
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ದೇವಿಗೆ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ‘ಛಾಯಾಲಿಂಗ’ ಎಂಬ ವಿಶೇಷ ಲಿಂಗದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ನ್ಯಂಕುಮತೀ ತೀರ್ಥದ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ದಿಕ್ಕು-ಸೂಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಛಾಯಾಲಿಂಗದ ದರ್ಶನವು ಮಹಾಫಲಪ್ರದ, ಅತಿಶಯ ಪ್ರಭಾವಯುಕ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಘೋರ ಪಾಪಿಗಳು ಅದನ್ನು ಕಾಣಲಾರರು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ದರ್ಶನವನ್ನು ಕೇವಲ ವಿಧಿಯಲ್ಲದೆ ನೈತಿಕ-ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರ್ಹತೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡ, ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇದು ‘ಛಾಯಾಲಿಂಗ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದು ಕೊಲೊಫೋನ್ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि च्छायालिंगमिति स्मृतम् । उत्तरे न्यंकुमत्याश्च बह्वाश्चर्यं महत्फलम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ‘ಛಾಯಾಲಿಂಗ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದು ನ್ಯಂಕುಮತಿಯ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಇದೆ—ಅತೀವ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ—ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಫಲದಾಯಕ।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते पंचपातकैः । सार्द्धद्वादशहस्तं तु योजनत्रितयेन तु । न पश्यंति महादेवि पापिष्ठा ये तु मानवाः
ಹೇ ದೇವಿ, ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಮಾನವನು ಪಂಚ ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಅತಿಪಾಪಿಷ್ಠರಾದ ಜನರು ಅದನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ—ಅದು ಸಾರ್ಥ ದ್ವಾದಶ ಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿದ್ದು ಮೂರು ಯೋಜನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ (ಕಾಣಬಹುದಾದರೂ)।
Verse 263
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये छायालिंग माहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ “ಛಾಯಾಲಿಂಗ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ” ಎಂಬ 263ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।