Adhyaya 279

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि च्यवनार्कमनुत्तमम् । हिरण्यापूर्वभागस्थं च्यवनेन प्रतिष्ठितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಹಿರಣ್ಯೆಯ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದು ಚ್ಯವನ ಋಷಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾದ ಆ ಅನುತ್ಕೃಷ್ಟ ಚ್ಯವನಾರ್ಕ (ಸೂರ್ಯ-ತೀರ್ಥ)ಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

सर्वकामप्रदं नृणां पूजितं विधिवन्नरैः । सप्तम्यां च विधानेन यः स्तोष्यति रविं नरः

ಇದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುವದು; ಜನರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಪ್ತಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಾನದಂತೆ ರವಿ (ಸೂರ್ಯ)ಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ನರನು…

Verse 3

अष्टोत्तरशतैर्नाम्नां सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । शृणु तानि महादेवि शुचिर्भूत्वा समाहितः

ಯಥಾರ್ಥ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಅಷ್ಟೋತ್ತರಶತ ನಾಮಗಳಿಂದ (ಸೂರ್ಯನನ್ನು) ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನೀನು ಶುದ್ಧಳಾಗಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಆ ನಾಮಗಳನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 4

क्षणं त्वं कुरु देवेशि सर्वं वक्ष्याम्यशेषतः । धौम्येन तु यथापूर्वं पार्थाय सुमहात्मने

ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲು; ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಹಿಂದೆ ಧೌಮ್ಯನು ಮಹಾತ್ಮ ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ)ನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದಂತೆ।

Verse 5

नामाष्टशतमाख्यातं तच्छृणुष्व महामते । सूर्योऽर्यमा भगस्त्वष्टा पूषाऽर्कः सविता रविः

ಅಷ್ಟೋತ್ತರಶತ ನಾಮಗಳು ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ಕೇಳು—ಸೂರ್ಯ, ಅರ್ಯಮಾ, ಭಗ, ತ್ವಷ್ಟಾ, ಪೂಷಾ, ಅರ್ಕ, ಸವಿತಾ, ರವಿ।

Verse 6

गभस्तिमानजः कालो मृत्युर्द्धाता प्रभाकरः । पृथिव्यापश्च तेजश्च खं वायुश्च परायणः

ಅವನೇ ಗಭಸ್ತಿಮಾನ, ಅಜ, ಕಾಲ, ಮೃತ್ಯು, ಧಾತೃ, ಪ್ರಭಾಕರ. ಅವನೇ ಭೂಮಿ, ಜಲ, ತೇಜಸ್ಸು, ಆಕಾಶ, ವಾಯು—ಪರಮ ಶರಣ್ಯನು.

Verse 7

सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधोंऽगारक एव च । इन्द्रो विवस्वान्दीप्तांशुः शुचिः सौरिः शनैश्चरः

ಅವನೇ ಸೋಮ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಶುಕ್ರ, ಬುಧ ಮತ್ತು ಅಂಗಾರಕ. ಅವನೇ ಇಂದ್ರ, ವಿವಸ್ವಾನ್, ದೀಪ್ತಾಂಶು, ಶುಚಿ, ಸೌರಿ—ಸ್ವತಃ ಶನೈಶ್ಚರನು.

Verse 8

ब्रह्मा रुद्रश्च विष्णुश्च स्कन्दो वैश्रवणो यमः । वैद्युतो जाठरश्चाग्निरिंधनस्तेजसां पतिः

ಅವನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ, ವಿಷ್ಣು; ಅವನೇ ಸ್ಕಂದ, ವೈಶ್ರವಣ (ಕುಬೇರ), ಯಮ. ಅವನೇ ವೈದ್ಯುತಾಗ್ನಿ, ಜಾಠರಾಗ್ನಿ, ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿ, ಅದರ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಅಧಿಪತಿ.

Verse 9

धर्मध्वजो वेदकर्त्ता वेदांगो वेदवाहनः । कृतं त्रेता द्वापरश्च कलिः सर्वामराश्रयः

ಅವನೇ ಧರ್ಮಧ್ವಜ, ವೇದಕರ್ತೃ, ವೇದಾಂಗಸ್ವರೂಪ, ವೇದವಾಹನ. ಅವನೇ ಕೃತ, ತ್ರೇತಾ, ದ್ವಾಪರ, ಕಲಿ—ಸರ್ವ ಅಮರರ ಆಶ್ರಯನು.

Verse 10

कलाकाष्ठामुहूर्त्ताश्च पक्षा मासा अहर्निशाः । संवत्सरकरोऽश्वस्थः कालचक्रो विभावसुः

ಅವನೇ ಕಲಾ, ಕಾಷ್ಠಾ, ಮುಹೂರ್ತಗಳು; ಅವನೇ ಪಕ್ಷಗಳು, ಮಾಸಗಳು, ಅಹೋರಾತ್ರಗಳು. ಅವನೇ ಸಂವತ್ಸರಕರ್ತೃ, ಅಶ್ವಸ್ಥ (ನಿತ್ಯಸ್ಥಿತ), ಕಾಲಚಕ್ರ ಮತ್ತು ವಿಭಾವಸು (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ).

Verse 11

पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः । लोकाध्यक्षः प्रजाध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः

ಅವನೇ ಪುರುಷನು, ಶಾಶ್ವತ ಯೋಗಿ—ವ್ಯಕ್ತವೂ ಅವ್ಯಕ್ತವೂ, ಸನಾತನನು. ಅವನೇ ಲೋಕಾಧ್ಯಕ್ಷ, ಪ್ರಜಾಧ್ಯಕ್ಷ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮ ಮತ್ತು ತಮೋನುದನು.

Verse 12

वरुणः सागरोंशुश्च जीवन्तो जीवनोऽरिहा । भूताश्रयो भूतपतिः सर्वभूतनिषेवितः

ಅವನೇ ವರುಣನು; ಅವನೇ ಸಾಗರ ಮತ್ತು ಸಾಗರದ ದೀಪ್ತ ಕಿರಣ. ಅವನೇ ಜೀವಂತ, ಜೀವನಸ್ವರೂಪ, ಅರಿಹಾ; ಅವನೇ ಭೂತಾಶ್ರಯ, ಭೂತಪತಿ ಮತ್ತು ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಂದ ಸೇವಿತನು.

Verse 13

स्रष्टा संवर्त्तको वह्निः सर्वस्यादिकरोऽमलः । अनंतः कपिलो भानुः कामदः सर्वतोमुखः

ಅವನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮತ್ತು ಸಂವರ್ತಕ; ಅವನೇ ವಹ್ನಿ. ಅವನೇ ಸರ್ವದ ನಿರ್ಮಲ ಆದಿಕಾರಣ. ಅವನೇ ಅನಂತ, ಕಪಿಲ, ಭಾನು; ಕಾಮದ, ಸರ್ವತೋಮುಖ—ಸರ್ವತ್ರ ವ್ಯಾಪಿಸಿದವನು.

Verse 14

जयो विषादो वरदः सर्वधातुनिषेवितः । समः सुवर्णो भूतादिः शीघ्रगः प्राणधारकः

ಅವನೇ ಜಯ ಮತ್ತು ವಿಷಾದಹರ; ವರದ, ಸರ್ವಧಾತುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪ್ತನು. ಅವನೇ ಸಮ, ಸುವರ್ಣಸ್ವರೂಪ, ಭೂತಾದಿ, ಶೀಘ್ರಗ, ಪ್ರಾಣಧಾರಕನು.

Verse 15

धन्वंतरिर्धूमकेतुरादिदेवोऽदितेः सुतः । द्वादशात्माऽरविंदाक्षः पिता माता पितामहः

ಅವನೇ ಧನ್ವಂತರಿ, ಅವನೇ ಧೂಮಕೇತು; ಆದಿದೇವ, ಅದಿತಿಯ ಸುತ. ಅವನೇ ದ್ವಾದಶಾತ್ಮ, ಅರವಿಂದಾಕ್ಷ; ಅವನೇ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಪಿತಾಮಹ—ಸರ್ವ ವಂಶದ ಆಧಾರ.

Verse 17

एतद्वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः । नाम्नामष्टोत्तरशतं प्रोक्तं शक्रेण धीमता

ಇಂತೆ ಸದಾ ಕೀರ್ತನೀಯನಾದ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಸೂರ್ಯನ ಅಷ್ಟೋತ್ತರಶತ (೧೦೮) ನಾಮಗಳು ಧೀಮಂತ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನಿಂದ ಪ್ರೋಕ್ತವಾದವು।

Verse 18

शक्राच्च नारदः प्राप्तो धौम्यस्तु तदनन्तरम् । धौम्याद्युधिष्ठिरः प्राप्य सर्वान्कामानवाप्तवान्

ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನಿಂದ ಇದು ನಾರದನಿಗೆ ದೊರಕಿತು; ನಂತರ ಧೌಮ್ಯನಿಗೆ. ಧೌಮ್ಯನಿಂದ ಪಡೆದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಿದನು।

Verse 19

एतानि कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः । नामानि यः पठेन्नित्यं सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ಕೀರ್ತನೀಯನಾದ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಸೂರ್ಯನ ಈ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 20

सुरपितृमनुजयक्षसेवितमसुरनिशाचरसिद्धवंदितम् । वरकनकहुताशनप्रभं त्वमपि नम हिताय भास्करम्

ದೇವರು, ಪಿತೃಗಳು, ಮಾನವರು, ಯಕ್ಷರು ಸೇವಿಸುವವನನ್ನು; ಅಸುರರು, ನಿಶಾಚರರು, ಸಿದ್ಧರು ವಂದಿಸುವವನನ್ನು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕನಕ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನೂ ನಮಸ್ಕರಿಸು।

Verse 21

सूर्योदये यस्तु समाहितः पठेत्स पुत्रलाभं धनरत्नसंचयान् । लभेत जातिस्मरतां सदा नरः स्मृतिं च मेधां च स विंदते पुमान्

ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಪಠಿಸುವವನು ಪುತ್ರಲಾಭವನ್ನೂ ಧನ-ರತ್ನಸಂಚಯವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ। ಆ ಪುರುಷನು ಸದಾ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಸ್ಮರಣೆ, ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಮೇಧೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ।

Verse 22

इमं स्तवं देववरस्य यो नरः प्रकीर्त्तयेच्छुद्धमनाः समाहितः । स मुच्यते शोकदवाग्निसाराल्लभेत कामान्मनसा यथेप्सितान्

ಶುದ್ಧವೂ ಸ್ಥಿರವೂ ಆದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನ ಈ ಸ್ತವವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವವನು ಶೋಕರೂಪ ದಾವಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ಇಷ್ಟಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 279

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनादित्यमाहात्म्यसूर्याष्टोत्तरशतनाम माहात्म्यवर्णनंनामैकोनाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಚ್ಯವನಾದಿತ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಅಷ್ಟೋತ್ತರಶತನಾಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 279ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।