
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವೇಂಕಟಾಚಲದಲ್ಲಿರುವ ಕಟಾಹತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಬಹುವಕ್ತೃ ಸಂವಾದರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಋಷಿಗಳು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಖ್ಯಾತಿಯ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾರದರನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಮಹಾದೇವನಿಗೂ ಇದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗರಿಮೆ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗಂಗಾದಿ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳು ತಮ್ಮ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಕಟಾಹತೀರ್ಥವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಅರ್ಥವಾದ’ವೆಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅಪಾಯಕರವೆಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಇದೆ. ಮುಂದೆ ತೀರ್ಥಜಲ ಪಾನಕ್ರಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ—ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಥವಾ ವಿಷ್ಣುನಾಮಗಳಿಂದ (ತ್ರಿವಿಧ ನಾಮೋಚ್ಚಾರ ಸಹಿತ) ಪಾನ ಮಾಡುವುದು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ; ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಕುಡಿದರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಸೂಚನೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉದಾಹರಣೆ: ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕೇಶವನು ವ್ಯಸನ ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಪತಿತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ದೋಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಪಾಪರೂಪಿಣಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರದ್ವಾಜರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದ ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ವರಾಹಪೂಜೆ, ಶ್ರೀನಿವಾಸ/ವೇಂಕಟೇಶ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಕಟಾಹತೀರ್ಥ ಪಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ನಾಶವಾಗಿ, ವೇಂಕಟೇಶನು ದಿವ್ಯವಾಗಿ ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಉಪಸಂಹಾರದಲ್ಲಿ ಇದು ಇತಿಹಾಸಸಮ್ಮತವಾಗಿ, ವಿಶ್ವಾಸಪೂರ್ವಕ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಪ್ರಸಾರವಾದ ಕಥೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
No shlokas available for this adhyaya yet.