Adhyaya 54

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततस्त्रिपुष्करं गच्छेदभीष्टं पद्मजस्य च । ब्रह्मणा तत्समानीतं पर्वतेऽर्बुदसंज्ञके

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ಪದ್ಮಜನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾದ ತ್ರಿಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಆ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಅರ್ಬುದವೆಂಬ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ತಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 2

वसिष्ठस्य पुरा सत्रे वर्त्तमाने नराधिप । तस्मिन्नगे समायाता ब्रह्माद्याश्च सुरोत्तमाः

ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠರ ಸತ್ರಯಜ್ಞ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು ಸಮಾಗಮಗೊಂಡರು।

Verse 3

प्रतिज्ञातं महाराज ब्रह्मणाऽव्यक्तजन्मना । यावत्स्थास्ये नृलोकेऽस्मिंस्तावत्सन्ध्यां त्रिपुष्करे । वंदयिष्यामि संप्राप्ते संध्याकाले समाहितः

ಹೇ ಮಹಾರಾಜ! ಅವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು—‘ನಾನು ಈ ನೃಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೆ, ತ್ರಿಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮಾಡುವೆನು।’

Verse 4

एतस्मिन्नेव काले तु प्रस्थितः पुष्करं प्रति । संध्यार्थं पद्मजो यावद्वसिष्ठस्तावदब्रवीत्

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪದ್ಮಜನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆಗಾಗಿ ಪುಷ್ಕರದತ್ತ ಹೊರಟಾಗ, ವಸಿಷ್ಠರು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 5

वसिष्ठ उवाच । कर्मकालश्च सम्प्राप्तो यज्ञेऽस्मिन्सुरसत्तम । स विना न त्वया देव सिद्धिं यास्यति कर्हिचित्

ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸುರಸತ್ತಮ! ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಕಾಲವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ; ಹೇ ದೇವಾ! ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಇದು ಎಂದಿಗೂ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗದು।

Verse 6

तस्मादानय चात्रैव पद्मयोने त्रिपुष्करम् । संध्योपास्तिं ततः कृत्वा तत्र भूयः सुरेश्वर । ब्रह्मत्वं कुरु देवेश सत्रे चास्मिन्दयानिधे

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಪದ್ಮಯೋನಿಯೇ! ತ್ರಿಪುಷ್ಕರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೇ ಕರೆತರು; ಅಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ ಮಾಡಿ, ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರ, ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬಾ; ಹೇ ದೇವೇಶ, ದಯಾನಿಧಿ! ಈ ಸತ್ರಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವವನ್ನು (ಬ್ರಹ್ಮ-ಋತ್ವಿಜಪದ) ವಹಿಸು।

Verse 7

एवमुक्तो वसिष्ठेन ब्रह्मा लोक पितामहः । ध्यात्वा तत्रानयामास ज्येष्ठमध्यकनिष्ठिकम् । पुष्करत्रितयं चागात्सुपुण्ये सलिलाशये

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧ್ಯಾನಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠ, ಮಧ್ಯ, ಕನಿಷ್ಠ ಎಂಬ ಮೂರು ಪುಷ್ಕರಗಳನ್ನು ಕರೆತಂದು ಆ ಪರಮ ಪುಣ್ಯ ಜಲಾಶಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 8

ततःप्रभृति संजातमर्बुदेऽस्मिंस्त्रिपुष्करम्

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಈ ಅರ್ಭುದದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುಷ್ಕರವು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿತು।

Verse 9

तत्र यः कार्तिके मासि पौर्णमास्यां समाहितः । स्नानं करोति दानं च तस्य लोकाः सनातनाः

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದಾನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 10

तस्य चोत्तरदिग्भागे सावित्रीकुण्डमुत्तमम् । स्नानदानादिकं कुर्वन्यत्र याति शुभां गतिम्

ಅದರ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಸಾವಿತ್ರೀಕುಂಡವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ-ದಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಶುಭಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 54

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे त्रिपुष्करमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पंचाशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೂರನೆಯ ಅರ್ಭುದಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ತ್ರಿಪುಷ್ಕರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತ್ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।