Adhyaya 118

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोप्यादित्यमनुत्तमम् । भूतेशाद्वायवे भागे धनुषां त्रिंशकेन्तरे

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಅನಂತರ ಭೂತೇಶನಿಂದ ವಾಯವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ಧನುಷಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿರುವ ಅನುತ್ತಮ ಗೋಪ್ಯಾದಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

बलातिबलदैत्यघ्न्या दक्षिणाग्नेयसंस्थितम् । धनुषां दशके देवि संस्थितं पापनाशनम्

ಹೇ ದೇವಿ! ಅದು ದಕ್ಷಿಣ-ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ಹತ್ತು ಧನುಷಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿದೆ; ಬಲಾತಿಬಲ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿದೆ.

Verse 3

तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि महापापहरां शुभाम् । यां श्रुत्वा मानवो भक्त्या दुःखशोकैः प्रमुच्यते

ನಾನು ಅದರ ಮಂಗಳಕರವಾದ, ಮಹಾಪಾಪಹರವಾದ ಉತ್ಪತ್ತಿಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವೆನು; ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಮಾನವನು ದುಃಖ-ಶೋಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

पुरा कृष्णो महातेजा यदा प्रभासमागतः । सहितो यादवैः सर्वैः षट्पञ्चाशतिकोटिभिः

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರಭಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಯಾದವರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು—ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಐವತ್ತಾರು ಕೋಟಿ.

Verse 5

षोडशैव सहस्राणि गोप्यस्तत्र समागताः । लक्षमेकं तथा षष्टिरेते कृष्णसुताः प्रिये

ಅಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಗೋಪಿಯರೂ ಸಹ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಪ್ರಿಯೆಯೇ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪುತ್ರರು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಅರವತ್ತು ಮಂದಿ ಇದ್ದರು.

Verse 6

तत्र प्राभासिके क्षेत्रे संस्थिताः पापनाशने । यादवस्थलमासाद्य यावद्रैवतको गिरि

ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪನಾಶಕವಾದ ಪ್ರಾಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೆಲೆಸಿದರು. ಯಾದವರ ವಸತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದರು.

Verse 7

तत्र द्वादशवर्षाणि संस्थितास्ते महाबलाः । क्षेत्रं पवित्रमादाय शिवलिंगानि ते पृथक् । स्थापयाञ्चक्रिरे सर्वे ह्यंकितानि स्वनामभिः

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಬಲಿಗಳು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೆಲೆಸಿದರು. ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಶಿವಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಅವೆಲ್ಲವೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅಂಕಿತವಾಗಿದ್ದವು.

Verse 8

एवं समग्रं तत्क्षेत्रं यावद्द्वादशयोजनम् । ध्वजलिंगांकितं चक्रुः सर्वे यादवपुंगवाः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹನ್ನೆರಡು ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ಆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಯಾದವಶ್ರೇಷ್ಠರು ಧ್ವಜಗಳೂ ಶಿವಲಿಂಗಗಳೂ ಮೂಲಕ ಅಂಕಿತಗೊಳಿಸಿದರು.

Verse 9

हस्तहस्तान्तरे देवि प्रासादाः क्षेत्र मध्यतः । सुवर्णकलशोपेताः पताकाकुलितांबराः । विराजंते तु तत्रस्थाः कीर्तिस्तंभा हरेरिव

ದೇವಿಯೇ, ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೈದೂರ ಕೈದೂರಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಸಾದಗಳು ನಿಂತಿದ್ದವು—ಸುವರ್ಣ ಕಲಶಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತ, ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ತುಂಬಿ; ಅಲ್ಲಿ ಅವು ಹರಿಯ ಕೀರ್ತಿಸ್ತಂಭಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

Verse 10

ततो गोप्यो महादेवि आद्या याः षोडश स्मृताः । तासां नामानि ते वक्ष्ये तानि ह्मेकमनाः शृणु

ನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ಆದ್ಯ ಷೋಡಶ ಗೋಪಿಯರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು; ನೀನು ಏಕಾಗ್ರಮನದಿಂದ ಕೇಳು।

Verse 11

लंबिनी चन्द्रिका कान्ता क्रूरा शान्ता महोदया । भीषणी नन्दिनीऽशोका सुपर्णा विमलाऽक्षया

ಅವರು—ಲಂಬಿನೀ, ಚಂದ್ರಿಕಾ, ಕಾಂತಾ, ಕ್ರೂರಾ, ಶಾಂತಾ, ಮಹೋದಯಾ; ಭೀಷಣೀ, ನಂದಿನೀ, ಅಶೋಕಾ, ಸುಪರ್ಣಾ, ವಿಮಲಾ, ಅಕ್ಷಯಾ।

Verse 12

शुभदा शोभना पुण्या हंसस्यैताः कलाः स्मृताः । हंस एव मतः कृष्णः परमात्मा जनार्दनः

ಶುಭದಾ, ಶೋಭನಾ, ಪುಣ್ಯಾ—ಇವರು ಹಂಸದ ದಿವ್ಯ ಕಲೆಯೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಆ ಹಂಸನೇ ಕೃಷ್ಣನು—ಪರಮಾತ್ಮ ಜನಾರ್ದನನು।

Verse 13

तस्यैताः शक्तयो देवि षोडशैव प्रकीर्तिताः । चन्द्ररूपी ततः कृष्णः कलारूपास्तु ताः स्मृताः

ಹೇ ದೇವಿ, ಇವು ಅವನ ಷೋಡಶ ಶಕ್ತಿಗಳೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತ; ಆದ್ದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಚಂದ್ರರೂಪಿ, ಮತ್ತು ಅವರು ಕಲಾರೂಪಗಳೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 14

संपूर्णमण्डला तासां मालिनी षोडशी कला । प्रतिपत्तिथिमारभ्य विचरत्यासु चन्द्रमाः

ಅವರಲ್ಲಿ ‘ಮಾಲಿನೀ’ ಎಂಬ ಷೋಡಶೀ ಕಲೆಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಂಡಲವಾದ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಪ್ರತಿಪತ್ ತಿಥಿಯಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಈ ಕಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

षोडशैव कला यास्ता गोपीरूपा वरानने । एकैकशस्ताः संभिन्नाः सहस्रेण पृथक्पृथक्

ಹೇ ವರಾನನೆ! ಆ ಹದಿನಾರು ಕಲೆಗಳೇ ಗೋಪೀರೂಪಿಣಿಯರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲೆ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಭೇದಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿಭಜಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 16

एवं ते कथितं देवि रहस्यं ज्ञानसंभवम् । एवं यो वेद पुरुषः स ज्ञेयो वैष्णवो बुधैः

ಹೇ ದೇವಿ! ಜ್ಞಾನಸಂಭವವಾದ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು. ಇದನ್ನು ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯುವ ಪುರುಷನನ್ನು ಪಂಡಿತರು ನಿಜವಾದ ವೈಷ್ಣವನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 17

अथ ताभिः कृताञ्ज्ञात्वा प्रासादान्यादवैः पृथक् । ततो गोप्योऽपि ताः सर्वाः सहस्राणि तु षोडश । कृष्णमाज्ञाप्य भावेन स्थापयांचक्रिरे रविम्

ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಯಥೋಚಿತ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಯಾದವರು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಾಸಾದಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ತದನಂತರ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಭಾವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ರವಿ (ಸೂರ್ಯದೇವ)ಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

Verse 18

ऋषिभिर्नारदाद्यैस्तास्तथा क्षेत्रनिवासिभिः । तं प्रतिष्ठापयामासुः प्रतिष्ठाविधिना रविम्

ನಾರದಾದಿ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಕ್ಷೇತ್ರನಿವಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾವಿಧಿಯಂತೆ ಆ ರವಿ (ಸೂರ್ಯದೇವ)ಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು.

Verse 19

प्रतिष्ठिते ततः सूर्ये ददुर्दानानि भूरिशः । ततः क्षेत्रनिवासिभ्यो गोभूहेमांबराणि च

ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾದ ನಂತರ ಅವರು ಅಪಾರ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಬಳಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಗೋವುಗಳು, ಭೂಮಿ, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಿದರು.

Verse 20

ततस्त ऋषयः सर्वे संतुष्टा हृष्टमानसाः । चक्रुर्नाम रवेस्तत्र गोप्यादित्येति विश्रुतम् । सर्वपाप हरं देवं महासौभाग्यदायकम्

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯದೇವರಿಗೆ ‘ಗೋಪ್ಯಾದಿತ್ಯ’ ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರು. ಆ ದೇವನು ಸರ್ವಪಾಪಹರನು, ಮಹಾಸೌಭಾಗ್ಯದಾಯಕನು.

Verse 21

एवं कृते कृतार्थास्ताः संप्राप्यातिमहद्यशः । जग्मुर्यथागतं सर्वा द्वारकां कृष्णसंयुताः

ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರಿದ ಬಳಿಕ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕೃತಾರ್ಥರಾಗಿ ಅತಿಮಹಾ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸಂಗಡ ಬಂದಂತೆ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಮರಳಿ ಹೋದರು.

Verse 22

पुनः कालान्तरे देवि शापाद्दुर्वाससः प्रिये । यादवस्थलतां प्राप्ताः प्रभासे पापनाशने

ಮತ್ತೆ ಕೆಲಕಾಲದ ನಂತರ, ಹೇ ದೇವಿ, ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ದುರ್ವಾಸರ ಶಾಪದಿಂದ ಅವರು ಪಾಪನಾಶಕ ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾದವರ ವಾಸಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು.

Verse 23

एवं ते कथितो देवि गोप्यादित्यसमुद्भवः । माहात्म्यं तस्य ते वच्मि पूजावन्दनजं क्रमात्

ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿನಗೆ ಗೋಪ್ಯಾದಿತ್ಯನ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು. ಈಗ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅವನ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ವಂದನೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 24

अस्मिन्मित्रवने देवि यो गोपीभिः प्रतिष्ठितः । तस्य दर्शनमात्रेण दुःखशोकैः प्रमुच्यते

ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ಮಿತ್ರವನದಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಯರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಆ ದೇವನನ್ನು ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ದುಃಖ-ಶೋಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

सुतप्तेनेह तपसा यज्ञैर्वा बहुदक्षिणैः । तां गतिं ते नरा यान्ति ये गोपीरविमाश्रिताः

ಇಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಾಗಲಿ, ಬಹು ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಾಗಲಿ ದೊರೆಯುವ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು, ಗೋಪೀ-ರವಿ (ಗೋಪ್ಯಾದಿತ್ಯ) ಶರಣಾದ ನರರೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 26

येन सर्वात्मना भावो गोप्यादित्ये निवेशितः । महेश्वरि कृतार्थत्वात्स श्लाघ्यो धन्य एव सः

ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರಿ! ಯಾರು ಸರ್ವಾತ್ಮಭಾವದಿಂದ ಗೋಪ್ಯಾದಿತ್ಯನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಭಕ್ತಿಭಾವವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೋ, ಕೃತಾರ್ಥನಾದ ಕಾರಣ ಅವನೇ ಧನ್ಯನು, ಶ್ಲಾಘ್ಯನು।

Verse 27

अपि नः स कुले धन्यो जायते कुलपावनः । भाग्यवान्भक्तिभावेन येन भानुरुपासितः

ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಭಾನು (ಸೂರ್ಯ)ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿದವನೇ ಧನ್ಯನು; ಅವನೇ ಕುಲಪಾವನನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಿಜವಾಗಿ ಭಾಗ್ಯವಂತನು ಅವನೇ।

Verse 28

सप्तम्यां पूजयेद्यस्तु माघे मास्युषसि प्रिये । सप्तावरान्सप्त पूर्वान्पितॄन्सोप्युद्धरेन्नरः

ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ! ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸಪ್ತಮಿಯ ದಿನ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಯಾರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ನರನು ಏಳು ಮುಂದಿನವರನ್ನೂ ಏಳು ಹಿಂದಿನವರನ್ನೂ—ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸಹ—ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 29

छिनत्ति रोगान्दुश्चेष्टान्दुर्जयाञ्जयति ह्यरीन्

ಇದು ರೋಗಗಳನ್ನೂ ದುಷ್ಟಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತದೆ; ದುರ್ಜಯ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಜಯಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 30

न सप्तम्यां स्पृशेत्तैलं नीलवस्त्रं न धारयेत् । न चाप्यामलकैः स्नानं न कुर्यात्कलहं क्वचित्

ಸಪ್ತಮಿಯಂದು ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು, ನೀಲಿ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಬಾರದು. ಆಮಲಕದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಲಹ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 31

नीलरक्तेन वस्त्रेण यत्कर्म कुरुते द्विजः । स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायः पितृतर्पणम् । वृथा तस्य महायज्ञा नीलसूत्रस्य धारणात्

ನೀಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ದ್ವಿಜನು ಮಾಡುವ ಯಾವ ಕರ್ಮವಾದರೂ—ಸ್ನಾನ, ದಾನ, ಜಪ, ಹೋಮ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ, ಪಿತೃತರ್ಪಣ—ಅವನಿಗೆ ಫಲರಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ನೀಲಸೂತ್ರ ಧಾರಣೆಯಿಂದ ಅವನ ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 32

नीलीरक्तं यदा वस्त्रं विप्रस्त्वंगेषु धारयेत् । अहोरात्रोषितो भूत्वा पञ्चगव्येन शुद्ध्यति

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನೀಲಿ-ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದರೆ, ಒಂದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನಿಯಮ/ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸಿ ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

रोमकूपे यदा गच्छेद्रसं नीलस्य कस्यचित् । पतितस्तु भवेद्विप्रस्त्रिभिः कृच्छ्रैर्व्यपोहति

ಯಾವುದೋ ನೀಲಿ ದ್ರವ್ಯ/ಬಣ್ಣದ ಸಾರವು ರೋಮಕೂಪಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪತಿತನೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಮೂರು ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಆ ದೋಷವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

नीलमध्यं यदा गच्छेत्प्रमादाद्ब्राह्मणः क्वचित् । अहोरात्रोषितो भूत्वा पञ्चगव्येन शुद्ध्यति

ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ‘ನೀಲ’ದ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರೆ, ಒಂದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನಿಯಮ/ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸಿ ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 35

नीलदारु यदा भिद्येद्ब्राह्मणानां शरीरके । शोणितं दृश्यते तत्र द्विजश्चान्द्रायणं चरेत्

ನೀಲದಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ದೇಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಕಾಣಿಸಿದರೆ, ದ್ವಿಜನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 36

कुर्यादज्ञानतो यस्तु नीलं वै दन्तधावनम् । कृत्वा कृच्छ्रद्वयं तस्य शुद्धिरुक्ता मनीषिभिः

ಆದರೆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಯಾರು ನೀಲ ಪದಾರ್ಥವನ್ನು ದಂತಧಾವನಕ್ಕೆ ಬಳಸುವರೋ, ಅವರು ಎರಡು ಬಾರಿ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧಿ ಎಂಬುದಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

Verse 37

इत्येतत्कथितं देवि गोप्यादित्यमहोदय । पापघ्नं सर्वजन्तूनां श्रुतं सर्वार्थसाधकम्

ಹೇ ದೇವಿ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಗೋಪ್ಯಾದಿತ್ಯನ ಮಹೋದಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ—ಅದು ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಶುಭಾರ್ಥಗಳೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 38

गवां शतसहस्रैस्तु दत्तैर्यत्कुरुजांगले । पुण्यं भवति देवेशि तद्गोप्यादित्यदर्शने

ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಕುರುಜಾಂಗಲದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯ, ಗೋಪ್ಯಾದಿತ್ಯನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 118

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गोप्यादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಗೋಪ್ಯಾದಿತ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.