Adhyaya 18

ಅಧ್ಯಾಯ 18ರಲ್ಲಿ ಸೂತರು ಶ್ರೀನಿವಾಸ/ವೆಂಕಟೇಶ್ವರರ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಾತ್ತ್ವಿಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳಾಧಿಷ್ಠಿತ ಮುಕ್ತಿತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ—ವೆಂಕಟೇಶ್ವರರ ಒಂದೇ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು-ಸಾಯುಜ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಯುಗ-ತುಲನೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯದ ಫಲ ತಕ್ಷಣ ಸಿಗುವ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಾರಲಾಗಿದೆ. ವೆಂಕಟಾಚಲವನ್ನು ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯ ಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅನೇಕ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳ ಪರಿಣಾಮಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತವಾಗಿದ್ದು, ದೇವರುಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಬಾಹ್ಯ ಕರ್ಮಕಾಂಡಕ್ಕಿಂತ ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿ ಅಷ್ಟವಿಧ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ—ಭಕ್ತರ ಮೇಲಿನ ಸ्नेಹ, ಪೂಜೆಯಿಂದ ತೃಪ್ತಿ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸೇವೆ, ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳುವ ಉತ್ಸುಕತೆ, ನಿರಂತರ ಸ್ಮರಣೆ ಇತ್ಯಾದಿ. ಪವಿತ್ರ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಿಸುವುದು ಅಥವಾ ದ್ವೇಷಿಸುವುದು ಅನಿಷ್ಟಕರವೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಪನಾಶ, ಯಮಪೀಡೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ, ವಿಷ್ಣುಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿ/ಪಠಿಸಿದರೆ ಮಹಾಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.