Adhyaya 5

ಸ್ಕಂದಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ವಸುವಂಶಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆದರ್ಶ ರಾಜ ಅಮಾವಾಸುವಿನ ವರ್ಣನೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಅವನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ, ಪಿತೃಭಕ್ತ, ಇಂದ್ರಿಯಸಂಯಮಿ, ಅಹಿಂಸಕ, ವಿನಯಶೀಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತ. ಅವನು ನಿರಂತರ ನಾರಾಯಣಮಂತ್ರ ಜಪ ಮಾಡಿ, ಪಂಚಕಾಲ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ—ಮೊದಲು ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯ, ನಂತರ ದೇವರು, ಪಿತೃಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಿತರಿಗೂ ಪ್ರಸಾದ ವಿತರಣೆ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದುದನ್ನು ತಾನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು; ಇದನ್ನು ಸಂಸ್ಕೃತ/ಪವಿತ್ರ ಭೋಜನನೀತಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಾಂಸಾಹಾರದಿಂದಾಗುವ ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಅವನು ಮಹಾದೋಷವೆಂದು ಎಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಸತ್ಯ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಆಡಳಿತ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಾಂಚರಾತ್ರ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಕಾಮ್ಯ-ನೈಮಿತ್ತಿಕ-ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಾತ್ತ್ವತ/ವೈಷ್ಣವ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಿಫಲವಾಗಿ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವರಿಂದ ದಿವ್ಯ ದಾನಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತ ಅಥವಾ ವಾಕ್ದೋಷದಿಂದ ಪತನ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಕಥೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ಮತ್ತೆ ದೃಢ ಮಂತ್ರಸಾಧನೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪಿತೃಶಾಪದಿಂದ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವಾರಾಧನೆಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿ ವಾಸುದೇವನ ನಿರ್ಭಯ ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.