Adhyaya 294

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कौबेरात्पूर्वसंस्थितम् । गव्यूतिपंचके देवि पुष्करंनाम नामतः । यत्र सिद्धो महादेवि कैवर्तो मत्स्यघातकः

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಂತರ ಕುಬೇರಸ್ಥಾನದಿಂದ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಹೇ ದೇವಿ, ಐದು ಗವ್ಯೂತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ‘ಪುಷ್ಕರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಮೀನುಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ಒಬ್ಬ ಕೈವರ್ತನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 2

देव्युवाच । सविस्तरं मम ब्रूहि कथं स सिद्धिमाप वै । कथयस्व प्रसादेन देवदेव महेश्वर

ದೇವಿಯು ಉವಾಚ—ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು. ಹೇ ದೇವದೇವ ಮಹೇಶ್ವರ, ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ನನಗೆ ವರ್ಣಿಸು.

Verse 3

ईश्वर उवाच । शृणु त्वं यत्पुरावृत्तं देवि स्वारोचिषेंतरे । आसीत्कश्चिद्दुराचारः कैवर्तो मत्स्यघातकः

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ದೇವಿ, ಸ್ವಾರೋಚಿಷ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಪುರಾತನವಾಗಿ ನಡೆದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು. ಆಗ ದುರುಚಾರಿಯಾದ ಒಬ್ಬ ಕೈವರ್ತನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ಮೀನುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನು.

Verse 4

स कदाचिच्चरन्पापः पुष्करे तु जगाम वै । ददर्श शांकरं वेश्म लतापादपसंकुलम्

ಆ ಪಾಪಿ ಒಮ್ಮೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ ಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಶಂಕರನ ಶೈವ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಂಡನು; ಅದು ಬಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳಿಂದ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಆವರಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 5

स माघमासे शीतार्त्तः क्लिन्नजालसमन्वितः । प्रासादमारुरोहार्त्तः सूर्यतापजिघृक्षया

ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ಅವನು ಚಳಿಯಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟಿದ್ದನು; ತೋಯ್ದ ಬಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು. ಸೂರ್ಯನ ತಾಪವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಆರ್ಥನಾಗಿ ಪ್ರಾಸಾದದ ಮೇಲೆ ಏರಿದನು.

Verse 6

ततः स क्लिन्नजालं तच्छोषणाय रवेः करैः । प्रासादध्वजदंडाग्रे संप्रसारितवांस्तदा

ಆಮೇಲೆ ಆ ತೋಯ್ದ ಜಾಲವನ್ನು ರವಿಕಿರಣಗಳಿಂದ ಒಣಗಿಸಲು ಅರಮನೆಯ ಧ್ವಜದಂಡದ ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹರಡಿದನು।

Verse 7

ततः प्रासादतो देवि जाड्यात्संपतितः क्रमात् । स मृतः सहसा देवि तस्मिन्क्षेत्रे शिवस्य च

ನಂತರ, ಹೇ ದೇವಿ, ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಅವನು ಕ್ರಮೇಣ ಅರಮನೆಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಹೇ ದೇವಿ, ಶಿವನ ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೇ ಅವನು ಸಹಸಾ ಮೃತನಾದನು।

Verse 8

जालं तस्य प्रभूतेन जीर्णकालेन यत्तदा । ध्वजा बद्धा यतो जालैः प्रासादे सा शुभेऽभवत्

ಆ ಜಾಲವು ಅಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಜೀರ್ಣಗೊಂಡಿತು; ಅದರ ಕಣಿಗಳಿಂದ ಧ್ವಜವು ಬದ್ಧವಾಯಿತು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅರಮನೆ-ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲೆ ಆ ಧ್ವಜವು ಶುಭಕರವಾಯಿತು।

Verse 9

ततोऽसौ ध्वजमाहात्म्याज्जातोऽवन्यां नराधिपः । ऋतध्वजेति विख्यातः सौराष्ट्रविषये सुधीः । स हि स्फूर्जद्ध्वजाग्रेण रथेन पर्यटन्महीम्

ನಂತರ ಆ ಧ್ವಜದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನರಾಧಿಪನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿದನು. ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ‘ಋತಧ್ವಜ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಜನಾದನು; ಧ್ವಜಾಗ್ರದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಪತಾಕೆಯುಳ್ಳ ರಥದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪರ್ಯಟಿಸಿದನು।

Verse 10

कामभोगाभिभूतात्मा राज्यं चक्रे प्रतापवान् । ततोऽसौ भवने शंभोर्ददौ शोभासमन्विताम् । ध्वजां शुभ्रां विचित्रां च नान्यत्किंचिदपि प्रभुः

ಕಾಮಭೋಗಗಳಿಂದ ಆವರಿತ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೂ ಅವನು ಪ್ರತಾಪವಂತನಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಳಿದನು. ನಂತರ ಆ ಪ್ರಭುವು ಶಂಭುವಿನ ಭವನದಲ್ಲಿ ಶೋಭಾಯುಕ್ತವಾದ ಶುಭ್ರ ಹಾಗೂ ವಿಚಿತ್ರ ಧ್ವಜವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ನೀಡಲಿಲ್ಲ।

Verse 11

ततो जातिस्मरो राजा प्रभासक्षेत्रमागतः । तत्रायतनं ध्वजाजालसमन्वितम्

ಆಮೇಲೆ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಸ್ಮೃತಿಯುಳ್ಳ ರಾಜನು ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ ಧ್ವಜಗಳೂ ಜಾಲಸಮಾನ ಅಲಂಕಾರಗಳೂ ಹೊಂದಿದ ಪವಿತ್ರ ಆಯತನವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

Verse 12

अजोगन्धस्य देवस्य पूर्वमाराधितस्य च । प्रासादं कारयामास शिवोपकरणानि च

ತಾನು ಹಿಂದೆ ಆರಾಧಿಸಿದ್ದ ಅಜೋಗಂಧ ದೇವನಿಗಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರಾಸಾದರೂಪದ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದನು; ಜೊತೆಗೆ ಶಿವಪೂಜೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಉಪಕರಣಗಳು ಮತ್ತು ಪೂಜಾಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸಿದನು.

Verse 13

नित्यं पूजयते भक्त्या तल्लिंगं पापनाशनम् । दशवर्षसहस्राणि राज्यं चक्रे महामनाः

ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ಆ ಪಾಪನಾಶಕ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದನು.

Verse 14

तल्लिंगस्य प्रभावेन ततः कालाद्दिवं गतः । तस्मात्तत्र प्रयत्नेन गत्वा लिंगं प्रपूजयेत्

ಆ ಲಿಂಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 15

स्नात्वा पश्चिमतः कुण्डे पुष्करे पापतस्करे । यत्र ब्रह्माऽयजत्पूर्वं यज्ञैर्विपुलदक्षिणैः

ಪಶ್ಚಿಮದ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ—ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕದಿಯುವ ಪುಷ್ಕರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ—ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಿಂದೆ ಅಪಾರ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದನು.

Verse 16

समाहूय च तीर्थानि पुष्करात्तत्र भामिनि । तस्मिन्कुण्डे तु विन्यस्य अजोगन्ध समीपतः । प्रतिष्ठाप्य महालिंगमजोगन्धेति नामतः

ಹೇ ಸುಂದರಿಯೇ, ಪುಷ್ಕರದಿಂದ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಆ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ವಿನ್ಯಸಿಸಿ, ಅಜೋಗಂಧದ ಸಮೀಪ ‘ಅಜೋಗಂಧ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು।

Verse 17

त्रिपुष्करे महादेवि कुण्डे पातकनाशने । सौवर्णं कमलं तत्र दद्याद्ब्राह्मणपुंगवे

ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ತ್ರಿಪುಷ್ಕರದ ಪಾತಕನಾಶಕ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುಂಗವನಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ಸುವರ್ಣಕಮಲವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು।

Verse 18

देवं संपूज्य विधिवद्गन्धपुष्पाक्षतादिभिः । मुच्यते पातकैः सर्वैः सप्तजन्मार्जितैरपि

ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪ, ಅಕ್ಷತ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಸಂಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದವುಗಳೂ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 294

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्कर माहात्म्येऽजोगन्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्णवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಪುಷ್ಕರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಅಜೋಗಂಧೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ದ್ವಿಶತ ಚತುರ್ಣವತಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।