Adhyaya 18

Verse 1

सूत उवाच । इति प्रोक्ता तदा देवी शंकरेण यशस्विनी । पुनः पप्रच्छ विप्रेंद्राः क्षेत्रमाहात्म्यविस्तरम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಶಂಕರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ, ಯಶಸ್ವಿನೀ ದೇವಿಯು ಮತ್ತೆ ಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ವಿವರವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು।

Verse 2

देव्युवाच । अद्य मे सफलं जन्म सफलं च तपः प्रभो । देवत्वमद्य मे जातं त्वत्प्रसादेन शंकर

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದಳು—ಪ್ರಭೋ, ಇಂದು ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಫಲವಾಯಿತು; ನನ್ನ ತಪಸ್ಸೂ ಫಲವಾಯಿತು. ಶಂಕರಾ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನಗೆ ದೇವತ್ವಸಿದ್ಧಿ ದೊರಕಿತು।

Verse 3

अद्याहं कृतकल्याणी ज्ञानदृष्टिः कृतात्वया । अद्य मे भूषितौ कर्णौ क्षेत्र माहात्म्यभूषणौ

ಇಂದು ನಾನು ಕೃತಕಲ್ಯಾಣಿಯಾದೆ; ನೀನು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಇಂದು ಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವೆಂಬ ಆಭರಣವನ್ನು ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು।

Verse 4

अद्य मे तेजसः पिंडो जातो ज्ञानं हृदि स्थितम् । अद्य मे कुलशीलं च अद्य मे रूपलक्षणम्

ಇಂದು ನನ್ನೊಳಗೆ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಘನಪಿಂಡ ಉದಯಿಸಿದೆ; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ. ಇಂದು ನನ್ನ ಕುಲ-ಶೀಲವು ಪೂರ್ಣವಾಯಿತು; ಇಂದು ನನ್ನ ರೂಪವೂ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದವು.

Verse 5

अद्य मे भ्रांतिरुच्छिन्ना तीर्थभ्रमणसंभवा । प्रभासे निश्चलं जातं मनो मे मानिनां वर

ತೀರ್ಥದಿಂದ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಅಲೆದಾಡುವುದರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನನ್ನ ಭ್ರಾಂತಿ ಇಂದು ಛಿನ್ನವಾಯಿತು. ಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿದೆ.

Verse 6

आराधितो मया पूर्वं तुष्टो मेऽद्य सुरेश्वरः । वह्निना वेष्टिता साहमेकपादेन संस्थिता

ಹಿಂದೆ ನಾನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದೆ; ಇಂದು ದೇವಾಧೀಶ್ವರನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಆವರಿತಳಾಗಿ ನಾನು ಒಂದೇ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತೆ (ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ).

Verse 7

तत्तपः सफलं त्वद्य जातं मे भक्तवत्सल । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यमद्य मे प्रकटीकृतम्

ಭಕ್ತವತ್ಸಲನೇ, ಇಂದು ನನ್ನ ಆ ತಪಸ್ಸು ಫಲವತ್ತಾಯಿತು. ಇಂದು ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವು ನನಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.

Verse 8

पुनः पृच्छामि देवेश याथातथ्यं वद प्रभो

ದೇವೇಶನೇ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ—ಪ್ರಭುವೇ, ಇರುವಂತೆಯೇ ಯಥಾತಥ್ಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು.

Verse 9

अद्यापि संशयो नाथ तीर्थमाहात्म्यसंभवः । अन्यत्कौतूहलं देव कथयस्व महेश्वर

ಹೇ ನಾಥ, ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಪ್ರಸಂಗದಿಂದ ಉಂಟಾದ ನನ್ನ ಸಂಶಯ ಇನ್ನೂ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದು ಕೌತುಕವೂ ಇದೆ, ಹೇ ದೇವ—ದಯಮಾಡಿ ಹೇಳು, ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರ।

Verse 10

अयं यो वर्त्तते देव चंद्रस्ते शिरसि स्थितः । कस्यायं कथमुत्पन्नः कस्मिन्काले वद प्रभो

ಹೇ ದೇವ, ನಿನ್ನ ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸುವ ಈ ಚಂದ್ರನು ಯಾರದು? ಇದು ಹೇಗೆ ಉತ್ಪನ್ನವಾಯಿತು? ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿತು? ಹೇ ಪ್ರಭೋ, ಹೇಳು।

Verse 11

ईश्वर उवाच । अस्मिन्काले महादेवि वाराह इति विश्रुते । परार्द्धे तु द्वितीयेऽस्मिन्वर्तमाने तु वेधसः

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ‘ವಾರಾಹ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವೇಧಸ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ಪರಾರ್ಧದ ಎರಡನೆಯ ಭಾಗವು ಈಗ ಪ್ರವೃತ್ತವಾಗಿರುವಾಗ—

Verse 12

द्वितीयमासस्यादौ तु प्रतिपद्या प्रकीर्तिता । वाराहेणोद्धृता तस्यां तथा चादौ धरा प्रिये । तेन वाराहकल्पेति नाम जातं धरातले

ಎರಡನೆಯ ಮಾಸದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರತಿಪದ’ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಆ ದಿನವೇ, ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ಆದಿಯಲ್ಲಿ ವಾರಾಹನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಉದ್ಧರಿಸಿದನು. ಆದಕಾರಣ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ‘ವಾರಾಹಕಲ್ಪ’ ಎಂಬ ನಾಮವಾಯಿತು.

Verse 13

तस्मिन्कल्पे महादेवि गते संध्यांशके प्रिये । प्रथमस्य मनोश्चादौ देवि स्वायंभुवस्य हि

ಆ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ—ಸಂಧ್ಯಾಂಶವು ಕಳೆದ ಬಳಿಕ, ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ—ದೇವಿ, ಸ್ವಾಯಂಭುವನೆಂಬ ಮೊದಲ ಮನುವಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ—

Verse 14

क्षीरोदे मथ्यमाने तु दैवतैर्दानवैरपि । रत्नानि जज्ञिरे तत्र चतुर्द्दशमितानि वै

ದೇವರೂ ದಾನವರೂ ಸೇರಿ ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹದಿನಾಲ್ಕು ದಿವ್ಯ ರತ್ನಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.

Verse 15

तेषां मध्ये महातेजाश्चंद्रमास्तत्त्वसंभव । सोऽयं मया धृतो देवि अद्यापि शिरसि प्रिये

ಆ ರತ್ನಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಚಂದ್ರನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ಆ ಆದಿತತ್ತ್ವದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು. ಹೇ ದೇವಿ, ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ಆ ಚಂದ್ರನನ್ನೇ ನಾನು ಇಂದಿಗೂ ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 16

विषे पीते महादेवि प्रभासस्थस्य मे सदा । भूषणं मुक्तये देवैर्मम चंद्रः कृतः पुरा

ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ವಿಷವನ್ನು ಪಾನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ದೇವರುಗಳು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನನ್ನು ನನ್ನ ಆಭರಣವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು—ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ.

Verse 17

शशिनाभूषितो यस्मात्तेनाहं शशिभूषणः । तत्र स्थाने स्थितोऽद्यापि स्वयंभूर्लिंगमूर्त्तिमान्

ನಾನು ಶಶಿ (ಚಂದ್ರ)ಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ‘ಶಶಿಭೂಷಣ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೇನೆ. ಮತ್ತು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ನಾನು ಇಂದಿಗೂ ಸ್ವಯಂಭೂವಾಗಿ ಲಿಂಗಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 18

सर्वसिद्धिप्रदाता च कल्पस्थायी सदा प्रिये । इत्येतत्कथितं देवि किमन्यत्परिपृच्छसि

ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ನಾನು ಸಮಸ್ತ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಸದಾ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವೆನು. ಹೇ ದೇವಿ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿದೆ—ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?