Adhyaya 42

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । वृषोत्सर्गं करिष्यंति वैशाख्यां चैव कार्तिके । द्वारकायां पिशाचत्वं मुक्त्वा यांति पितामहाः

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ವೈಶಾಖದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡುವರು; ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹರು ಪಿಶಾಚತ್ವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 2

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः । एवंविधानि पापानि कृत्वा चैव गुरूण्यपि

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ, ಸುರಾಪಾನ, ಕಳ್ಳತನ, ಗುರುಪತ್ನೀಗಮನ—ಇಂತಹ ಪಾಪಗಳನ್ನು, ಅತ್ಯಂತ ಘೋರವಾದವುಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿ…

Verse 3

स्नानमात्रेण गोमत्यां श्रीकृष्णस्य च दर्शनात् । विलयं याति दैत्येन्द्र कल्पकोटिकृतान्यपि

ಹೇ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ! ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ, ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳೂ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 4

रुक्मिणीं ये प्रपश्यंति भक्तियुक्ताः कलौ नराः । पुरीं प्रदक्षिणां कृत्वा जप्त्वा नामसहस्रकम्

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತರಾದ ಜನರು ರುಕ್ಮಿಣೀದೇವಿಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿ, ನಗರವನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ನಾಮಸಹಸ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 5

प्रदक्षिणीकृतं सर्वं ब्रह्मांडं नात्र संशयः । महादानैस्तु चान्यत्र यत्फलं परिकीर्तितम् । द्वारकायां तु रुक्मिण्यां दृष्टायां जायते तदा

ಈ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಗೊಂಡಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ। ಬೇರೆಡೆ ಮಹಾದಾನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಫಲ, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ರುಕ್ಮಿಣೀದೇವಿಯ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 6

द्वादशीवासरे प्राप्ते माहात्म्यं द्वारकाभवम् । पठते संनिधौ विष्णोः शृणु वक्ष्यामि तत्फलम्

ದ್ವಾದಶೀ ದಿನ ಬಂದಾಗ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ದ್ವಾರಕಾ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು—ನಾನು ಹೇಳುವೆನು।

Verse 7

सर्वेषु चैव लोकेषु कामचारी विराजते । पद्मवर्णेन यानेन किंकिणीजालमालिना

ಅವನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ಸಂಚರಿಸುವವನಾಗಿ, ಪದ್ಮವರ್ಣದ ದಿವ್ಯವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಿಂಕಿಣೀಜಾಲಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

दिव्यश्वेताश्वयुक्तेन कामगेन यथासुखम् । आभूतसंप्लवं यावत्क्रीडतेऽप्सरसां गणैः

ದಿವ್ಯ ಶ್ವೇತ ಅಶ್ವಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ, ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ಚಲಿಸುವ ರಥದಲ್ಲಿ ಅವನು ಯಥಾಸುಖವಾಗಿ ವಿಹರಿಸಿ, ಪ್ರಳಯವರೆಗೆ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 9

कृतकृत्यश्च भवति कल्पकोटिसमन्वितः । यथा निर्मथनादग्निः सर्वकाष्ठेषु दृश्यते । तथा च दृश्यते धर्मो द्वादशीसेवनान्नरे

ಅವನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳ ಪುಣ್ಯಫಲದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮಥನದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾಷ್ಠಗಳಲ್ಲಿರುವ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವಂತೆ, ದ್ವಾದಶೀ ಸೇವನೆಯಿಂದ ನರನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 10

अतः परं प्रवक्ष्यामि पितृभिः परिकीर्तितम् । अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं गोमत्यां श्रद्धया नरः । स्नात्वा संपूज्य कृष्णं च श्राद्धं कुर्यात्सपिण्डकम्

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪಿತೃಗಳು ಪ್ರಖ್ಯಾತಪಡಿಸಿದುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಸಪಿಂಡಕ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವ ನರನು ಇರಲಿ.

Verse 11

अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा पश्यति यः कृष्णमस्माकं तारणाय वै

ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಗೋಮತಿ-ಸಮುದ್ರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು ಇರಲಿ—ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದು ನಮ್ಮ ತಾರಣಾರ್ಥವೇ.

Verse 12

अपिस्यात्स कुलऽस्माकं यः श्रुत्वा ब्राह्मणाननात् । द्वारकामाहात्म्यमिदं पूजयिष्यति भक्तितः

ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮುಖದಿಂದ ಈ ದ್ವಾರಕಾ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಗೌರವಿಸುವವನು ಇರಲಿ.

Verse 13

भविष्यति कुलेऽस्माकं यो गच्छेद्द्वारकां पुरीम् । संप्राप्य द्वादशीं शुद्धां यः करिष्यति जागरम्

ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕಾ ಪುರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಶುದ್ಧ ದ್ವಾದಶಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಜಾಗರಣ ಮಾಡುವವನು ಇರುವನು.

Verse 14

भविष्यति कुलेऽस्माकं पुत्रो वा दुहिता तथा । स्तुवन्नामसहस्रं तु कृष्णस्याग्रे पठिष्यति

ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಪುತ್ರನಾಗಲಿ ಪುತ್ರಿಯಾಗಲಿ ಒಬ್ಬನು/ಒಬ್ಬಳು ಹುಟ್ಟಿ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರನಾಮ ಪಠಣ ಮಾಡುವನು/ಮಾಡುವಳು।

Verse 15

अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं भविष्यति धृतव्रतः । गोपीचन्दनदानेन यस्तोषयति वैष्णवान्

ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢನಾಗಿರುವ ಒಬ್ಬನು/ಒಬ್ಬಳು ಇರಲಿ; ಗೋಪೀಚಂದನ ದಾನದಿಂದ ವೈಷ್ಣವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವನು/ಪಡಿಸುವಳು।

Verse 16

अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं वैष्णवानां तु सन्निधौ । द्वारकायाश्च माहात्म्यं पठिष्यति जितेन्द्रियः

ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯಜಯಿಯಾದ ಒಬ್ಬನು/ಒಬ್ಬಳು ಇರಲಿ; ವೈಷ್ಣವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕಾ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಠಿಸುವನು/ಪಠಿಸುವಳು।

Verse 17

भविष्यति कुलेऽस्माकं माहात्म्यं द्वारकाभवम् । लिखित्वा कृष्णतुष्ट्यर्थं स्वगृहे धारयिष्यति

ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು/ಒಬ್ಬಳು ಇರುತ್ತಾನೆ; ದ್ವಾರಕಾಜನಿತ ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಬರೆದು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿ ಇಡುವನು/ಇಡುವಳು।

Verse 18

स्वर्णदानं च गोदानं भूमिदानं तथैव च । यावज्जीवं भवेद्दत्तं येनेदं धारितं कलौ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇದನ್ನು (ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು) ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಸ್ವರ್ಣದಾನ, ಗೋদান ಮತ್ತು ಭೂದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲ ದೊರಕಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 19

तप्तकृच्छ्रं महाकृच्छ्रं मासोपोषणमेव च । यावज्जीवं कृतं तेन येनेदं श्रावितं कलौ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಶ್ರವಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಯಾವಜ್ಜೀವಂ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ, ಮಹಾಕೃಚ್ಛ್ರ ಹಾಗೂ ಮಾಸೋಪವಾಸ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 20

प्रायश्चित्तानि चीर्णानि पापानां नाशनाय । द्वारकायाश्च माहात्म्यं येन विस्तारितं कलौ

ಪಾಪನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೋ, ಅದು ಸಹ ಪಾಪಕ್ಷಯಕರವಾಗಿದೆ।

Verse 21

तावत्तिष्ठंति पुरुषे ब्रह्महत्यादिकानि च । यावन्न लिखते जंतुर्माहात्म्यं द्वारकाभवम्

ಜಂತು ದ್ವಾರಕಾಸಂಬಂಧವಾದ ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಬರೆಯುವವರೆಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳು ಪುರುಷನಲ್ಲಿ ತಂಗಿರುತ್ತವೆ।

Verse 22

दानैः सर्वैश्च किं तस्य सर्वतीर्थावगाहनैः । द्वारकायाश्च माहात्म्यं येनेदं लिखितं गृहे

ಯಾರು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ದ್ವಾರಕಾ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳೂ ಸರ್ವತೀರ್ಥಸ್ನಾನಗಳೂ ಏನು ಅಗತ್ಯ?

Verse 23

सर्व दुःखप्रशमनं सर्वकार्य्यप्रसाधनम् । चतुर्वर्गप्रदं नित्यं हरिभक्तिविवर्द्धनम्

ಇದು ಸರ್ವ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಸರ್ವ ಧರ್ಮ್ಯಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ, ಚತುರ್ವರ್ಗವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯ ಹರಿಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 24

न चाधिर्भवते नूनं याम्यं तस्य भयं नहि । माहात्म्यं पठते यत्र द्वारकायाः समुद्भवम्

ದ್ವಾರಕೆಯಿಂದ ಸಮುದ್ಭವಿಸಿದ ದ್ವಾರಕಾ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಪೀಡೆ ಉಂಟಾಗದು; ಅವನಿಗೆ ಯಮಭಯವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 25

लिखितं तिष्ठते यस्य गृहे तत्तीर्थमेव च । बलाच्छुणुष्व माहात्म्यं द्वारकायाः समुद्भवम्

ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿದು ಬರಹರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆಯೋ, ಅವರ ಮನೆವೇ ನಿಜವಾದ ತೀರ್ಥ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಯಿಂದ ಸಮುದ್ಭವಿಸಿದ ದ್ವಾರಕಾ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 26

विधि मन्त्रक्रियाहीनां पूजां गृह्णाति केशवः । माहात्म्यं तिष्ठते नित्यं लिखितं यस्य वेश्मनि । न तस्यागःसहस्रैस्तु कृतैर्लिप्यति मानवः

ವಿಧಿ-ಮಂತ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಲ್ಲದ ಪೂಜೆಯನ್ನೂ ಕೇಶವನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವು ಬರಹರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವಿರುತ್ತದೋ, ಆ ಮಾನವನು ಸಾವಿರಾರು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 27

यः पठेच्छृणुते वापि माहात्म्यं द्वारकाभवम् । न भवेद्भूतवैकल्यं धर्मवैकल्यमेव च

ದ್ವಾರಕಾಭವವಾದ ಈ ದ್ವಾರಕಾ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದೇಹ-ಜೀವನ ಕ್ಷೇಮದಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗದು; ಧರ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ವೈಕಲ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 28

यः स्मरेत्प्रातरुत्थाय माहात्म्यं द्वारकाभवम् । द्वादशीनां च सर्वासां यच्चोक्तं लभते फलम्

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ದ್ವಾರಕಾಭವವಾದ ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತಗಳಿಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 29

त्रिदशैः पूज्यते नित्यं वन्द्यते सिद्धचारणैः । माहात्म्यं पठते यो वै द्वारकायाः समुद्भवम्

ದ್ವಾರಕೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ದ್ವಾರಕಾ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿತ್ಯವೂ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತರಾಗಿ ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರಿಂದ ವಂದಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 30

द्वारका वसते यत्र तत्र विष्णुः सनातनः । तत्र तीर्थानि सर्वाणि सर्वे देवाः सवासवाः । यज्ञा वेदाश्च ऋषयस्त्रैलोक्यं सचरा चरम्

ದ್ವಾರಕೆಯು ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತದೋ ಅಲ್ಲಿ ಸನಾತನ ವಿಷ್ಣುವೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ। ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು—ಚರಾಚರ ಸಹಿತ ಸಂಪೂರ್ಣ ತ್ರಿಲೋಕವೂ ಇರುತ್ತದೆ।

Verse 31

शक्तो हि द्वारकां गंतुं मानवो न हि पुत्रक । कृष्णदर्शनजं पुण्यं माहात्म्यं पठतो भवेत्

ಮಗನೇ! ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಾನವನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ; ಆದರೆ ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 32

सत्यं शौचं श्रुतं वित्तं सुशीलं च क्षमाऽर्जवम् । सर्वं च निष्फलं तस्य माहात्म्यं न शृणोति यः

ಸತ್ಯ, ಶೌಚ, ವಿದ್ಯೆ, ಧನ, ಸದುಗುಣ, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಜವ—ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳದವನಿಗೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಷ್ಫಲವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 33

षण्मासे च भवेत्पुत्रो लक्ष्मीश्चैव विवर्द्धते । तस्य यः शृणुते भक्त्या माहात्म्यं द्वारकाभवम्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ವಾರಕಾಭವವಾದ ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳುವವನಿಗೆ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 42

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये द्वारकाक्षेत्रे वृषोत्सर्गादिक्रियाकरण द्वारकामाहात्म्यश्रवणादिफलवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ದ್ವಾರಕಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ, ದ್ವಾರಕಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿ ಕ್ರಿಯಾಕರಣ ಮತ್ತು ದ್ವಾರಕಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ-ಶ್ರವಣಾದಿಗಳ ಫಲವರ್ಣನೆ ಎಂಬ ನಲವತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।