Adhyaya 25

ಅಧ್ಯಾಯ 25ರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಸೂತರು ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ವೆಂಕಟಾದ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜಾಬಾಲೀತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ತೀರ್ಥವೆಂದು ಅವರು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಋಷಿಗಳು ‘ದುರಾಚಾರ’ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಥೆ ಮತ್ತು ಅವನ ದೋಷದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸೂತರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಕಾವೇರಿ ಸಮೀಪ ವಾಸಿಸಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದುರಾಚಾರನು ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳ (ಬ್ರಹ್ಮಘ್ನ, ಸುರಾಪ, ಸ್ತೇಯಿ, ಗುರುತಲ್ಪಗ ಇತ್ಯಾದಿ) ದೀರ್ಘ ಸಂಗದಿಂದ ಕಲుషಿತನಾದನು. ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ—ಅವರೊಂದಿಗೆ ದೀರ್ಘ ಸಹವಾಸ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಭೋಜನ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಶಯನ ಇವುಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ದೋಷಸಾಮ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅವನು ವೇತಾಳಬಾಧೆಯಿಂದ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ, ಶೇಷಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ದೈವಯೋಗದಿಂದ ವೆಂಕಟಾದ್ರಿಗೆ ಬಂದು ಜಾಬಾಲೀತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ವೇತಾಳದಿಂದಲೂ ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾದನು. ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಜಾಬಾಲಿ ಋಷಿಯನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಕಾರಣ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಜಾಬಾಲಿ ವಿವರಿಸುವುದು—ಆ ವೇತಾಳನು ಹಿಂದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದು, ಮರಣತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಿದ ಪಾರ್ವಣ-ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಪಿತೃಶಾಪದಿಂದ ವೇತಾಳತ್ವ ಪಡೆದನು. ಜಾಬಾಲೀತೀರ್ಥಸ್ನಾನದಿಂದ ಅವನಿಗೂ ವಿಷ್ಣುಲೋಕ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಮೃತ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ ವೇತಾಳಗತಿ ಮತ್ತು ನರಕಪ್ರಾಪ್ತಿ ಎಂಬ ನೀತಿಬೋಧವೂ ಇದೆ. ಅಂತಿಮ ಫಲಶ್ರುತಿ—ಜಾಬಾಲೀತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದ ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲದ ಕಠಿಣ ಪಾಪಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಈ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದೂ ಪಾಪಮೋಚಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.