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಅಗಸ್ತ್ಯೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ; ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಯಜ್ಞಸಮಾನ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಕಾಲವನ್ನು ಶುಭ ಸ್ನಾನಕಾಲವೆಂದು ಸೂಚಿಸಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಗಸ್ತ್ಯೇಶ ದರ್ಶನದ ವಿಶೇಷ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ದೇವ–ಋಷಿ–ಪಿತೃ ತೀರ್ಥಗಳ ತ್ರಯ ಬರುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ತರ್ಪಣದಿಂದ ‘ಋಣತ್ರಯ’ (ದೇವ, ಋಷಿ, ಪಿತೃ ಋಣ) ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವರ್ಣನೆ. ನಂತರ ನದಿಸಂಗಮಗಳು—ಸುವರ್ಣಮುಖರಿ–ವೇಣಾ ಸಂಗಮ, ಸುವರ್ಣಮುಖರಿ–ವ್ಯಾಘ್ರಪದಾ ಸಂಗಮ—ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಪುಣ್ಯವರ್ಧಕ ಸ್ಥಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶಂಖತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಶಂಖ ಋಷಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಶಂಖೇಶನ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿ, ದರ್ಶನ–ಸ್ನಾನ–ತೀರ್ಥಜಲಪಾನಗಳ ಸಂಯುಕ್ತ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ವೃಷಭಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದತ್ತ ಸಾಗುವ ಭಕ್ತಿಮಯ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಮಹಿಮೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.
No shlokas available for this adhyaya yet.