Adhyaya 24

Verse 1

श्रीमार्कंडेय उवाच । पितॄणां प्रेतरूपाणां कृत्वा वाक्यं महीपते । चंद्रशर्मा द्विजश्रेष्ठो द्वारकां समुपागतः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹೀಪತೇ, ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಪಿತೃಗಳ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಂದ್ರಶರ್ಮನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಆಗಮಿಸಿದನು.

Verse 2

रुक्मिणीसहितः कृष्णो यत्र तिष्ठति चान्वहम् । यत्र तिष्ठंति तीर्थानि तत्र यातो द्विजोत्तमः

ರುಕ್ಮಿಣೀಸಹಿತನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನಿತ್ಯ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ಹಾಗೂ ತೀರ್ಥಗಳು ಸ್ವಯಂ ನೆಲೆಸಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ತೆರಳಿದನು.

Verse 3

यत्र तिष्ठंति यज्ञाश्च यत्र तिष्ठंति देवताः । यत्र तिष्ठंति ऋषयो मुनयो योगवित्तमाः

ಅದು ಯಜ್ಞಗಳು ಸ್ವಯಂ ನೆಲೆಸಿರುವ ಸ್ಥಳ; ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಯೋಗಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಋಷಿ-ಮುನಿಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

Verse 4

या पुरी सिद्धगंधर्वैः सेव्यते किंनरैर्नरेः । अप्सरोगणयक्षैश्च द्वारका सर्वकामदा

ಸಿದ್ಧ-ಗಂಧರ್ವರು, ಕಿನ್ನರರು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ನರರು, ಅಪ್ಸರಾ-ಗಣಗಳು ಮತ್ತು ಯಕ್ಷ-ಗಣಗಳು ಸೇವಿಸುವ ಆ ಪುರಿಯೇ—ದ್ವಾರಕಾ, ಸರ್ವಕಾಮದಾಯಿನಿ.

Verse 5

स्वर्गारोहणनिश्रेणी वहते यत्र गोमती । सा पुरी मोक्षदा नृणां दृष्टा विप्रवरेण हि

ಗೋಮತೀ ನದಿ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣದ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನಂತೆ ಹರಿಯುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪುರಿ ಮಾನವರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ; ಅದನ್ನು ಆ ವಿಪ್ರವರನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದನು.

Verse 6

यस्याः सीमां प्रविष्टस्य ब्रह्महत्यादिपातकम् । नश्यते दर्शनादेव तां पुरीं को न सेवते

ಆ ಪುರಿಯ ಸೀಮೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಮಹಾಪಾತಕಗಳು ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಅಂಥ ಪುರಿಯನ್ನು ಯಾರು ಸೇವಿಸದೆ ಇರುವರು?

Verse 7

गत्वा कृष्णपुरीं दृष्ट्वा गोमतीं चैव सागरम् । मन्ये कृतार्थमात्मानं जीवितं यौवनं धनम्

ಕೃಷ್ಣಪುರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಗೋಮತೀ ನದಿಯನ್ನೂ ಸಾಗರವನ್ನೂ ದರ್ಶನಮಾಡಿ, ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಕೃತಾರ್ಥನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ—ನನ್ನ ಜೀವನ, ಯೌವನ, ಧನ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು।

Verse 8

दृष्ट्वा कृष्णपुरीं रम्यां कृष्णस्य मुखपंकजम् । धन्योऽहं कृत्यकृत्योहं सभाग्योऽहं धरातले

ರಮ್ಯವಾದ ಕೃಷ್ಣಪುರಿಯನ್ನೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಮಲಮುಖವನ್ನೂ ದರ್ಶನಮಾಡಿ, ನಾನು ಧನ್ಯನು; ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ನೆರವೇರಿವೆ; ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸೌಭಾಗ್ಯವಂತನು।

Verse 9

दृष्ट्वा कृष्णमुखं रम्यं रुक्मिणीं द्वारकां पुरीम् । तीर्थकोटिसहस्रैस्तु सेवितैः किं प्रयोजनम्

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ रम್ಯ ಮುಖವನ್ನೂ, ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನೂ, ದ್ವಾರಕಾಪುರಿಯನ್ನೂ ದರ್ಶನಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಕೋಟಿ-ಸಹಸ್ರ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

Verse 10

पुण्यैर्लक्षसहस्रैस्तु प्राप्ता द्वारवती शुभा । शुक्ला वैशाखमासे तु संप्राप्ता मधुसूदनी

ಲಕ್ಷ-ಸಹಸ್ರ ಪುಣ್ಯಗಳಿಂದಲೇ ಶುಭ ದ್ವಾರವತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ‘ಮಧುಸೂದನೀ’ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯಕಾಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 11

द्वादशी त्रिस्पृशानाम पापकोटिशतापहा । धन्याः सर्वे मनुष्यास्ते वैशाखे मधुसूदनी

‘ತ್ರಿಸ್ಪೃಶಾ’ ಎಂಬ ದ್ವಾದಶಿ ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ವೈಶಾಖದಲ್ಲಿ ಮಧುಸೂದನೀ ವ್ರತವನ್ನು ಪಡೆದ ಎಲ್ಲ ಮಾನವರೂ ಧನ್ಯರು।

Verse 12

संप्राप्ता त्रिस्पृशा यैस्तु बुधवारेण संयुता । न यज्ञैस्तु न वेदैस्तु न तीर्थैः कोटिसेवितैः । प्राप्यते तत्फलं नैव द्वारकायां यथा नृणाम्

ಬುಧವಾರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ತ್ರಿಸ್ಪೃಶಾ (ದ್ವಾದಶಿ) ಯನ್ನು ಪಡೆದವರಿಗೆ, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಪಡೆಯುವ ಫಲವು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ವೇದಾಧ್ಯಯನದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಸೇವೆಯಿಂದಲೂ ಸಹ ದೊರೆಯದು।

Verse 13

एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठो गोमतीतीरमाश्रितः । उपस्पृश्य यथान्यायं शास्त्रदृष्टेन कर्मणा

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಗೋಮತೀ ತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಕ್ರಮದಂತೆ ಯಥಾನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಆಚಮನಾದಿ ಶುದ್ಧಿಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 14

कृत्वा स्नानं यथोक्तं तु संतर्प्य पितृदेवताः । चक्रतीर्थात्समादाय शिलांश्चक्रांकिताञ्छुभान् । पूजिताः पुरुषसूक्तेन यथोक्तविधिना नृप

ಯಥೋಕ್ತವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂತರ್ಪಿಸಿ, ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಿಂದ ಶುಭ ಚಕ್ರಾಂಕಿತ ಶಿಲೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಓ ರಾಜನೇ, ಪುರುಷಸೂಕ್ತದಿಂದ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 15

शिवपूजा कृता पश्चात्संस्मृत्य पितृभाषितम् । दत्त्वा पिंडोदकं सम्यक्पितॄणां विधिपूर्वकम्

ನಂತರ ಶಿವಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಪಿತೃಗಳು ಹೇಳಿದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಮ್ಯಕ್ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ಉದಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 16

विलेपनं च वस्त्राणि पुष्पाणि धूपदीपको । नैवेद्यानि मनोज्ञानि कंदमूलफलानि च

ಅವನು ಲೇಪನ, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಪುಷ್ಪಗಳು, ಧೂಪ-ದೀಪಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಮನೋಹರ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಕಂದ-ಮೂಲ-ಫಲಗಳನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 17

तांबूलं च सकर्पूरं कृत्वा नीराजनादिकम् । प्रदक्षिणां नमस्कारं स्तुतिपूर्वं पुनःपुनः

ಅವನು ಕರ್ಪೂರಸಹಿತ ತಾಂಬೂಲವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನೀರಾಜನ (ಆರತಿ) ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಸ್ತುತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು।

Verse 18

क्षमापयित्वा देवेशं चक्रे जागरणं ततः । यामत्रये व्यतीते तु चंद्रशर्मा ह्युवाच ह

ದೇವೇಶನನ್ನು ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಿ ನಂತರ ಅವನು ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿದನು; ರಾತ್ರಿಯ ಮೂರು ಯಾಮಗಳು ಕಳೆದಾಗ ಚಂದ್ರಶರ್ಮನು ಹೀಗೆಂದನು।

Verse 19

आतुरस्य च दीनस्य शृणु कृष्ण वचो मम । संसारभयसंत्रस्तं मां त्वमुद्धर केशव

ಹೇ ಕೃಷ್ಣ, ನಾನು ಆತುರನೂ ದೀನನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ—ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು. ಹೇ ಕೇಶವ, ಸಂಸಾರಭಯದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು।

Verse 20

त्वत्पादांबुज भक्तानां न दुःखं पापिनामपि । किं पुनः पापहीनानां द्वादशीसेविनां नृणाम्

ನಿನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳ ಭಕ್ತರಿಗೆ—ಪಾಪಿಗಳಾದರೂ—ದುಃಖವಿಲ್ಲ; ಹಾಗಾದರೆ ಪಾಪರಹಿತರಾಗಿ ದ್ವಾದಶೀ ಸೇವಿಸುವ ಜನರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು!

Verse 21

दशमीवेधजं पापं कथितं मम पूर्वजैः । दुष्कृतं नाशमायातु त्वत्प्रसादाज्जनार्द्दन

‘ದಶಮೀ-ವೇಧ’ದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪವನ್ನು ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಹೇ ಜನಾರ್ದನ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆ ದುಷ್ಕೃತ ನಾಶವಾಗಲಿ।

Verse 22

सविद्धं त्वद्दिनं कृष्ण यत्कृतं जागरं हरे । तत्पापं विलयं यातु यथालवणमंभसि

ಹೇ ಕೃಷ್ಣ, ಹೇ ಹರಿ! ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರ ದಿನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಜಾಗರಣೆ ಸವಿದ್ಧ (ದೋಷಯುಕ್ತ) ಆಗಿದ್ದರೆ, ಆ ಪಾಪವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪಿನಂತೆ ಕರಗಿ ನಾಶವಾಗಲಿ।

Verse 23

सविद्धं वासरं यस्मा त्कृतं मम पितामहैः । प्रेतत्वं तेन संप्राप्तं महादुःखप्रसाधकम्

ನನ್ನ ಪಿತಾಮಹರು ಒಮ್ಮೆ ಸವಿದ್ಧ (ದೋಷಯುಕ್ತ) ವ್ರತದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೇತತ್ವ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಯಿತು—ಅದು ಮಹಾದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು।

Verse 24

यथा प्रेतत्वनिर्मुक्ता मम पूर्वपितामहाः । मुक्तिं प्रयांति देवेश तथा कुरु जगत्पते

ಹೇ ದೇವೇಶ, ಹೇ ಜಗತ್ಪತೇ! ನನ್ನ ಪೂರ್ವ ಪಿತಾಮಹರು ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ—ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕೃಪೆ ಮಾಡಿ ನೆರವೇರಿಸು।

Verse 25

पुनरेव यदुश्रेष्ठ प्रसादं कर्तुमर्हसि । अविद्यामोहितेनापि न कृतं तव पूजनम्

ಹೇ ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠ! ನೀನು ಪುನಃ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲು ಯೋಗ್ಯನು. ಅವಿದ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ।

Verse 26

मया पापेन देवेश शिवभक्तिः समाश्रिता । तव भक्तिः कृता नैव न कृतं तव वासरम्

ಹೇ ದೇವೇಶ! ಪಾಪಿಯಾದ ನಾನು ಶಿವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದೆ; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ವಾಸರ (ಪವಿತ್ರ ದಿನ)ವನ್ನೂ ಆಚರಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 27

न दृष्टा द्वारका कृष्ण न स्नातो गोमतीजले । न दृष्टं पादपद्मं च त्वदीयं मोक्षदा यकम्

ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ! ನಾನು ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಗೋಮತಿಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ; ಮೋಕ್ಷದಾಯಕವಾದ ನಿನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳ ದರ್ಶನವೂ ಆಗಿಲ್ಲ.

Verse 28

न कृता द्वारकायात्रा दृष्ट्वा सोमेश्वरं प्रभुम् । विफलं सुकृतं जातं यन्मया समुपार्जितम्

ಪ್ರಭು ಸೋಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ದ್ವಾರಕಾ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಪುಣ್ಯವು ಫಲರಹಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 29

मत्पूर्वजैस्तु कथितं सर्वमेव सुरेश्वर । तत्पुण्यं मा वृथा यातु प्रसादात्तव केशव

ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರಾ! ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿರುವರು. ಹೇ ಕೇಶವ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆ ಪುಣ್ಯವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಿರಲಿ.

Verse 30

दृष्टं तु तव वक्त्रं च दुर्ल्लभं भुवनत्रये । तन्नास्ति देवकीपुत्र पुराणेषु श्रुतं मया

ಆದರೂ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಖದರ್ಶನ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ತ್ರಿಭುವನದಲ್ಲಿಯೂ ದುರ್ಲಭ. ಹೇ ದೇವಕೀಪುತ್ರಾ! ಇಂತಹ ದರ್ಶನ ಅಪರೂಪವೆಂದು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

Verse 31

सापराधास्तु ये केचिच्छिशुपालादयः स्मृताः । त्वत्करेण हताः कोपान्मुक्तिं प्राप्ता महीवराः

ಶಿಶುಪಾಲಾದಿ ಕೆಲವರು ಅಪರಾಧಿಗಳೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ನಿನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಹತರಾಗಿ, ಹೇ ಮಹಾಪ್ರಭು, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 32

अद्यप्रभृति कर्त्तव्यं पूजनं प्रत्यहं च तत् । पलार्धेनापि विद्धं स्याद्भोक्तव्यं वासरे तव

ಇಂದಿನಿಂದ ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ನಿನ್ನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಪಲಮಾತ್ರ ದೋಷವಾದರೂ ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರ ವಾಸರದಲ್ಲೇ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 33

त्वत्प्रिया च मया कार्य्या द्वादशी व्रतसंयुता । भक्तिर्भागवतानां च कार्य्या प्राणैर्द्धनैरपि

ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತ—ನಾನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಭಾಗವತ ಭಕ್ತರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ-ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಾಣಧನಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 34

नित्यं नामसहस्रं तु पठनीयं तव प्रियम् । पूजा तु तुलसीपत्रैर्मया कार्या सदैव हि

ನಾನು ನಿತ್ಯ ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಸಹಸ್ರನಾಮವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತೇನೆ. ತುಳಸಿ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಸದಾ ನಿನ್ನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 35

तुलसीकाष्ठसंभूता माला धार्य्या सदा मया । नृत्यं गीतं च कर्त्तव्यं संप्राप्ते जागरे तव

ತುಳಸಿಕಾಷ್ಠದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ನಾನು ಸದಾ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಜಾಗರ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಭಜನೆ-ಕೀರ್ತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಡು ಮತ್ತು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 36

द्वारकायां प्रकर्त्तव्यं प्रत्यहं गमनं मया । त्वत्कथाश्रवणार्थं च नित्यं पुस्तकवाचनम्

ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಕಥೆಗಳ ಶ್ರವಣಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ವಾಚಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 37

नित्यं पादोदकं मूर्ध्ना मया धार्यं सुभक्तितः । नैवेद्यभक्षणं चैव करिष्यामि सुभक्तितः

ನಾನು ನಿತ್ಯ ಸುದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನದ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುವೆನು; ಹಾಗೆಯೇ ಸುದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೈವೇದ್ಯ-ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಭುಂಜಿಸುವೆನು।

Verse 38

निर्माल्यं शिरसा धार्य्यं त्वदीयं सादरं मया । तव दत्त्वा यदिष्टं तु भक्षणीयं सदा मया

ನಾನು ಸಾದರವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯವನ್ನು (ಮಾಲೆ-ಪುಷ್ಪಗಳು) ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುವೆನು; ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಬಳಿಕ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಸದಾ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದವಾಗಿ ಭುಂಜಿಸುವೆನು।

Verse 39

तथा तथा प्रकर्त्तव्यं येन तुष्टिर्भवेत्तव । तथ्यमेतन्मया कृष्ण तवाग्रे परिकीर्तितम्

ಯಾವ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವುದೋ, ಆ ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ನಾನು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವೆನು. ಓ ಕೃಷ್ಣ, ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 40

श्रीकृष्ण उवाच । साधुसाधु महाभाग चन्द्रशर्मन्द्विजोत्तम । आगमिष्यंति मल्लोके त्वया सह पितामहाः

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು— “ಸಾಧು, ಸಾಧು! ಓ ಮಹಾಭಾಗ ಚಂದ್ರಶರ್ಮನ್, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ—ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಪಿತಾಮಹರು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬರುವರು।”

Verse 41

पश्य प्रेतत्वनिर्मुक्ता मत्प्रसादाद्द्विजोत्तम । आकाशे गरुडारूढास्तव पूर्वपितामहाः

ನೋಡು, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ—ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವ ಪಿತಾಮಹರು ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗರುಡಾರೂಢರಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ।

Verse 42

पितामहा ऊचुः । त्वत्प्रसादाद्वयं पुत्र मुक्तिं प्राप्ता न संशयः । प्रेतयोनेर्विनिर्मुक्ताः कृष्णवक्त्रावलोकनात्

ಪಿತಾಮಹರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪುತ್ರಾ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾವು ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮುಖದರ್ಶನದಿಂದ ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾದೆವು.

Verse 43

धन्यास्ते मानुषे लोके पुत्रपौत्रप्रपौत्रकाः । दृष्ट्वा श्रीसोमनाथं तु कृष्णं पश्यंति द्वारकाम्

ಮಾನವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರ-ಪ್ರಪೌತ್ರರೊಡನೆ ಇರುವವರು ಧನ್ಯರು; ಅವರು ಶ್ರೀಸೋಮನಾಥನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 44

धन्या च विधवा नारी कृष्णयात्रां करोति या । उद्धरिष्यति लोकेऽस्मिन्कुलानां निरयाच्छतम्

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವ ವಿಧವೆ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಧನ್ಯಳು; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಅವಳು ತನ್ನ ಕುಲಗಳ ನೂರು ಪೀಳಿಗೆಗಳನ್ನು ನರಕದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುವಳು.

Verse 45

श्वपचोऽपि करोत्येवं यात्रां च हरिशांकरीम् । स याति परमां मुक्तिं पितृभिः परिवारितः

ಶ್ವಪಚನಾದವನೂ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹರಿ-ಶಂಕರ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಿವಾರಿತನಾಗಿ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 46

यः पुनस्तीर्थसंन्यासं कृत्वा तिष्ठति तत्र वै । विष्णुलोकान्निवृत्तिर्न कल्पकोटिशतैरपि

ಮತ್ತೆ ಯಾರು ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಂನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವನೋ, ಅವನಿಗೆ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಿಂದ ಮರಳುವಿಕೆ ನೂರು ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 47

वंचितास्ते न सन्देहो दृष्ट्वा सोमेश्वरं प्रभुम् । दृष्टं कृष्णमुखं नैव न स्नाता गोमतीजले

ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ—ಪ್ರಭು ಸೋಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮುಖದರ್ಶನ ಮಾಡದೆ, ಗೋಮತೀ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡದವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಂಚಿತರೇ.

Verse 48

किं जलैर्बहुभिः पुण्यैस्तीर्थकोटिसमुद्भवैः । दृष्ट्वा सोमेश्वरं यस्तु द्वारकां नैव गच्छति । धिक्कुर्वंति च तं पापं पितरो दिवि संस्थिताः

ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅನೇಕ ಪುಣ್ಯಜಲಗಳಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಸೋಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಕೂಡ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗದ ಆ ಪಾಪಿಯನ್ನು ದಿವ್ಯಲೋಕಸ್ಥ ಪಿತೃಗಳು ಧಿಕ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 49

दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं कृष्णं दृष्ट्वा पुनः शिवम् । सौपर्णे कथितं पुण्यं यात्राशतसमुद्भवम्

ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಶಿವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯವು—ಸೌಪರ್ಣೋಪದೇಶದಲ್ಲಿ ನೂರು ಯಾತ್ರೆಗಳ ಫಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 50

दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं कृष्णं नैव प्रपश्यति । मोहाद्व्यर्थगतं तस्य सर्वं संसारकर्म वै

ಸೋಮೇಶ್ವರ ದೇವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಕಾಣದವನಿಗೆ, ಮೋಹದಿಂದ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸಾರಕರ್ಮಗಳು ನಿಷ್ಫಲವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 51

आगत्य यः प्रभासे च कृष्णं पश्यति वै नरः । प्रभासायुतसंख्यं तु फलमाप्नोति यत्नतः

ಪ್ರಭಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು, ಯತ್ನದಿಂದ ಪ್ರಭಾಸಪುಣ್ಯದ ಅಯುತಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು (ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಪ್ರಮಾಣದ) ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 52

यस्मात्सर्वाणि तीर्थानि सर्वे देवास्तथा मखाः । द्वारकायां समायांति त्रिकालं कृष्णसंनिधौ

ಯಾಕೆಂದರೆ ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಗಳು, ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ಯಜ್ಞಗಳೂ—ತ್ರಿಕಾಲದಲ್ಲೂ—ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಗಮಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 53

तीर्थैर्नानाविधैः पुत्र तत्स्थानैः किं प्रयोजनम् । फलं समस्ततीर्थानां दृष्ट्वा द्वारवतीं लभेत्

ಹೇ ಪುತ್ರಾ! ನಾನಾವಿಧ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ಥಳಗಳು ಏಕೆ ಬೇಕು? ದ್ವಾರವತಿಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 54

हते कंसे जरासन्धे नरके च निपातिते । उत्तारिते भुवो भारे कृष्णो देवकिनंदनः । चक्रे द्वारवतीं रम्यां सन्निधौ सागरस्य च

ಕಂಸ ಮತ್ತು ಜರಾಸಂಧ ಹತರಾಗಿ, ನರಕನು ಪತನಗೊಂಡು, ಭೂಮಿಯ ಭಾರ ನಿವಾರಣೆಯಾದ ಬಳಿಕ—ದೇವಕೀನಂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಾಗರಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ರಮ್ಯ ದ್ವಾರವತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 55

स्थितः प्रीतमनाः कृष्णो लप्स्यते कामिनीसुखम्

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೆಲೆಸಿರುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಸಂಗಮಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 56

ब्रह्माग्निवायुसूर्याश्च वासवाद्या दिवौकसः । मर्त्त्या विप्राश्च राजानः पातालात्पन्नगेश्वराः

ಬ್ರಹ್ಮ, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಸೂರ್ಯ; ಇಂದ್ರಾದಿ ದಿವೌಕಸರು; ಮರ್ಥ್ಯಲೋಕದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ರಾಜರು; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾತಾಳದಿಂದ ನಾಗೇಶ್ವರರು—ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 57

नद्यो नदाश्च शैलाश्च वनान्युपवनानि च । पुरग्रामा ह्यरण्यानि सागराश्च सरांसि च

ಅಲ್ಲಿ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಉಪನದಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ವನಗಳು ಹಾಗೂ ಉಪವನಗಳು, ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸರೋವರಗಳು—ಎಲ್ಲವೂ ಇರುವಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತವೆ।

Verse 58

यक्षाश्चासुरगंधर्वाः सिद्धा विद्याधरास्तथा । रम्भाद्यप्सरसश्चैव प्रह्लादाद्या दितेः सुताः । रक्षा विभीषणाद्याश्च धनदो रक्ष नायकः

ಅಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷರು, ಅಸುರರು, ಗಂಧರ್ವರು; ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರು; ರಂಭಾದಿ ಅಪ್ಸರಸರು; ಪ್ರಹ್ಲಾದಾದಿ ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರು; ವಿಭೀಷಣಾದಿ ರಾಕ್ಷಸರು; ಹಾಗೆಯೇ ಯಕ್ಷನಾಯಕ ಧನದ (ಕುಬೇರ)—ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದಾರೆ।

Verse 59

ऋषयो मुनयः सिद्धाः सनकाद्याश्च योगिनः । ग्रहा ऋक्षाणि योगाश्च ध्रुवः परमवैष्णवः

ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಸನಕಾದಿ ಯೋಗಿಗಳು; ಗ್ರಹಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಗಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಪರಮ ವೈಷ್ಣವ ಧ್ರುವ—ಎಲ್ಲರೂ ಸನ್ನಿಹಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 60

यत्किंचित्त्रिषु लोकेषु तिष्ठते स्थाणुजंगमम् । श्रीकृष्णसन्निधौ नित्यं प्रत्यहं तिष्ठते सदा

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಏನಿದ್ದರೂ—ಸ್ಥಾವರವಾಗಲಿ ಜಂಗಮವಾಗಲಿ—ಅದು ನಿತ್ಯವೂ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ಸದಾ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಾನದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ।

Verse 61

न त्यजंति पुरीं पुण्यां द्वारकां कृष्णसेविताम् । सा त्वया सेविता पुत्र सांप्रतं कृष्णदर्शनात् । पिशाचयोनिनिर्मुक्ता यास्यामः परमां गतिम्

ಅವರು ಕೃಷ್ಣಸೇವಿತ ಪುಣ್ಯಪುರಿ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪುತ್ರನೇ, ನೀನೂ ಈಗ ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ್ದೀ; ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದರ್ಶನದಿಂದ ನಾವು ಪಿಶಾಚಯೋನಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆವು।

Verse 62

द्वादशीवेधजंपापं द्वारकायाः प्रभावतः । नष्टं पुत्र न सन्देहः संप्राप्ताः परमं पदम्

ದ್ವಾರಕೆಯ ಪ್ರಭಾವಬಲದಿಂದ ದ್ವಾದಶೀ-ವೇಧಜನಿತ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಯಿತು. ಪುತ್ರನೇ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ನಾವು ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ.

Verse 63

द्वादशीवेधसम्भूतं यत्त्वया पापमर्जितम् । कृष्णस्य दर्शनात्क्षीणं न जह्यं द्वादशीव्रतम्

ದ್ವಾದಶೀ-ವೇಧದಿಂದ ನೀ ಗಳಿಸಿದ ಪಾಪವು ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಕ್ಷೀಣವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ.

Verse 64

रक्षणीयं प्रयत्नेन वेधो दशमिसम्भवः । नो चेत्पुत्र न संदेहः प्रेतयोनिमवाप्स्यसि

ದಶಮಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವೇಧ-ಅತಿಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿ ಕಾಪಾಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಪುತ್ರನೇ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ನೀ ಪ್ರೇತಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 65

त्रैलोक्य संभवं पापं तेषां भवति भूतले । सशल्यं ये प्रकुर्वंति वासरं कृष्णसंज्ञकम्

ಕೃಷ್ಣಸಂಜ್ಞಕವಾದ ವಾಸರವನ್ನು ದೋಷಸಹಿತವಾಗಿ (ಸಶಲ್ಯವಾಗಿ) ಆಚರಿಸುವವರಿಗೆ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸಂಭವ ಪಾಪವು ಈ ಭೂತಲದಲ್ಲೇ ಬೀಳುತ್ತದೆ.

Verse 66

प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति सशल्यं वासरं हरेः । ये कुर्वंति न ते यांति मन्वतरशतैर्दिवम्

ಹರಿಯ ಪವಿತ್ರ ವಾಸರವನ್ನು ದೋಷಸಹಿತವಾಗಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವವರು ನೂರು ಮನ್ವಂತರಗಳಾದರೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 67

प्रेतत्वं दुःसहं पुत्र दुःसहा यमयातना । तस्मात्पुत्र न कर्त्तव्यं सशल्यं द्वादशीव्रतम्

ಓ ಪುತ್ರ, ಪ್ರೇತತ್ವದ ಸ್ಥಿತಿ ದುಃಸಹ; ಯಮನ ಯಾತನೆಗಳೂ ದುಃಸಹವೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಪುತ್ರ, ದೋಷಯುಕ್ತ (ಸಶಲ್ಯ) ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 68

कारयंति हि ये त्वज्ञाः कूटयुक्ताश्च हेतुकाः । प्रेतयोनिं प्रयास्यंति पितृभिः सह सर्वतः

ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಕಪಟಯುಕ್ತರಾಗಿ ಕಾರಣವಾಡುತ್ತ ಇಂತಹ ದೋಷಪೂರ್ಣ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುವವರು—ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರೇತಯೋನಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 69

द्वादशी दशमीविद्धा संतानप्रविनाशिनी । ध्वंसिनी पूर्वपुण्यानां कृष्णभक्तिविनाशिनी

ದಶಮಿಯಿಂದ ವಿಧ್ದ (ಕಲుషಿತ)ವಾದ ದ್ವಾದಶೀ ಸಂತಾನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಪೂರ್ವಪುಣ್ಯಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 70

स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामः प्रसादाद्रुक्मिणीपतेः । प्राप्तं विष्णुपदं पुत्र अपुनर्भवसंज्ञकम्

ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ರುಕ್ಮಿಣೀಪತಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾವು ಹೊರಡುತ್ತೇವೆ. ಓ ಪುತ್ರ, ನೀನು ವಿಷ್ಣುಪದವನ್ನು—ಅಪುನರ್ಭವವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು—ಪಡೆದಿದ್ದೀ।

Verse 71

श्रीकृष्ण उवाच । चंद्रशर्मन्प्रसन्नोऽहं तव भक्त्या द्विजोत्तम । शैवभावप्रपन्नोऽपि यस्त्वं जातोऽसि वैष्णवः

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಚಂದ್ರಶರ್ಮನ್, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಶೈವಭಾವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದರೂ ನೀನು ವೈಷ್ಣವನಾಗಿದ್ದೀ।

Verse 72

नवसप्ततिवर्षाणि न कृतं वासरे मम । संपूर्णं मत्प्रसादेन तव जातं न संशयः

ಎಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನ ಪವಿತ್ರ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೀನು ವ್ರತಾಚರಣೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅದು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ—ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 73

एकेनैवोपवासेन त्रिस्पृशासंभवेन हि । द्वारकायाः प्रसादेन मद्दृष्ट्यालोकनेन हि

ಒಂದೇ ಉಪವಾಸದಿಂದ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶುಭ ತ್ರಿಸ್ಪೃಶಾ ವ್ರತಸಂಬಂಧ ಉಪವಾಸದಿಂದ—ದ್ವಾರಕೆಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮತ್ತು ನನ್ನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಮಹತ್ತಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 74

अविद्यामोहितेनैव शिवभक्त्या ममार्चनम् । न कृतं मत्प्रसादेन कृतं चैव भविष्यति

ಅವಿದ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ನೀನು ಶಿವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಆಗದಿದ್ದ ಪೂಜೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

Verse 75

वैशाखे यैरहं दृष्टो द्वारकायां द्विजोत्तम । त्रिस्पृशावासरे चैव वंजुलीवासरे तथा

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು—ತ್ರಿಸ್ಪೃಶಾ ದಿನದಲ್ಲೂ ಹಾಗೂ ವಂಜುಲೀ ದಿನದಲ್ಲೂ—ವಿಶೇಷ ಪುಣ್ಯಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 76

उन्मीलिनीदिने प्राप्ते प्राप्ते वा पक्षवर्द्धिनी । नैतेषां चापराधोऽस्ति यद्यपि ब्रह्मघातकाः

ಉನ್ಮೀಲಿನೀ ದಿನ ಬಂದರೂ, ಅಥವಾ ಪಕ್ಷವರ್ಧ್ಧಿನೀ ದಿನ ಬಂದರೂ—ಇವರಿಗೆ ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲ; ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದೋಷಿಗಳಾದರೂ ಸಹ.

Verse 77

जन्मप्रभृति पुण्यस्य प्रकृतस्यापि भूसुर । मत्पुरीदर्शनेनापि फलभागी भवेन्नरः

ಹೇ ಭೂಸುರ! ಜನ್ಮದಿಂದ ಸಂಚಿತವಾದ ಪುಣ್ಯದ ಫಲವೂ ಕೇವಲ ನನ್ನ ಪುರಿಯ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ನರನಿಗೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 78

दृष्ट्वा समस्ततीर्थानि प्रभासादीनि भूतले । मत्पुरीदर्शनेनैव पृष्ट्वाऽपीह भवेत्फलम्

ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾಸಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಕಂಡರೂ, ಇಲ್ಲಿ ಫಲ ಕೇವಲ ನನ್ನ ಪುರಿಯ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ—ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರೂ ಸಹ—ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 79

माहात्म्यं द्वारकायास्तु मद्दिने यत्र तत्र वा । पठेन्मम पुरीं पुण्यां लभते मत्प्रसादतः

ನನ್ನ ಪವಿತ್ರ ದಿನದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವ ದಿನದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ದ್ವಾರಕಾ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆ ಪುಣ್ಯಪುರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 80

मत्पुरीं वसतां पुण्यं त्रिकालं मम दर्शनात् । तत्फलं समवाप्नोति यस्त्विदं पठते कलौ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನನ್ನ ಪುರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ದಿನದ ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 81

कलौ काशी च मथुरा ह्यवंती च द्विजोत्तम । अयोध्या च तथा माया कांची चैव च मत्पुरी

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಾಶೀ, ಮಥುರಾ, ಅವಂತೀ, ಅಯೋಧ್ಯಾ, ಮಾಯಾ (ಹರಿದ್ವಾರ), ಕಾಂಚೀ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪುರಿ—ಇವು ಪ್ರಮುಖ ತೀರ್ಥಗಳು.

Verse 82

शालिग्रामभवं चैव बदरी च तथोत्तमा । कुरुक्षेत्रं भृगुक्षेत्रं पुष्करं शुभसंज्ञकम्

ಶಾಲಿಗ್ರಾಮದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ತೀರ್ಥವೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಬದರಿ ಕೂಡ; ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಭೃಗುಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತು ಶುಭನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪುಷ್ಕರ—ಇವೆಲ್ಲ ಮಹಾತೀರ್ಥಗಳು.

Verse 83

प्रयागं च प्रभासं च क्षेत्रं वै हाटकेश्वरम् । गंगाद्वारं शौकरं च गंगासागरसंगमम्

ಪ್ರಯಾಗ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾಸ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರದ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರ; ಗಂಗಾದ್ವಾರ (ಹರಿದ್ವಾರ), ಶೌಕರ ಮತ್ತು ಗಂಗಾ-ಸಾಗರ ಸಂಗಮ—ಇವೆಲ್ಲ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತೀರ್ಥಗಳು.

Verse 84

नैमिषं दण्डकारण्यं तथा वृन्दावनं द्विज । सैंधवं चार्बुदाख्यं च सर्वाण्यायतनानि च

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ನೈಮಿಷ, ದಂಡಕಾರಣ್ಯ ಮತ್ತು ವೃಂದಾವನ; ಸೈಂಧವ ಹಾಗೂ ಅರ್ಭುದವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳ (ಆಬೂ)—ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪವಿತ್ರ ಆಯತನಗಳೂ (ಇದರೊಳಗೆ).

Verse 85

वनानि मागधादीनि पुष्कराणि द्विजोत्तम । शैलराजादयः शैला हिमाद्रिप्रमुखा हि ये

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಮಾಘಧಾದಿ ವನಗಳು, ಪವಿತ್ರ ಪುಷ್ಕರ ತೀರ್ಥಗಳು, ಹಾಗೂ ಶೈಲರಾಜಾದಿ ಮಹಾಪರ್ವತಗಳು—ಹಿಮಾದ್ರಿ (ಹಿಮಾಲಯ) ಪ್ರಧಾನವಾದ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಗಳು—ಇವೆಲ್ಲ (ಈ ಪುಣ್ಯಗಣನೆಯಲ್ಲಿ) ಸೇರಿವೆ.

Verse 86

गंगादयश्च सरितो भूतले संति यानि वै । तीर्थानि त्रिषु कालेषु समानि द्वारकापुरः

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಗಾದಿ ಎಷ್ಟೇ ನದಿಗಳಿರಲಿ, ಎಷ್ಟೇ ತೀರ್ಥಗಳಿರಲಿ—ತ್ರಿಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಅವೆಲ್ಲ (ಪುಣ್ಯಫಲದಲ್ಲಿ) ದ್ವಾರಕಾಪುರಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 87

कलिना कलितं सर्वं वर्जयित्वा तु मत्पुरीम् । विप्र वर्षशते प्राप्ते मत्पुर्यां मम दर्शने

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಗರವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕಲಿಯ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲೈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ, ನನ್ನ ನಗರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ...

Verse 88

तव मृत्युर्महीदेव मत्प्रसादाद्भविष्यति । त्रिस्पृशावासरे प्राप्ते वैशाखे शुक्लपक्षतः

ಎಲೈ ಭೂದೇವನೇ, ನನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಮರಣವು ಸಂಭವಿಸುವುದು. ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಸ್ಪೃಶ ತಿಥಿಯು ಬಂದಾಗ...

Verse 89

संगमे बुधवारस्य दिवा भूमौ ममाग्रतः । दशमं द्वारमासाद्य तव प्राणस्य निर्गमम् । भविष्यति न संदेहो मत्प्रसादेन भूसुर

ಬುಧವಾರದ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ, ಸಂಗಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಎದುರು ನೆಲದ ಮೇಲೆ, ಹತ್ತನೇ ದ್ವಾರದ (ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರ) ಮೂಲಕ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣವು ನಿರ್ಗಮಿಸುವುದು. ಎಲೈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 90

स्वस्थानं गच्छ विप्रेंद्र सर्वान्कामानवाप्स्यसि । मद्भक्तानां युगांतेऽपि विनाशो नोपपद्यते

ಎಲೈ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ನೀನು ಸಕಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ವಿನಾಶವಿಲ್ಲ.

Verse 91

मद्भक्तिं वहतां पुंसामिह लोके परेऽपि वा । नाशुभं विद्यते किंचित्कुलकोटिं नयेद्दिवम्

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಶುಭವಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಅವರ ಕೋಟಿ ಕುಲಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

Verse 92

मार्कण्डेय उवाच । ततो वर्षशते प्राप्ते गत्वा द्वारवतीं पुरीम् । प्राणान्कृष्णोपदेशेन त्यक्त्वा मोक्षं जगाम ह

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ ಅವನು ದ್ವಾರವತೀ ನಗರಿಗೆ ಹೋದನು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 93

इन्द्रद्युम्न तदाख्यातं माहात्म्यं द्वारकाभवम् । पुनरेव् प्रवक्ष्यामि यत्ते मनसि वर्त्तते

ಓ ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ದ್ವಾರಕೆಯ ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳುವೆನು.

Verse 94

शृण्वतां पठतां चैव माहा त्म्यं द्वारकाभवम् । सर्वं फलमवाप्नोति कृष्णेन कथितं च यत्

ಈ ದ್ವಾರಕಾ-ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಅಥವಾ ಪಠಿಸುವವನು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲ ಫಲಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 95

विस्तारयंति लोकेऽस्मिंल्लिखितं यस्य वेश्मनि । प्रत्यक्षं द्वारकापुण्यं प्राप्यते कृष्णसंभवम्

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿದು (ಮಹಾತ್ಮ್ಯ) ಲಿಖಿತವಾಗಿ ಇದ್ದು ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೋ, ಅವರಿಗೆ ದ್ವಾರಕೆಯ ಪುಣ್ಯವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಅದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಸಂಭವ ಅನುಗ್ರಹ.