Adhyaya 32

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನದಿಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಪುಣ್ಯನದಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರकटವಾಗಿ ಅದರ ಹರಿವಿನ ಮಾರ್ಗ ಹೇಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಯಿತು ಎಂಬ ಕಾರಣಕಥನವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಾರದ್ವಾಜರು ಹೇಳುವಂತೆ—ಪ್ರಾತಃಕರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿದ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮುನಿಗೆ ಆಕಾಶವಾಣಿ ಕೇಳುತ್ತದೆ: “ನದಿ ಇಲ್ಲದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ-ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಕాంతಿ ಉಳಿಯದು; ಗಾಢ ಅಧರ್ಮಜನ್ಯ ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಹಿತಕರ ನದಿಯನ್ನು ಪ್ರವಹಿಸು.” ಅವರು ಸಮವेत ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಋಷಿಗಳು ಅವರ ಪೂರ್ವ ಅಸಾಧಾರಣ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಸ್ನಾನ-ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮಹಾನದಿ ತರಬೇಕೆಂದು ಬೇಡುತ್ತಾರೆ. ಅನಂತರ ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಕಠಿಣ ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಷೋಭ ಉಂಟಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಹ್ಮ ಅಗಸ್ತ್ಯಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ವರ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅಗಸ್ತ್ಯರು ದೇಶವನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಲು ಮಹಾನದಿಯನ್ನು ಯಾಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ—ಅವಳು ಸ್ವಾಂಶದಿಂದ ಅವತರಿಸಿ ಜನರನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ, ಋಷಿ-ದೇವರಿಂದ ನಿತ್ಯ ಸೇವಿತವಾಗುವ ನದಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗಂಗಾ ತನ್ನ ಅಂಶಜನಿತ ತೇಜೋಮಯ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಯ ವಚನ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ; ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರ್ವತಶಿಖರಗಳಿಂದ ಆ ನದಿರೂಪವನ್ನು ಇಚ್ಛಿತ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿ, ಸುವರ್ಣಮುಖರೀ ನದಿಯ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಆಧಾರಕಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.