Adhyaya 172

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महा देवि लिंगं तद्भरतेश्वरम् । तस्मादुत्तरकोणस्थं नातिदूरं व्यवस्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ‘ಭರತೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಆ ಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಉತ್ತರ ಕೋಣದಲ್ಲಿ ಅತಿದೂರವಲ್ಲ।

Verse 2

भरतोनाम राजाऽभूदाग्नीध्रः प्रथितः क्षितौ । यस्येदं भारतं वर्षं नाम्ना लोकेषु गीयते

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಗ್ನೀಧ್ರ ವಂಶದ ಭರತನೆಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜನು ಇದ್ದನು; ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಈ ದೇಶವು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ‘ಭಾರತವರ್ಷ’ವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 3

स च चक्रे तपो घोरं क्षेत्रेऽस्मिन्पार्वति प्रिये । दिव्यं वर्षसहस्रं तु प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम्

ಹೇ ಪ್ರಿಯ ಪಾರ್ವತೀ! ಅವನು ಈ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು; ಇಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು (ಶಿವನನ್ನು) ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಆ ತಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 4

पुत्रकामो नरश्रेष्ठः पूजयामास शंकरम् । ततस्तुष्टः स भगवान्वरं दातुं समुत्सुकः

ಪುತ್ರಕಾಮನೆಯಿಂದ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಆಗ ಭಗವಾನ್ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ವರ ನೀಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾದನು.

Verse 5

अष्टौ पुत्रान्ददौ तस्मै कन्यां चैकां यशस्विनीम् । स तु प्राप्याभिलषितं कृतकृत्यो नराधिपः

ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಎಂಟು ಪುತ್ರರನ್ನು ಮತ್ತು ಒಂದು ಯಶಸ್ವಿನಿ ಪುತ್ರಿಯನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿದನು. ಇಷ್ಟಾರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆದು ಆ ನರಾಧಿಪನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾದನು.

Verse 6

भारतं नवधा कृत्वा पुत्रेभ्यः प्रददौ पृथक् । तेषां नामांकितान्येव ततो द्वीपानि जज्ञिरे

ಭಾರತವನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ನಂತರ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನೇ ಧರಿಸಿದ ದ್ವೀಪಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.

Verse 7

इन्द्रद्वीपः कसेरुश्च ताम्रवर्णो गभस्तिमान् । नागद्वीपस्तथा सौम्यो गान्धर्वस्त्वथ चारुणः

ಆ ದ್ವೀಪಗಳು ಇವು—ಇಂದ್ರದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಕಸೇರು; ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಹಾಗೂ ಗಭಸ್ತಿಮಾನ; ನಾಗದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯ; ನಂತರ ಗಾಂಧರ್ವ ಮತ್ತು ಚಾರುಣ।

Verse 8

अयं तु नवमो द्वीपः कुमार्या संज्ञितः प्रिये । अष्टौ द्वीपाः समुद्रेण प्लाविताश्च तथापरे

ಪ್ರಿಯೇ, ಇದು ಒಂಬತ್ತನೇ ದ್ವೀಪ; ‘ಕುಮಾರ್ಯಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಉಳಿದ ಎಂಟು ದ್ವೀಪಗಳು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಪ್ಲಾವಿತವಾದವು.

Verse 9

ग्रामादिदेशसंयुक्ताः स्थिताः सागरमध्यगाः । एक एव स्थितस्तेषां कुमार्याख्यस्तु सांप्रतम्

ಗ್ರಾಮಗಳು ಮೊದಲಾದ ವಸತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವು ಸಮುದ್ರಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಈಗ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಉಳಿದಿದೆ—‘ಕುಮಾರ್ಯಾ’ ಎಂಬುದು.

Verse 10

बिंदुसरः प्रभृत्येव सागराद्दक्षिणोत्तरम् । योजनानां सहस्रं तु एकं विस्तीर्ण एव तु

ಬಿಂದುಸರಸ್ಸಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ-ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಇದರ ಅಗಲ ಒಂದು ಸಹಸ್ರ ಯೋಜನೆಗಳೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 11

योजनानां सहस्राणि नव दैर्घ्यं प्रकीर्तितम् । तस्यैतज्जृम्भितं देवि भरतस्य महात्मनः

ಇದರ ದೈರ್ಘ್ಯ ಒಂಬತ್ತು ಸಹಸ್ರ ಯೋಜನೆಗಳೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತ. ದೇವಿ, ಇದು ಮಹಾತ್ಮ ಭರತನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಹಾವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ.

Verse 12

षट्पञ्चाशदश्वमेधान्गंगामनु चकार यः । यस्त्रिंशद्यमुनाप्रान्ते भरतो लोकपूजितः

ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ಐವತ್ತಾರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನು—ಲೋಕಪೂಜಿತ ಭರತನು.

Verse 13

स चेश्वरप्रसादेन मोदते दिवि देववत्

ಮತ್ತು ಈಶ್ವರಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವನಂತೆ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

यस्तत्प्रतिष्ठितं लिंगं भारतं पूजयिष्यति । स सर्वयज्ञदानानां फलं प्रापयिता धुवम्

ಆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಲಿಂಗವಾದ ‘ಭರತೇಶ್ವರ’ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು, ಸರ್ವ ಯಜ್ಞ-ದಾನಗಳ ಫಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

कार्त्तिक्यां कृत्तिका योगे यस्तं पश्यति मानवः । न स पश्यति स्वप्नेपि नरकं घोरदारुणम्

ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕಾ ಯೋಗದ ವೇಳೆ ಅದನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಮಾನವನು, ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿಯೂ ಭಯಂಕರ ದಾರುಣ ನರಕವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 172

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भरतेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಭರತೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.