Adhyaya 119

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि महादेवीं महाप्रभाम् । बलातिबलदैत्यघ्नीं नाम्नेति प्रथितां क्षितौ

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಮಹಾಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ಆ ಮಹಾದೇವಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅವಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಬಲಾತಿಬಲ ದೈತ್ಯಘ್ನೀ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 2

अनादिनिधनां देवीं तत्र क्षेत्रे व्यवस्थिताम् । कोटिभूतपरीवारां सर्वदैत्यनिबर्हिणीम्

ಆ ದೇವಿ ಅನಾದಿ-ನಿಧನಳಾಗಿ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಕೋಟಿ ಭೂತಪರಿವಾರದಿಂದ ಸೇವಿತಳಾಗಿ, ಅವಳು ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವಳು।

Verse 3

देव्युवाच । बलातिबलदैत्यघ्नी कथमुक्ता त्वया प्रभो । बलातिबलनामानौ कथं दैत्यौ निपातितौ

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪ್ರಭೋ, ನೀವು ಅವಳನ್ನು ‘ಬಲಾತಿಬಲ ದೈತ್ಯಘ್ನೀ’ ಎಂದು ಏಕೆ ಹೇಳಿದರು? ಹಾಗೆಯೇ ಬಲ ಮತ್ತು ಅತಿಬಲ ಎಂಬ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರು ಹೇಗೆ ನಿಪಾತಿತರಾದರು?

Verse 4

कुत्र तिष्ठति सा देवी किंप्रभावा महेश्वर । माहात्म्यमखिलं तस्याः सर्वं विस्तरतो वद

ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರ, ಆ ದೇವಿ ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ? ಅವಳ ಪ್ರಭಾವವೇನು? ಅವಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 5

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशनीम् । यां श्रुत्वा मानवो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಕೇಳು; ಪಾಪಪ್ರಣಾಶಿನಿಯಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು. ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಮಾನವನು ಎಲ್ಲ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

आसीद्रक्तासुरोनाम महिषस्य सुतो बली । महाकायो महाबाहुर्हिरण्याक्ष इवापरः

ಮಹಿಷನ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಪುತ್ರ ‘ರಕ್ತಾಸುರ’ ಎಂಬ ಅಸುರನಿದ್ದನು. ಅವನು ಮಹಾಕಾಯ, ಮಹಾಬಾಹು—ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನಂತಿದ್ದನು.

Verse 7

बलातिबल नामानौ तस्य पुत्रौ बभूवतुः । तौ विजित्य सुरान्सर्वान्देवेन्द्राग्निपुरोगमान्

ಅವನಿಗೆ ‘ಬಲ’ ಮತ್ತು ‘ಅತಿಬಲ’ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ ಮೊದಲಾದವರ ನೇತೃತ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರನ್ನು ಜಯಿಸಿ ತಮ್ಮ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದರು.

Verse 8

त्रैलोक्येऽस्मिन्निरातंकौ चक्रतू राज्यमञ्जसा । तयोः सेना मुखे वीरास्त्रयस्त्रिंशत्प्रकीर्तिताः

ಈ ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ರಾಜ್ಯವಾಡಿದರು. ಅವರ ಸೇನೆಯ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತಮೂರು ವೀರರು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 9

रौद्रात्मानो महायोधाः सहस्राक्षौहिणीमुखाः । सिंहस्कन्धा महाकाया दुरात्मानो महाबलाः

ಅವರು ರೌದ್ರಸ್ವಭಾವದ ಮಹಾಯೋಧರು, ಸಹಸ್ರ ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿಗಳ ನಾಯಕರು. ಸಿಂಹಸ್ಕಂಧರು, ಮಹಾಕಾಯರು, ದುರಾತ್ಮರಾದರೂ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠರು—ಭಯಂಕರರು.

Verse 10

धूम्राक्षो भीमदंष्ट्रश्च कालवश्यो महाहनुः । ब्रह्मघ्नो यज्ञकोपश्च स्त्रीघ्नः पापनिकेतनः

ಅವರಲ್ಲಿ ಧೂಮ್ರಾಕ್ಷ, ಭೀಮದಂಷ್ಟ್ರ, ಕಾಲವಶ್ಯ, ಮಹಾಹನು; ಬ್ರಹ್ಮಘ್ನ, ಯಜ್ಞಕೋಪ; ಸ್ತ್ರೀಘ್ನ ಮತ್ತು ಪಾಪನಿಕೇತನ—ಇವರು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 11

विद्युन्माली च बन्धूकः शंकुकर्णो विभावसुः । देवांतको विकर्मा च दुर्भिक्ष क्रूर एव च

ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲೀ, ಬಂಧೂಕ, ಶಂಕುಕರ್ಣ, ವಿಭಾವಸು; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಾಂತಕ, ವಿಕರ್ಮ, ದುರ್ಭಿಕ್ಷ, ಕ್ರೂರ—ಇವರೂ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 12

हयग्रीवोऽश्वकर्णश्च केतुमान्वृषभो द्विजः । शरभः शलभो व्याघ्रो निकुंभो मणिको बकः

ಹಯಗ್ರೀವ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಕರ್ಣ; ಕೇತುಮಾನ, ವೃಷಭ, ದ್ವಿಜ; ಶರಭ, ಶಲಭ, ವ್ಯಾಘ್ರ, ನಿಕುಂಭ, ಮಣಿಕ, ಬಕ—ಇವರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 13

शूर्पको विक्षरो माली कालो दण्डककेरलः । एते दैत्या महाकायास्तयोः सेनाधिकारिणः

ಶೂರ್ಪಕ, ವಿಕ್ಷರ, ಮಾಲೀ, ಕಾಲ, ದಂಡಕ-ಕೇರಳ—ಈ ಮಹಾಕಾಯ ದೈತ್ಯರು ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರ ಸೇನೆಗಳ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದರು।

Verse 14

एवं तैः पृथिवी व्याप्ता पञ्चाशत्कोटि विस्तरा । एवं ज्ञात्वा तदा देवा भयेनोद्विग्नमानसाः

ಹೀಗೆ ಐವತ್ತು ಕೋಟಿ ವಿಸ್ತಾರವಿರುವ ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲ ಅವರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ದೇವರುಗಳು ಭಯದಿಂದ ಉದ್ವಿಗ್ನಮನಸ್ಕರಾದರು।

Verse 15

सर्वैर्देवर्षिभिः सार्धं जग्मुस्ते हिमवद्वनम् । स्तोत्रेणानेन तां देवीं तुष्टुवुः प्रयतास्तदा

ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಮವತ್ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ನಂತರ ನಿಯತಮನಸ್ಕರಾಗಿ ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 16

देवा ऊचुः । जयाक्षरे जयाऽनंते जयाऽव्यक्ते निरामये । जय देवि महामाये जय देवर्षिवंदिते

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು—ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಹೇ ಅಕ್ಷರೇ! ಜಯವು, ಹೇ ಅನಂತೇ! ಜಯವು, ಹೇ ಅವ್ಯಕ್ತೇ, ಹೇ ನಿರಾಮಯೇ! ಜಯವು, ಹೇ ದೇವಿ ಮಹಾಮಾಯೇ! ಜಯವು, ಹೇ ದೇವರ್ಷಿವಂದಿತೇ!

Verse 17

जय विश्वेश्वरे गंगे जय सर्वार्थसिद्धिदे । जय ब्रह्माणि कौमारि जय नारायणीश्वरि

ಜಯವು, ಹೇ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಿ ಗಂಗೇ! ಜಯವು, ಹೇ ಸರ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿದೇ! ಜಯವು, ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿ, ಹೇ ಕೌಮಾರಿ! ಜಯವು, ಹೇ ನಾರಾಯಣೀಶ್ವರಿ!

Verse 18

जय ब्रह्माणि चामुंडे जयेन्द्राणि महेश्वरि । जय मातर्महालक्ष्मि जय पार्वति सर्वगे

ಜಯವು, ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿ! ಜಯವು, ಹೇ ಚಾಮುಂಡೇ! ಜಯವು, ಹೇ ಇಂದ್ರಾಣಿ! ಜಯವು, ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರಿ! ಜಯವು, ಹೇ ಮಾತೆ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ! ಜಯವು, ಹೇ ಸರ್ವಗೇ ಪಾರ್ವತಿ!

Verse 19

जय देवि जगत्सृष्टे जयैरावति भारति । जयानंते जय जये जय देवि जलाविले

ಜಯವು, ಹೇ ದೇವಿ, ಜಗತ್ಸೃಷ್ಟಿಕಾರಿಣಿ! ಜಯವು, ಹೇ ಐರಾವತಿ! ಜಯವು, ಹೇ ಭಾರತಿ! ಜಯವು, ಹೇ ಅನಂತೇ—ಜಯ ಜಯ! ಜಯವು, ಹೇ ದೇವಿ, ಜಲಾವಿಲೇ (ಜಲರೂಪಿಣಿ)!

Verse 20

जयेशानि शिवे शर्वे जय नित्यं जयार्चिते । मोक्षदे जय सर्वज्ञे जय धर्मार्थकामदे

ಜಯವು, ಹೇ ಈಶಾನಿ! ಜಯವು, ಹೇ ಶಿವೇ, ಹೇ ಶರ್ವೇ! ನಿತ್ಯ ಜಯವು, ‘ಜಯ’ದಿಂದ ಅರ್ಚಿತೇ! ಜಯವು, ಹೇ ಮೋಕ್ಷದೇ! ಜಯವು, ಹೇ ಸರ್ವಜ್ಞೇ! ಜಯವು, ಹೇ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮದೇ!

Verse 21

जय गायत्रि कल्याणि जय सह्ये विभावरि । जय दुर्गे महाकालि शिव दूति जयाऽजये

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಗಾಯತ್ರೀ ಕಲ್ಯಾಣಿ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಸಹ್ಯಾ ವಿಭಾವರಿ. ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ದುರ್ಗೆ ಮಹಾಕಾಳಿ; ಓ ಶಿವದೂತಿ, ಓ ಅಜಯೆ, ಜಯವು ನಿನಗೆ॥

Verse 22

जय चण्डे महामुण्डे जय नन्दे शिवप्रिये । जय क्षेमंकरि शिवे जय कल्याणि रेवति

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಚಂಡೇ ಮಹಾಮುಂಡೇ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ನಂದಾ ಶಿವಪ್ರಿಯೆ. ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಕ್ಷೇಮಂಕರಿ ಶಿವೇ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ; ಓ ರೇವತಿ, ಜಯವು ನಿನಗೆ॥

Verse 23

जयोमे सिद्धिमांगल्ये हरसिद्धे नमोस्तु ते । जयापर्णे जयानन्दे महिषाऽसुरघातिनि

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಸಿದ್ಧಿ-ಮಾಂಗಲ್ಯದಾಯಿನಿ; ಹೇ ಹರಸಿದ್ಧೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಜಯಾಪರ್ಣೇ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಜಯಾನಂದೇ; ಓ ಮಹಿಷಾಸುರಘಾತಿನಿ, ಜಯವು ನಿನಗೆ॥

Verse 24

जय मेधे विशालाक्षि जयानंगे सरस्वति । जयाशेषगुणावासे जयावर्ते सुरान्तके

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಮೇಧಾ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ. ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ನಿರಂಗ ಸರಸ್ವತಿ. ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಅಶೇಷಗುಣಾವಾಸೇ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಜಯಾವರ್ತೇ; ಓ ಸುರಾಂತಕೇ, ಜಯವು ನಿನಗೆ॥

Verse 25

जय संकल्पसंसिद्धे जय त्रैलोक्यसुंदरि । जय शुंभनिशुंभघ्ने जय पद्मेऽद्रिसंभवे

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಸಂಕಲ್ಪಸಂಸಿದ್ಧೇ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸುಂದರಿ. ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಶುಂಭನಿಶುಂಭಘ್ನಿ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಪದ್ಮಾ, ಅದ್ರಿಸಂಭವೇ॥

Verse 26

जय कौशिकि कौमारि जय वारुणि कामदे । नमोनमस्ते शर्वाणि भूयोभूयो जयाम्बिके

ಜಯ ಕೌಶಿಕೀ, ಜಯ ಕೌಮಾರೀ, ಜಯ ವಾರುಣೀ, ಹೇ ಕಾಮನಾಪ್ರದಾಯಿನಿ. ಹೇ ಶರ್ವಾಣಿ, ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಅಂಬಿಕೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಜಯ॥

Verse 27

त्राहि नस्त्राहि नो देवि शरण्ये शरणागतान्

ಹೇ ದೇವಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು; ಹೇ ಶರಣ್ಯೆ, ಶರಣಾಗತರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು॥

Verse 28

सैवं स्तुता भगवती देवैः सर्वैर्वरानने । आत्मानं दर्शयामास भाभासितदिगन्तरम्

ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವರಮುಖಿ ಭಗವತಿ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದಳು; ಅವಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂಚುಗಳವರೆಗೆ ಪ್ರಕಾಶವಾಯಿತು॥

Verse 29

नमस्कृत्य तु तामूचुः सुरास्ते भयनाशनीम् । बलातिबलनामानौ हत्वा दैत्यौ महाबलौ । तेषां चैव महत्सैन्यं पाह्यतो महतो भयात्

ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಆ ದೇವತೆಗಳು ಭಯನಾಶಿನಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು—“ಬಲಾತಿಬಲ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲ ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾವು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಈಗ ಅವರ ಮಹಾಸೈನ್ಯದಿಂದ, ಈ ಮಹಾಭಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು।”

Verse 30

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा दत्त्वा तेभ्योऽभयं ततः । बभूवाद्भुतरूपा सा त्रिनेत्रा चेन्दुशेखरा

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ಆ ದೇವಿ ಅದ್ಭುತ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು—ತ್ರಿನೇತ್ರಿ, ಚಂದ್ರಶೇಖರಾ॥

Verse 31

सिंहारूढा महादेवि नानाशस्त्रास्त्रधारिणी । सुवक्त्रा विंशतिभुजा स्फूर्जद्विद्युल्लतोपमा

ಸಿಂಹಾರೂಢಳಾದ ಮಹಾದೇವಿ, ನಾನಾ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳು, ಸುಮುಖಿ, ಇಪ್ಪತ್ತು ಭುಜಗಳವಳು—ವಿದ್ಯುಲ್ಲತೆಯಂತೆ ಮಿಂಚಿದಳು.

Verse 32

ततों ऽबिका निनादोच्चैः साट्टहासं मुहुर्मुहुः

ಆಮೇಲೆ ಅಂಬಿಕಾ ಉಚ್ಚಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅಟ್ಟಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಮರುಮರು ಘರ್ಜಿಸಿದಳು.

Verse 33

तस्या नादेन घोरेण कृत्स्नमापूरितं नभः । प्रकंपिताखिला चोर्वी सरिद्वारिधिमेखला

ಅವಳ ಭೀಕರ ನಾದದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಆಕಾಶ ತುಂಬಿತು; ನದಿಗಳೂ ಸಾಗರಗಳೂ ಮೆಖಲೆಯಾಗಿ ಸುತ್ತಿದ ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಂಪಿಸಿತು.

Verse 34

शैलतुंगस्तनी रम्या प्रमदेव भयातुरा । तेऽपि तत्रासुराः प्राप्ताश्चतुरंगबलान्विताः

ಪರ್ವತಶಿಖರಗಳಂತೆ ಉನ್ನತ ಸ್ತನಗಳಿರುವ ರಮ್ಯ ಪ್ರಮದಾ-ದೇವಿ ಭಯದಿಂದ ಆತುರಳಾದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಚತುರಂಗ ಬಲಸಹಿತ ಅಸುರರೂ ಆಗಮಿಸಿದರು.

Verse 35

सम्यग्विदितविक्रान्ताः कालान्तकयमोपमाः । रक्षो दानवदैत्याश्च पाताले येऽपि संस्थिताः

ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ, ಕಾಲಾಂತಕ ಯಮನಂತೆ ಭೀಕರರಾದ ರಾಕ್ಷಸರು, ದಾನವರು, ದೈತ್ಯರು—ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದವರೂ ಸಹ ಹೊರಟು ಬಂದರು.

Verse 36

ते सर्व एव दैत्येन्द्राः कोटिशः समुपागताः । ततोऽभवन्महायुद्धं देव्यास्तत्रासुरैः सह

ಆ ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರರು ಕೋಟಿಶಃ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಬಂದರು. ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಮತ್ತು ಅಸುರರ ನಡುವೆ ಮಹಾಯುದ್ಧವು ಸಂಭವಿಸಿತು.

Verse 37

बभूव सर्वब्रह्माण्डे ह्यकाण्डक्षयकारणम् । अक्षौहिणीसहस्राणि त्रयस्त्रिंशत्सुरेश्वरि

ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರಿ! ಸಮಸ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು; ಮುವತ್ತಮೂರು ಸಾವಿರ ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿ/ನಾಶವಾದವು.

Verse 38

एकविंशत्सहस्राणि शतान्यष्टौ च सप्ततिः । सानुगानां सयोधानां रथानां वातरंहसाम्

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ, ಎಂಟುನೂರು ಮತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು—ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ರಥಗಳು, ಅನುಚರರು ಹಾಗೂ ಯೋಧರೊಡನೆ.

Verse 39

हत्वा सा लीलया देवी निन्ये क्षयमनाकुला

ಆ ದೇವಿಯು ಲೀಲೆಯಂತೆ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಅಚಲಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯಿತು.

Verse 40

ततो देव्या हतानां च दानवानां महौजसाम् । गजवाजिरथानां च शरीरैरावृता मही

ನಂತರ ದೇವಿಯಿಂದ ಹತರಾದ ಮಹಾಬಲ ದಾನವರ ಹಾಗೂ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಆವೃತವಾಯಿತು.

Verse 41

कबंधनृत्यसंकुले स्रवद्वसास्थिकर्द्दमे । रणाजिरे निशाचरास्ततो विचेरुरूर्जिताः

ಆ ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ—ಶಿರೋಹೀನ ಕಬಂಧಗಳ ನೃತ್ಯಸಂಕುಲವಾಗಿ, ಹರಿಯುವ ಮೇದಸ್ಸು‑ಅಸ್ಥಿಗಳ ಕೆಸರಿನಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿ—ಅಂದು ಬಲಿಷ್ಠ ನಿಶಾಚರರು ಅತ್ತಿತ್ತ ಸಂಚರಿಸಿದರು।

Verse 42

शृगाल गृधवायसाः परं प्रपातमादधुः । क्वचित्परे निशाचराः प्रपीतशोणितोत्कटाः । प्रतर्प्य चात्मनः पितॄन्समर्चयंस्तथा ऋषीन्

ನರಿಗಳು, ಗಿಧ್ರಗಳು, ಕಾಗೆಗಳು ಅಪಾರವಾಗಿ ಧಾವಿಸಿ ಬಿದ್ದವು. ಕೆಲವೆಡೆ ಇತರ ನಿಶಾಚರರು—ರಕ್ತಪಾನದಿಂದ ಉಗ್ರರಾಗಿ—ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತರ್ಪಣದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಸಮರ್ಚಿಸಿದರು।

Verse 43

गजान्नरांस्तुरंगमान्बभक्षिरे सुनिर्घृणाः । रथोडुपैस्तथा परे तरंति शोणितार्णवम्

ಅವರು ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಆನೆಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ರಥಗಳನ್ನು ದೋಣಿಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ರಕ್ತಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿದರು।

Verse 44

इति प्रगाढसंगरे सुरारिसंघसंकुले । विराजतेऽम्बिका धनुः शराऽसिशूलधारिणी

ಹೀಗೆ ದೇವಶತ್ರುಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಘನಘೋರ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅಂಬಿಕೆ ಧನುಸ್ಸು, ಬಾಣಗಳು, ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಶೂಲವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು।

Verse 45

गजेन्द्रदर्पमर्द्दनी तुरंगयूथपोथिनी । सुरारिसैन्यनाशिनी इतस्ततः प्रपश्यती

ಗಜೇಂದ್ರರ ಗರ್ವವನ್ನು ಮರ್ಧಿಸುವಳು, ಕುದುರೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುವಳು, ದೇವಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಆ ದೇವಿ ಅತ್ತಿತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಿದಳು।

Verse 46

सिंहाष्टकयुक्ते महा प्रेतके भूधरहंसशुभ्रोज्जलद्भास्वराभे वृषभसमाने मानिनीमथो ते दैत्येन्द्रवीराः पश्यंतः समुद्भूतरोषास्ततोऽपि जग्मुर्नदन्तो रवन्तो रवं मेघनादाः

ಅವಳನ್ನು ಕಂಡು—ಎಂಟು ಸಿಂಹಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತ ಮಹಾ ಪ್ರೇತಕ-ವಾಹನದ ಮೇಲೆ ಆರೂಢಳಾಗಿ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿನ ಶುಭ್ರ ಹಂಸದಂತೆ ದೀಪ್ತಿಮಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವಳಾಗಿ, ವೃಷಭಸಮ ಗರ್ವಿತಳಾಗಿ—ದೈತ್ಯೇಂದ್ರರ ವೀರರು ರೋಷೋದ್ರೇಕದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದರು, ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ನಾದಿಸಿದರು।

Verse 47

हाहाकारं विकुर्वाणा हन्यमानास्ततोऽसुराः । केचित्समुद्रं विविशुरद्रीन्केचिच्च दानवाः

ಆಗ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಅಸುರರು ಹಾಹಾಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ಕೆಲವರು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿದರು; ಕೆಲ ದಾನವರು ಪರ್ವತಗಳೊಳಗೆ ಓಡಿ ಅಡಗಿದರು.

Verse 48

केचिल्लुञ्चितमूर्धानो जाल्मा भूत्वा वनेऽवसन् । दयाधर्मं ब्रुवाणाश्च निर्ग्रंथव्रतमास्थिताः

ಕೆಲವರು ತಲೆ ಮುಂಡಿಸಿಕೊಂಡು ದೀನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು; ‘ದಯೆ’ ‘ಧರ್ಮ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ನಿರ್ಗ್ರಂಥರ ವ್ರತವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು.

Verse 49

केचित्प्राणपरा भीताः पाखण्डाश्रममास्थिताः । हेतुवादपरा मूढा निःशौचा निरपेक्षकाः

ಕೆಲವರು ಪ್ರಾಣಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು ಪಾಖಂಡ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು; ಅವರು ಮೂಢರಾಗಿ ಕೇವಲ ಹೇತುವಾದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಅಶುಚಿಗಳಾಗಿ, ಯುಕ್ತಾಚಾರಕ್ಕೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯರಾದರು.

Verse 50

ते चाद्यापीह दृश्यन्ते लोके क्षपणकाः किल । तथैव भिन्दकाश्चान्ये शिवशास्त्रबहिष्कृताः

ಅವರು ಇಂದಿಗೂ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ‘ಕ್ಷಪಣಕರು’ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಭಿಂದಕರು’ ಎಂಬ ಇತರರೂ ಇದ್ದಾರೆ—ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತರು.

Verse 51

केचित्कौलव्रता ह्यस्मिन्दृश्यन्ते सकलैर्जनैः । सुरास्त्रीमांसभूयिष्ठा विकर्मस्थाश्च लिङ्गिनः

ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಕೌಲವ್ರತಧಾರಿಗಳೆಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ—ಸುರಾ, ಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತು ಮಾಂಸದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕ ಆಸಕ್ತರು; ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಷಿದ್ಧ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಲಿಂಗಧಾರಿಗಳು।

Verse 52

प्रायो नैष्कृतिकाः पापा जिह्वोपस्थपरायणा । एवं देव्या हताः सर्वे बलातिबलसंयुताः

ಬಹುತೇಕ ಅವರು ಪಾಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಪಟಿಗಳು; ನಾಲಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಾಮೇಂದ್ರಿಯದ ಆಸೆಗಳಿಗೆ ಪರಾಯಣರು. ಹೀಗೆ ಬಲಾತಿಬಲದ ಮಹಾಬಲ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ದೇವಿಯಿಂದ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು।

Verse 53

प्रभासं क्षेत्रमासाद्य संस्थिता सा तदाम्बिका । योगिनीनां चतुःषष्ट्या संयुता पापनाशिनी । बलातिबलनाशीति प्रभासे प्रथिता क्षितौ

ಪ್ರಭಾಸ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಆ ಅಂಬಿಕಾ ಅಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾದಳು—ಅರವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಯೋಗಿನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಪಾಪನಾಶಿನಿ. ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ‘ಬಲಾತಿಬಲನಾಶಿನಿ’—ಬಲಾತಿಬಲನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವಳು—ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು।

Verse 54

देव्युवाच । चतुःषष्टिस्त्वया प्रोक्ता योगिन्यो याः सुरेश्वर । तासां नामानि मे ब्रूहि सर्वपापहराणि च

ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ಸುರೇಶ್ವರಾ! ನೀವು ಅರವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಯೋಗಿನಿಯರನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಅವರ ನಾಮಗಳನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ—ಅವು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವವು.

Verse 55

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि योगिनीनां महोदयम् । सर्वरक्षाकरं दिव्यं महाभयविनाशनम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಕೇಳು; ಯೋಗಿನಿಯರ ಮಹೋದಯವನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅದು ದಿವ್ಯ, ಸರ್ವರಕ್ಷೆ ನೀಡುವದು ಮತ್ತು ಮಹಾಭಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದು.

Verse 56

आदौ तत्र महालक्ष्मीर्नंदा क्षेमंकरी तथा । शिवदूती महाभद्रा भ्रामरी चन्द्रमण्डला

ಅವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾಗಿ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ, ನಂದಾ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇಮಂಕರೀ; ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವದೂತೀ, ಮಹಾಭದ್ರಾ, ಭ್ರಾಮರೀ ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರಮಂಡಲಾ।

Verse 57

रेवती हरसिद्धिश्च दुर्गा विषमलोचना । सहजा कुलजा कुब्जा मायावी शांभवी क्रिया

ಅವಳು ರೇವತೀ ಮತ್ತು ಹರಸಿದ್ಧಿ; ಅವಳು ದುರ್ಗಾ—ಅದ್ಭುತ, ಅನುಪಮ ದೃಷ್ಟಿಯವಳು. ಅವಳು ಸಹಜಾ, ಕುಲಜಾ, ಕುಬ್ಜಾ; ಅವಳು ಮಾಯಾವೀ ಮತ್ತು ಶಾಂಭವೀ ಕ್ರಿಯಾ—ಶಿವಸಂಭವಾ ಪವಿತ್ರ ಸಾಧನಾಶಕ್ತಿ.

Verse 58

आद्या सर्वगता शुद्धा भावगम्या मनोतिगा । विद्याविद्या महामाया सुषुम्ना सर्वमंगला

ಅವಳು ಆದ್ಯಾ, ಸರ್ವಗತಾ, ಶುದ್ಧಾ—ಭಾವದಿಂದ ಗ್ರಹ್ಯ, ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಮೀರುವವಳು. ಅವಳು ವಿದ್ಯೆ-ಅವಿದ್ಯೆ ಎರಡೂ, ಮಹಾಮಾಯೆ; ಅವಳು ಸುಷುಮ್ನಾ ಮತ್ತು ಸರ್ವಮಂಗಳಗಳ ಮೂಲ.

Verse 59

ओंकारात्मा महादेवि वेदार्थजननी शिवा । पुराणान्वीक्षिकी दीक्षा चामुण्डा शंकरप्रिया

ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವೇ ಓಂಕಾರ; ನೀ ಶಿವಾ—ವೇದಾರ್ಥಜನನಿ. ನೀ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಅನ್ವೀಕ್ಷಿಕೀ, ನೀನೇ ದೀಕ್ಷೆ; ನೀ ಚಾಮುಂಡಾ, ಶಂಕರಪ್ರಿಯೆ.

Verse 60

ब्राह्मी शांतिकरी गौरी ब्रह्मण्या ब्राह्मणप्रिया । भद्रा भगवती कृष्णा ग्रहनक्षत्रमालिनी

ಅವಳು ಬ್ರಾಹ್ಮೀ—ಶಾಂತಿಕರಿಣಿ; ಅವಳು ಗೌರೀ—ಧರ್ಮರಕ್ಷಕಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಿಯೆ. ಅವಳು ಭದ್ರಾ, ಭಗವತಿ; ಅವಳು ಕೃಷ್ಣಾ, ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರಮಾಲಿನಿ.

Verse 61

त्रिपुरा त्वरिता नित्या सांख्या कुंडलिनी ध्रुवा । कल्याणी शोभना निरया निष्कला परमा कला

ಅವಳು ತ್ರಿಪುರಾ ಮತ್ತು ತ್ವರಿತಾ; ಅವಳು ನಿತ್ಯಾ, ಸಾಂಖ್ಯಾ, ಕುಂಡಲಿನೀ, ಧ್ರುವಾ. ಅವಳು ಕಲ್ಯಾಣೀ, ಶೋಭನಾ, ನಿರಯಾ, ನಿಷ್ಕಲಾ—ಪರಮ ಕಲಾ-ಶಕ್ತಿಸ್ವರೂಪಿಣಿ.

Verse 62

योगिनी योगसद्भावा योगगम्या गुहाशया । कात्यायनी उमा शर्वा ह्यपर्णेति प्रकीर्तिता

ಅವಳು ಯೋಗಿನೀ; ಯೋಗವೇ ಅವಳ ಸತ್ಸ್ವಭಾವ. ಯೋಗದಿಂದಲೇ ಅವಳು ಪ್ರಾಪ್ಯಳು, ಹೃದಯ-ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಳು. ಅವಳು ಕಾತ್ಯಾಯನೀ, ಉಮಾ, ಶರ್ವಾ; ‘ಅಪರ್ಣಾ’ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು.

Verse 63

चतुःषष्टिर्महादेवि एवं ते परिकीर्तिताः । स्तोत्रेणानेन दिव्येन भक्त्या यः स्तौति चंडिकाम्

ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನ ಅರವತ್ತುನಾಲ್ಕು ನಾಮಗಳು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ದಿವ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಚಂಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ—

Verse 64

तं पुत्रमिव शर्वाणी सर्वापत्स्वभिरक्षति । चतुर्दश्यामथाष्टम्यां नवम्यां च विशेषतः

ಶರ್ವಾಣಿ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಪುತ್ರನಂತೆ ಭಾವಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚತುರ್ದಶಿ, ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ನವಮಿ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ.

Verse 65

उपवासैकभक्तेन तथैवायाचितेन च । गृहीतनियमा देवि ये जपंति च चंडिकाम्

ಹೇ ದೇವಿ, ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಚಂಡಿಕೆಯನ್ನು ಜಪಿಸುವವರು—ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಏಕಭಕ್ತ (ಒಮ್ಮೆ ಭೋಜನ)ದಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಯಾಚಿತ (ಕೇಳದೆ ದೊರಕಿದ) ಅನ್ನದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾ—

Verse 66

वर्षार्धं वर्षमेकं वा सिद्धास्ते तत्त्वचारिणः । आश्वयुक्छुक्लपक्षे च मन्वादिष्वष्टकासु च

ಅರ್ಧವರ್ಷ ಅಥವಾ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ತತ್ತ್ವನಿಷ್ಠ ಸಾಧಕರು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಶ್ವಯುಜ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ, ಮನ್ವಾದಿ ಮೊದಲಾದ ಅಷ್ಟಕಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ।

Verse 67

कृत्वा महोत्सवं देवीं यजेच्छ्रेयोऽभिवृद्धये । पादुके धारयेद्देव्या दुर्गाभक्तो हिरण्मये

ದೇವಿಗೆ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ದುರ್ಗಾಭಕ್ತನು ದೇವಿಯ ಸ್ವರ್ಣ ಪಾದುಕೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಬೇಕು।

Verse 68

प्रमादविघ्नशांत्यर्थं क्षुरिकां च सदा पुमान् । पशुमांसासवैश्चैवमासुरं भावमाश्रिताः

ಪ್ರಮಾದ ಮತ್ತು ವಿಘ್ನಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚೂರಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದರೆ ಪಶುಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಮದ್ಯಾಸಕ್ತರು ಆಸುರ ಭಾವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 69

ये यजन्त्यम्बिकां ते स्युर्दैत्या ऐश्वर्यभोगिनः । देवत्वं सात्त्विका यांति सात्त्विकीं भक्तिमास्थिताः

ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ಐಶ್ವರ್ಯಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ದೈತ್ಯರಾಗಿಯೂ ಆಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಾತ್ತ್ವಿಕರು ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 70

एतत्ते कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । बलातिबलनाशिन्या देव्या सर्वार्थसाधकम् । प्रभासक्षेत्रसंस्थायाः संक्षेपात्कीर्तिवर्धनम्

ಹೇ ದೇವಿ, ಪಾಪನಾಶಕವಾದ ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಬಲಾತಿಬಲನಾಶಿನಿ ದೇವಿಯದು, ಇದು ಎಲ್ಲಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ ದೇವಿಯ ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ವರ್ಣನೆ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 119

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलातिबलदैत्यघ्नीमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಬಲಾತಿಬಲ ದೈತ್ಯಘ್ನೀ ದೇವಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ನಾಮದ 119ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।