Adhyaya 198

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि महाप्रभासमुत्तमम् । जलप्रभासतो याम्ये यममार्गविघातकम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಮಹಾದೇವಿ, ಜಲಪ್ರಭಾಸದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿರುವ ಯಮಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಆ ಉತ್ತಮ ಮಹಾಪ್ರಭಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

शृणु तस्यैव माहात्म्यं यथा जातं धरातले

ಈಗ ಆ ತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು—ಅದು ಭೂತಳದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿತೋ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 3

पूर्वं त्रेतायुगे देवि स्पर्शलिंगं तु तत्स्मृतम् । दिव्यं तेजोमयं नृणां स्पर्शनान्मुक्तिदायकम्

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ, ದೇವಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಇದು ‘ಸ್ಪರ್ಶಲಿಂಗ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು—ದಿವ್ಯ ತೇಜೋಮಯ ಲಿಂಗ; ಅದರ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಜನರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 4

अथ काले च कस्मिंश्चिद्वज्रिणाच्छादितं प्रिये । इन्द्रेणागत्य वसुधां भयाक्रांतेन सुन्दरि

ನಂತರ ಯಾವುದೋ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಿಯೆ, ವಜ್ರಧಾರಿಯು ಅದನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು. ಸುಂದರಿ, ಭಯಾಕ್ರಾಂತನಾದ ಇಂದ್ರನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿದ್ದನು.

Verse 5

उष्मा तदुद्भवो देवि निर्गच्छन्नवरोधितः । दशकोटिप्रविस्तीर्णं ज्वालाग्रं लिंगरूपधृक्

ದೇವಿ, ಅದರಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಉಷ್ಣವು ತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು; ಜ್ವಾಲೆಯ ಅಗ್ರಭಾಗವು ದಶಕೋಟಿವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಲಿಂಗರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿತು.

Verse 6

प्रभासक्षेत्रमास्थाय भित्त्वाऽविर्भावमास्थितम् । वज्रेण रुंधिते देवि भित्त्वा चैव वसुंधराम्

ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅದು ಭೇದಿಸಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿತು. ದೇವಿ, ವಜ್ರದಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಚೀರಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.

Verse 7

धूमसंघैः समेतं तु व्यापयामास तज्जगत् । ततस्त्रैलोक्यमखिलं ज्वालाभिर्व्याकुलीकृतम्

ಹೊಗೆಯ ಘನ ಗುಂಪುಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿದ ಆ ತೇಜಸ್ಸು ಆ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು. ನಂತರ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವೂ ವ್ಯಾಕುಲವಾಯಿತು.

Verse 8

ततः सुरगणाः सर्व ऋषयो वेदपारगाः । अस्तुवन्विविधैः सूक्तैर्वेदोक्तैः शशिशेखरम्

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳೂ ವೇದಪಾರಂಗತ ಋಷಿಗಳೂ ಸೇರಿ, ವೇದೋಕ್ತ ವಿವಿಧ ಸೂಕ್ತಗಳಿಂದ ಶಶಿಶೇಖರ (ಚಂದ್ರಮೌಳಿ ಶಿವ)ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 9

संहरस्व सुरश्रेष्ठ तेजः स्वदहनात्मकम् त्रै । लोक्यं व्याकुलीभूतमेवं सर्वं चराचरम् । न यावत्प्रलयं याति तावद्रक्ष सुरेश्वर

“ಹೇ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಸ್ವದಹನಸ್ವಭಾವವಾದ ನಿನ್ನ ದಹನತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಸಂಹರಿಸು. ಈ ಸಮಸ್ತ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯ—ಚರಾಚರವೆಲ್ಲ—ವ್ಯಾಕುಲವಾಗಿದೆ. ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರಾ! ಪ್ರಳಯಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.”

Verse 10

ईश्वर उवाच । एवमाभाषमाणेषु त्रिदिवेषु सुरेश्वरि । तत्तेजः पञ्चधाविष्टं व्याप्याशेषं जगत्त्रयम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು—“ತ್ರಿದಿವದಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ತೇಜಸ್ಸು ಪಂಚಧಾ ರೂಪವಾಗಿ, ಶೇಷವಿಲ್ಲದೆ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತ್ರಯವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು.”

Verse 11

पञ्चप्रभासरूपेण भित्त्वा तत्र वसुन्धराम् । येन मार्गेण निष्क्रान्तं तन्मार्गे च महन्महः

ಪಂಚಪ್ರಭಾಸ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅದು ಅಲ್ಲಿ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿತು. ಅದು ಹೊರಬಂದ ಅದೇ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ಮಹತ್ತಾದ ಪ್ರಕಾಶ ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು.

Verse 12

तत्र तैः स्थापितं द्वारं सुप्रदेशेऽश्मजं प्रिये । पिहितेऽथ च रंध्रेऽस्मिन्धूमो नाशमुपेयिवान्

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು, ಪ್ರಿಯೆ, ಸುಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ದ್ವಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಆ ರಂಧ್ರವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ ಕೂಡಲೆ ಹೊಗೆ ಶಮನವಾಗಿ ನಾಶವಾಯಿತು.

Verse 13

स्वस्थाश्चैवाभवंल्लोकास्तेजस्तत्रैव संस्थितम् । एवं मया प्रेरितास्ते लिंगं तत्र समादधुः

ಆಗ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತೆ ಶಾಂತವೂ ಸ್ವಸ್ಥವೂ ಆದವು; ಆ ತೇಜಸ್ಸು ಅಲ್ಲೀಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅವರು ಅಲ್ಲೀಯೇ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು.

Verse 14

तन्महस्तत्र देवेशि विश्राममकरोत्तदा । ततो महाप्रभासेति कीर्त्यते देवदानवैः

ದೇವೇಶಿ, ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ಸು ಆಗ ಅಲ್ಲೀಯೇ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿತು. ಆದಕಾರಣ ದೇವರೂ ದಾನವರೂ ಅದನ್ನು ‘ಮಹಾಪ್ರಭಾಸ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 15

यस्तं पूजयते भक्त्या लिंगं पुष्पैः पृथग्विधैः । स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನಾವಿಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಜರಾ-ಮರಣವರ್ಜಿತ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 16

दृष्टेन तेन देवेशि मुच्यते पातकैर्नरः । लभते वाञ्छितान्कामान्मनसा चेप्सितान्प्रिये

ದೇವೇಶಿ, ಅದನ್ನು ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನರನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಿಯೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ವಾಂಛಿತ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

हिरण्यं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे शंसितव्रते । गोदानं विधिवत्तत्र देयं चैव द्विजन्मने

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಂಸಿತ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹಿರಣ್ಯವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಗೋಧಾನ ಮಾಡಿ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 18

एवं कृत्वा महादेवि लभते जन्मनः फलम् । राजसूयाश्वमेधानां प्राप्नुयात्फलमूर्जितम्

ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾನವಜನ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ರಾಜಸೂಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳ ಸಮಾನವಾದ ಬಲಿಷ್ಠ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುವನು.

Verse 198

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पञ्चमप्रभासक्षेत्रमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टानवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಪಂಚಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ತೊಂಬತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.