Adhyaya 1

ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶೌನಕನು ಸೂತನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ—ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಯೋಗಸಾಧನೆಗಳು ಅನೇಕ ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದರೂ, ವಿಘ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕಾರಣ ಬಹುಜನರಿಗೆ ಅವು ಕಠಿಣ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿವಿಧ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರೂ ಆಚರಿಸಬಹುದಾದ ‘ಸುಕರೋಪಾಯ’ವನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ. ಸೂತನು, ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಸಾವರ್ಣಿ ಋಷಿ ಸ್ಕಂದನಿಗೆ (ಗುಹಾ/ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯ) ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸ್ಕಂದನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ—ದೇವತಾಸಂಬಂಧದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಲ್ಪ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮವೂ ಮಹತ್ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಿಘ್ನ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ; ದೇವಕರ್ಮ, ಪಿತೃಕರ್ಮ, ಸ್ವಧರ್ಮಕರ್ಮಗಳು ಭಗವತ್ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಶೀಘ್ರ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕಠಿಣವಾದ ಸಾಂಖ್ಯ, ಯೋಗ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮಾರ್ಗಗಳೂ ಭಕ್ತಿಯ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಸಾವರ್ಣಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ—ಅನೇಕ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಪೂಜಾವಿಧಿಗಳು ಕಾಲಬದ್ಧ ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿರ್ಭಯ, ಅಕ್ಷಯ ಫಲದಾತ, ಭಯಾಪಹ, ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ದೇವರು ಯಾರು? ಹಾಗೆಯೇ ಸರಳವಾದ, ಪ್ರಮಾಣಭೂತ ಪೂಜಾವಿಧಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಧ್ಯಾಯಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದನು ಅನುಕೂಲ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.