Adhyaya 147

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि ब्रह्मकुण्डमनुत्तमम् । तस्यैव नैरृते भागे ब्रह्मणा निर्मितं पुरा

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ಅನುತ್ತಮವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದರ ನೈಋತ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 2

यदा तु ऋक्षराजेन सोमनाथः प्रति ष्ठितः । तदा ब्रह्मादयो देवाः सर्वे तत्र समागताः । प्रतिष्ठार्थं हि देवस्य शशांकेन निमन्त्रिताः

ನಕ್ಷತ್ರರಾಜ ಶಶಾಂಕ (ಚಂದ್ರ) ಸೋಮನಾಥನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು—ದೇವಪ್ರತಿಷ್ಠಾರ್ಥವಾಗಿ ಚಂದ್ರನೇ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದರಿಂದ।

Verse 3

अथाऽब्रवीन्निशानाथो ब्रह्माणं विनयान्वितः

ಆಗ ವಿನಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಿಶಾನಾಥನು (ಚಂದ್ರನು) ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 4

कृतं भवद्भिर्जानाति स्थापनं वै यथा जनः । तथा कुरु सुरश्रेष्ठ चिह्नमात्मसमुद्भवम्

ಈ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ನಡೆದದ್ದು ಎಂದು ಜನರು ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡು; ಹೇ ಸೂರಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿನ್ನದೇ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಒಂದು ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸು.

Verse 5

एवं श्रुत्वा तदा ब्रह्मा ध्यानं कृत्वा तु निश्चलम् । आह्वयत्सर्वतीर्थानि पुष्करादीनि सर्वशः

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಚಲ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಪುಷ್ಕರಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು.

Verse 6

स्वर्गे वै यानि तीर्थानि तथैव च रसातले । तपःसामर्थ्ययोगेन ब्रह्मणाऽकर्षितानि च । अतस्तस्यैव नाम्ना तु ब्रह्मकुण्डं तु गीयते

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ತೀರ್ಥಗಳೂ, ರಸಾತಲದಲ್ಲಿರುವ ತೀರ್ಥಗಳೂ—ಬ್ರಹ್ಮನು ತಪಸ್ಸಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಅವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿದನು; ಆದಕಾರಣ ಇದು ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ‘ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡ’ವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 7

गणानां च सहस्रैस्तु चतुर्दशभिरीक्ष्यते । अतश्चाभक्तियुक्तानां दुष्प्राप्यं तीर्थमुत्तमम्

ಇದು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಗಣಗಳಿಂದ ದರ್ಶನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವು ದುರ್ಲಭವಾಗಿದೆ.

Verse 8

अथाब्रवीत्सर्वदेवान्ब्रह्मा लोकपितामहः

ಆಗ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು।

Verse 9

अत्र कुण्डे नरः स्नात्वा यः पितॄंस्तर्पयिष्यति । अग्निष्टोमफलं सव लप्स्यते स च मानवः । तत्प्रसादात्स्वर्गलोके विमानेन चरिष्यति

ಈ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುವವನು ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಾಗದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆ ಪುಣ್ಯಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

गोदानं चाश्वदानं च तथा स्वर्णकमण्डलुम् । दद्याद्विप्राय विदुषे सर्वपापापनुत्तये

ಸರ್ವಪಾಪ ನಿವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಗೋदान, ಅಶ್ವದಾನ ಹಾಗೂ ಸ್ವರ್ಣಕಮಂಡಲುವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 11

पौर्णमास्यां महादेवि तथा च प्रतिपद्दिने । सर्वपापविनाशार्थं तत्र स्नाति सरस्वती

ಓ ಮಹಾದೇವಿ! ಪೌರ್ಣಮಿಯಂದು ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಪದ ದಿನವೂ ಸರ್ವಪಾಪ ವಿನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ ಸರಸ್ವತಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾಳೆ।

Verse 12

सिद्धं रसायनं देवि तत्र वै ह्युदकं प्रिये । नानावर्णसमायुक्तमुपदेशेन सिद्ध्यति

ಓ ದೇವಿ, ಪ್ರಿಯೆ! ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜಲವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧ ರಸಾಯನ; ನಾನಾವರ್ಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದುದು ಉಪದೇಶದಿಂದ ಫಲಪ್ರದವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 13

दारिद्र्यदुःखरुक्छोकान्मानवः सेवते कथम् । ब्रह्मकुण्डमनुप्राप्य कल्पवृक्षमिवापरम्

ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡವನ್ನು ಪಡೆದ ಬಳಿಕ ಮನುಷ್ಯನು ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ದುಃಖ, ರೋಗ, ಶೋಕಗಳನ್ನು ಇನ್ನೆಂತೆ ಸಹಿಸುವನು? ಅದು ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದಂತೆ ಕಾಮ್ಯಫಲದಾಯಕವಾಗಿದೆ.

Verse 14

देव्युवाच । भगवन्विस्तराद्ब्रूहि ब्रह्मकुण्डमहोदयम् । सर्वप्राणिहितार्थाय विस्तराद्वद मे प्रभो

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು— ಭಗವನ್, ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದ ಮಹೋದಯ ಹಾಗೂ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ. ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ, ಪ್ರಭೋ, ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿರಿ.

Verse 15

ब्रह्मकुंडस्य माहात्म्यं श्रोतुं मे कौतुकं महत् । लोकानां दुःखनाशाय दारिद्यक्षयहेतवे

ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ನನಗೆ ಮಹಾ ಕುತೂಹಲ. ಲೋಕಗಳ ದುಃಖನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಗೂ ದಾರಿದ್ರ್ಯಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಲೆಂದು.

Verse 16

भगवन्मानुषाः सर्वे दुःखशोकनिपीडिताः । भ्रमंति सकलं जन्म रसायनविमोहिताः

ಭಗವನ್, ಎಲ್ಲಾ ಮಾನವರು ದುಃಖ-ಶೋಕಗಳಿಂದ ನಿಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ‘ರಸಾಯನ’ದ ಮೋಹದಿಂದ ಮರುಳಾಗಿ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀವನ ಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 17

तेषां हिताय मे ब्रूहि निर्वाणं रसमुत्तमम् । आदाविह शरीरं तु अक्षय्यं तु यथा भवेत्

ಅವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ನೀಡುವ ಪರಮ ‘ರಸ’ವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಮೊದಲಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ದೇಹವು ಹೇಗೆ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿ, ಅವಿನಾಶಿಯಾಗಿ ಇರಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿರಿ.

Verse 18

अष्टसिद्धिसमा युक्तं सर्वविद्यासमन्वितम् । कामरूपं क्रियायुक्तं सर्वव्याधिविवर्जितम्

ಅವನು ಅಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಸರ್ವವಿದ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮನ್ವಿತನಾಗಿ, ಇಚ್ಛಿತರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿ, ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ, ಸರ್ವರೋಗಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

ततस्तु परमं देव निर्वाणं येन वै लभेत् । मानवः कृतकृत्यश्च जायते च यथा प्रभो

ಅನಂತರ, ಹೇ ಪರಮದೇವಾ! ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪರಮ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ ಮತ್ತು, ಹೇ ಪ್ರಭೋ, ನಿಮ್ಮ ವಿಧಾನದಂತೆ ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿರಿ.

Verse 20

तथा कथय मे देव दयां कृत्वा जगत्प्रभो । निर्वाणपरमं कल्पं सर्वभ्रांतिविवर्जितम् । प्रसिद्धं सुखदं दिव्यं समा चक्ष्व महेश्वर

ಆದುದರಿಂದ, ಹೇ ದೇವಾ! ಹೇ ಜಗತ್ಪ್ರಭೋ, ದಯಮಾಡಿ ನನಗೆ ನಿರ್ವಾಣವೇ ಪರಮಫಲವಾದ, ಸರ್ವಭ್ರಾಂತಿವಿವರ್ಜಿತವಾದ, ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಸುಖದಾಯಕವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ ಆ ಕಲ್ಪವನ್ನು (ವಿಧಿಯನ್ನು) ಹೇಳಿರಿ; ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿರಿ.

Verse 21

ईश्वर उवाच । साधुसाधु महादेवि लोकानां हितकारिणि । मर्त्यलोके महादेवि तीर्थं तीर्थवरं शुभम्

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—“ಸಾಧು ಸಾಧು, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಲೋಕಹಿತಕಾರಿಣಿ! ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಮತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶುಭ ತೀರ್ಥವಿದೆ—ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ.”

Verse 22

प्रभासं परमं ख्यातं तच्च द्वादशयोजनम् । तत्र सोमेश्वरो देवस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः

ಪ್ರಭಾಸವು ಪರಮವಾಗಿ ಖ್ಯಾತವಾಗಿದೆ; ಅದು ದ್ವಾದಶ ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವ ಸೋಮೇಶ್ವರನು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರುತನು.

Verse 23

तस्य पूर्वे समाख्यातः श्रीकृष्णो दैत्यसूदनः । चण्डिका योगिनी तत्र सखीभिः परिवारिता

ಅದರ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯಸೂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಖೀದೇವಿಯರಿಂದ ಪರಿವಾರಿತಳಾದ ಯೋಗಿನೀ ಚಂಡಿಕೆಯೂ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 24

ततः पूर्वे दिशां भागे चतुर्वक्त्रेण निर्मितम् । तीर्थात्तीर्थं वरं दिव्यं सर्वाश्चर्यमयं शुभम्

ನಂತರ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ತೀರ್ಥವಿದೆ—ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸರ್ವಾಶ್ಚರ್ಯಮಯ ಮತ್ತು ಶುಭಕರ।

Verse 25

सेवितं सर्वदेवैस्तु सिद्धैः साध्यैर्ग्रहैस्तथा । अप्सरोमुनिभिर्दिव्यैर्यक्षैश्च पन्नगैः सदा

ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು ಮತ್ತು ಗ್ರಹಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ದಿವ್ಯ ಅಪ್ಸರಸರು, ಮುನಿಗಳು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ನಾಗರು ಸದಾ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 26

सिद्ध्यर्थं सर्वकामार्थं दिव्यभोगावहं शुभम् । ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातं ब्रह्मणा निर्मितं यतः

ಇದು ಶುಭಕರ—ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹಾಗೂ ಸರ್ವ ಕಾಮ್ಯಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು; ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದುದರಿಂದ ‘ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತವಾಗಿದೆ।

Verse 27

तस्य वायव्यकोणे तु हिर ण्येशः स्वयं स्थितः । तमाराध्य महादेवं हिरण्येश्वरमुत्तमम्

ಅದರ ವಾಯವ್ಯ ಕೋನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಹಿರಣ್ಯೇಶನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಆ ಉತ್ತಮ ಮಹಾದೇವನಾದ ಹಿರಣ್ಯೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ (ಇಷ್ಟಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ)।

Verse 28

महामन्त्रं जपेत्क्षिप्रं दशांशं होमयेत्सुधीः । होमेन सिद्ध्यते मन्त्रः सत्यं सत्यं वरानने

ಹೇ ವರಾನನೆ! ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಅದರ ದಶಾಂಶವನ್ನು ಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೋಮದಿಂದಲೇ ಮಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ—ಸತ್ಯ, ಸತ್ಯ.

Verse 29

तस्योत्तरे तु दिग्भागे किञ्चिदीशानमाश्रितः । चतुर्वक्त्रो महादेवि क्षेत्रपो लिंगरूपधृक्

ಅದರ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಈಶಾನ (ಉತ್ತರ-ಪೂರ್ವ) ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಸ್ವಲ್ಪ ವಾಲಿರುವಂತೆ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಾಲ್ಕುಮುಖ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲನು ಲಿಂಗರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.

Verse 30

तत्स्थानं रक्षते देवि लिंगरूपेण शंकरः । तमाराध्य प्रयत्नेन ततः कुण्डं समाश्रयेत्

ಹೇ ದೇವಿ! ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಶಂಕರನು ಲಿಂಗರೂಪದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ, ನಂತರ ಕುಂಡವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು.

Verse 31

सर्वैश्वर्यमयं देवि नानावर्णविचित्रितम् । कुण्डस्यास्येशदिग्भागे भैरवेश्वरमुत्तमम्

ಹೇ ದೇವಿ! ಈ ಕುಂಡವು ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ನಾನಾವರ್ಣಗಳಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ. ಈ ಕುಂಡದ ಈಶಾನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಭೈರವೇಶ್ವರನು ಇದ್ದಾನೆ.

Verse 32

दुर्गन्धा भासुरा देवि वहते रसरूपिणी । तस्या रसेन संयुक्तं पृथग्वर्णं हि कर्बुरम्

ಹೇ ದೇವಿ! ಅಲ್ಲಿ ರಸರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಧಾರೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಅದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದುರ್ಗಂಧಯುಕ್ತವೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದರ ರಸದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ಅದು ಕರ್ಬುರ—ಅಂದರೆ ವಿಭಿನ್ನ ವರ್ಣಗಳ ಮಚ್ಚುಮಚ್ಚಾಗಿ—ಆಗುತ್ತದೆ.

Verse 33

मेघवर्णं महादिव्यं राजतं च पुनः शुभम् । कपिलं दुग्धवर्णं च कर्पूराभं सुशोभनम्

ಅದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮೇಘವರ್ಣವಾಗಿ ಮಹಾದಿವ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರಜತಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಶುಭವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಪಿಲವರ್ಣ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದುಧವರ್ಣ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕರ್ಪೂರಸಮ ಶುಭ್ರ—ಅತಿಶಯ ಸುಂದರ.

Verse 34

कदा कस्तूरिकाभासं कुंकुमच्छविकावहम् । सौगन्धं चंदनोपेतं कदाचिद्रौधि रोदकम्

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಸ್ತೂರಿಯಂತೆ ಆಭಾಸ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕುಂಕುಮದ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊರುತ್ತದೆ. ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಚಂದನಸುವಾಸನೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತ; ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರೌದ್ರವಾಗಿ ಉಗ್ರ-ಉತ್ತಾಲವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 35

एते रसाश्च विविधा दृश्यंते तत्र सर्वदा । यस्य तुष्टो महादेवः सिद्ध्यते तस्य तत्क्षणात्

ಆ ವಿಭಿನ್ನ ರಸಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಯಾರ ಮೇಲೆ ಮಹಾದೇವನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಕಾರ್ಯವು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 36

रजतं क्षिप्यते तत्र सुवर्ण मिव जायते । प्रत्यक्षमेव तत्रैव रसायनमनुत्तमम्

ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಹಾಕಿದರೆ ಅದು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ തന്നೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅನುತ್ತಮ ರಸಾಯನ (ಅಲೌಕಿಕ ರಸ) ಇದೆ.

Verse 37

पश्यंति मानवा देवि कौतुकं तत्क्षणाद्भृशम् । रसं हि परमं दिव्यं तत्रस्थं च कलौ युगे

ದೇವಿ, ಮಾನವರು ಆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಪರಮ ದಿವ್ಯ ರಸವು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 38

सिद्धं सिद्धरसं पुंसां व्याधीनां क्षयकारकम् । हेमबीजमयं दिव्यं ब्रह्मकुण्डोद्भवं महत्

ಇದು ಮಾನವರಿಗೆ ಸಿದ್ಧವಾದ ‘ಸಿದ್ಧರಸ’; ರೋಗಗಳ ಕ್ಷಯವನ್ನು ಮಾಡುವದು. ಹೇಮಬೀಜಮಯವಾದ ದಿವ್ಯ ದ್ರವ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಮಹತ್ತಾದ ಪದಾರ್ಥ.

Verse 39

इदानीं ते प्रवक्ष्यामि मनुष्याणां हिताय वै । दारिद्र्यं क्षयमाप्नोति तत्क्षणाच्च यशस्विनि

ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ—ನಿಜವಾಗಿ ಮಾನವರ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ, ಓ ಯಶಸ್ವಿನಿ—ಆ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳುವೆನು; ಅದರಿಂದ ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 40

आदावेव प्रकुर्वन्ति ताम्रकुम्भं दृढं शुभम् । तीर्थोदकं क्षिपेत्तत्र पत्रैस्ताम्रस्तथा युतम्

ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ದೃಢವಾದ ಶುಭ ತಾಮ್ರಕುಂಭವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥೋದಕವನ್ನು ಸುರಿದು, ತಾಮ್ರಪತ್ರಗಳು/ತಾಮ್ರಫಲಕಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 41

निक्षिप्य भूमौ तत्कुम्भं ज्वालयेदनलं ततः । चुह्लीरूपेण षण्मासं पाचयेत्तं शनैःशनैः

ಆ ಕುಂಭವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಬೇಕು. ಚುಲ್ಲಿಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಆರು ತಿಂಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅದನ್ನು ತಾಪಿಸಬೇಕು/ಪಾಕಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 42

पश्चादुद्धृत्य तं कुम्भं पुनरेव जलं क्षिपेत् । मासमेकं पुनः कुर्यान्मासमेकं पुनर्भृशम्

ನಂತರ ಆ ಕುಂಭವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಮತ್ತೆ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಯಬೇಕು. ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಅದೇ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪುನಃ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ತಿಂಗಳೂ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 43

ततः सर्वाणि खण्डानि एकीकृत्य प्रयत्नतः । पुनरेवोदकेनैव प्लाव्य चावर्तयेत्पुनः

ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ ಒಂದಾಗಿ ಮಾಡಿ; ಮತ್ತೆ ಕೇವಲ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ನೆನೆಸಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಲಕಿ/ತಿರುಗಿಸಬೇಕು।

Verse 44

कांचनं जायते तत्र यदि तुष्टो महेश्वरः

ಅಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ತೃಪ್ತನಾದರೆ ಚಿನ್ನವು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 45

सिद्धिं शरीरजां देवि यदीच्छेन्मानवोत्तमः । स स्नानमादितः कृत्वा संवत्सरत्रयं पुनः

ಹೇ ದೇವಿ! ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾನವನು ದೇಹಜನ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ಮೊದಲಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 46

मौनेन नियमेनैव महामंत्रजपान्वितः । पूजयेच्च हिरण्येशं क्षेत्रपालं प्रयत्नतः

ಮೌನ ಮತ್ತು ನಿಯಮಾಚರಣೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಮಹಾಮಂತ್ರಜಪದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲ ಹಿರಣ್ಯೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 47

पंचोपचारसंयुक्तं ध्यानधारणसंयुतम् । तीर्थोदकेन पाकं वै पेयं तद्वदुदुम्बरे

ಪಂಚೋಪಚಾರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಧ್ಯಾನ-ಧಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ತೀರ್ಥೋದಕದಿಂದ ಆ ಪಾಕ/ಕಷಾಯವನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಉದುಂಬರ ವೃಕ್ಷದ ಬಳಿಯೂ।

Verse 48

एवं वर्षत्रयेणैव दिव्यदेहः प्रजायते । तेजस्वी वलवान्प्राज्ञः सर्वव्याधिविवर्जितः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕೇವಲ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯದೇಹವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ತೇಜಸ್ವಿ, ಬಲವಂತ, ಪ್ರಾಜ್ಞ ಮತ್ತು ಸರ್ವ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ।

Verse 49

जीवेद्वर्षेशतान्येव त्रीणि दुःखविवर्जितः । वर्षत्रयमविच्छिन्नं यस्तत्र स्नानमाचरेत्

ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಆಚರಿಸುವವನು, ದುಃಖವಿವರ್ಜಿತನಾಗಿ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 50

वागीश्वरीं जपेन्नित्यं पूजाहोमसमन्वितः । तस्य प्रवर्तते वाणी सिद्धिः सारस्वती भवेत्

ಪೂಜೆ-ಹೋಮಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿತ್ಯ ವಾಗೀಶ್ವರೀ ಜಪ ಮಾಡುವವನ ವಾಣಿ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಸಾರಸ್ವತೀಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 51

संस्कृतं प्राकृतं चैवापभ्रंशं भूतभाषितम् । गांगस्रोतःप्रवाहेण उद्गिरेद्गिरमात्मवान् । अश्रान्तां च वरारोहे ह्यविच्छिन्नां च संततम्

ಆಂತರಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಳ್ಳವನು ಸಂಸ್ಕೃತ, ಪ್ರಾಕೃತ, ಅಪಭ್ರಂಶ ಹಾಗೂ ಭೂತಭಾಷೆಗಳನ್ನೂ ಉಚ್ಚರಿಸುವನು; ಗಂಗಾಸ್ರೋತದ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ—ಓ ವರಾರೋಹೆ—ಅವನ ವಾಣಿ ಅಶ್ರಾಂತ, ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನ ಮತ್ತು ನಿರಂತರವಾಗಿರುತ್ತದೆ।

Verse 52

वदेद्वादिसहस्रैस्तु न श्रमस्तस्य जायते । तीर्थस्यास्य प्रभावेण सर्वशास्त्रविशारदाः

ಸಾವಿರಾರು ವಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾದವಿವಾದ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನಿಗೆ ಶ್ರಮ ಉಂಟಾಗದು; ಈ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 53

पंडिता गर्विताः सर्वे तर्कशास्त्रविशारदाः । आगच्छन्ति समं तात विद्ययोद्धतकन्धराः । न शक्नुवंति ते वक्तुं द्रष्टुं वक्त्रमपि प्रिये

ಪ್ರಿಯೆ, ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಆ ಗರ್ವಿತ ಪಂಡಿತರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಬರುತ್ತಾರೆ; ವಿದ್ಯಾಮದದಿಂದ ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರೂ, ಅವರು ಮಾತಾಡಲಾರರು, ಅವನ ಮುಖವನ್ನೂ ನೋಡಲಾರರು।

Verse 54

वादिनां च सहस्राणि भनक्त्येवं निरीक्षणात्

ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಅವನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ವಾದಿಗಳನ್ನು (ವಿವಾದಿಗಳನ್ನು) ನುಚ್ಚುನೂರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 55

उद्वाहयति शास्त्राणि विबुद्धार्थानि सत्वरम् । विमलं पाञ्चरात्रं च वैष्णवं शैवमेव च

ಅವನು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣಾರ್ಥಬೋಧದೊಂದಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರತರುತ್ತಾನೆ—ವಿಮಲಮತ, ಪಾಞ್ಚರಾತ್ರ, ವೈಷ್ಣವ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಶೈವ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೂ ಸಹ।

Verse 56

इतिहासपुराणं च भूततंत्रं च गारुडम् । भैरवं च महातंत्रं कुलमार्गं द्विधा प्रिये

ಮತ್ತೆ ಪ್ರಿಯೆ, ಅವನು ಇತಿಹಾಸ-ಪುರಾಣ, ಭೂತತಂತ್ರ, ಗಾರುಡ ವಿದ್ಯೆ, ಭೈರವ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಹಾತಂತ್ರಗಳು, ಮತ್ತು ಕುಲಮಾರ್ಗದ ದ್ವಿವಿಧ ವಿಭಾಗವನ್ನೂ ಅರಿತಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 57

रथप्रवरवेगेन वाणी चास्खलिता भवेत् । नश्यंति वादिनः सर्वे गरुडस्येव पन्नगाः

ಅವನ ವಾಣಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದ ವೇಗದಂತೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅಸ್ಕಲಿತವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಗರುಡನ ಮುಂದೆ ಸರ್ಪಗಳು ನಾಶವಾಗುವಂತೆ ಎಲ್ಲ ವಾದಿಗಳೂ ಅಂತರಧಾನರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 58

न दारिद्र्यं न रोगश्च न दुःखं मानसं पुनः । राजमान्यो महामानी भवेद्ब्रह्मप्रसादतः

ದಾರಿದ್ರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ರೋಗವೂ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಮಾನಸಿಕ ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವನು ರಾಜರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮಹಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 59

उत्साहबलसंयुक्तो देववज्जीवते सुधीः । दाता भोक्ता च वाग्ग्मी च तीर्थस्यास्य प्रसादतः

ಈ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಉತ್ಸಾಹ-ಬಲಸಂಯುಕ್ತನಾದ ಜ್ಞಾನಿ ದೇವನಂತೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ; ದಾತನಾಗಿ, ಯೋಗ್ಯ ಭೋಕ್ತನಾಗಿ, ವಾಗ್ಮಿಯಾಗಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 60

तैलाभ्यक्तस्य यत्तेजो जायते मनुजेषु च । स्नातमात्रे तथा तेजस्तीर्थस्यैव प्रसादतः

ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಅಭ್ಯಂಗ ಮಾಡಿದಾಗ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ತೇಜಸ್ಸು, ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದ—ಈ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ—ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 61

यत्पापं कुरुते जंतुः पैशुन्यं च कृतघ्नताम् । मित्रद्रोहे च यत्पापं यत्पापं पारदारिकम् । तत्सर्वं विलयं याति कुंडस्नानरतस्य च

ಜಂತು ಮಾಡುವ ಯಾವ ಪಾಪವಾದರೂ—ಪೈಶುನ್ಯ (ನಿಂದೆ), ಕೃತಘ್ನತೆ, ಮಿತ್ರದ್ರೋಹ, ಪರದಾರಗಮನದ ಪಾಪ—ಕುಂಡಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನಿಗೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 62

मुशलं लङ्घयेद् यस्तु यो गास्त्यजति वै द्विजः । तत्पापं क्षयमाप्नोति ब्रह्मकुण्डस्य दर्शनात्

ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಲಂಘಿಸುವ ಅಥವಾ ಗೋವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ದ್ವಿಜನ ಪಾಪವೂ ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 63

पृथिव्यां यानि तीर्थानि दैवतानि तथा पुनः । पूजितानि च सर्वाणि कुण्डस्नानप्रभावतः

ಈ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ ಪೂಜಿತರಾದಂತೆ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 64

सप्तजन्मार्जितं पापं दर्शनात्क्षयमाव्रजेत्

ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವೂ ಕೇವಲ ಇದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಕ್ಷಯಗೊಂಡು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 65

यत्पापं गुरुगोघ्ने च परस्वहरणेषु च । तत्पापं क्षयमाप्नोति ब्रह्मकुण्डनिषेवणात्

ಗುರುಹತ್ಯೆ, ಗೋಹತ್ಯೆ ಹಾಗೂ ಪರಸ್ವಹರಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಶ್ರಯಿಸುವುದರಿಂದ ಕ್ಷಯಗೊಂಡು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 66

प्रदक्षिणं च यः कुर्यात्स्नात्वा कुण्डस्य नामतः । संख्यया पंचदश वै शृणु तस्यापि यत्फलम्

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಈ ಕುಂಡವನ್ನು ಹದಿನೈದು ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುವವನು ಪಡೆಯುವ ಫಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿರಿ.

Verse 67

प्रदक्षिणीकृता तेन सप्तद्वीपा वसुन्धरा । सप्तपातालसहिता तीर्थकोटिभिरावृता

ಅವನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳಿರುವ ಭೂಮಿ, ಏಳು ಪಾತಾಳಗಳೊಡನೆ, ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದುದೆಲ್ಲವೂ—ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಿತವಾದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

Verse 68

आहारमात्रं यो दद्यात्तत्र वेदविदां वरे । लक्षभोज्यं कृतं तेन तीर्थस्यास्य प्रभावतः

ಹೇ ವೇದವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಆಹಾರಮಾತ್ರವನ್ನಾದರೂ ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಈ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಲಕ್ಷಜನರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದಂತೆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 69

ब्रह्मेश्वरं च संपूज्य हिरण्येश्वरमुत्तमम् । क्षेत्रपालं चतुर्वक्त्रं पूजयेच्चिन्तितं लभेत्

ಬ್ರಹ್ಮೇಶ್ವರನನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಿರಣ್ಯೇಶ್ವರನನ್ನೂ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ಚತುರ್ಮುಖ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲನನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಇಷ್ಟಾರ್ಥವು ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 70

एकविंशत्कुलै र्युक्तः सर्वपापविवर्जितः । ब्रह्मलोकं स वै याति नात्र कार्या विचारणा

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಕುಲಗಳೊಡನೆ, ಸರ್ವಪಾಪವಿವರ್ಜಿತನಾಗಿ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 71

विरंचिकुण्डे स्नात्वा वा यो जपेद्वेदमातरम् । लक्षजाप्यविधानेन स मुक्तः पातकैर्भवेत्

ಅಥವಾ ವಿರಂಚಿಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಯಾರು ವೇದಮಾತೆ (ವಾಣಿದೇವಿ/ವೇದಮಂತ್ರ) ಯನ್ನು ಲಕ್ಷಜಪ ವಿಧಾನದಂತೆ ಜಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 72

स एव पुण्यकर्त्ता च स एव पुरुषोत्तमः । यात्रा तत्र कृता येन ब्रह्मकुण्डे वरानने

ಹೇ ವರಾನನೇ! ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಯಾತ್ರೆ (ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ) ಮಾಡಿದವನೇ ನಿಜವಾದ ಪುಣ್ಯಕರ್ತ, ಅವನೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು।

Verse 73

अष्टाशीतिसहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् । ब्रह्मकुण्डं समाश्रित्य ब्रह्मदेवमुपासते

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯನಿಷ್ಠರಾದ (ಊರ್ಧ್ವರೇತಸರಾದ) ಎಂಭತ್ತೆಂಟು ಸಾವಿರ ಋಷಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ದೇವಾಧಿದೇವ ಬ್ರಹ್ಮದೇವನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 74

तावद्गर्जंति तीर्थानि त्रैलोक्ये सचराचरे । यावद्ब्रह्मेश्वरं तीर्थं न पश्यन्ति नराः प्रिये

ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ! ಜನರು ಬ್ರಹ್ಮೇಶ್ವರ ತೀರ್ಥದ ದರ್ಶನ ಮಾಡದವರೆಗೆ, ಚರಾಚರಸಹಿತ ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳು ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

Verse 75

ब्रह्मकुण्डे च पानीयं ये पिबन्ति नराः सकृत् । न तेषां संक्रमेत्पापं वाचिकं मानसं तनौ

ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದ ನೀರನ್ನು ಒಮ್ಮೆ라도 ಕುಡಿಯುವವರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಾಕ್ಯದಿಂದಲೋ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೋ ಉಂಟಾದ ಪಾಪವು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 76

ब्रह्मांडोत्तरमध्ये तु यानि तीर्थानि संति वै । तेषां पुण्यमवाप्नोति ब्रह्मकुण्डे प्रदक्षिणात्

ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮೇಲಿನ ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ಪುಣ್ಯವೂ ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದಲೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 77

याज्ञवल्क्यो महात्मा च परब्रह्मस्वरूपवान् । सोऽपि कुंडं न मुंचेत निकुं भस्तु गणस्तथा

ಪರಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನೂ ಈ ಕುಂಡವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ನಿಕುಂಭ ಮತ್ತು ಅವನ ಗಣವೂ (ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ).

Verse 78

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं ब्रह्मकुण्डजम् । तव स्नेहेन देवेशि किमन्यत्परिपृच्छसि

ಹೀಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು. ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಇನ್ನೇನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?

Verse 79

य इदं शृणुयान्मर्त्यः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्ब्रह्मलोकं च गच्छति

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಇದನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.