
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದ ಆಗ್ನೇಯ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪೂರ್ವ) ದಿಕ್ಕುಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ ‘ಕರ್ಕೋಟಕ-ರವಿ’ ಎಂಬ ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ರೂಪದ ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಒಂದು ಸ್ಥಳೀಯ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಕಟನೆ ಸರ್ವದೇವಾನುಗ್ರಹದ ಕೇಂದ್ರವೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ವಿಧಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ—ಸಪ್ತಮಿ ತಿಥಿ ರವಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ಧೂಪ, ಗಂಧ, ಅನುಲೇಪನ ಇತ್ಯಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಸರಿಯಾದ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಅರ್ಪಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಆರಾಧನೆ ‘ಸರ್ವ-ಕಿಲ್ಬಿಷ’ ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪ/ದೋಷಗಳಿಂದ ವಿಮೋಚನ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇ ಉಪದೇಶ. ಇದು ಸ್ಕಂದಮಹಾಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡ, ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿನ 346ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादाग्नेयदिग्भागे स्थितः कर्कोटको रविः । पूर्वकल्पे महादेवि स्मृतः कर्कोटकान्वितः
ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಅಲ್ಲಿಂದ ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಕರ್ಕೋಟಕ’ ಎಂಬ ರವಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಪೂರ್ವಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕರ್ಕೋಟಕಸಹಿತನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
Verse 2
तस्य दर्शनमात्रेण प्रीताः स्युः सर्वदेवताः । सप्तम्यां रविवारेण धूप गंधानुलेपनैः । पूजयेद्यो विधानेन मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
ಅವನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ. ರವಿವಾರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸಪ್ತಮಿಯಂದು ಧೂಪ, ಗಂಧ, ಅನುಲೇಪನಗಳಿಂದ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 346
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कर्कोटकार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम षटचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಕರ್ಕೋಟಕಾರ್ಕಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಮೂರು ನೂರು ನಲವತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.