Adhyaya 276

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि ऋषितीर्थस्य सन्निधौ । कामिकं हि परं क्षेत्रं देविकानाम नामतः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ತದನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಋಷಿತೀರ್ಥದ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ‘ಕಾಮಿಕ’ ಎಂಬ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ.

Verse 2

महासिद्धिवनं तत्र ऋषिसिद्धसमावृतम् । नानाद्रुमलताकीर्णं पर्वतैरुपशोभितम्

ಅಲ್ಲಿ ‘ಮಹಾಸಿದ್ಧಿವನ’ ಇದೆ; ಋಷಿ-ಸಿದ್ಧರಿಂದ ಸಮಾವೃತವಾಗಿದೆ. ನಾನಾವಿಧ ವೃಕ್ಷ-ಲತಗಳಿಂದ ದಟ್ಟವಾಗಿ ತುಂಬಿ, ಸುತ್ತಲೂ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 3

चंपकैर्बकुलैर्दिव्यैरशोकैः स्तबकैः परैः । पुन्नागैः किंकिरातैश्च सुगन्धैर्नागकेसरैः

ದಿವ್ಯ ಚಂಪಕ ಹಾಗೂ ಬಕುಲ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಶೋಕ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಸ್ತಬಕಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಪುನ್ನಾಗ, ಕಿಂಕಿರಾತ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ನಾಗಕೇಸರಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 4

मल्लिकोत्पलपुष्पैश्च पाटलापारिजातकैः । चूतचंपकपित्थैश्च श्रीफलैः पनसैस्तथा

ಮಲ್ಲಿಕಾ (ಮಲ್ಲಿಗೆ) ಮತ್ತು ಉತ್ಪಲ (ಕಮಲ) ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ, ಪಾಟಲಾ ಹಾಗೂ ಪಾರಿಜಾತದಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾವು, ಚಂಪಕ, ಪಿತ್ಥ (ವುಡ್-ಆಪಲ್), ಶ್ರೀಫಲ (ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ) ಮತ್ತು ಪನಸ (ಜಾಕ್‌ಫ್ರೂಟ್) ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 5

खर्जूरैर्बदरैश्चान्यैर्मातुलिंगैः सदाडिमैः । जंबीरैश्चैव दिव्यैश्च नारंगैरुप शोभितम्

ಖರ್ಜೂರ ಹಾಗೂ ಬದರಿ ಮೊದಲಾದ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ, ಮಾತುಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಸದಾ ದಾಡಿಮ (ದಾಳಿಂಬೆ)ಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ದಿವ್ಯ ಜಂಬೀರ ಮತ್ತು ನಾರಂಗ (ಕಿತ್ತಳೆ)ಗಳಿಂದ ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶೋಭಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 6

शिखिभिः कोकिलाभिश्च गीयमानं तु षट्पदैः । मृगैरृक्षैर्वराहैश्च सिंहैर्व्याघ्रैस्तथा परैः

ನವಿಲು ಮತ್ತು ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ಅದು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ; ಷಟ್ಪದಗಳ (ಜೇನುನೊಣಗಳ) ಗಾನದಿಂದ ಗೀತವಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆ, ಋಕ್ಷ (ಕರಡಿ), ವರಾಹ, ಸಿಂಹ, ವ್ಯಾಘ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಜೀವಿಗಳೂ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 7

श्वापदैर्विविधाकारैः कन्दरै र्गह्वरैस्तथा । सुरासुरगणैः सिद्धैर्यक्षगन्धर्वपन्नगैः

ಅಲ್ಲಿ ನಾನಾವಿಧ ಶ್ವಾಪದಗಳು, ಗುಹೆಗಳು ಹಾಗೂ ಆಳವಾದ ಗಹ್ವರಗಳಿವೆ; ದೇವಾಸುರಗಣಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ನಾಗರು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 8

अप्सरोरगनागैश्च बहुभिस्तु समाकुलम् । केचित्स्तुवंति ईशं तु केचिन्नृत्यंति चाग्रतः

ಆ ಸ್ಥಳವು ಅನೇಕ ಅಪ್ಸರಸರು, ಉರಗರು ಮತ್ತು ನಾಗರಿಂದ ತುಂಬಿ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿತ್ತು. ಕೆಲವರು ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನ ಮುಂದೆಯೇ ನೃತ್ಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 9

पुष्पैर्वृष्टिं तु मुञ्चंति मुखवाद्यानि चापरे । हसंति चापरे हृष्टा गर्जंति च तथापरे

ಕೆಲವರು ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮುಖವಾಡ್ಯಗಳನ್ನು ಊದುತ್ತಾ ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು; ಮತ್ತವರು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 10

ऊर्द्ध्वबाहवस्तथा चान्ये अन्ये ध्यायंति तद्गताः । तस्मिन्स्थानं महादेवि देविकायास्तटे शुभे

ಕೆಲವರು ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನಲ್ಲೇ ಲೀನರಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಓ ಮಹಾದೇವಿ! ದೇವಿಕಾ ನದಿಯ ಶುಭ ತಟದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ…

Verse 11

उमापतीश्वरो नाम तत्राहं संस्थितः सदा । युगेयुगे सदा पूर्णे कल्पे मन्वन्तरे तथा

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಉಮಾಪತೀಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಸದಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪೂರ್ಣ ಕಲ್ಪದಲ್ಲೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲೂ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇನೆ।

Verse 12

न त्यजामि सदा देवि देविकायास्तटं शुभम् । दुर्ल्लभं सर्वलोकेऽस्मिन्पवित्रं सुप्रियं हि मे

ಹೇ ದೇವಿ! ದೇವಿಕಾನದಿಯ ಆ ಶುಭ ತೀರವನ್ನು ನಾನು ಸದಾ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಸರ್ವ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭ, ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ.

Verse 13

त्वया सह स्थितश्चाहं तस्मि न्स्थाने वरानने । उमया युक्तदेहत्वात्तेन ख्यातं उमापतिः

ಹೇ ವರಾನನೆ! ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಸೇರಿ ನೆಲೆಸಿರುವೆನು. ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ದೇಹೈಕ್ಯವಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಉಮಾಪತಿ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 14

पुष्यमासे त्वमावस्यां दद्याच्छ्राद्धं समाहितः । न पश्यामि क्षयं तस्य तस्मिन्दत्तस्य पार्वति

ಪುಷ್ಯಮಾಸದ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೇ ಪಾರ್ವತಿ! ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕ್ಷಯವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 15

ब्रह्महत्यासहस्रं तु तस्य दर्शनतो व्रजेत् । गोभूहिरण्यवासांसि तत्र दद्याद्विचक्षणः

ಅವನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಸಹಸ್ರ ಪಾಪಗಳೂ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಿಯು ಗೋವು, ಭೂಮಿ, ಹಿರಣ್ಯ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

स एकः परमः पुत्रो यो गत्वा तत्र सुन्दरि । ददेच्छ्राद्धं पितॄणां च तस्यांतो नैव विद्यते

ಹೇ ಸುಂದರಿ! ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನೇ ಪರಮ ಪುತ್ರನು; ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 17

देवैः सर्वैः समाहूता स्नानार्थं सा सरिद्वरा । देविकेति समाख्याता तेन सा पापनाशिनी

ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿತಳಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿ ‘ದೇವಿಕಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಪಾಪನಾಶಿನಿ.

Verse 276

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देविकायामुमापतिमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ದೇವಿಕಾಯಾಂ ಉಮಾಪತಿಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 276ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.