Adhyaya 273

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शंडतीर्थमनुत्तमम् । सर्वपापोपशमनं सर्वकामफलप्रदम्

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಅನುತ್ತಮವಾದ ಶಂಡತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಸರ್ವಕಾಮಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 2

तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये । पुरा पंचशिरा आसीद्ब्रह्मा लोकपितामहः

ಅದರ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು—ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳು. ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪಂಚಶಿರಸ್ಸುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 3

शिरस्तस्य मया छिन्नं कस्मिंश्चित्कारणांतरे । तत्र गंधवती जाता ब्रह्मणः सा च शोणितैः

ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಾಂತರದಿಂದ ನಾನು ಅವನ ಒಂದು ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಛೇದಿಸಿದೆನು. ಅದರಿಂದ ದುರ್ಗಂಧವು ಉಂಟಾಯಿತು; ಬ್ರಹ್ಮನ ರಕ್ತವೂ ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯಿತು.

Verse 4

तत्रोद्गता महातालास्तेन तालवनं स्मृतम् । अथ करतले लग्नं कपालं ब्रह्मणो मम

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತಾಳವೃಕ್ಷಗಳು ಮೊಳೆದು ಬಂದವು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ‘ತಾಳವನ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಪಾಲವು ನನ್ನ ಕೈತಳದಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು.

Verse 5

शरीरं कृष्णतां यातं मम चैव वृषस्य च । अथ तीर्थान्यनेकानि गतोहं पापशंकया

ನನ್ನ ದೇಹವೂ ನನ್ನ ವೃಷಭವೂ ಕಪ್ಪಾಗಿದವು. ಆಗ ಪಾಪಭೀತಿಯಿಂದ ನಾನು ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದೆನು.

Verse 6

न क्वचिद्व्रजते पापं ततः प्रभासमागतः । क्षेत्रे तत्र मया दृष्टा प्राची देवी सरस्वती

ಎಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪವು ದೂರವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಭಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದೆನು. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಮುಖಿಯಾದ ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ನಾನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದೆನು.

Verse 7

तत्र मे वृषभः स्नातुं प्रविष्टो जलमध्यतः । तत्क्षणाच्छ्वेतता प्राप्तो मुक्तोहमपि हत्यया

ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ವೃಷಭನು ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ನೀರಿನ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಶ್ವೇತವರ್ಣನಾದನು; ನಾನೂ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದೆನು.

Verse 8

करमध्ये च मे लग्नं कपालं पतितं तदा । कपालमोचनश्चासौ लिंगरूपी स्थितोऽभवत्

ಆಗ ನನ್ನ ಕೈಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಪಾಲವು ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು. ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವು ‘ಕಪಾಲಮೋಚನ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಲಿಂಗರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಯಿತು.

Verse 9

तत्रापि यो ददेच्छ्राद्धं प्राचीदेव्यास्तु संनिधौ । मातृकं पैतृकं चैव तृप्तं कुलशतं तथा

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಚೀ ದೇವಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಮಾತೃವಂಶವೂ ಪಿತೃವಂಶವೂ ತೃಪ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಕುಲದ ನೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳೂ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 10

भवेच्च तस्य तृप्तिस्तु यावत्कल्पास्तु सप्ततिः । मास आश्वयुजे देवि कृष्णपक्षे चतुर्दशी । तत्र दद्यात्तु यः श्राद्धं दक्षिणामूर्तिमाश्रितः

ಅವರ ತೃಪ್ತಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ದೇವಿ, ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಈ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

यथावित्तोपचारेण सुपात्रे च यथाविधि । यावद्युगसहस्रं तु तृप्ताः स्युस्ते पितामहाः

ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಸುಪಾತ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಪಿತಾಮಹಾದಿ ಪೂರ್ವಜರು ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 12

अन्नसुवर्णदानं च दधिकंबलमेव च । तत्र देयं विधानेन सर्वपापोपशुद्धये

ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಂತೆ ಅನ್ನದಾನ, ಸುವರ್ಣದಾನ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಕಂಬಳದಾನ ಮಾಡಬೇಕು—ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ.

Verse 13

कृष्णरूपी वृषो देवि यदा श्वेतत्वमागतः । शंडतीर्थमितिख्यातं तेन त्रैलोक्यपूजितम्

ಹೇ ದೇವಿ, ಕೃಷ್ಣರೂಪದ ವೃಷಭನು ಶ್ವೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಆ ಸ್ಥಳವು ‘ಶಂಡತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು; ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅದು ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪೂಜಿತವಾಗಿದೆ।