Adhyaya 23

ಸೂತರು ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಪಾಪಮಲ ನಾಶವಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧಿಯಾಗಿ, ಭಕ್ತನು ವಿಷ್ಣುಧಾಮದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಫಲಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಚಕ್ರಪುಷ್ಕರಿಣಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮನಾಭನೆಂಬ ನಿಯಮಶೀಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತಪಸ್ವಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ಯ, ದಯೆ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸರ್ವಹಿತಭಾವದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಅವನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ/ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪದ್ಮನಾಭನು ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಭಗವಂತನು ತೀರ್ಥದ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸಿ ನಿತ್ಯಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ಒಂದು ರಾಕ್ಷಸನು ಮುನಿಯನ್ನು ಬೆದರಿಸಿದಾಗ, ಪದ್ಮನಾಭನು ಶರಣಾಗತಿ ವಚನಗಳಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ವಿಷ್ಣು ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಅಗ್ನಿತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಂದು ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ಸಂಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಪದ್ಮನಾಭನು ಸುದರ್ಶನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ನಿರಂತರ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಯಾಚಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸುದರ್ಶನನು ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಲೋಕಹಿತಾರ್ಥ ನಿತ್ಯಸ್ಥಿತಿಯ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವು ಮೋಕ್ಷಪ್ರದವೂ ವಂಶಪರ್ಯಂತ ಶುದ್ಧಿದಾಯಕವೂ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಶ್ರವಣ-ಪಠನದ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಚಕ್ರತೀರ್ಥದ ಅತുല ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪುನಃ ದೃಢಪಡಿಸಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.