Adhyaya 10

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ವೇಂಕಟಾಚಲದಲ್ಲಿ ರಾಜಧರ್ಮದ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದ ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಪೂಜಾವಿಧಾನದ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆ ಪರಸ್ಪರ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತವೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತೊಂಡಮಾನನು ರಾಜಸಿಂಹಾಸನಾರೋಹಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಪದ್ಮಸರಸ್ಸಿನ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕೀರ್ತನ-ಸ್ಮರಣ-ಸ್ನಾನಗಳಿಂದ ಪುಣ್ಯ ಹಾಗೂ ಸಮೃದ್ಧಿ ದೊರೆಯುವುದೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳ ನಾಯಕ ವಸು ತೇಜೋಮಯ ವರಾಹಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದೇವರು ವಲ್ಮೀಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ—ಗೋಕ್ಷೀರದಿಂದ ವಲ್ಮೀಕವನ್ನು ತೊಳೆಯಲು, ಶಿಲಾಪೀಠದ ಮೇಲಿರುವ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಎತ್ತಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಲು, ವೈಖಾನಸ ಆಚಾರ್ಯರ ಮೂಲಕ ನಿತ್ಯಾರಾಧನೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ತೊಂಡಮಾನನಿಗೆ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಬಿಲಮಾರ್ಗ (ಸುರಂಗಮಾರ್ಗ)ದ ಸೂಚನೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಪಲ್ಲವಚಿಹ್ನೆಗಳಂತಹ ದಿವ್ಯ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಪ್ರಾಕಾರ ಮತ್ತು ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹುಣಸೆಮರ ಮತ್ತು ಸಂಪಿಗೆಮರಗಳನ್ನು ದೇವಸನ್ನಿಧಿಯ ಶಾಶ್ವತ ಗುರುತುಗಳಾಗಿ ಕಾಪಾಡಬೇಕೆಂದು ಉಪದೇಶ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಒಂದು ನೈತಿಕ-ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆ: ರಾಜನ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗರ್ಭಿಣಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಮೃತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ‘ಅಪಮೃತ್ಯುನಿವಾರಣ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಅಷ್ಟಿಸರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನರೂಪ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಿದಾಗ ಅವಳು ಪುನರ್ಜೀವಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಕುರ್ವಗ್ರಾಮದ ಕುಂಭಾರ ಭೀಮನು ಸರಳ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ ಭಗವಂತನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ; ರಾಜನು ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ ಭೀಮನು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಂಡಮಾನನು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಭಗವದ್ದರ್ಶನದಿಂದ ಸಾರೂಪ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರವಣ-ಪಠನ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಉನ್ನತ ಫಲ ಹಾಗೂ ಕೃಪೆ ದೊರೆಯುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.