Adhyaya 12

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಸೂತನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ—ಶ್ರೀ ಸ್ವಾಮಿ ಪುಷ್ಕರಿಣಿ/ಸ್ವಾಮಿ-ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ ಏನು, ಕೇವಲ ಸ್ಮರಣದಿಂದಲೂ ವಿಮೋಚನೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದೇಕೆ? ಸೂತನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಈ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವರು, ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿ-ಕೇಳುವವರು ಅಥವಾ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರು, ಹೆಸರಿನಿಂದ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಅಧ್ಯಾಯವು ನರಕಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಕೆಲವು ಅಧರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಂಡಸ್ಥಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ—ಪರಧನ/ಪರಸಂಬಂಧ ಅಪಹರಣೆ, ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಪಂಡಿತರ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷ, ವೈದಿಕ ಮಾರ್ಗ ಉಲ್ಲಂಘನೆ, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ, ಕಾಮದೋಷ, ಪಾಖಂಡ ಮತಗಳಿಂದ ಧರ್ಮವಿಘ್ನ, ಅಶುಚಿ ಆಚರಣೆ, ಪಶುಹಿಂಸೆ, ಮತ್ತು ಕರ್ಮಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಕಪಟತೆ ಇತ್ಯಾದಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉದಾಹರಣೆಯ ಬಳಿಕ ‘ಸ್ವಾಮಿ-ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದಿಂದ ಆ ಪತನವಾಗದು’ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಫಲಶ್ರುತಿ: ಈ ಸ್ನಾನ ಮಹಾಯಜ್ಞ-ಮಹಾದಾನಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಘೋರ ಪಾಪಗಳಿಗೂ ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಮನಃಪ್ರಸಾದ ಮುಂತಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಉದಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಎಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು—ಅವಿಶ್ವಾಸ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಪಾಯವೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ದರ್ಶನ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಸ್ತುತಿ, ನಮಸ್ಕಾರ, ಸ್ನಾನ—ಇವೆಲ್ಲದಿಂದ ಈ ತೀರ್ಥ ಮರಣಭಯ ನಿವಾರಿಸಿ ಭುಕ್ತಿ–ಮುಕ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.