Adhyaya 79

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लकुलीशं महाप्रभम् । तस्य पश्चिमदिग्भागे धनुषां सप्तके स्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಂತರ ಮಹಾಪ್ರಭುವಾದ ಲಕುಲೀಶನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅವನು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಳು ಧನುಸ್ಸಿನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां शांतं मूर्तिस्थितं प्रभुम् । समायातं महाक्षेत्रे तत्र कायावरोहणात्

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಶಾಂತಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಸಾಕಾರ ಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಪ್ರಭು ಆ ಪವಿತ್ರ ಕಾಯಾವರೋಹಣದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರ (ಪ್ರಭಾಸ)ಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದನು.

Verse 3

कृत्वा तत्र तपश्चोग्रं दीक्षयित्वात्मशिष्य कान् । कुशकादींश्च चतुर उक्त्वा शास्त्राण्यनेकशः

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆ ನೀಡಿ, ಕುಶಕ ಮೊದಲಾದ ಚತುರರಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

Verse 4

न्यायवैशेषिकादीनि ततः सिद्धिं परां गतः । एवं ज्ञात्वा तु यः सम्यक्तं समर्चयते नरः

ನ್ಯಾಯ-ವೈಶೇಷಿಕಾದಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅವನು ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಯಾರು ಅವನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರೇ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವರು.

Verse 5

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण अयने चोत्तरेपि वा । विद्यादानं च तत्रैव दद्याद्विप्राय शालिने

ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಅಥವಾ ಉತ್ತರಾಯಣ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ, ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಶೀಲವಂತನಾದ ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 6

सप्तजन्मानि विप्रस्य धनाढ्यस्य कुले शुभे । जायते मतिमान्धीमाञ्छ्रीमानेवं पुनःपुनः

ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಧನಾಢ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಶುಭಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ—ಬುದ್ಧಿವಂತ, ವಿವೇಕಿ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಸಂಪನ್ನ.

Verse 79

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीश्वरमाहात्म्य वर्णनंनामैकोनाशीतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಲಕುಲೀಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.