Adhyaya 29

ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಹರಿಯ (ರಾಧಾ–ಕೃಷ್ಣರ ಸಹಿತ) ಮಹಾಪೂಜೆಯ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಮಾನಸಪೂಜೆ, ನಂತರ ಆವಾಹನ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಗದೇವತೆಗಳ ಆಮಂತ್ರಣ. ಅನಂತರ ಗಂಟೆ–ವಾದ್ಯಗಳ ಮಂಗಳಧ್ವನಿ, ಪಾದ್ಯ–ಅರ್ಘ್ಯ–ಆಚಮನ ಮೊದಲಾದ ಅತಿಥಿ-ಸತ್ಕಾರದಂತೆ ಉಪಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯದ್ರವ್ಯಗಳ ಸಿದ್ಧತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ಸ್ನಾನವಿಧಾನ—ಸುಗಂಧ ಜಲಸ್ನಾನ, ತೈಲಾಭ್ಯಂಗ, ಉಡ್ವರ್ತನ ಮತ್ತು ಪಂಚಾಮೃತಾಭಿಷೇಕ (ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ, ಜೇನು, ಸಕ್ಕರೆ) ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ; ಜೊತೆಗೆ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ, ವಿಷ್ಣುಸೂಕ್ತ ಮುಂತಾದ ವೈದಿಕ/ಪುರಾಣಿಕ ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಮಹಾಪುರುಷವಿದ್ಯಾ ಪಠಣ. ವಸ್ತ್ರ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಆಭರಣ, ಋತು-ತಿಲಕ, ಪುಷ್ಪ–ತುಳಸಿಯಿಂದ ನಾಮೋಚ್ಚಾರಣಪೂರ್ವಕ ಅರ್ಚನೆ, ಧೂಪ–ದೀಪ, ವಿವಿಧ ಮಹಾನೈವೇದ್ಯ (ಆಹಾರಗಳ ಪಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ), ಜಲಾರ್ಪಣೆ, ಹಸ್ತಪ್ರಕ್ಷಾಳನ, ನಿರ್ಮಾಲ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ತಾಂಬೂಲ, ಫಲ, ದಕ್ಷಿಣೆ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತಯುಕ್ತ ಆರತಿ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿ, ಕೀರ್ತನೆ, ನೃತ್ಯ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರಗಳು (ಅಷ್ಟಾಂಗ/ಪಂಚಾಂಗ, ಸ್ತ್ರೀ–ಪುರುಷಭೇದದಿಂದ) ಮೂಲಕ ಸೇವೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಂಸಾರರಕ್ಷಣೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ನಿತ್ಯ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ, ಆವಾಹಿತ ರೂಪಗಳ विसರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹಶಯನ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಸಾನ್ನಿಧ್ಯ/ಪಾರ್ಷದತ್ವ, ಗೋಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಕಾಮ್ಯಪೂಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮ–ಕಾಮ–ಅರ್ಥ–ಮೋಕ್ಷಫಲ; ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿತ್ಯಪೂಜಾ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ದಾನಗಳ ಮಹಾಪುಣ್ಯ, ಯಜಮಾನ–ಪೂಜಾರಿ–ಸಹಾಯಕ–ಅನುಮೋದಕರ ಸಂಯುಕ್ತ ಕರ್ಮಭಾಗ, ಹಾಗೂ ಪೂಜಾವೃತ್ತಿ ಅಪಹರಣಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಇದೆ. ಏಕಾಗ್ರತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಬಾಹ್ಯಕರ್ಮದ ಫಲ ಕುಗ್ಗುತ್ತದೆ; ಹರಿಪೂಜೆ ಇಲ್ಲದೆ ಪಂಡಿತ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೂ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯದು ಎಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.