Adhyaya 321

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ ते कीर्तयिष्यामि रहस्यं स्थानमुत्तमम् । सर्वपापहरं नॄणामुन्नतस्थानवासिनाम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಇದೀಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವಾದ ಉತ್ತಮ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಉನ್ನತಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನರರ ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಅದು ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 2

श्रेष्ठदेवस्य माहात्म्यं ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । उन्नतस्थानसंस्थस्य देवस्य बालरूपिणः । यस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते

ನಾನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವ—ಅವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ—ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ; ಉನ್ನತಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಬಾಲರೂಪದಿಂದ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 3

देव्युवाच । बालरूपीति यत्प्रोक्तमुन्नतं तत्कथं वद । स्थानेष्वन्येषु सर्वत्र वृद्धरूपी पितामहः

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಉನ್ನತಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಬಾಲರೂಪಿಯೆಂದು ನೀವು ಹೇಳಿದಿರಿ; ಅದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ. ಇತರ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ವೃದ್ಧರೂಪದಲ್ಲೇ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

कस्मिन्स्थाने स्थितस्तत्र किमर्थं तत्र वा गतः । कथं स पूज्यो विप्रेन्द्रैस्तिथौ कस्यां क्रमाद्वद

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದನು? ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಯಾವ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ—ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳು।

Verse 5

ईश्वर उवाच । ऋषितोयापश्चिमे तु ऐशान्यां स्थलकेश्वरात् । ब्रह्मणः परमं स्थानं ब्रह्मलोक इवापरः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಋಷಿತೋಯೆಯ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಲಕೇಶ್ವರದಿಂದ ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವಿದೆ; ಅದು ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಂತಿದೆ।

Verse 6

ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च पूज्याः प्राभासिके सदा । ब्रह्मभागे स्थितो ब्रह्मा ऋषितोयातटे शुभे

ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ರುದ್ರರು ಸದಾ ಪೂಜ್ಯರು. ಋಷಿತೋಯಾ ನದಿಯ ಶುಭ ತೀರದ ‘ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗ’ದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 7

रुद्रभागेऽग्नितीर्थे च पूज्यो रुद्रः सनातनः । गिरौ रैवतके रम्ये पूज्यो दामोदरो हरिः

ರುದ್ರಭಾಗದ ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸನಾತನ ರುದ್ರನು ಪೂಜ್ಯನು. ಹಾಗೆಯೇ ರಮ್ಯ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಹರಿ ದಾಮೋದರನು ಪೂಜ್ಯನು।

Verse 8

सोमेन प्रार्थितो देवो बालरूपी पितामहः । आगतश्चाष्टवर्षस्तु ह्युन्नते स्थान उत्तमे

ಸೋಮನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಾಗ ದೇವ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಾಲರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಂಟು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನಾಗಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉನ್ನತ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 9

दृष्ट्वा ब्रह्मा द्विजाञ्छ्रेष्ठांस्तत्र स्थाने स्थितो विभुः

ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರನ್ನು ನೋಡಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭು ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತನಾದನು।

Verse 10

नास्ति ब्रह्मसमो देवो नास्ति ब्रह्मसमो गुरुः । नास्ति ब्रह्मसमं ज्ञानं नास्ति ब्रह्मसमं तपः

ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಮಾನ ದೇವನಿಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಮಾನ ಗುರುನಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಮಾನ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಮಾನ ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲ।

Verse 11

तावद्भ्रमंति संसारे दुःखशोकभयाप्लुताः । न भवंति सुरज्येष्ठे यावद्भक्ताः पितामहे

ದುಃಖ, ಶೋಕ, ಭಯಗಳಿಂದ ಆವರಿತರಾದ ಜೀವಿಗಳು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ—ದೇವರಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠನಾದ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನ ಭಕ್ತರಾಗುವ ತನಕ।

Verse 12

समासक्तं यथा चित्तं जंतोर्विषयगोचरे । यद्येवं ब्रह्मणि न्यस्तं को न मुच्येत बंधनात्

ಜೀವಿಯ ಚಿತ್ತವು ವಿಷಯಗೋಚರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಗಾಢವಾಗಿ ಆಸಕ್ತವಾಗುತ್ತದೋ—ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ನಿಕ್ಷಿಪ್ತವಾದರೆ, ಬಂಧನದಿಂದ ಯಾರು ಮುಕ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ?

Verse 13

परमायुः स्मृतो ब्रह्मा परार्धं तस्य वै गतम् । उन्नतस्थानसंस्थस्य द्वितीयं भविताऽधुना

ಬ್ರಹ್ಮನು ಪರಮಾಯುಷ್ಯವಂತನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ಆಯುಷ್ಯದ ಒಂದು ಪರಾರ್ಧ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಳೆದಿದೆ. ಈಗ ಉನ್ನತಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಅವನಿಗೆ ಎರಡನೆಯ ಪರಾರ್ಧ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 14

यदासावुन्नते स्थाने ब्रह्मलोकात्पितामहः । आगतश्चाष्टवर्षस्तु बालरूपी तदोच्यते

ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಆ ಉನ್ನತಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನನ್ನು ‘ಬಾಲರೂಪಿ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಅಂದರೆ ಎಂಟು ವರ್ಷದವನಂತೆ।

Verse 15

स्थानेष्वन्येषु विप्राणां वृद्धरूपी पितामहः । युक्तं तदुन्नतस्थानं सदा च ब्रह्मणः प्रियम्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಇತರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ವೃದ್ಧರೂಪದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ‘ಉನ್ನತಸ್ಥಾನ’ವೆಂದು ಕರೆಯುವುದು ಯುಕ್ತ; ಅದು ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ।

Verse 16

स्नात्वा च विधिवत्पूर्वं ब्रह्मकुंडे नरोत्तम । पूजयेत्पुष्पधूपाद्यैर्ब्रह्माणं बालरूपिणम्

ಓ ನರೋತ್ತಮನೇ! ಮೊದಲು ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪುಷ್ಪ-ಧೂಪಾದಿಗಳಿಂದ ಬಾಲರೂಪಧಾರಿ ಬ್ರಹ್ಮದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 321

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतस्थाने ब्रह्ममाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशत्युत्तर त्रिशततमोध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ಎಂಬ ಮೊದಲ ವಿಭಾಗದೊಳಗೆ, ‘ಉನ್ನತಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಮೂರು ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದುನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.